Actueel
Patty Brard zegt nee tegen Shownieuws na overlijden Ron Brandsteder: ´Knap van haar!´
Op de dag van het overlijden van Ron Brandsteder koos Patty Brard ervoor om niet aan de desk van Shownieuws te verschijnen. Volgens haar collega’s was dat een respectvolle en chique beslissing. Ze wilde zichzelf niet op de voorgrond plaatsen op zo’n beladen dag.
Patty’s afwezigheid valt op
Hoewel Patty Brard tegenwoordig weer regelmatig te zien is bij Shownieuws, ontbrak ze gisterenavond in de uitzending. De ochtend ervoor overleed haar ex-man Ron Brandsteder op 74-jarige leeftijd. Voor Patty voelde het ongepast om diezelfde avond op televisie over hem te praten.
De redactie van Shownieuws besloot daarom ex-collega Mariska van Kolck uit te nodigen om herinneringen aan Brandsteder op te halen.
Presentatrice Tooske Ragas benoemde Patty’s afwezigheid. “Natuurlijk rijst de vraag: waarom is Patty hier vanavond niet?” De reden werd al snel duidelijk: het lag te gevoelig voor haar.
Een bewuste keuze
Privé-baas en Shownieuws-collega Evert Santegoeds, die goed bevriend is met Patty, gaf meer uitleg. “Ja, dat vond ze niet helemaal gepast. We hebben hier gezeten toen Manuëla Kemp overleed, dat was een goede vriendin van ons allebei, en dat praat toch wat makkelijker dan als je ook nog eens met iemand getrouwd bent geweest en gescheiden.”
Volgens Santegoeds voelde Patty zich ongemakkelijk bij de situatie. “Er is een andere vrouw in het leven geweest, meer dan veertig jaar. Patty voelde zich daar een beetje ongemakkelijk bij.” Hiermee doelt hij op Yvonne, de vrouw met wie Ron Brandsteder zijn leven deelde na de scheiding van Patty.
Dat betekent niet dat het nieuws haar koud liet. Evert vertelt dat Patty behoorlijk schrok toen hij haar het overlijden meldde. “Het was wel van: ‘Ach jee’, en dan denk je toch terug in de tijd, toen je nog wel heel gelukkig was en verliefd en dacht: we kunnen samen de hele wereld aan. Dat is toen iets anders gelopen.”
Reacties op haar beslissing
Mariska van Kolck, die in plaats van Patty aan de desk zat, sprak zich uit over haar beslissing. “Dat is toch ook chic?” Volgens haar was het een verstandige keuze om niet in de media te verschijnen op zo’n emotioneel beladen dag.
Evert was het daar volledig mee eens. “Ja, dat je jezelf niet zo op de voorgrond wil dringen op een dag als vandaag.” Ook Tooske begreep de beslissing van Patty. “Ja, dat begrijp ik ook goed.”
Patty heeft zelf nog geen officiële reactie gegeven op het overlijden van Ron Brandsteder. Het lijkt erop dat ze ervoor kiest om haar verdriet in alle rust te verwerken, zonder de media-aandacht die onvermijdelijk zou volgen als ze bij Shownieuws had aangeschoven.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.