Connect with us

Actueel

Patty Brard geeft Bridget Maasland mégatrap op tv: ‘Slipje omlaag!’

Published

on

Zó, Patty Brard haalt hard uit naar Bridget Maasland

Patty Brard maakte gisterenavond in Shownieuws een spraakmakende rentree en haalde snoeihard uit naar Bridget Maasland. De vete tussen de twee lijkt nog lang niet voorbij, vooral omdat Patty Bridget nog steeds verantwoordelijk houdt voor het verpesten van haar huwelijksfeest door haar gedrag met André Hazes jr. In dit artikel gaan we dieper in op de achtergrond van dit conflict en de gevolgen ervan.

De beruchte bruiloft van Patty Brard

In 2014 trouwde Patty Brard en nodigde ze onder meer Bridget Maasland uit. Tijdens dit feest ontstond er echter een controversiële situatie: Bridget zou samen met André Hazes jr. zo intiem zijn geweest dat het opviel bij de aanwezigen. Hoofdredacteur Evert Santegoeds van weekblad Privé onthulde later dat Bridgets slip op haar enkels zou hebben gelegen en dat het koppel ongegeneerd stond te zoenen en te voelen.

Bridget spande een rechtszaak aan tegen Santegoeds en beweerde dat de beweringen onjuist waren, maar verloor op alle punten. Meerdere getuigen bevestigden de gebeurtenissen die zich op de bruiloft afspeelden. Dit heeft Patty Brard altijd dwarsgezeten, vooral omdat Bridget nooit haar excuses heeft aangeboden.

Patty Brard en Bridget Maasland

Patty haalt uit in Shownieuws

Tijdens de uitzending van Shownieuws werd Patty gevraagd waarom ze niet aanwezig was bij de boekpresentatie van Bridget. Haar reactie was niet mals:

“Wij waren altijd héél close en we hebben hier natuurlijk ook nog heel lang samengewerkt. Zij heeft zelfs mijn bruiloft destijds gepresenteerd. Maar daar ontmoette ze dus de volkszanger en dat ging er nogal wild aan toe.”

Brard verwees naar de rechtszaak waarin Santegoeds werd aangeklaagd, maar waarbij de rechter oordeelde dat hij de waarheid had gesproken. Ook collega Bart Ettekoven, die getuige was van de situatie, bevestigde de verhalen.

patty brard

Een jarenlange vete

Sinds het huwelijksfeest is de relatie tussen Patty en Bridget flink bekoeld. Patty probeerde het nog enigszins goed te maken door Bridget recentelijk vriendelijk te begroeten, maar de reactie was allesbehalve hartelijk:

“Ik kwam haar laatst tegen en ik dacht: wat moet ik nu doen, zoveel jaar na dato? Dus ik ben op haar afgestapt, ik heb haar twee zoenen gegeven. Nou, ze keek me aan alsof het grofvuil over d’r werd heen gestort.”

Volgens Patty zou Bridget juist excuses moeten aanbieden voor haar gedrag op de bruiloft. “Als je vijftig wordt en zegt dat je nu veel beter in je vel zit, dan vind ik dat je dat ook moet laten zien.”

Bridget zwijgt over het incident

In haar nieuwe boek rept Bridget met geen woord over de bewuste avond op Patty’s bruiloft. Zelfs de naam van André Hazes jr. wordt niet genoemd; hij wordt simpelweg aangeduid als ‘de volkszanger’. Dit is opvallend, aangezien de impact van hun relatie destijds groot was. Volgens Bart Ettekoven speelt Bridget liever de slachtofferrol door te klagen over bedreigingen naar aanleiding van haar relatie met André, terwijl de echte ophef volgens hem een andere oorzaak had:

“Nederland was niet boos over het leeftijdsverschil tussen Bridget en André. Mensen waren boos omdat zij hun relatie zo opzichtig tentoonstelden, terwijl Monique Westenberg, de ex van André, nog met een gebroken hart thuis zat.”

Ook de gebeurtenissen op de bruiloft van Patty blijven een schaduw werpen over de reputatie van Bridget.

Komt er ooit een verzoening?

Patty lijkt open te staan voor een verzoening, mits Bridget haar verantwoordelijkheid neemt. “Ik zeg niet dat we elkaar morgen dertig keer moeten bellen, maar een klein excuus zou wel op z’n plaats zijn.”

Ondertussen blijft de vraag of Bridget zich überhaupt de avond nog herinnert. Ze heeft in het verleden vaker toegegeven zich bepaalde gebeurtenissen niet meer te kunnen herinneren door haar alcoholgebruik. Volgens Patty is dat ook mogelijk in dit geval:

“Dat hebben we ook wel eens met haar meegemaakt op een kerstfeestje bij Evert thuis. Toen heb ik haar in een taxi naar huis gezet en toen kwam ze thuis en toen zei ze: ‘Waar ben jij dan? Zal ik daar even naartoe komen?’”

Het blijft dus onzeker of de twee ooit nog tot een vergelijk zullen komen, maar voorlopig lijkt de kou nog lang niet uit de lucht. Eén ding is zeker: Patty Brard heeft haar punt meer dan duidelijk gemaakt en Bridget zal de keiharde aanval niet snel vergeten.

Actueel

‘He’ll Have to Go’ veroverde in 1960 de country- en pophitlijsten

Published

on

Sommige liedjes overstijgen de tijd en blijven generaties lang geliefd. Een van die nummers is zonder twijfel “He’ll Have to Go” van Jim Reeves. Toen de Amerikaanse zanger het nummer in 1960 uitbracht, groeide het uit tot een van de grootste successen uit zijn carrière én tot een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de countrymuziek.

Met zijn warme baritonstem en de karakteristieke Nashville Sound wist Reeves niet alleen countryliefhebbers te raken, maar bereikte hij ook een groot poppubliek. Meer dan zestig jaar later wordt “He’ll Have to Go” nog altijd beschouwd als een van de meest invloedrijke countrysingles ooit.

Gentleman Jim

Jim Reeves werd in 1923 geboren in de Amerikaanse staat Texas. Voordat hij doorbrak als zanger werkte hij onder meer als radio-dj en sportverslaggever. Zijn rustige uitstraling en verzorgde manier van zingen leverden hem al snel de bijnaam “Gentleman Jim” op.

In een periode waarin veel countryartiesten kozen voor een ruwe, traditionele stijl, sloeg Reeves een andere weg in. Zijn muziek kenmerkte zich door een zachte zangstem, subtiele orkestbegeleiding en een toegankelijke uitstraling. Daarmee sprak hij niet alleen het vaste countrypubliek aan, maar wist hij ook luisteraars buiten het genre te bereiken.

Een bijzonder ontstaan

Het verhaal achter “He’ll Have to Go” is minstens zo bijzonder als het nummer zelf.

Het lied werd geschreven door Joe en Audrey Allison. Joe Allison vertelde later dat hij inspiratie kreeg nadat hij in een café een telefoongesprek had opgevangen. Een man probeerde zijn geliefde terug te winnen en vroeg haar steeds dichter bij de telefoon te komen zodat hij haar beter kon horen.

Die gebeurtenis vormde de basis voor de beroemde openingsregel:

“Put your sweet lips a little closer to the phone.”

Juist die eenvoudige zin wist volgens veel muziekkenners een gevoel van verlangen en kwetsbaarheid op te roepen dat luisteraars direct aansprak.

Een vernieuwend geluid

Voor de opname werkte Jim Reeves samen met producer Chet Atkins, een van de belangrijkste architecten van de zogenoemde Nashville Sound.

Die muziekstijl ontstond eind jaren vijftig en combineerde traditionele country met een meer gepolijste productie, waarin strijkers, achtergrondzang en subtiele instrumentatie een grotere rol kregen.

In plaats van een druk arrangement koos Atkins ervoor om de stem van Reeves centraal te zetten. Daardoor kreeg het nummer een intieme sfeer waarin de emotie volledig tot zijn recht kwam.

Die aanpak bleek een schot in de roos.

Grote hit in binnen- en buitenland

“He’ll Have to Go” groeide uit tot een enorm commercieel succes.

Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Country Chart en stond wekenlang bovenaan. Ook buiten de countrywereld sloeg het lied aan. In de Billboard Hot 100, waarin alle muziekgenres samenkomen, bereikte de single de tweede plaats.

Daarmee bewees Reeves dat countrymuziek ook een breed internationaal publiek kon aanspreken.

Het succes beperkte zich bovendien niet tot de Verenigde Staten. Het nummer werd wereldwijd uitgebracht en maakte Jim Reeves tot een internationale ster. Tijdens zijn tournees trad hij op in onder meer Europa, Zuid-Afrika en Azië, waar hij nieuwe fans voor het genre wist te winnen.

Belangrijke rol in de Nashville Sound

Veel muziekhistorici zien “He’ll Have to Go” als een van de nummers die de Nashville Sound definitief op de kaart zette.

De stijl maakte countrymuziek toegankelijker voor luisteraars die normaal gesproken vooral naar pop luisterden. Daardoor ontstond een nieuwe generatie artiesten die elementen uit verschillende muziekgenres met elkaar combineerden.

Jim Reeves speelde daarin een belangrijke rol. Zijn rustige zangstijl en verzorgde producties vormden jarenlang een inspiratiebron voor andere artiesten binnen én buiten de countrymuziek.

Vele artiesten namen het nummer op

Door de jaren heen werd “He’ll Have to Go” tientallen keren opnieuw opgenomen.

Onder anderen Elvis Presley, Ry Cooder en verschillende countryartiesten brachten hun eigen versie van het nummer uit. Toch blijft de originele uitvoering van Jim Reeves voor veel liefhebbers de meest geliefde.

Zijn warme stemgeluid en ingetogen interpretatie worden nog altijd gezien als de belangrijkste reden waarom het nummer zo tijdloos is gebleven.

Tragisch einde van zijn leven

Het succes van Jim Reeves werd abrupt onderbroken in 1964.

De zanger kwam op 40-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk nabij Nashville. Zijn privévliegtuig stortte neer tijdens slecht weer, waarbij ook zijn zakenpartner en piloot Dean Manuel om het leven kwamen.

Zijn overlijden betekende een groot verlies voor de countrymuziek. Toch bleef zijn muziek populair en groeide zijn invloed in de jaren daarna alleen maar verder.

Later werd Reeves postuum opgenomen in de Country Music Hall of Fame, als erkenning voor zijn bijdrage aan het genre.

Nog altijd een geliefde klassieker

Meer dan zestig jaar na de release behoort “He’ll Have to Go” nog steeds tot de bekendste countrynummers aller tijden.

Het lied is gebruikt in films, televisieseries en documentaires en wordt nog regelmatig gedraaid op radiostations die klassieke countrymuziek uitzenden. Dankzij streamingdiensten ontdekken ook jongere generaties de muziek van Jim Reeves.

Volgens muziekkenners schuilt de kracht van het nummer vooral in de eenvoud. Zonder grote uithalen of ingewikkelde arrangementen weet Reeves een emotioneel verhaal te vertellen dat voor veel luisteraars herkenbaar blijft.

Een blijvende invloed op de countrymuziek

De invloed van Jim Reeves reikt verder dan één succesvolle hit. Zijn manier van zingen en produceren heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van moderne countrymuziek, waarin traditionele elementen worden gecombineerd met een toegankelijk geluid.

Artiesten als Shania Twain, Keith Urban en Taylor Swift lieten later eveneens zien dat countrymuziek een groot internationaal publiek kan bereiken. Hoewel zij een heel eigen stijl ontwikkelden, wordt Jim Reeves vaak genoemd als een van de pioniers die de weg daarvoor mede heeft vrijgemaakt.

“He’ll Have to Go” blijft daardoor niet alleen een geliefde klassieker, maar ook een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de populaire muziek. Het nummer laat zien hoe een eenvoudige melodie, een sterke tekst en een karakteristieke stem samen kunnen uitgroeien tot een tijdloos muziekstuk dat generaties blijft inspireren.

Continue Reading