Actueel
Oud-finaliste van The Voice spreekt zich openlijk uit over Marco Borsato
Sezina Kelsey uit zich over Marco Borsato: “Eens team Borsato, altijd team Borsato”
De naam van Marco Borsato blijft de gemoederen bezighouden. Terwijl een nieuwe rechtszaak op de agenda staat waarin de zanger betrokken is, kiest een voormalige deelnemer van The Voice Kids ervoor om zich publiekelijk uit te spreken. Sezina Kelsey, finaliste van het programma in 2019, laat via sociale media weten dat ze haar oud-coach niet is vergeten – integendeel.
Op een moment dat velen zich op de achtergrond houden of afstand nemen, laat Sezina blijken dat haar ervaringen met Marco Borsato positief zijn geweest. Haar bericht roept zowel herkenning als vragen op, en plaatst de complexe situatie opnieuw in de schijnwerpers.
Persoonlijke boodschap op Instagram
Via Instagram deelde Sezina Kelsey een foto uit 2019, waarop ze samen te zien is met Marco Borsato tijdens hun deelname aan The Voice Kids. Ze voegde daar de woorden aan toe: “De beste coach ❤️” en “Eens team Borsato, altijd team Borsato.”
Een eenvoudige, maar duidelijke boodschap, die opvalt gezien de context waarin Borsato zich momenteel bevindt. De zanger wordt geconfronteerd met nieuwe juridische stappen, terwijl de nasleep van eerdere beschuldigingen nog steeds doorwerkt in het publieke debat.
Een loyaliteit die blijft
Dat Sezina deze woorden uitspreekt, zegt veel over de indruk die Borsato destijds op haar maakte. Tijdens haar deelname aan The Voice Kids stond ze onder zijn begeleiding en schopte het tot de finale. Voor veel jonge artiesten is zo’n traject intens en bepalend. De band tussen coach en kandidaat kan diepgaand zijn, en in Sezina’s geval lijkt die band niet zomaar verbroken.
Door de jaren heen heeft ze zich niet eerder publiekelijk uitgesproken over de situatie rond Borsato. Dat ze dat nu wél doet, en bovendien in positieve bewoordingen, maakt haar bericht bijzonder.
Achtergrond: een complexe zaak
Marco Borsato kwam in januari 2022 volop in het nieuws toen het programma BOOS van Tim Hofman een uitzending wijdde aan grensoverschrijdend gedrag bij The Voice of Holland. De aflevering leidde tot veel ophef. Verschillende oud-deelnemers en betrokkenen deden hun verhaal over ervaringen die zij als ongepast of ongewenst hadden ervaren.
De naam van Marco Borsato werd in deze context genoemd. Er kwamen meerdere meldingen binnen over gedrag dat hij zou hebben vertoond tijdens zijn periode als coach. Enkele van de meldingen betroffen personen die toen minderjarig waren, wat de situatie extra gevoelig maakte.
Het 0penbaar Ministerie startte een onderzoek naar deze meldingen, het zogenoemde Voice-dossier. Na uitgebreid onderzoek werd uiteindelijk besloten om de zaak te seponeren, vanwege “onvoldoende wettig en overtuigend bewijs”.
Nieuwe rechtszaak op komst
Hoewel de eerste zaak werd geseponeerd, is Marco Borsato inmiddels opnieuw onderwerp van juridische aandacht. In een losstaande zaak werd in december 2021 aangifte tegen hem gedaan wegens een ernstige beschuldiging die teruggaat tot enkele jaren geleden.
Pas in 2023 besloot het 0penbaar Ministerie tot vervolging over te gaan. Inmiddels zijn er twee zittingsdagen vastgelegd waarop de zaak inhoudelijk behandeld zal worden: dinsdag 28 oktober en donderdag 30 oktober van dit jaar.
De juridische procedure verloopt volgens het gangbare proces, waarbij ook de verdediging van Borsato ruimte krijgt om te reageren. Tot de rechter zich over de zaak uitspreekt, geldt het principe van onschuld.
Sezina’s boodschap: gewaagd of oprecht?
In het licht van deze nieuwe zaak is de steun van Sezina Kelsey opvallend. Ze had ervoor kunnen kiezen om te zwijgen of zich neutraal op te stellen, zoals veel andere oud-deelnemers en collega’s van Borsato. In plaats daarvan deelt ze haar waardering en spreekt ze haar loyaliteit uit.
De reacties op haar bericht zijn wisselend. Sommige volgers prijzen haar eerlijkheid en moed, terwijl anderen zich afvragen of het verstandig is om zich nu uit te spreken over iemand die nog verwikkeld is in een lopende rechtszaak.
Feit blijft dat Sezina uitsluitend spreekt vanuit haar eigen ervaring. Die ervaring is voor haar positief geweest, en dat wil ze laten weten. Het is een persoonlijke herinnering aan een periode waarin ze veel geleerd heeft en zich gesteund voelde.
Vertrouwen in eigen oordeel
Wat dit bericht extra lading geeft, is dat het afkomstig is van iemand die destijds als jong meisje deelnam aan een programma onder begeleiding van Borsato. Haar ervaring had heel anders kunnen zijn, maar dat is niet het geval. Ze benadrukt dat hij voor haar een goede coach was – professioneel en betrokken.
In tijden waarin publieke figuren vaak snel veroordeeld worden op basis van beschuldigingen, kiest Sezina ervoor om haar persoonlijke ervaring zwaarder te laten wegen dan de publieke opinie. Daarmee stelt ze zich kwetsbaar op, maar ook krachtig.
De bredere discussie
De situatie rondom Marco Borsato is deel geworden van een bredere maatschappelijke discussie over grenzen, vertrouwen en machtsverhoudingen in de mediawereld. Het blijft belangrijk om te blijven luisteren naar alle stemmen: zowel die van mensen die zich onveilig voelden, als die van mensen die zich gesteund voelden.
Sezina’s boodschap roept misschien vragen op, maar is tegelijkertijd een herinnering dat er ruimte moet zijn voor nuance. Dat iemand beschuldigd wordt, betekent niet automatisch dat elke relatie of samenwerking negatief was.
Een persoonlijke keuze
Het is uiteindelijk aan de rechter om zich te buigen over de nieuwe beschuldigingen. Tot die tijd blijft de situatie complex, gevoelig en onzeker. Voor mensen als Sezina Kelsey is dit dan ook geen gemakkelijke tijd. Door haar bericht te delen, toont ze dat ze vasthoudt aan haar eigen ervaring, zonder oordeel te vellen over de lopende rechtszaak.
Of anderen zich ook zullen uitspreken, valt nog te bezien. Maar haar woorden herinneren ons eraan dat mensen meer zijn dan beschuldigingen of krantenkoppen – en dat ervaringen kunnen verschillen, ook binnen eenzelfde context.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken

Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!

Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.

Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.

Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.

“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.

“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.

“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.

Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!

De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.

Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.

Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.

Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!

Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!

“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!

Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.

“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!

“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.

Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.

Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!

Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”

Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.

Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.

“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.

En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.







