Actueel
Opa uit Balkbrug plots stinkend rijk door PostcodeKanjer van 59,7 miljoen: ‘Naar de h*eren!’
De PostcodeKanjer van 8 januari bracht een golf van opwinding in het Overijsselse dorp Balkbrug. Het kleinschalige dorp werd plotseling het epicentrum van blijdschap en feestelijkheden, want de indrukwekkende prijs van 59,7 miljoen euro viel op de postcode van het hele dorp. Het feest werd gevierd op het buitenterrein van Manege De Diamanthal, waar de inwoners samenkwamen om hun geldprijzen in ontvangst te nemen en het geluk met elkaar te delen.
Een bedrag dat dromen waarmaakt
Het totale bedrag van bijna 60 miljoen euro zorgde voor grote opwinding. De prijs werd echter niet door één persoon gewonnen, maar moest worden verdeeld over de inwoners met de winnende postcode en wijkcode. Balkbrug, een relatief klein dorp met één postcodegebied, had geluk: vrijwel iedereen in het dorp werd een winnaar.
De PostcodeKanjer is opgedeeld in twee delen. De ene helft van het bedrag, bijna 30 miljoen euro, werd verdeeld onder de bewoners met de winnende postcode. De andere helft werd verdeeld onder degenen die ook de juiste wijkcode hadden. Met andere woorden, het hele dorp profiteerde, maar de grootste bedragen gingen naar de inwoners die meer loten hadden.
Hoeveel kreeg elke deelnemer?
Voor elk lot viel er 36.754 euro te winnen. Dit bedrag was al een reden tot vreugde voor velen, maar er waren ook gelukkigen die meerdere loten hadden en daarmee bedragen van meer dan 100.000 euro mee naar huis namen. Voor een dorp als Balkbrug, waar de gemeenschap hecht is en het leven meestal rustig verloopt, was deze onverwachte meevaller een kans om dromen waar te maken.
Wat zouden de winnaars met hun geld doen?
Met een bedrag van bijna 37.000 euro per lot kwamen al snel de vragen: wat gaan de inwoners van Balkbrug met dit geld doen? De media was uiteraard ter plaatse om het spektakel vast te leggen en om de winnaars te vragen naar hun plannen.
Nieuwe keukens en auto’s
Veel winnaars spraken over praktische investeringen. Een nieuwe
keuken, een opgeknapte badkamer, of misschien eindelijk die auto
waar al jaren over werd gedroomd. Voor anderen was het simpel: het
geld ging naar de spaarrekening, een buffer voor de toekomst of een
mogelijkheid om een vakantie te boeken die anders buiten bereik was
gebleven.
Grote dromen en kleine genoegens
Hoewel veel antwoorden voorspelbaar waren, wist een specifieke
winnaar de aandacht van de camera’s te trekken. Een oudere heer in
zijn scootmobiel had geen interesse in een nieuwe auto of een
verbouwing van zijn huis. Op de vraag wat hij met zijn winst zou
doen, antwoordde hij met een knipoog en een ondeugende glimlach:
“Ik ga een bezoekje brengen aan de dames van plezier.” Zijn
antwoord zorgde voor een mix van gelach en ongeloof onder de
aanwezigen. Maar voor hem was het duidelijk: zijn prijs zou worden
besteed aan een paar jaar plezier en avontuur.
Het effect op de gemeenschap
De PostcodeKanjer bracht niet alleen geld, maar ook saamhorigheid in het dorp. De gezamenlijke overwinning zorgde voor een gevoel van verbondenheid, een zeldzaam moment waarop vrijwel iedereen in de gemeenschap iets te vieren had. De feestelijke sfeer op het terrein van Manege De Diamanthal benadrukte dit: mensen lachten, omhelsden elkaar en deelden hun geluk.
De gebeurtenis bracht ook gesprekken op gang over de impact van een dergelijk groot bedrag op een kleine gemeenschap. Voor sommigen was het een kans om te investeren, schulden af te lossen of iets speciaals te doen voor hun familie. Voor anderen was het simpelweg een moment om even stil te staan bij hun geluk en het leven te vieren.
De PostcodeKanjer: een traditie van geluk
De PostcodeKanjer is een van de meest iconische prijzen van de Nationale Postcode Loterij. Het concept, waarbij een grote som geld wordt verdeeld onder de bewoners van een specifieke postcode, is uniek en zorgt elk jaar weer voor spannende momenten. Voor de inwoners van Balkbrug betekende het dit jaar meer dan alleen geld: het was een kans om dromen te realiseren en een ervaring die ze nooit zullen vergeten.
Een dorp dat samen viert
Hoewel de PostcodeKanjer individuele winnaars maakt, was het in Balkbrug vooral een gemeenschappelijke viering. De grootte van het dorp en de nauwe banden tussen de bewoners maakten het mogelijk om samen te komen en het moment te delen. Er was muziek, vreugde, en bovenal een gevoel van dankbaarheid.
Wat betekent deze winst voor Balkbrug?
Voor veel inwoners zal het gewonnen bedrag een directe impact hebben. Of het nu gaat om persoonlijke uitgaven, investeringen in het huis, of het vervullen van lang gekoesterde dromen, de winst brengt nieuwe mogelijkheden. Maar er is ook een breder effect: een dergelijke gebeurtenis zet een dorp als Balkbrug op de kaart en versterkt het gemeenschapsgevoel.
Een unieke ervaring
De PostcodeKanjer van 2025 zal in Balkbrug nog lang in herinnering blijven. Het was niet alleen een moment van financiële winst, maar ook een moment van verbinding en vreugde. De inwoners hebben laten zien dat geluk niet alleen gaat over geld, maar ook over het delen van een ervaring met de mensen om je heen.
Of het nu gaat om een nieuwe keuken, een vakantie of – in het geval van de opa in de scootmobiel – het najagen van plezier, de PostcodeKanjer bracht licht en geluk in het leven van de mensen in Balkbrug. Het is een herinnering aan hoe één enkele gebeurtenis een hele gemeenschap kan veranderen.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.