Actueel
Op 72-jarige leeftijd komt het nieuws over de geliefde acteur Liam Neeson als een schok 😔
Liam Neeson heeft in zijn bijna 50-jarige carrière een indrukwekkend scala aan rollen vertolkt. Van een wijze Jedi-meester tot een meedogenloze vader in de Taken-franchise, zijn veelzijdigheid heeft hem tot een van de meest gerespecteerde acteurs in Hollywood gemaakt.

Toch lijkt de 72-jarige ster nu serieus na te denken over zijn pensioen. In een recent interview gaf hij aan dat “het op een gegeven moment moet stoppen”. Met die woorden hintte hij op een mogelijk afscheid van het actiegenre, waarin hij op latere leeftijd onverwacht uitblonk.
De Doorbraak en Onvergetelijke Rollen
De Ierse acteur verwierf wereldwijde erkenning met zijn rol als Oskar Schindler in Schindler’s List (1993), een prestatie die hem een Oscar-nominatie opleverde. Dit markeerde het begin van een carrière vol memorabele optredens, variërend van romantische rollen tot epische avonturen in onder meer Star Wars en Love Actually.

Zijn transformatie in een actiester kwam pas later, met de release van Taken in 2008. Op 56-jarige leeftijd verraste Neeson het publiek door zich moeiteloos te vestigen als een geloofwaardige actieheld. Zijn personage, de vastberaden en getrainde ex-CIA-agent Bryan Mills, sloeg wereldwijd aan en katapulteerde de acteur naar een nieuwe fase in zijn carrière.
Het Succes van Taken en de Geboorte van een Actielegende
Taken werd een onverwacht groot succes en bracht niet alleen twee vervolgen voort, maar maakte ook de weg vrij voor Neeson om een reeks soortgelijke rollen aan te nemen. De iconische telefoonscène waarin hij de beroemde woorden spreekt: “I have a very particular set of skills…”, werd een bepalend moment in de moderne actiecinema.

Zijn succes in het genre bleef niet onopgemerkt. Regisseurs prezen zijn vermogen om intense emoties en fysieke kracht te combineren. “Als hij opgaat in het personage dat hij speelt, zie je de pijn, de vastberadenheid,” zegt regisseur Hans Petter Moland, die met Neeson samenwerkte aan Cold Pursuit (2019) en de aankomende film Thug.
Waarom Wil Liam Neeson Stoppen?
Ondanks zijn status als actie-icoon, beseft Neeson dat er grenzen zitten aan hoe lang hij zijn fysieke rollen nog kan volhouden. “Ik ben 72, het moet op een gegeven moment stoppen,” verklaarde hij. Hoewel hij nog steeds veel van zijn eigen stunts uitvoert, merkt hij dat de intensiteit ervan toeneemt naarmate hij ouder wordt.

Een cruciale rol in zijn actiedominantie speelde stuntcoördinator Mark Vanselow, met wie hij sinds Taken samenwerkt. Vanselow helpt Neeson bij het choreograferen van actiescènes en zorgt ervoor dat de acteur zoveel mogelijk zelf kan doen zonder zijn veiligheid in gevaar te brengen. Toch blijft Neeson realistisch: “Je kunt het publiek niet voor de gek houden. Ik wil niet dat Mark mijn vechtscènes voor me uitvecht.”
Zijn eigen inschatting? “Misschien eind volgend jaar. Ik denk dat dat het is.”

Een Nieuwe Carrièrewending?
Hoewel Neeson overweegt het actiegenre achter zich te laten, betekent dat niet dat hij Hollywood de rug toekeert. Integendeel: hij lijkt zich klaar te maken voor een verrassende transformatie – dit keer in de wereld van de komedie.
De acteur heeft onlangs de opnames afgerond van The Naked Gun, een reboot van de legendarische misdaadkomedie uit 1988 waarin Leslie Nielsen de hoofdrol speelde. Neeson neemt nu de rol van Frank Drebin op zich, een karakter dat eerder onlosmakelijk met Nielsen werd geassocieerd.

Aan zijn zijde speelt Pamela Anderson, met wie hij een sterke chemie opbouwde op de set. “Ik ben stapelverliefd op haar. Ze is hilarisch,” vertelde Neeson over zijn tegenspeelster. Toch twijfelt hij aan zijn eigen komische talenten: “Of ik het kan dragen of niet, dat weet ik eerlijk gezegd niet.”
Anderson heeft daar echter geen twijfels over. “Liam is bescheiden, maar ongelooflijk grappig. Het was moeilijk om een strak gezicht te houden tijdens onze scènes samen,” zegt de actrice.

Wat Brengt de Toekomst?
Als Neeson daadwerkelijk stopt met actiefilms, zal het einde van een tijdperk aanbreken. Hij heeft zichzelf bewezen als een zeldzame acteur die zich keer op keer opnieuw kon uitvinden. Van een dramatische acteur tot romantische hoofdrolspeler en onverwachte actiester, zijn nalatenschap in Hollywood is indrukwekkend.
Maar als The Naked Gun een succes blijkt te zijn, zou het zomaar kunnen dat Neeson’s volgende hoofdstuk in de filmindustrie zich in de komedie afspeelt. Of dit een kortstondige uitstap is of een blijvende carrièrewending, zal de tijd leren.
Wat vind jij ervan dat Liam Neeson zich terugtrekt uit het actiegenre? Laat je gedachten achter en deel dit verhaal om te zien wat anderen ervan vinden!
Actueel
Boze kijkers The Winner Takes It All zeggen massaal hetzelfde over Waylon

In het SBS6-programma The Winner Takes It All draait alles om muzikale confrontaties, emotie en het oordeel van de jury. Elke week nemen twee zangers het tegen elkaar op in een rechtstreeks duel, waarbij slechts één van hen mag doorgaan naar de volgende ronde. De jury bestaat uit een vaste waarde en twee wisselende gastjuryleden. Die vaste waarde is niemand minder dan Waylon. Juist hij ligt na de uitzending van afgelopen zaterdag zwaar onder vuur bij kijkers.

Een duel dat meer losmaakte dan bedoeld
In de aflevering van zaterdag stond het duel tussen Gino en Enza centraal. Gino koos er bewust voor om het muzikale gevecht aan te gaan met Enza, een jonge zangeres die al eerder indruk maakte met haar eigenzinnige stijl. Voor haar optreden koos Enza voor een gewaagde interpretatie van het nummer Heb je even voor mij, oorspronkelijk een grote hit van Frans Bauer.
Waar het origineel bekendstaat als een vrolijk, toegankelijk meezingnummer, koos Enza voor een totaal andere benadering. Ze maakte er een meer ingetogen, bijna verhalende versie van, met nadruk op emotie en frasering. Dat bleek een keuze die de jury verdeelde, maar Waylon zichtbaar raakte.

Waylon diep onder de indruk
Na Enza’s optreden was Waylon opvallend aangedaan. Hij gaf haar de maximale score: een 10. “Ik moet echt even bijkomen,” zei hij na afloop, duidelijk onder de indruk van wat hij zojuist had gehoord. Volgens Waylon had Enza het nummer volledig naar haar hand gezet en durfde ze risico’s te nemen, iets wat hij naar eigen zeggen enorm waardeert bij artiesten.
Die hoge beoordeling bleek echter olie op het vuur bij een groot deel van het kijkerspubliek. Op sociale media, met name op X, barstte vrijwel direct na de uitzending een stroom aan kritiek los. Niet alleen op Enza’s uitvoering, maar vooral op Waylons oordeel.

Kijkers reageren fel en ongefilterd
Veel kijkers konden zich totaal niet vinden in de tien die Waylon uitdeelde. Voor hen ging Enza’s interpretatie te ver weg van het origineel. “Heb je even voor mij is alleen van Frans Bauer,” schreef een kijker. “Wat een zeiknummer heeft ze ervan gemaakt.” Anderen spraken over ‘praatzingen’ en vonden dat de vrolijkheid volledig uit het lied was gehaald.
De kritiek richtte zich al snel persoonlijk op Waylon. Sommige reacties gingen verder dan muzikale inhoud en stelden zijn objectiviteit ter discussie. Zo suggereerden meerdere gebruikers dat Waylon zich niet uitsluitend door zangkwaliteiten liet leiden. Eén reactie luidde: “Waylon jureert niet alleen met z’n oren maar óók met z’n pielemuis!” — een opmerking die veel bijval kreeg, maar ook weer nieuwe discussies losmaakte over respect en grenzen in online reacties.
Een andere kijker schreef kort maar krachtig: “Een 10 van Willem… doe normaal!” waarbij ‘Willem’ verwijst naar Waylons voornaam. Weer iemand anders noemde zijn beoordeling “ongeloofwaardig” en sprak van een terugkerend patroon in zijn jurering.

De discussie: artistieke vrijheid versus herkenning
De felle reacties laten een bredere discussie zien die vaker terugkomt in talentenjachten: hoeveel artistieke vrijheid mag een deelnemer nemen bij een bekend nummer? Voor sommigen is het juist de bedoeling dat kandidaten een lied volledig heruitvinden. Voor anderen moet de kern van het origineel herkenbaar blijven, zeker bij een klassieker die bij veel mensen emotionele herinneringen oproept.
In dit geval lijkt Enza’s versie voor een deel van het publiek te ver af te staan van wat zij verwachten bij een nummer van Frans Bauer. Dat maakt de reactie niet alleen een oordeel over zangtechniek, maar ook over smaak, nostalgie en respect voor het origineel.
Enza wint, ondanks de storm aan kritiek
Ondanks alle kritiek op sociale media won Enza het duel van Gino. De jury zag haar optreden als krachtiger en onderscheidender. Na haar overwinning kreeg Enza de kans om een strategische keuze te maken. Ze besloot terug te keren naar ‘de vloer’, wat betekent dat ze voorlopig geen nieuw duel hoeft aan te gaan en even veilig is in de competitie.
Die keuze werd door sommigen gezien als slim, door anderen als teken dat ze zelf ook voelde hoe verdeeld de reacties waren. Enza zelf reageerde nuchter en liet zich niet uit over de kritiek, iets wat haar bij een deel van het publiek juist weer respect opleverde.
Waylon vaker onderwerp van discussie
Het is niet de eerste keer dat Waylon ter discussie staat als jurylid. Zijn uitgesproken meningen en emotionele reacties maken hem geliefd bij de één en irritant bij de ander. Voorstanders zeggen dat hij juist durft te kiezen en niet bang is om af te wijken van de massa. Critici vinden hem wisselvallig en soms te persoonlijk in zijn oordeel.
In talentenshows is een juryrol per definitie ondankbaar: elk oordeel roept weerstand op. Maar de intensiteit van de reacties na deze aflevering laat zien dat Waylons tien een gevoelige snaar raakte bij kijkers.
De rol van sociale media
De storm aan reacties onderstreept opnieuw hoe groot de invloed van sociale media is op televisieprogramma’s. Waar kritiek vroeger beperkt bleef tot huiskamers, wordt die nu massaal en ongefilterd gedeeld. Dat zorgt voor betrokkenheid, maar ook voor polarisatie en soms harde woorden.
Tegelijkertijd draagt die online discussie bij aan de zichtbaarheid van het programma. The Winner Takes It All werd na de uitzending volop besproken, wat de relevantie en het bereik vergroot — ook al is de toon niet altijd positief.
Hoe nu verder?
De vraag is of Waylon in toekomstige afleveringen zijn jurering zal aanpassen of juist nog nadrukkelijker zijn eigen lijn blijft volgen. Ook is het interessant om te zien hoe kandidaten omgaan met het spanningsveld tussen eigen stijl en publieksverwachting.
Eén ding is duidelijk: de combinatie van bekende nummers, persoonlijke interpretaties en uitgesproken juryleden blijft een recept voor discussie. En zolang The Winner Takes It All dat weet te blijven oproepen, zal het programma onderwerp van gesprek blijven.
De show is elke zaterdagavond om 20.00 uur te zien op SBS6. Of Waylon zijn tienen de komende weken iets voorzichtiger uitdeelt, of juist blijft provoceren met zijn keuzes, zal de tijd leren. Wat vaststaat: zaterdagavond televisie heeft opnieuw laten zien hoe snel muziek kan leiden tot emotie, debat en verdeeldheid.