Actueel
Op 72-jarige leeftijd komt het nieuws over de geliefde acteur Liam Neeson als een schok 😔
Liam Neeson heeft in zijn bijna 50-jarige carrière een indrukwekkend scala aan rollen vertolkt. Van een wijze Jedi-meester tot een meedogenloze vader in de Taken-franchise, zijn veelzijdigheid heeft hem tot een van de meest gerespecteerde acteurs in Hollywood gemaakt.
Toch lijkt de 72-jarige ster nu serieus na te denken over zijn pensioen. In een recent interview gaf hij aan dat “het op een gegeven moment moet stoppen”. Met die woorden hintte hij op een mogelijk afscheid van het actiegenre, waarin hij op latere leeftijd onverwacht uitblonk.
De Doorbraak en Onvergetelijke Rollen
De Ierse acteur verwierf wereldwijde erkenning met zijn rol als Oskar Schindler in Schindler’s List (1993), een prestatie die hem een Oscar-nominatie opleverde. Dit markeerde het begin van een carrière vol memorabele optredens, variërend van romantische rollen tot epische avonturen in onder meer Star Wars en Love Actually.
Zijn transformatie in een actiester kwam pas later, met de release van Taken in 2008. Op 56-jarige leeftijd verraste Neeson het publiek door zich moeiteloos te vestigen als een geloofwaardige actieheld. Zijn personage, de vastberaden en getrainde ex-CIA-agent Bryan Mills, sloeg wereldwijd aan en katapulteerde de acteur naar een nieuwe fase in zijn carrière.
Het Succes van Taken en de Geboorte van een Actielegende
Taken werd een onverwacht groot succes en bracht niet alleen twee vervolgen voort, maar maakte ook de weg vrij voor Neeson om een reeks soortgelijke rollen aan te nemen. De iconische telefoonscène waarin hij de beroemde woorden spreekt: “I have a very particular set of skills…”, werd een bepalend moment in de moderne actiecinema.
Zijn succes in het genre bleef niet onopgemerkt. Regisseurs prezen zijn vermogen om intense emoties en fysieke kracht te combineren. “Als hij opgaat in het personage dat hij speelt, zie je de pijn, de vastberadenheid,” zegt regisseur Hans Petter Moland, die met Neeson samenwerkte aan Cold Pursuit (2019) en de aankomende film Thug.
Waarom Wil Liam Neeson Stoppen?
Ondanks zijn status als actie-icoon, beseft Neeson dat er grenzen zitten aan hoe lang hij zijn fysieke rollen nog kan volhouden. “Ik ben 72, het moet op een gegeven moment stoppen,” verklaarde hij. Hoewel hij nog steeds veel van zijn eigen stunts uitvoert, merkt hij dat de intensiteit ervan toeneemt naarmate hij ouder wordt.
Een cruciale rol in zijn actiedominantie speelde stuntcoördinator Mark Vanselow, met wie hij sinds Taken samenwerkt. Vanselow helpt Neeson bij het choreograferen van actiescènes en zorgt ervoor dat de acteur zoveel mogelijk zelf kan doen zonder zijn veiligheid in gevaar te brengen. Toch blijft Neeson realistisch: “Je kunt het publiek niet voor de gek houden. Ik wil niet dat Mark mijn vechtscènes voor me uitvecht.”
Zijn eigen inschatting? “Misschien eind volgend jaar. Ik denk dat dat het is.”
Een Nieuwe Carrièrewending?
Hoewel Neeson overweegt het actiegenre achter zich te laten, betekent dat niet dat hij Hollywood de rug toekeert. Integendeel: hij lijkt zich klaar te maken voor een verrassende transformatie – dit keer in de wereld van de komedie.
De acteur heeft onlangs de opnames afgerond van The Naked Gun, een reboot van de legendarische misdaadkomedie uit 1988 waarin Leslie Nielsen de hoofdrol speelde. Neeson neemt nu de rol van Frank Drebin op zich, een karakter dat eerder onlosmakelijk met Nielsen werd geassocieerd.
Aan zijn zijde speelt Pamela Anderson, met wie hij een sterke chemie opbouwde op de set. “Ik ben stapelverliefd op haar. Ze is hilarisch,” vertelde Neeson over zijn tegenspeelster. Toch twijfelt hij aan zijn eigen komische talenten: “Of ik het kan dragen of niet, dat weet ik eerlijk gezegd niet.”
Anderson heeft daar echter geen twijfels over. “Liam is bescheiden, maar ongelooflijk grappig. Het was moeilijk om een strak gezicht te houden tijdens onze scènes samen,” zegt de actrice.
Wat Brengt de Toekomst?
Als Neeson daadwerkelijk stopt met actiefilms, zal het einde van een tijdperk aanbreken. Hij heeft zichzelf bewezen als een zeldzame acteur die zich keer op keer opnieuw kon uitvinden. Van een dramatische acteur tot romantische hoofdrolspeler en onverwachte actiester, zijn nalatenschap in Hollywood is indrukwekkend.
Maar als The Naked Gun een succes blijkt te zijn, zou het zomaar kunnen dat Neeson’s volgende hoofdstuk in de filmindustrie zich in de komedie afspeelt. Of dit een kortstondige uitstap is of een blijvende carrièrewending, zal de tijd leren.
Wat vind jij ervan dat Liam Neeson zich terugtrekt uit het actiegenre? Laat je gedachten achter en deel dit verhaal om te zien wat anderen ervan vinden!
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.