Connect with us

Actueel

Nederland wil de terugkeer van dienstplicht om Defensie te versterken

Avatar foto

Published

on

Defensie mikt op krijgsmacht van 200.000: komt de dienstplicht terug?

Het aantal militairen en ondersteunend personeel bij het ministerie van Defensie moet in de komende jaren flink worden uitgebreid. Tijdens een recent overleg tussen vakbonden, werkgevers en werknemers werd duidelijk dat Defensie streeft naar een krijgsmacht van maar liefst 200.000 mensen. Dit ambitieuze doel ligt ver boven het eerder genoemde streven van 100.000 medewerkers en dwingt beleidsmakers tot het heroverwegen van ingrijpende maatregelen, waaronder het opnieuw activeren van de opkomstplicht – de Nederlandse vorm van dienstplicht.

Dienstplicht: van opschorting naar heroverweging

Hoewel veel mensen denken dat de dienstplicht in Nederland is afgeschaft, is dat formeel niet het geval. De opkomstplicht werd in 1997 opgeschort, wat betekent dat jongeren sindsdien niet langer verplicht zijn zich te melden voor militaire dienst. In de wet staat de plicht echter nog steeds vermeld, en in theorie kan deze op elk moment opnieuw worden geactiveerd.

Nu de krijgsmacht kampt met een structureel tekort aan personeel en de internationale spanningen toenemen, overweegt het ministerie serieus om de dienstplicht opnieuw in te voeren. Staatssecretaris Tuinman kondigde aan dat er binnenkort een brief naar de Tweede Kamer wordt gestuurd waarin de plannen nader worden toegelicht.

Reservisten cruciaal in personeelsstrategie

De ambitie van Defensie stopt niet bij het aannemen van extra beroepsmilitairen. Een belangrijk onderdeel van het plan is het fors uitbreiden van het aantal reservisten – burgers die op afroep beschikbaar zijn voor militaire inzet. In crisistijd of bij extra behoefte aan mankracht kunnen zij snel worden ingezet.

Momenteel is het lastig om voldoende reservisten te vinden, aangezien deelname volledig op vrijwillige basis is. Een herinvoering van de opkomstplicht zou dit kunnen veranderen. Jongeren die onder de dienstplicht vallen, zouden dan automatisch kunnen worden opgenomen in het reservistenbestand, zelfs als ze slechts een korte training volgen.

Dit draagt bij aan het creëren van een flexibele, schaalbare krijgsmacht die snel kan reageren op noodsituaties, internationale conflicten of binnenlandse rampen.

Zweden als inspirerend voorbeeld

Het ministerie van Defensie kijkt nadrukkelijk naar landen waar de dienstplicht in moderne vorm is teruggekeerd. Zweden wordt daarbij vaak genoemd. Daar worden jongeren van 17 jaar verplicht om een uitgebreide vragenlijst in te vullen over hun motivatie, fysieke conditie en bereidheid om te dienen.

Op basis van deze input worden zij geselecteerd voor verdere tests. Wanneer het aantal vrijwillige aanmeldingen onvoldoende blijkt, worden de meest geschikte kandidaten alsnog verplicht om militaire training te volgen. Dit systeem zorgt voor een evenwicht tussen vrijwilligheid en noodzaak.

Zweden verwerkt jaarlijks gegevens van meer dan 110.000 jongeren, waarmee het snel inzicht krijgt in het militaire potentieel onder de bevolking. Voor Nederland zou een vergelijkbare aanpak kunnen helpen om gericht en efficiënt nieuwe mensen te werven.

Vakbonden: ‘Verplichting wordt steeds realistischer’

De vakbonden volgen de ontwikkelingen met grote belangstelling. Jean Debie, vakbondsvertegenwoordiger, sluit een herinvoering van de dienstplicht niet uit: “Als het niet lukt om voldoende mensen vrijwillig te werven, dan rest er uiteindelijk weinig anders dan een verplichting in te stellen.”

Ook Dick Zandee, defensie-analist bij het instituut Clingendael, ondersteunt deze benadering. “De plannen van Defensie zijn begrijpelijk, maar ambitieus. Je krijgt geen verdubbeling van het personeel zonder ingrijpende veranderingen in de wervingsstrategie. Een hernieuwde vorm van dienstplicht kan onderdeel zijn van een structurele oplossing.”

Beide experts benadrukken dat vrijwillige deelname in theorie goed werkt, maar in de praktijk onvoldoende oplevert. De veranderende geopolitieke realiteit – met toenemende spanningen in Europa en daarbuiten – vraagt om een robuustere en toekomstbestendige krijgsmacht.

Jeugd als spil in het nieuwe defensiemodel

Een terugkeer van de opkomstplicht heeft vanzelfsprekend impact op jongeren. Waar generaties sinds 1997 zijn opgegroeid zonder verplicht militair dienstverband, zou een hernieuwde oproep opnieuw van invloed zijn op onderwijstrajecten, loopbaanplanning en de persoonlijke vrijheid van jonge mensen.

Toch groeit ook onder jongeren het besef dat vrijheid en veiligheid geen vanzelfsprekendheden zijn. Diverse peilingen tonen aan dat er toenemende steun is voor tijdelijke militaire of maatschappelijke dienstplicht, mits goed gefaciliteerd en gebalanceerd.

In ruil voor hun inzet zouden jongeren recht kunnen krijgen op vergoedingen, studievoordelen of loopbaankansen binnen Defensie en de overheid. Een goed georganiseerd dienstplichtsysteem zou dan niet alleen bijdragen aan nationale veiligheid, maar ook aan de persoonlijke ontwikkeling van jongeren.

De politieke dimensie: wat doet Den Haag?

Staatssecretaris Tuinman heeft toegezegd dat de Tweede Kamer binnenkort meer duidelijkheid krijgt over de plannen. In de Kamer zijn de meningen verdeeld. Sommige partijen – zoals de VVD en NSC – staan open voor discussie over de herinvoering van dienstplicht, vooral in de context van de Europese veiligheidssituatie.

Andere partijen – waaronder D66 en GroenLinks-PvdA – pleiten voor een vrijwillige of maatschappelijke variant, waarbij jongeren ook in andere sectoren kunnen bijdragen aan het algemeen belang.

Wat het definitieve beleid ook wordt, duidelijk is dat Den Haag voor een cruciale keuze staat. De ambitie om 200.000 mensen binnen Defensie actief te krijgen is groot, maar vraagt om breed draagvlak en zorgvuldige uitvoering.

Publieke opinie: verdeeld maar groeiend begrip

Onder de Nederlandse bevolking is de discussie over de terugkeer van de dienstplicht al langer gaande. Waar eerder veel weerstand was tegen verplichte militaire inzet, is de publieke opinie aan het verschuiven. De oorlog in Oekraïne, cyberdreigingen en de groeiende internationale instabiliteit zorgen voor meer begrip voor maatregelen die veiligheid garanderen.

Peilingen tonen dat met name ouderen en ouders van jonge kinderen positief staan tegenover tijdelijke dienstplicht, mits deze goed is georganiseerd en eerlijk wordt toegepast. Ook de mogelijkheid om te kiezen tussen militaire en maatschappelijke inzet wordt als positief ervaren.

Integratie met maatschappelijke diensttijd?

Een andere optie die wordt overwogen, is de koppeling van militaire opkomstplicht aan de bestaande Maatschappelijke Diensttijd (MDT). Jongeren kunnen dan kiezen tussen een periode bij Defensie of inzet bij maatschappelijke organisaties. Dit systeem biedt meer flexibiliteit en sluit aan bij moderne idealen van persoonlijke keuzevrijheid en maatschappelijke betrokkenheid.

In dat scenario wordt de nadruk gelegd op inzetbaarheid, verantwoordelijkheid en solidariteit – kernwaarden die zowel binnen als buiten het leger van onschatbare waarde zijn.

Conclusie: toekomst van Defensie vraagt om durf en visie

De roep om een sterkere krijgsmacht is actueler dan ooit. Met een ambitie om uit te breiden naar 200.000 militairen en ondersteunende medewerkers staat Nederland aan de vooravond van een ingrijpende beslissing. De herinvoering van de dienstplicht – al dan niet in aangepaste vorm – ligt nadrukkelijk op tafel.

Wat nu nog klinkt als een drastische maatregel, zou binnenkort realiteit kunnen worden. Met voorbeelden uit het buitenland, steun van experts en een veranderende maatschappelijke houding, lijkt Nederland klaar voor een nieuw hoofdstuk in haar defensiebeleid.

Of jongeren straks weer verplicht worden zich te melden bij de kazerne, of juist kunnen kiezen tussen militaire of maatschappelijke inzet, zal de komende maanden duidelijk worden. Wat vaststaat: de tijd van vrijblijvendheid lijkt voorbij, en het bouwen aan een weerbare samenleving begint bij investeren in mensen – jong en oud.

Actueel

Niels Destadsbader meldt verschrikkelijk nieuws: “Het is misschien voor de rest van mijn leven”

Avatar foto

Published

on

Niels Destadsbader openhartig over moeilijke periode: “Ik was mezelf helemaal kwijt”

Zanger en presentator Niels Destadsbader staat bekend om zijn energieke uitstraling en optimisme, maar achter die glimlach schuilde de voorbije jaren een diep persoonlijke strijd. In een openhartig gesprek met Het Laatste Nieuws vertelt hij hoe een reeks tegenslagen hem compleet uit balans bracht — zowel privé als professioneel.

“Ik moest opnieuw leren ademen”

De afgelopen jaren waren allesbehalve zorgeloos voor de populaire artiest. Wat voor de buitenwereld een succesvolle carrière leek, bleek achter de schermen gepaard te gaan met verlies, verdriet en onzekerheid. “Er is veel gebeurd,” vertelt Niels. “Ik moest mijn rust terugvinden, en ook de goesting. De zin om muziek te maken komt pas terug als je je goed voelt. En dat was ik kwijt.”

Een relatie van zeven jaar liep op de klippen. Daarbij verloor hij niet alleen zijn partner, maar ook de hechte band met haar kinderen. “Ik was pluspapa. Dat afscheid kwam dubbel hard binnen.” Tegelijkertijd kreeg hij stevige kritiek over zich heen toen hij de overstap maakte naar de VRT. “De media waren meedogenloos. En dat bleef maar aanslepen.”

Alsof dat nog niet genoeg was, verloor Niels ook nog zijn huis door brand. “Alles waar ik de voorbije twaalf jaar voor had geleefd, was in een paar uur tijd weg,” zegt hij stil. “Voor het eerst in mijn leven voelde ik mij echt zo slecht. Zo verdrietig.”

Het zelfvertrouwen verdween

De impact op zijn zelfbeeld en gemoedstoestand was groot. “Het zelfvertrouwen dat ik normaal heb, was helemaal weg,” geeft Niels toe. “En niemand heeft er iets aan om naar iemand te komen kijken die op zoek is naar zichzelf. Ik voelde me leeg, uit evenwicht.”

In die periode hield hij zichzelf op de been door obsessief het nieuws over zichzelf te volgen. “Ik gaf in Google telkens ‘Niels Destadsbader nieuws’ in. Als eerste als ik opstond, als laatste voor ik ging slapen. Dat zegt genoeg.”

“Er bleef weinig over van wie ik was”

De entertainer die Vlaanderen jarenlang op televisie en op podia betoverde met zijn energie, herkent zichzelf amper in die donkere periode. “Veel te weinig bleef er over van die Niels die altijd fluitend door het leven ging,” vertelt hij. “Ik ben al veel beter nu. Maar het zijn gebeurtenissen die sporen nalaten. Littekens die ik waarschijnlijk voor altijd met me meedraag.”

Toch wil hij niet blijven hangen in het verleden. De moeilijke periode gaf hem ook inzichten. “Soms moet alles wegvallen om te voelen waar het écht om draait. Het heeft me gedwongen om opnieuw te kijken: wie ben ik, en wat wil ik nog betekenen?”

Opnieuw bouwen aan toekomst

Hoewel hij nu met meer nuchterheid naar het leven kijkt, blijft Niels hoopvol over wat komt. De liefde voor muziek, het publiek en zijn werk is niet verdwenen — maar heeft een nieuwe gelaagdheid gekregen. “Ik wil muziek maken vanuit echtheid. Geen façade meer, maar oprechte emoties. Als ik het doe, wil ik dat het klopt. Met wie ik nu ben.”

Zijn verhaal raakt veel mensen, niet alleen omdat hij bekend is, maar vooral omdat het herkenbaar is. Relatiebreuk, burn-outachtige gevoelens en het verlies van houvast: het zijn thema’s die bij velen resoneren. Door zijn kwetsbaarheid te delen, geeft Niels niet alleen zichzelf ademruimte, maar ook anderen een spiegel.

“Ik ben niet verslagen — ik ben veranderd”

Wat volgt, is geen comeback, want Niels is nooit echt weggeweest. Maar het is wél een nieuwe start. Eén waarin hij niet langer alles moet bewijzen, maar dichter bij zichzelf wil blijven. “Ik ben niet verslagen. Ik ben veranderd. En daar ligt ook de kracht: leren leven met de barsten, en van daaruit opnieuw iets moois bouwen.”

Continue Reading