Actueel
Ontmoet de 18 jaar jongere vrouw van Raymond van Barneveld: Hun turbulente liefdesverhaal onthuld!
Raymond van Barneveld, de legendarische darter, staat vanavond weer in de spotlights tijdens de Dutch Masters in Den Bosch. Terwijl hij zijn pijlen richt op de overwinning, vragen velen zich iets heel anders af: wie is de vrouw aan zijn zijde? Was hij niet getrouwd met Silvia? Het antwoord is dat Raymond sinds 2023 gelukkig getrouwd is met Julia Evans, een vrouw die 18 jaar jonger is dan hij. Hun relatie kende een roerige start, maar tegenwoordig vormen ze een stabiel en gelukkig stel.
Hoe ontmoetten Raymond en Julia elkaar?
De vonk sloeg over op een darttoernooi in Southampton, waar Raymond en Julia elkaar voor het eerst ontmoetten. Julia, die geen enkele connectie heeft met de dartwereld, was niet voorbereid op de klik die ze met de darter voelde. Hun relatie werd pas in 2019 openbaar, toen de twee zoenend werden gespot bij een hotel in Engeland. Dit leidde tot een storm van media-aandacht, aangezien Raymond toen nog getrouwd was met zijn ex-vrouw Silvia Walraven.
De scheiding van Silvia
Kort na de onthulling van zijn nieuwe relatie werd de scheiding tussen Raymond en Silvia aangekondigd. Het einde van hun huwelijk kwam in een periode waarin Silvia te maken had met persoonlijke problemen, waaronder een alcoholverslaving en depressieve gedachten. Ondanks de pijnlijke breuk wist Silvia haar leven weer op de rit te krijgen. Tegenwoordig is de band tussen Raymond, Julia en Silvia goed, en de drie kunnen naar verluidt prima met elkaar opschieten.
Een romantisch huwelijksaanzoek
In 2022 deed Raymond zijn huwelijksaanzoek aan Julia op een iconische locatie: voor de Eiffeltoren in Parijs. Met een grootse glimlach deelde hij het nieuws op sociale media, met de woorden: “Ze zei JA.” De verloving markeerde een nieuw hoofdstuk in hun relatie en leidde naar hun huwelijk, dat gepland stond voor 18 september 2023 op Cyprus.
Het huwelijk moest echter een dag worden uitgesteld vanwege Raymonds deelname aan een dartstoernooi in Amsterdam. Uiteindelijk gaven ze elkaar het jawoord op 19 september, omringd door vrienden en familie, op de zonnige locatie van Cyprus.
Wie is Julia Evans?
Over Julia’s achtergrond is weinig bekend. Ze werkt als manager bij een bedrijf in de regio Londen en blijft bewust uit de schijnwerpers. Ondanks haar relatie met een van de bekendste darters ter wereld kiest ze ervoor haar eigen leven en carrière te leiden, los van de dartwereld.
Raymond heeft in interviews verteld dat Julia een humoristische en relaxte persoonlijkheid heeft. Ze houdt van lekker eten en combineert een drukke baan met een eenvoudige, nuchtere levensstijl. De relatie tussen de twee wordt gekenmerkt door wederzijds respect en plezier.
Een stabiel en gelukkig stel
Na een turbulente start hebben Raymond en Julia een solide en liefdevolle relatie opgebouwd. Hoewel hun begin niet zonder controverse was, laten ze zien dat ze elkaar volledig steunen, zowel in goede als slechte tijden. Terwijl Raymond zich concentreert op zijn dartcarrière, vormt Julia de stabiele basis waarop hij kan terugvallen.
Het stel is een voorbeeld van hoe liefde kan groeien, zelfs als het begint onder moeilijke omstandigheden. Voor Raymond van Barneveld is Julia niet alleen zijn partner, maar ook zijn rustpunt te midden van het drukke leven als professionele darter.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.