Actueel
Phil (40) gaat verder als baby: ”Ik heb dada gedaan”
Phil, een 40-jarige grondwerker uit Groot-Brittannië, leidt een leven dat velen als opmerkelijk zouden bestempelen. Overdag werkt hij tussen 08.00 en 16.00 uur als een ogenschijnlijk ‘normale’ man. Maar zodra hij thuiskomt, ruilt hij zijn werkkleding in voor een luier en verliest hij zichzelf in een wereld die voor hem voelt als thuis: die van een baby. Phil maakt deel uit van de zogenoemde ABDL-gemeenschap (Adult Baby, Diaper Lover), een subcultuur waarin volwassenen zich gedragen als baby’s en comfort vinden in het dragen van luiers en andere babygerelateerde activiteiten.
Leven als baby na werktijd
Phil ziet eruit als een doorsnee veertiger. Hij werkt hard als grondwerker en heeft, op het eerste gezicht, een leven dat voldoet aan de norm. Maar schijn bedriegt. Zodra zijn werkdag voorbij is, keert hij huiswaarts om zich volledig onder te dompelen in zijn unieke levensstijl. Hij trekt zijn werkkleding uit en ruilt deze in voor een luier, compleet met rompertje en fopspeen.
De ABDL-gemeenschap, waar Phil deel van uitmaakt, bestaat uit volwassenen die zich identificeren met babygedrag. Dit gaat vaak verder dan alleen het dragen van luiers. Leden van deze gemeenschap kiezen ervoor om babygedrag na te bootsen, zoals het gebruik van kleurboeken, het drinken uit een flesje en zelfs het vermijden van het toilet. Phil is daar geen uitzondering op; hij doet zijn behoeften in luiers, net zoals een echte baby.
Een verborgen kant
Lange tijd hield Phil zijn levensstijl verborgen voor de buitenwereld. Zijn familie, vrienden en zelfs zijn werkgever hadden geen idee van zijn geheime fetisj. Hij was bang dat mensen hem zouden uitlachen of hem niet meer serieus zouden nemen. “Ik oog als een normale man. Niemand zou verwachten dat ik, zodra ik thuiskom, mezelf als een baby gedraag,” zegt Phil.
Hij vertelt dat zijn behoefte om terug te keren naar zijn kindertijd voortkomt uit zijn jeugd. Phil groeide op in een gezin dat regelmatig verhuisde. Hij voelde zich daardoor vaak ontheemd en onveilig. “Ik heb nooit echt kunnen genieten van mijn kindertijd. Door de vele verhuizingen was er geen stabiliteit of geborgenheid. Op latere leeftijd begon ik te verlangen naar dat gevoel van veiligheid, naar die onbezorgde tijd als baby.”
Volgens Phil biedt zijn levensstijl hem de kans om die geborgenheid te herbeleven. “Het helpt me ontspannen. Het voelt alsof ik terugkeer naar een plek waar ik echt mezelf kan zijn.”
Barbara: vriendin én ‘moeder’
Phil is niet alleen in zijn bijzondere wereld. Hij heeft een vriendin, Barbara, die inmiddels op de hoogte is van zijn levensstijl en daar een belangrijke rol in speelt. Toen ze elkaar ontmoetten, wist Barbara aanvankelijk niets van Phils geheime kant. Dat veranderde op het moment dat ze hem op een dag plotseling zag met een luier om.
“In het begin was ik geschokt,” geeft Barbara eerlijk toe. “Ik had geen idee wat ik zag of hoe ik moest reageren. Maar uiteindelijk besloot ik Phil te accepteren zoals hij is.” Inmiddels heeft Barbara haar rol in Phils leven volledig omarmd. Ze speelt zijn ‘moeder’ en helpt hem zijn levensstijl vol te houden.
Barbara neemt haar nieuwe rol serieus. Ze zorgt ervoor dat er altijd kleurboeken, babyspeelgoed en gepureerde maaltijden in huis zijn. Daarnaast verschoont ze Phils luiers, al geeft ze toe dat dit niet altijd even makkelijk is. “De luiers verschonen vind ik niet erg, maar de ‘grote boodschap’ is wel een grens. Dat laat ik Phil liever zelf doen,” zegt ze lachend.
Ondanks de uitdagingen geniet Barbara van de bijzondere band die ze met Phil heeft. “We hebben geen kinderen samen, maar op deze manier voel ik me toch een beetje ouder. Het is vreemd, maar het werkt voor ons.”
Openheid en acceptatie
Hoewel Phil zijn levensstijl lange tijd geheim wilde houden, heeft hij nu besloten om ermee naar buiten te treden. Hij hoopt dat zijn openheid helpt om meer begrip en acceptatie te creëren voor mensen zoals hij. “Ik weet dat wat ik doe voor veel mensen vreemd klinkt, maar voor mij voelt het normaal. Dit is wie ik ben, en ik hoop dat anderen dat kunnen accepteren.”
Volgens Phil wordt de ABDL-gemeenschap vaak verkeerd begrepen. Veel mensen denken dat het puur draait om een fetisj, maar voor Phil en anderen is het veel meer dan dat. “Het gaat om comfort, veiligheid en ontspanning. Het is een manier om met stress om te gaan en jezelf te uiten.”
Vooroordelen en kritiek
Toch is het voor Phil niet altijd makkelijk om met de vooroordelen van anderen om te gaan. “Mensen oordelen snel over iets dat ze niet begrijpen. Ze denken dat het raar, kinderachtig of zelfs verkeerd is. Maar ik doe niemand kwaad. Dit is gewoon hoe ik mijn leven leid.”
Hij benadrukt dat het belangrijk is om mensen te accepteren zoals ze zijn. “Iedereen heeft wel iets dat hem gelukkig maakt. Voor mij is dat deze levensstijl. Dat betekent niet dat ik gek ben of dat er iets mis is met me. Het betekent alleen dat ik anders ben, en daar is niks mis mee.”
Barbara is het daarmee eens. “In het begin vond ik het ook moeilijk te begrijpen, maar nu zie ik hoeveel geluk het Phil brengt. Dat is uiteindelijk het belangrijkste. Iedereen verdient het om gelukkig te zijn, op welke manier dan ook.”
Een boodschap van begrip
Phil hoopt dat zijn verhaal anderen inspireert om zichzelf te accepteren en open te zijn over wie ze zijn. “Het leven is te kort om je zorgen te maken over wat anderen van je denken. Als iets je gelukkig maakt en niemand anders daarmee kwetst, waarom zou je het dan niet doen?”
Hij roept mensen op om met meer openheid en begrip naar anderen te kijken. “We zijn allemaal anders, en dat is juist wat de wereld zo mooi maakt. Laten we elkaar accepteren zoals we zijn.”
Conclusie
Phil en Barbara vormen samen een onconventioneel, maar gelukkig stel. Terwijl Phil zichzelf terugvindt in de wereld van luiers en babygedrag, biedt Barbara hem de steun en liefde die hij nodig heeft. Hoewel hun levensstijl voor velen moeilijk te begrijpen is, laat hun verhaal zien dat geluk en liefde in vele vormen kunnen bestaan.
Phil blijft vasthouden aan zijn overtuigingen en hoopt dat zijn openheid bijdraagt aan een bredere acceptatie van de ABDL-gemeenschap. “Het is mijn leven, mijn keuze. En ik ben gelukkig. Dat is uiteindelijk het enige dat telt.”
Actueel
Verschrikkelijk nieuws over Jan Joost van Gangelen: ‘Ik kan er niet meer tegen’
Jan Joost van Gangelen doorbreekt stilte na moeilijke periode: voorzichtig terug naar televisie
Het is inmiddels bijna tien maanden geleden dat sportliefhebbers hem voor het laatst regelmatig op televisie zagen. Jan Joost van Gangelen, jarenlang een vertrouwd gezicht bij sportzender ESPN, koos er medio 2025 voor om tijdelijk een stap terug te doen. De reden was duidelijk, maar tegelijk ook kwetsbaar: mentale problemen maakten het onmogelijk om op dezelfde manier door te gaan als voorheen.
Nu, maanden later, laat de presentator weer van zich horen. Via Instagram deelt hij een openhartige boodschap waarin hij terugblikt op een zware periode en voorzichtig vooruitkijkt naar een terugkeer op televisie. Voor veel kijkers is dat een hoopgevend signaal, want Van Gangelen werd in die maanden duidelijk gemist op de buis.
Een jaar van stilte en herstel
In zijn bericht op sociale media beschrijft Jan Joost het afgelopen jaar als een tijd waarin alles draaide om rust en herstel. Hij schrijft dat hij bewust afstand heeft genomen om zichzelf opnieuw te kunnen vinden.
“Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van tot rust komen en herstellen,” laat hij weten. Volgens hem was die pauze geen luxe, maar een noodzaak. Wie jarenlang in een hoge versnelling leeft, merkt soms pas laat dat het lichaam en het hoofd grenzen aangeven. Dat lijkt ook voor Van Gangelen het moment te zijn geweest waarop hij noodgedwongen moest stoppen.
Hij omschrijft de periode als “taai, mooi, eenzaam en bijzonder.” Het zijn woorden die laten zien dat herstel niet alleen zwaar is, maar ook inzichten kan geven. Langzaam voelt hij dat het vertrouwen terugkeert en dat het juiste gevoel beetje bij beetje weer op zijn plek valt.
Voorzichtig terug naar ESPN
Hoewel hij nog niet volledig terug is, lijkt de eerste stap wel gezet. De presentator laat weten dat hij binnenkort voorzichtig weer aan het werk wil gaan bij ESPN. Niet meteen vol gas, maar stap voor stap en vooral op zijn eigen tempo.
Die aanpak past bij wat steeds meer experts adviseren: na mentale uitputting is een geleidelijke terugkeer vaak belangrijker dan snel weer volledig meedraaien. Voor Van Gangelen draait het nu om balans en om luisteren naar wat goed voelt.
Zijn woorden klinken rustig en bedachtzaam. Geen grote beloftes, geen haast — alleen een voorzichtige blik op de toekomst. Dat geeft veel kijkers het gevoel dat hij bewust kiest voor een duurzame terugkeer.
Steun vanuit collega’s
Dat Jan Joost gemist wordt, bleek eerder al uit reacties van collega’s. Presentatrice Hélène Hendriks vertelde onlangs in een uitzending van Vandaag Inside dat zij af en toe contact heeft met hem.
Volgens haar heeft Van Gangelen een moeilijke periode doorgemaakt. “Hij heeft echt diep gezeten,” zei ze openlijk. Tegelijk gaf ze aan dat hij stapjes vooruit zet en langzaam terugkomt.
Haar woorden maakten indruk, vooral omdat ze benadrukte hoe zwaar het kan zijn om uit zo’n situatie te komen. Mensen zien vaak alleen de glimlach en het professionele gezicht op televisie, maar achter de schermen kan het heel anders voelen.
Een onderwerp waar steeds meer over wordt gesproken
De situatie van Jan Joost past in een bredere maatschappelijke ontwikkeling. Steeds vaker spreken bekende Nederlanders openlijk over mentale druk, burn-outs en paniekaanvallen. Waar dat vroeger nog werd weggestopt, is het tegenwoordig vaker onderwerp van gesprek.
Ook tafelgast René van der Gijp vertelde tijdens hetzelfde gesprek dat hij zelf ervaring heeft met een burn-out en paniekaanvallen. Volgens hem is het moeilijk uit te leggen aan mensen die het nooit hebben meegemaakt. Het gevoel dat het terug kan komen, blijft vaak aanwezig, zelfs wanneer het beter gaat.
Psychiater Bram Bakker voegde daaraan toe dat herstel meer is dan alleen weer aan het werk gaan. Volgens hem vraagt het om reflectie en het afpellen van onderliggende oorzaken. Zijn bekende omschrijving — “een cadeautje verpakt in prikkeldraad” — vat samen hoe een moeilijke periode tegelijkertijd pijnlijk én leerzaam kan zijn.
Licht aan het einde van de tunnel
In een eerder interview gaf Jan Joost zelf al aan dat hij langzaam het licht weer begint te zien. Hij vertelde dat hij voorzichtig wil testen hoe het voelt om weer een uitzending te doen.
Die woorden maken duidelijk dat herstel geen rechte lijn is. Het is een proces van proberen, voelen en soms weer gas terugnemen. Juist die eerlijkheid lijkt veel mensen te raken. Het laat zien dat zelfs iemand die gewend is om dagelijks voor camera’s te staan, ook gewoon mens is.
Zijn beslissing om langzaam op te bouwen wordt door veel fans gewaardeerd. Op sociale media reageren volgers warm en steunend, met berichten waarin ze aangeven vooral blij te zijn dat hij zijn gezondheid voorop zet.
Terugblik op het moment van stoppen
Toen Jan Joost ruim tien maanden geleden zijn pauze aankondigde, sprak hij al opvallend open over zijn situatie. Hij zei toen het gevoel te hebben dat hij “figuurlijk over de kop was geslagen.”
Dat gevoel van voortdurend niet goed in je vel zitten had uiteindelijk invloed op zijn gezondheid. Het moment waarop iemand dat erkent, is vaak ook het moment waarop verandering mogelijk wordt — al betekent het wel dat er eerst afstand genomen moet worden.
Voor een televisiepersoonlijkheid is dat geen makkelijke keuze. Het vak draait immers om zichtbaar zijn, om aanwezig blijven. Juist daarom werd zijn openheid destijds door velen als moedig gezien.
De druk van televisie en media
Hoewel Van Gangelen zelf weinig details geeft over wat precies heeft geleid tot zijn mentale klachten, is het algemeen bekend dat werken in de media intensief kan zijn. Live-uitzendingen, deadlines en publieke kritiek vormen een constante stroom van prikkels.
Daar komt bij dat sociale media elk moment kunnen uitvergroten. Een kleine fout of ongelukkige uitspraak kan dagenlang rondgaan online. Dat vraagt veel van presentatoren die continu onder een vergrootglas liggen.
In 2024 kwam Van Gangelen bijvoorbeeld in opspraak na een uitspraak tijdens een uitzending, waarbij kijkers discussieerden over de toon waarop hij namen uitsprak. Hoewel dergelijke momenten soms snel voorbijgaan, kunnen ze toch impact hebben op iemand die al onder druk staat.
Waarom zijn verhaal zoveel mensen raakt
De reden dat zoveel mensen reageren op zijn update, heeft waarschijnlijk te maken met herkenning. Steeds meer mensen ervaren zelf stress, mentale vermoeidheid of het gevoel dat alles te veel wordt. Wanneer een bekende tv-persoonlijkheid daar eerlijk over praat, voelt dat voor velen als erkenning.
Van Gangelen presenteert zich niet als iemand die het allemaal al heeft opgelost. Integendeel: hij laat zien dat herstel stap voor stap gaat. Juist dat menselijke maakt zijn verhaal krachtig.
Een nieuwe balans
Wat zijn terugkeer precies zal betekenen, is nog onduidelijk. Misschien verschijnt hij binnenkort weer voorzichtig in studio’s, misschien blijft het voorlopig bij kleine projecten. Maar wat duidelijk is: de prioriteit ligt nu bij balans.
Dat betekent luisteren naar signalen, grenzen bewaken en ruimte houden voor herstel. Het is een andere houding dan het tempo dat veel televisiemakers gewend zijn, maar misschien juist wel de sleutel tot een duurzame comeback.
Hoopvolle blik vooruit
Voor kijkers die zijn humor, kennis en ontspannen stijl missen, voelt zijn recente bericht als goed nieuws. Niet omdat hij meteen volledig terug is, maar omdat hij zelf weer vertrouwen uitstraalt.
De komende maanden zullen uitwijzen hoe zijn terugkeer vorm krijgt. Maar één ding lijkt zeker: Jan Joost van Gangelen kiest bewust voor een pad waarin gezondheid en balans centraal staan.
En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van allemaal. Achter elke presentator, elke bekende stem en elk tv-gezicht zit uiteindelijk gewoon een mens — iemand die soms een stap terug moet doen om later weer vooruit te kunnen kijken.