Actueel
OML-Eva bereikt nog na haar heengaan ongelofelijk mijlpaal
Het boek Longeneeslijk van Eva Hermans-Kroot is deze week met groot succes binnengekomen op de eerste plek in de Bestseller 60 van boekenkoepel CPNB. Eva Hermans-Kroot, die voor veel mensen bekend was door haar deelname aan het televisieprogramma Over Mijn Lijk, overleed op 26-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker. Haar overlijden heeft een diepe indruk achtergelaten, en haar boek biedt nu een ontroerende blik op haar laatste jaren.
Een eerlijk en indringend verhaal
In Longeneeslijk schrijft Eva Hermans-Kroot op een zeer openhartige manier over haar strijd tegen kanker. Het boek is geen standaardverhaal over de ziekte, maar een persoonlijke getuigenis van alles wat ze heeft meegemaakt. Van de diagnose tot de behandelingen, van de pijn en onzekerheid tot de momenten van kracht en vastberadenheid – Eva neemt de lezer mee in haar persoonlijke reis.
Het leven met kanker
Door haar gedetailleerde en eerlijke beschrijvingen krijgen lezers een diepgaand inzicht in het leven met kanker. Eva’s ervaringen zijn aangrijpend, maar tegelijkertijd ook inspirerend. Ze reflecteert op de impact die de ziekte had op haar dagelijks leven, haar relaties en haar kijk op de wereld. In een wereld waar kanker vaak een taboe is, biedt Eva door haar openheid een waardevolle bijdrage aan het gesprek over de ziekte.
De stemmen van naasten
Wat Longeneeslijk extra bijzonder maakt, is dat niet alleen Eva aan het woord komt. Ook haar naasten delen hun ervaringen en gevoelens. Dit perspectief geeft de lezer een vollediger beeld van de impact die de ziekte had op haar familie en vrienden. Het laat zien hoe kanker niet alleen de patiënt zelf, maar ook de mensen om haar heen verandert.
Nieuwe titels in de Bestseller 60
Naast Longeneeslijk zijn er deze week ook andere nieuwe titels die de Bestseller 60 hebben bereikt. James Worthy’s De eerste 100 dagen over Arne Slot en Paul Murray’s De bijensteek maken hun debuut in de lijst. Beide boeken hebben een breed publiek aangetrokken en voegen iets waardevols toe aan de literatuur.
Herman Kochs Luchtplaats stijgt snel
Het boek Luchtplaats van Herman Koch heeft deze week een opmerkelijke stijging doorgemaakt. Van plek 59 is het boek naar de 10e plaats geklommen, waarmee het de snelste stijger van de week is. Het succes van Luchtplaats toont aan dat Koch’s werk nog steeds veel lezers weet te boeien, ondanks de enorme concurrentie in de Bestseller 60.
Het belang van persoonlijke verhalen
De populariteit van Longeneeslijk benadrukt het belang van persoonlijke verhalen, vooral als het gaat om zware onderwerpen zoals kanker. Het boek biedt niet alleen inzicht in de ervaringen van de auteur, maar biedt ook een stukje troost en herkenning voor andere mensen die met soortgelijke situaties te maken hebben gehad. Eva Hermans-Kroot heeft met haar boek een blijvende impact gemaakt.
Het afscheid van Eva Hermans-Kroot
Hoewel Eva’s overlijden een groot verlies is, leeft haar erfenis voort in Longeneeslijk. Haar moed en openhartigheid zullen nog lang blijven resoneren bij degenen die haar verhaal lezen. Longeneeslijk is niet alleen een boek, maar een eerbetoon aan haar leven en haar strijd, een leven dat veel te vroeg werd afgebroken.
Actueel
Opnieuw schokkend nieuws opgedoken over moeder Monique
Wat begon als een noodoplossing uit medemenselijkheid, is inmiddels uitgegroeid tot een pijnlijk hoofdstuk vol verwijten, woede en ongemak. Monique Hansler ligt opnieuw onder vuur, ditmaal vanwege haar gedrag richting Marc Trines, de man die Denise van der Laan opving nadat zij abrupt uit het huis van de familie Hansler werd gezet in Altea. In een openhartig gesprek met weekblad Story doet Trines nu zijn verhaal – en dat schetst een beeld dat bij veel kijkers opnieuw vragen oproept over de manier waarop Mama Mo met anderen omgaat.
Van realitydrama naar rauwe werkelijkheid
Kijkers van De Hanslers: Van de Piste naar de Playa zagen het allemaal gebeuren: de situatie tussen Monique en Denise escaleerde in rap tempo. Wat begon als onderlinge spanningen, eindigde in een explosieve confrontatie waarin Denise letterlijk haar koffers moest pakken. Monique was woedend omdat Denise volgens haar “dingen had geroepen” over haar op de boulevard van Altea. In de serie werd duidelijk hoe hoog de emoties opliepen en hoe snel de situatie onhoudbaar werd.
Het gevolg: Denise stond plotseling op straat, zonder vaste verblijfplaats, in een vreemd land. Wat op televisie misschien leek op een dramatisch moment in een realityserie, bleek in werkelijkheid een zeer kwetsbare situatie.
Een toevallige ontmoeting met grote gevolgen
Marc Trines had op dat moment
geen enkele intentie om onderdeel te worden van dit conflict. Hij
ontmoette Denise een dag vóór de escalatie, toevallig, op het
terras van een beachclub in Altea.
“Toen leek er echt nog niets aan de hand,” vertelt Trines
aan Story. “We
raakten gewoon aan de praat. Ik vertelde wat ik hier deed, dat ik
samen met mijn partner caravans verhuur die we als B&B
gebruiken.”
Een onschuldig gesprek, zonder enig vermoeden dat hij een dag later een cruciale rol zou spelen in Denise’ leven.
“Ik ben eruit gezet en weet niet waar ik heen moet”
Die volgende dag kreeg Trines
plots een telefoontje van Denise.
“Ze klonk overstuur,” zegt hij. “Ze zei: ‘Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik
naartoe moet.’ Dat komt natuurlijk keihard binnen.”
Trines hoefde niet lang na te
denken. Toevallig was er nog plek in één van de caravans die hij
verhuurt.
“Ik dacht: dan heeft ze in ieder geval een dak boven haar hoofd.
Van daaruit kunnen we verder kijken.”
Belangrijk detail: Denise
verbleef daar niet gratis.
“Ze heeft gewoon netjes betaald voor haar verblijf,” benadrukt
Trines. “Het was geen gunst zonder afspraken. Het was een
tijdelijke, eerlijke oplossing.”
Woede aan de andere kant van de lijn
Waar Trines dacht iets goeds te doen, bleek dat bij Monique Hansler totaal verkeerd te vallen. Volgens hem nam zij persoonlijk contact met hem op – en dat gesprek verliep allesbehalve vriendelijk.
“Ze belde me op en was woedend,” vertelt hij. “Ze begon me uit te schelden. Ze vroeg hoe ik het in mijn hoofd haalde om Denise op te vangen en haar te helpen.”
De toon van het gesprek maakte
diepe indruk.
“Het ging niet om een normaal meningsverschil. Het was echt
agressief. Ik werd voor van alles uitgemaakt.”
Volgens Trines probeerde
Monique hem ook emotioneel onder druk te zetten door te zeggen dat
zij toch “vrienden” waren.
“Maar dat vond ik echt onzin. Ik heb één keer bij haar op het
terras gezeten. Dat maakt ons geen vrienden.”
Medemenselijkheid versus loyaliteit
Wat deze situatie extra pijnlijk maakt, is de morele botsing die erin besloten ligt. Aan de ene kant een vrouw die plotseling dakloos is, aan de andere kant een familieconflict waarin loyaliteit wordt verwacht.
“Ik heb geen seconde getwijfeld,” zegt Trines. “Als iemand belt en zegt dat ze nergens heen kan, dan help je. Punt.”
Dat juist dát werd aangegrepen
als reden voor woede, begrijpt hij nog steeds niet.
“Het voelde alsof ik werd gestraft omdat ik gewoon menselijk
reageerde.”
Angstige nachten in de caravan
Hoewel Denise dankbaar was voor de opvang, voelde ze zich in de caravan allesbehalve veilig. Dat vertelde ze eerder al zelf, en Trines bevestigt dat beeld.
“Er stond wel een hekje om het terrein,” vertelt Denise elders, “maar ’s nachts hoorde ik scooters voorbijrijden. Dan dacht ik steeds: wat als er iemand het terrein op loopt?”
Voor iemand die net emotioneel
is uitgeput, in conflict ligt met een machtige familie én in een
vreemd land zit, waren die nachten zwaar.
“Het voelde doodeng,” gaf Denise toe. “Je bent constant alert.”
Een situatie die verder gaat dan televisie
Wat deze onthullingen vooral laten zien, is dat de impact van reality-tv niet stopt zodra de camera’s uitgaan. Achter de schermen spelen echte emoties, echte angsten en echte gevolgen.
Voor Marc Trines bleef er
vooral verbijstering achter.
“Ik ben geen onderdeel van hun familie, geen deelnemer aan dat
programma. Ik deed gewoon wat ik dacht dat juist was.”
Dat hij daar vervolgens persoonlijk op werd aangesproken – en volgens hem zelfs verbaal werd aangevallen – heeft zijn kijk op de situatie blijvend veranderd.
Publieke reacties en groeiende kritiek
Sinds het verschijnen van zijn verhaal reageren kijkers en lezers opnieuw fel. Op sociale media klinkt veel steun voor Trines en Denise. Veel mensen prijzen zijn keuze om te helpen, ongeacht de gevolgen.
Tegelijkertijd groeit de kritiek op Monique Hansler verder. Voor velen past dit gedrag in een patroon dat zij al langer menen te zien: weinig empathie, sterke controle en felle reacties wanneer iemand haar gezag lijkt te ondermijnen.
Geen vrienden, geen agenda
Voor Trines is één ding
duidelijk: hij had geen verborgen agenda.
“Ik wilde geen kant kiezen, geen partij zijn. Ik wilde gewoon
helpen.”
Of hij nog contact heeft met
Denise?
“We hebben elkaar nog gesproken, ja. Maar iedereen probeert nu
vooral zijn leven weer op te pakken.”
Een wrange nasmaak
Wat begon als een menselijke handreiking, eindigde in een conflict dat niemand had voorzien. Voor Marc Trines is het hoofdstuk afgesloten, maar de wrange nasmaak blijft.
“Ik zou het zo weer doen,” zegt hij. “Maar ik had nooit verwacht dat hulp bieden zoveel woede zou oproepen.”
En daarmee raakt dit verhaal aan een grotere
vraag die veel kijkers bezighoudt:
waar
ligt de grens tussen loyaliteit en menselijkheid – en wie bepaalt
die eigenlijk?