Actueel
Oma (70) kapot van verdriet – Marokkaanse man (46) krijgt geen UK-visum
Karen (70) en Brahim (46): een liefdesverhaal zonder grenzen
Wat begon met een vriendelijk bericht op Facebook groeide uit tot een bijzondere liefdesgeschiedenis. In 2015 ontmoette Karen Aghzzaf uit het Britse Castleford de 24 jaar jongere Brahim uit Marokko. Wat eerst een spontane online vriendschap leek, veranderde in een diepe band die al bijna tien jaar standhoudt — ondanks afstand, cultuurverschillen en talloze obstakels.
Een ontmoeting die alles veranderde
Karen was zeventig toen ze voor het eerst in contact kwam met Brahim, destijds 46. “Hij stuurde me een vriendelijk berichtje,” vertelt ze. “Ik had niet gedacht dat er iets groots uit zou ontstaan.” Toch klikte het vrijwel meteen.
De twee begonnen dagelijks te praten via Facebook en later via videobellen. Karen leerde over zijn leven in Marokko, terwijl Brahim nieuwsgierig was naar haar familie en hobby’s in Engeland. Ondanks de ruim 3.400 kilometer afstand ontstond er een warme vriendschap die al snel dieper werd.
“Hij luisterde echt naar me,” vertelt Karen. “Hij gaf me een gevoel van avontuur dat ik sinds mijn jeugd niet meer had gevoeld.” Ook Brahim gaf aan dat hij zich door haar begrepen voelde.
Twijfels van buitenaf
Niet iedereen in hun omgeving begreep de relatie. Vrienden vroegen zich af of het grote leeftijdsverschil geen problemen zou opleveren. Karen bleef echter overtuigd van haar gevoel. “Liefde gaat niet over leeftijd, maar over respect en vertrouwen,” zei ze.
Haar kinderen stonden aanvankelijk sceptisch tegenover de relatie, maar zagen al snel hoe gelukkig hun moeder werd. Brahim toonde zich betrokken, belde vaak en nam het initiatief om contact te houden. Zijn oprechte houding won het vertrouwen van Karen’s familie.
“Mijn moeder straalde weer,” vertelt een van haar kinderen. “Toen wisten we dat het goed zat.”
De eerste ontmoeting in Marokko
In 2016 besloot Karen de sprong te wagen: ze vloog naar Marrakesh om Brahim voor het eerst in het echt te ontmoeten. “Ik was zenuwachtig, maar ook opgewonden,” herinnert ze zich.
Brahim stond haar op te wachten met bloemen. De ontmoeting voelde meteen vertrouwd. Samen wandelden ze door de kleurrijke markten, genoten van Marokkaanse gerechten en spraken over hun dromen.
“Het was alsof we elkaar al jaren kenden,” zegt Karen. “Hij zorgde dat ik me veilig voelde en stelde me voor aan zijn familie. Dat betekende veel voor me.”
Een huwelijk vol warmte
Twee jaar later besloten ze hun liefde officieel te bezegelen. In november 2017 trouwden ze in het schilderachtige Ouarzazate, aan de voet van het Atlasgebergte.
De bruiloft was intiem en doordrenkt van Marokkaanse tradities. “Zijn familie ontving me met open armen,” vertelt Karen ontroerd. “Het was een dag vol muziek, dans en liefde.”
De voorbereidingen kostten tijd en papierwerk, maar voor beiden voelde het als de juiste stap. “Het huwelijk gaf ons stabiliteit,” zegt Brahim. “We wisten: dit is voor altijd.”
De strijd om samen te wonen
Na hun huwelijk wilden Karen en Brahim samenleven in Engeland. Daarvoor moest Brahim een Engelstalige visumtoets afleggen — een vereiste van de Britse immigratiedienst.
Hij oefende maandenlang, maar slaagde niet in één keer. “Het was moeilijk, maar ik gaf niet op,” vertelt Brahim. Karen bleef hem aanmoedigen. “We wisten dat dit tijd zou kosten, maar onze liefde gaf ons geduld.”
Ze dienden meerdere aanvragen in bij het Home Office, telkens met nieuwe documenten en verklaringen. “Elke brief was een bewijs van onze toewijding,” zegt Karen. Ondanks de formele afwijzingen bleven ze geloven dat het uiteindelijk goed zou komen.
Familiebanden groeien
Tijdens haar reizen naar Marokko bouwde Karen een warme band op met Brahims familie. Zijn moeder verwelkomde haar als een dochter, en ook zijn neefjes en nichtjes sloten haar in hun hart.
Wanneer Brahim later naar Engeland kwam, ontmoette hij Karen’s kinderen en kleinkinderen. Tot haar vreugde klikte het goed. “Hij speelde met de kleinkinderen alsof het zijn eigen familie was,” vertelt ze. “Het bracht zoveel vreugde.”
De culturen versmolten op natuurlijke wijze. “We aten samen couscous en fish and chips,” lacht Karen. “Het was de perfecte mix van Marokko en Engeland.”
Een gedeelde liefde voor Spanje
Een onverwachte verbindende factor in hun relatie bleek hun liefde voor Spanje. Beiden raakten gefascineerd door het land en spraken vaak over steden als Barcelona en Sevilla.
“Voor ons staat Spanje symbool voor zon, vrijheid en samen genieten,” zegt Karen. “We dromen erover om daar ooit een tijdje te wonen.”
Brahim, die de Spaanse taal leerde via films en muziek, noemt Spanje hun “neutrale grond” — een plek waar hun culturen elkaar ontmoeten.
Gezondheid en welzijn
Karen, inmiddels in de zeventig, leeft bewuster dan ooit. Ze eet gezond, wandelt dagelijks en doet ontspanningsoefeningen. “Ik wil vitaal blijven, voor mezelf en voor ons,” zegt ze.
Ze krijgt steun van haar familie, maar ook van Brahim. “We bellen elke dag,” vertelt ze. “Zijn stem geeft me energie.” Haar optimisme werkt aanstekelijk op haar omgeving. “Ze is gelukkiger en rustiger dan ooit,” zeggen haar kinderen.
Voor Karen is welzijn meer dan fysiek gezond zijn. “Het is ook emotionele balans,” legt ze uit. “Onze liefde helpt me daarin elke dag.”
Thuis in Engeland, droom voor morgen
Karen woont in Blackpool, waar haar huis vol herinneringen hangt aan haar kinderen en kleinkinderen. “Het is mijn veilige haven,” zegt ze.
Toch blijft de wens om met Brahim samen in Engeland te wonen groot. “We willen hier ons leven opbouwen,” vertelt ze vastberaden. “Hij hoort bij mijn toekomst.”
Hun plan is om zodra het visum wordt goedgekeurd, samen een klein huis te huren aan de kust. “We dromen van wandelingen langs de zee, gewoon hand in hand,” zegt Brahim.
Hoopvolle toekomst
Acht jaar na hun eerste ontmoeting is hun band nog altijd sterk. Ze videobellen dagelijks en maken samen plannen voor de toekomst. “We hebben geleerd dat afstand niets betekent als je elkaar echt vertrouwt,” zegt Karen.
Hun verhaal is een bewijs dat liefde geen grenzen kent. “We hebben alles meegemaakt — twijfel, papierwerk, afstand — maar we zijn er nog,” glimlacht Brahim.
Karen knikt instemmend: “Liefde laat zich niet tegenhouden door leeftijd of kilometers. Het enige wat telt, is dat je blijft geloven.”
Samenvatting
-
Karen (70) uit Engeland en Brahim (46) uit Marokko ontmoetten elkaar in 2015 via Facebook.
-
Hun liefde groeide ondanks een leeftijdsverschil van 24 jaar en duizenden kilometers afstand.
-
Ze trouwden in 2017 in Ouarzazate, Marokko.
-
Het stel probeert sindsdien samen in Engeland te wonen, maar het visumproces verloopt traag.
-
Hun families hebben elkaar omarmd en onderhouden een warme band.
-
Ze delen een liefde voor Spanje en dromen van een toekomst samen aan zee.
-
Dagelijks contact en wederzijds respect houden hun relatie sterk.
Hun verhaal laat zien dat echte liefde niet gebonden is aan leeftijd, afstand of regels — maar aan vertrouwen, geduld en een hart dat blijft geloven.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.