Actueel
Patty Brard geeft Bridget Maasland mégatrap op tv: ‘Slipje omlaag!’
Zó, Patty Brard haalt hard uit naar Bridget Maasland
Patty Brard maakte gisterenavond in Shownieuws een spraakmakende rentree en haalde snoeihard uit naar Bridget Maasland. De vete tussen de twee lijkt nog lang niet voorbij, vooral omdat Patty Bridget nog steeds verantwoordelijk houdt voor het verpesten van haar huwelijksfeest door haar gedrag met André Hazes jr. In dit artikel gaan we dieper in op de achtergrond van dit conflict en de gevolgen ervan.
De beruchte bruiloft van Patty Brard
In 2014 trouwde Patty Brard en nodigde ze onder meer Bridget Maasland uit. Tijdens dit feest ontstond er echter een controversiële situatie: Bridget zou samen met André Hazes jr. zo intiem zijn geweest dat het opviel bij de aanwezigen. Hoofdredacteur Evert Santegoeds van weekblad Privé onthulde later dat Bridgets slip op haar enkels zou hebben gelegen en dat het koppel ongegeneerd stond te zoenen en te voelen.
Bridget spande een rechtszaak aan tegen Santegoeds en beweerde dat de beweringen onjuist waren, maar verloor op alle punten. Meerdere getuigen bevestigden de gebeurtenissen die zich op de bruiloft afspeelden. Dit heeft Patty Brard altijd dwarsgezeten, vooral omdat Bridget nooit haar excuses heeft aangeboden.
Patty haalt uit in Shownieuws
Tijdens de uitzending van Shownieuws werd Patty gevraagd waarom ze niet aanwezig was bij de boekpresentatie van Bridget. Haar reactie was niet mals:
“Wij waren altijd héél close en we hebben hier natuurlijk ook nog heel lang samengewerkt. Zij heeft zelfs mijn bruiloft destijds gepresenteerd. Maar daar ontmoette ze dus de volkszanger en dat ging er nogal wild aan toe.”
Brard verwees naar de rechtszaak waarin Santegoeds werd aangeklaagd, maar waarbij de rechter oordeelde dat hij de waarheid had gesproken. Ook collega Bart Ettekoven, die getuige was van de situatie, bevestigde de verhalen.
Een jarenlange vete
Sinds het huwelijksfeest is de relatie tussen Patty en Bridget flink bekoeld. Patty probeerde het nog enigszins goed te maken door Bridget recentelijk vriendelijk te begroeten, maar de reactie was allesbehalve hartelijk:
“Ik kwam haar laatst tegen en ik dacht: wat moet ik nu doen, zoveel jaar na dato? Dus ik ben op haar afgestapt, ik heb haar twee zoenen gegeven. Nou, ze keek me aan alsof het grofvuil over d’r werd heen gestort.”
Volgens Patty zou Bridget juist excuses moeten aanbieden voor haar gedrag op de bruiloft. “Als je vijftig wordt en zegt dat je nu veel beter in je vel zit, dan vind ik dat je dat ook moet laten zien.”
Bridget zwijgt over het incident
In haar nieuwe boek rept Bridget met geen woord over de bewuste avond op Patty’s bruiloft. Zelfs de naam van André Hazes jr. wordt niet genoemd; hij wordt simpelweg aangeduid als ‘de volkszanger’. Dit is opvallend, aangezien de impact van hun relatie destijds groot was. Volgens Bart Ettekoven speelt Bridget liever de slachtofferrol door te klagen over bedreigingen naar aanleiding van haar relatie met André, terwijl de echte ophef volgens hem een andere oorzaak had:
“Nederland was niet boos over het leeftijdsverschil tussen Bridget en André. Mensen waren boos omdat zij hun relatie zo opzichtig tentoonstelden, terwijl Monique Westenberg, de ex van André, nog met een gebroken hart thuis zat.”
Ook de gebeurtenissen op de bruiloft van Patty blijven een schaduw werpen over de reputatie van Bridget.
Geloof je direct!ik heb dat gehad met Patty Brard en Bridget Maasland..
— Me (@_Kutjong_) March 16, 2023
Komt er ooit een verzoening?
Patty lijkt open te staan voor een verzoening, mits Bridget haar verantwoordelijkheid neemt. “Ik zeg niet dat we elkaar morgen dertig keer moeten bellen, maar een klein excuus zou wel op z’n plaats zijn.”
Ondertussen blijft de vraag of Bridget zich überhaupt de avond nog herinnert. Ze heeft in het verleden vaker toegegeven zich bepaalde gebeurtenissen niet meer te kunnen herinneren door haar alcoholgebruik. Volgens Patty is dat ook mogelijk in dit geval:
“Dat hebben we ook wel eens met haar meegemaakt op een kerstfeestje bij Evert thuis. Toen heb ik haar in een taxi naar huis gezet en toen kwam ze thuis en toen zei ze: ‘Waar ben jij dan? Zal ik daar even naartoe komen?’”
Het blijft dus onzeker of de twee ooit nog tot een vergelijk zullen komen, maar voorlopig lijkt de kou nog lang niet uit de lucht. Eén ding is zeker: Patty Brard heeft haar punt meer dan duidelijk gemaakt en Bridget zal de keiharde aanval niet snel vergeten.
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.