Actueel
Phil (40) gaat verder als baby: ”Ik heb dada gedaan”
Phil, een 40-jarige grondwerker uit Groot-Brittannië, leidt een leven dat velen als opmerkelijk zouden bestempelen. Overdag werkt hij tussen 08.00 en 16.00 uur als een ogenschijnlijk ‘normale’ man. Maar zodra hij thuiskomt, ruilt hij zijn werkkleding in voor een luier en verliest hij zichzelf in een wereld die voor hem voelt als thuis: die van een baby. Phil maakt deel uit van de zogenoemde ABDL-gemeenschap (Adult Baby, Diaper Lover), een subcultuur waarin volwassenen zich gedragen als baby’s en comfort vinden in het dragen van luiers en andere babygerelateerde activiteiten.
Leven als baby na werktijd
Phil ziet eruit als een doorsnee veertiger. Hij werkt hard als grondwerker en heeft, op het eerste gezicht, een leven dat voldoet aan de norm. Maar schijn bedriegt. Zodra zijn werkdag voorbij is, keert hij huiswaarts om zich volledig onder te dompelen in zijn unieke levensstijl. Hij trekt zijn werkkleding uit en ruilt deze in voor een luier, compleet met rompertje en fopspeen.
De ABDL-gemeenschap, waar Phil deel van uitmaakt, bestaat uit volwassenen die zich identificeren met babygedrag. Dit gaat vaak verder dan alleen het dragen van luiers. Leden van deze gemeenschap kiezen ervoor om babygedrag na te bootsen, zoals het gebruik van kleurboeken, het drinken uit een flesje en zelfs het vermijden van het toilet. Phil is daar geen uitzondering op; hij doet zijn behoeften in luiers, net zoals een echte baby.
Een verborgen kant
Lange tijd hield Phil zijn levensstijl verborgen voor de buitenwereld. Zijn familie, vrienden en zelfs zijn werkgever hadden geen idee van zijn geheime fetisj. Hij was bang dat mensen hem zouden uitlachen of hem niet meer serieus zouden nemen. “Ik oog als een normale man. Niemand zou verwachten dat ik, zodra ik thuiskom, mezelf als een baby gedraag,” zegt Phil.
Hij vertelt dat zijn behoefte om terug te keren naar zijn kindertijd voortkomt uit zijn jeugd. Phil groeide op in een gezin dat regelmatig verhuisde. Hij voelde zich daardoor vaak ontheemd en onveilig. “Ik heb nooit echt kunnen genieten van mijn kindertijd. Door de vele verhuizingen was er geen stabiliteit of geborgenheid. Op latere leeftijd begon ik te verlangen naar dat gevoel van veiligheid, naar die onbezorgde tijd als baby.”
Volgens Phil biedt zijn levensstijl hem de kans om die geborgenheid te herbeleven. “Het helpt me ontspannen. Het voelt alsof ik terugkeer naar een plek waar ik echt mezelf kan zijn.”
Barbara: vriendin én ‘moeder’
Phil is niet alleen in zijn bijzondere wereld. Hij heeft een vriendin, Barbara, die inmiddels op de hoogte is van zijn levensstijl en daar een belangrijke rol in speelt. Toen ze elkaar ontmoetten, wist Barbara aanvankelijk niets van Phils geheime kant. Dat veranderde op het moment dat ze hem op een dag plotseling zag met een luier om.
“In het begin was ik geschokt,” geeft Barbara eerlijk toe. “Ik had geen idee wat ik zag of hoe ik moest reageren. Maar uiteindelijk besloot ik Phil te accepteren zoals hij is.” Inmiddels heeft Barbara haar rol in Phils leven volledig omarmd. Ze speelt zijn ‘moeder’ en helpt hem zijn levensstijl vol te houden.
Barbara neemt haar nieuwe rol serieus. Ze zorgt ervoor dat er altijd kleurboeken, babyspeelgoed en gepureerde maaltijden in huis zijn. Daarnaast verschoont ze Phils luiers, al geeft ze toe dat dit niet altijd even makkelijk is. “De luiers verschonen vind ik niet erg, maar de ‘grote boodschap’ is wel een grens. Dat laat ik Phil liever zelf doen,” zegt ze lachend.
Ondanks de uitdagingen geniet Barbara van de bijzondere band die ze met Phil heeft. “We hebben geen kinderen samen, maar op deze manier voel ik me toch een beetje ouder. Het is vreemd, maar het werkt voor ons.”
Openheid en acceptatie
Hoewel Phil zijn levensstijl lange tijd geheim wilde houden, heeft hij nu besloten om ermee naar buiten te treden. Hij hoopt dat zijn openheid helpt om meer begrip en acceptatie te creëren voor mensen zoals hij. “Ik weet dat wat ik doe voor veel mensen vreemd klinkt, maar voor mij voelt het normaal. Dit is wie ik ben, en ik hoop dat anderen dat kunnen accepteren.”
Volgens Phil wordt de ABDL-gemeenschap vaak verkeerd begrepen. Veel mensen denken dat het puur draait om een fetisj, maar voor Phil en anderen is het veel meer dan dat. “Het gaat om comfort, veiligheid en ontspanning. Het is een manier om met stress om te gaan en jezelf te uiten.”
Vooroordelen en kritiek
Toch is het voor Phil niet altijd makkelijk om met de vooroordelen van anderen om te gaan. “Mensen oordelen snel over iets dat ze niet begrijpen. Ze denken dat het raar, kinderachtig of zelfs verkeerd is. Maar ik doe niemand kwaad. Dit is gewoon hoe ik mijn leven leid.”
Hij benadrukt dat het belangrijk is om mensen te accepteren zoals ze zijn. “Iedereen heeft wel iets dat hem gelukkig maakt. Voor mij is dat deze levensstijl. Dat betekent niet dat ik gek ben of dat er iets mis is met me. Het betekent alleen dat ik anders ben, en daar is niks mis mee.”
Barbara is het daarmee eens. “In het begin vond ik het ook moeilijk te begrijpen, maar nu zie ik hoeveel geluk het Phil brengt. Dat is uiteindelijk het belangrijkste. Iedereen verdient het om gelukkig te zijn, op welke manier dan ook.”
Een boodschap van begrip
Phil hoopt dat zijn verhaal anderen inspireert om zichzelf te accepteren en open te zijn over wie ze zijn. “Het leven is te kort om je zorgen te maken over wat anderen van je denken. Als iets je gelukkig maakt en niemand anders daarmee kwetst, waarom zou je het dan niet doen?”
Hij roept mensen op om met meer openheid en begrip naar anderen te kijken. “We zijn allemaal anders, en dat is juist wat de wereld zo mooi maakt. Laten we elkaar accepteren zoals we zijn.”
Conclusie
Phil en Barbara vormen samen een onconventioneel, maar gelukkig stel. Terwijl Phil zichzelf terugvindt in de wereld van luiers en babygedrag, biedt Barbara hem de steun en liefde die hij nodig heeft. Hoewel hun levensstijl voor velen moeilijk te begrijpen is, laat hun verhaal zien dat geluk en liefde in vele vormen kunnen bestaan.
Phil blijft vasthouden aan zijn overtuigingen en hoopt dat zijn openheid bijdraagt aan een bredere acceptatie van de ABDL-gemeenschap. “Het is mijn leven, mijn keuze. En ik ben gelukkig. Dat is uiteindelijk het enige dat telt.”
Als er één bekende vrouw in Nederland is die zich zichtbaar en hoorbaar losmaakt van de onrealistische schoonheidsidealen die dagelijks via sociale media, reclame en televisie op ons afkomen, dan is het Miljuschka Witzenhausen. De presentatrice, kok en uitgesproken foodlover heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot hét gezicht van body positivity in ons land. Niet met grote slogans of belerende boodschappen, maar door simpelweg te laten zien wie ze is. Zonder filter, zonder schaamte en zonder de behoefte om zichzelf kleiner te maken dan ze is.
In een wereld waarin foto’s eindeloos worden bewerkt en lichamen worden gladgestreken tot onmenselijke perfectie, kiest Miljuschka voor een andere route. Ze toont zichzelf zoals ze zich voelt: vrouwelijk, krachtig, soms kwetsbaar, maar altijd echt. Juist die combinatie maakt haar voor veel vrouwen herkenbaar en inspirerend. En laten we eerlijk zijn: voor een groot deel van het publiek straalt ze ook gewoon aantrekkingskracht uit. Niet omdat ze voldoet aan een ideaalbeeld, maar omdat ze zichzelf durft te zijn.
Zelfverzekerd, maar niet achteloos
Dat Miljuschka zichzelf accepteert zoals ze is, betekent niet dat ze lukraak alles deelt. Integendeel. Ze weet heel goed hoe ze zichzelf wil laten zien. Haar foto’s zijn stijlvol, krachtig en doordacht, zonder gemaakt aan te voelen. Ze speelt met vrouwelijkheid en sensualiteit, maar altijd op haar eigen voorwaarden. Geen geforceerde poses, geen overdreven perfectie, maar beelden die uitstralen dat ze zich prettig voelt in haar lichaam.
Die balans tussen nuchterheid en zelfverzekerdheid maakt haar zo geloofwaardig. Ze predikt geen perfectie, maar laat zien dat je ook met rondingen, oneffenheden en dagen waarop je minder lekker in je vel zit, jezelf mag waarderen. Dat maakt haar boodschap sterker dan duizend hashtags.
Roze lingerie en een duidelijke boodschap
Enkele tijd geleden zorgde Miljuschka opnieuw voor veel aandacht op sociale media toen ze een foto deelde waarop ze te zien is in een setje roze lingerie. Geen gelikte campagne of commerciële shoot, maar een eerlijke, krachtige foto die binnen korte tijd massaal werd gedeeld. Wat direct opviel, was niet alleen het beeld zelf, maar vooral de boodschap die ze eraan koppelde.
Op de foto straalt ze rust en zelfvertrouwen uit. Haar houding, blik en uitstraling laten zien dat ze zich comfortabel voelt. En ja, ze ziet er simpelweg goed uit. Niet ondanks haar vormen, maar juist dankzij de manier waarop ze zichzelf draagt. Het beeld werkt ontwapenend, omdat het niet probeert te overtuigen, maar gewoon laat zien: dit ben ik.
Lief zijn voor je lichaam
Bij de foto schreef Miljuschka een tekst die haar visie perfect samenvat. Ze vertelt dat ze lief is voor haar lichaam door lingerie te dragen waarin ze zich vrouwelijk, sexy én comfortabel voelt. Niet omdat ze moet voldoen aan een norm, maar omdat het haar goed laat voelen. Daarmee raakt ze een gevoelige snaar bij veel vrouwen.
Ze benoemt expliciet dat borsten er in alle vormen en maten zijn, van cup A tot G, en dat ze allemaal even uniek zijn. Voor de één zijn ze een bron van vrouwelijkheid, voor de ander juist iets waar ze nog aan moet wennen. Soms doen ze pijn, soms voeden ze een kind, soms voelen ze anders dan je zou willen. En dat alles mag er zijn.
Die woorden maken duidelijk dat body positivity niet betekent dat je altijd blij moet zijn met alles. Het betekent dat je ruimte maakt voor realiteit. Voor verandering. Voor fases in je leven waarin je lijf anders aanvoelt dan vroeger. En vooral: dat je mild mag zijn voor jezelf.
Herkenning en steun uit onverwachte hoek
Onder de foto stroomden de reacties binnen. Vooral vrouwen lieten massaal weten hoe fijn ze het vonden om iemand te zien die niet probeert te voldoen aan een onhaalbaar ideaal. Veel reacties gingen over herkenning: eindelijk iemand die laat zien dat vrouwelijkheid niet vastzit aan een maat of een strak lichaam.
Er waren complimenten over haar uitstraling, haar lef en haar eerlijkheid. Sommigen noemden haar een voorbeeld, anderen gaven toe dat haar posts hen helpen om anders naar hun eigen lichaam te kijken. Dat is misschien wel de grootste impact die Miljuschka heeft: ze zet iets in beweging, zonder te duwen.
Natuurlijk waren er ook reacties van een andere aard. Mannelijke volgers die vooral oog hadden voor het beeld en minder voor de boodschap. Dat hoort bij sociale media en Miljuschka lijkt daar allang haar eigen weg in gevonden te hebben. Ze laat zich er niet door van haar stuk brengen en blijft trouw aan haar verhaal.
Screenshot
Body positivity zonder opsmuk
Wat Miljuschka onderscheidt van veel anderen die zich uitspreken over lichaamsacceptatie, is dat ze het niet romantiseert. Ze zegt niet dat je elke dag dolgelukkig moet zijn met je lijf. Ze laat zien dat het oké is om te twijfelen, om te zoeken en om soms gewoon te accepteren dat perfectie niet bestaat.
Ze koppelt body positivity ook niet los van gezondheid of balans. Integendeel. Als kok en liefhebber van eten benadrukt ze juist dat genieten en goed voor jezelf zorgen hand in hand kunnen gaan. Niet alles hoeft streng of extreem. Het gaat om luisteren naar je lichaam en keuzes maken die bij jou passen.
Meer dan alleen een foto
De kracht van Miljuschka zit niet alleen in haar beelden, maar in de consistentie van haar boodschap. Ze is geen eendagsinfluencer die een trend volgt, maar iemand die al jaren dezelfde lijn trekt. Open, eerlijk en zonder opsmuk. Dat maakt haar geloofwaardig.
In een tijd waarin sociale media vaak een vertekend beeld geven van hoe lichamen eruit “zouden moeten zien”, is haar stem belangrijk. Niet omdat ze de waarheid in pacht heeft, maar omdat ze laat zien dat er ruimte is voor diversiteit. Voor imperfectie. Voor echtheid.
En jij?
De foto in roze lingerie roept bij velen iets op. Bewondering, herkenning, misschien zelfs ongemak. En dat is precies waarom hij werkt. Hij dwingt niet, maar nodigt uit om na te denken. Over hoe we naar onszelf kijken. Over hoe streng we soms zijn voor ons eigen lijf.
Wat vind jij van de manier waarop Miljuschka zichzelf laat zien? Vind je het moedig, inspirerend of juist overdreven? Eén ding is zeker: ze laat niemand onverschillig. En misschien is dat wel de grootste kracht van allemaal.