Actueel
Prinses Margarita zet punt achter haar huwelijk 💔 – Dit is de reden!
Prinses Margarita van Bourbon de Parme en Tjalling ten Cate hebben aangekondigd dat hun huwelijk na zestien jaar tot een einde is gekomen. De aankondiging komt voor velen als een verrassing, aangezien het paar lange tijd een stabiel en gelukkig gezin leek te vormen. Toch waren er de afgelopen jaren al geruchten over spanningen binnen de relatie.
Een nieuw begin na een bewogen verleden
Voor Margarita betekende haar huwelijk met Tjalling een frisse start na haar roerige scheiding van Edwin de Roy van Zuydewijn. Die relatie eindigde in een mediastorm, waarbij Edwin openlijk kritiek uitte op de koninklijke familie en Margarita lange tijd in conflict raakte met haar naasten. In jurist Tjalling ten Cate vond ze echter rust en stabiliteit.
Het stel vestigde zich op landgoed De Horsten, in de buurt van koning Willem-Alexander. Samen kregen ze twee dochters en leken ze een harmonieus gezinsleven te leiden. Margarita sprak in interviews met veel liefde over haar man en kinderen en zei: “Ik heb een leuk leven opgebouwd en ben zéér gelukkig.” Nu blijkt echter dat achter die woorden meer schuilging dan aanvankelijk gedacht.
De eerste tekenen van spanning
Al enkele jaren deden geruchten de ronde dat het huwelijk van Margarita en Tjalling onder druk stond. Zo werd gefluisterd dat Tjalling enige tijd in een vakantiewoning verbleef om afstand te nemen van de situatie thuis. Daarnaast werd ontdekt dat hun gezamenlijke villa niet langer op beider naam stond, wat destijds al vragen opriep.
Hoewel het stel aangeeft “uiterst vriendschappelijk” uit elkaar te gaan, blijft de vraag wat er echt is gebeurd. Was er sprake van een derde persoon? Liepen hun interesses uiteen? Of was het huwelijk simpelweg na zestien jaar op?
Een andere scheiding dan haar eerste
De scheiding van Margarita en Tjalling lijkt aanzienlijk rustiger te verlopen dan haar breuk met Edwin de Roy van Zuydewijn. Die relatie eindigde in een ware mediagevecht, waarbij Edwin niet alleen Margarita maar ook de koninklijke familie publiekelijk bekritiseerde.
Margarita heeft in het verleden laten weten geen spijt te hebben van haar eerste scheiding. Over Edwin zei ze destijds: “Hij moet gewoon gaan werken en niet steeds maar jammeren. Ik was ook ongelukkig, maar ik ben dat toch ook niet gebleven?” Haar woorden onderstrepen dat ze vasthoudt aan haar onafhankelijkheid en zelf haar geluk bepaalt.
Waarom nu de breuk?
De vraag blijft: waarom nu? Was de liefde simpelweg uitgeblust, of speelde er iets groters? Hun huwelijk kende geen grote schandalen, geen openbare ruzies en geen juridische conflicten zoals bij haar vorige huwelijk. Maar misschien was juist dát het probleem.
Margarita heeft eerder laten doorschemeren dat haar turbulente relatie met Edwin de Roy van Zuydewijn veel spanning en sensatie met zich meebracht. Mogelijk was haar huwelijk met Tjalling te voorspelbaar geworden, waardoor ze zich niet langer kon vinden in de relatie. Of wellicht groeiden ze simpelweg uit elkaar.
Wat brengt de toekomst?
Voor Margarita betekent deze scheiding opnieuw een nieuw hoofdstuk in haar leven. Ze heeft een succesvolle carrière als juwelenontwerper opgebouwd en lijkt vastberaden haar eigen pad te blijven volgen. Voor Tjalling blijft het afwachten hoe hij zijn nieuwe levensfase vormgeeft. Hoewel hij zich altijd op de achtergrond hield, zal zijn naam ongetwijfeld blijven circuleren in de media nu hij weer vrijgezel is.
Een vreedzame scheiding, of het begin van nieuwe onthullingen?
Voor nu lijkt alles in rust te verlopen, maar zal dat zo blijven? Of komt er later meer informatie naar buiten over de werkelijke reden van hun scheiding? Voor Margarita en Tjalling breekt een nieuwe fase aan, en de vraag is of zij deze in alle discretie kunnen doorlopen, of dat er alsnog meer aan het licht komt dan nu bekend is.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.