Connect with us

Actueel

Nederland wil de terugkeer van dienstplicht om Defensie te versterken

Avatar foto

Published

on

Defensie mikt op krijgsmacht van 200.000: komt de dienstplicht terug?

Het aantal militairen en ondersteunend personeel bij het ministerie van Defensie moet in de komende jaren flink worden uitgebreid. Tijdens een recent overleg tussen vakbonden, werkgevers en werknemers werd duidelijk dat Defensie streeft naar een krijgsmacht van maar liefst 200.000 mensen. Dit ambitieuze doel ligt ver boven het eerder genoemde streven van 100.000 medewerkers en dwingt beleidsmakers tot het heroverwegen van ingrijpende maatregelen, waaronder het opnieuw activeren van de opkomstplicht – de Nederlandse vorm van dienstplicht.

Dienstplicht: van opschorting naar heroverweging

Hoewel veel mensen denken dat de dienstplicht in Nederland is afgeschaft, is dat formeel niet het geval. De opkomstplicht werd in 1997 opgeschort, wat betekent dat jongeren sindsdien niet langer verplicht zijn zich te melden voor militaire dienst. In de wet staat de plicht echter nog steeds vermeld, en in theorie kan deze op elk moment opnieuw worden geactiveerd.

Nu de krijgsmacht kampt met een structureel tekort aan personeel en de internationale spanningen toenemen, overweegt het ministerie serieus om de dienstplicht opnieuw in te voeren. Staatssecretaris Tuinman kondigde aan dat er binnenkort een brief naar de Tweede Kamer wordt gestuurd waarin de plannen nader worden toegelicht.

Reservisten cruciaal in personeelsstrategie

De ambitie van Defensie stopt niet bij het aannemen van extra beroepsmilitairen. Een belangrijk onderdeel van het plan is het fors uitbreiden van het aantal reservisten – burgers die op afroep beschikbaar zijn voor militaire inzet. In crisistijd of bij extra behoefte aan mankracht kunnen zij snel worden ingezet.

Momenteel is het lastig om voldoende reservisten te vinden, aangezien deelname volledig op vrijwillige basis is. Een herinvoering van de opkomstplicht zou dit kunnen veranderen. Jongeren die onder de dienstplicht vallen, zouden dan automatisch kunnen worden opgenomen in het reservistenbestand, zelfs als ze slechts een korte training volgen.

Dit draagt bij aan het creëren van een flexibele, schaalbare krijgsmacht die snel kan reageren op noodsituaties, internationale conflicten of binnenlandse rampen.

Zweden als inspirerend voorbeeld

Het ministerie van Defensie kijkt nadrukkelijk naar landen waar de dienstplicht in moderne vorm is teruggekeerd. Zweden wordt daarbij vaak genoemd. Daar worden jongeren van 17 jaar verplicht om een uitgebreide vragenlijst in te vullen over hun motivatie, fysieke conditie en bereidheid om te dienen.

Op basis van deze input worden zij geselecteerd voor verdere tests. Wanneer het aantal vrijwillige aanmeldingen onvoldoende blijkt, worden de meest geschikte kandidaten alsnog verplicht om militaire training te volgen. Dit systeem zorgt voor een evenwicht tussen vrijwilligheid en noodzaak.

Zweden verwerkt jaarlijks gegevens van meer dan 110.000 jongeren, waarmee het snel inzicht krijgt in het militaire potentieel onder de bevolking. Voor Nederland zou een vergelijkbare aanpak kunnen helpen om gericht en efficiënt nieuwe mensen te werven.

Vakbonden: ‘Verplichting wordt steeds realistischer’

De vakbonden volgen de ontwikkelingen met grote belangstelling. Jean Debie, vakbondsvertegenwoordiger, sluit een herinvoering van de dienstplicht niet uit: “Als het niet lukt om voldoende mensen vrijwillig te werven, dan rest er uiteindelijk weinig anders dan een verplichting in te stellen.”

Ook Dick Zandee, defensie-analist bij het instituut Clingendael, ondersteunt deze benadering. “De plannen van Defensie zijn begrijpelijk, maar ambitieus. Je krijgt geen verdubbeling van het personeel zonder ingrijpende veranderingen in de wervingsstrategie. Een hernieuwde vorm van dienstplicht kan onderdeel zijn van een structurele oplossing.”

Beide experts benadrukken dat vrijwillige deelname in theorie goed werkt, maar in de praktijk onvoldoende oplevert. De veranderende geopolitieke realiteit – met toenemende spanningen in Europa en daarbuiten – vraagt om een robuustere en toekomstbestendige krijgsmacht.

Jeugd als spil in het nieuwe defensiemodel

Een terugkeer van de opkomstplicht heeft vanzelfsprekend impact op jongeren. Waar generaties sinds 1997 zijn opgegroeid zonder verplicht militair dienstverband, zou een hernieuwde oproep opnieuw van invloed zijn op onderwijstrajecten, loopbaanplanning en de persoonlijke vrijheid van jonge mensen.

Toch groeit ook onder jongeren het besef dat vrijheid en veiligheid geen vanzelfsprekendheden zijn. Diverse peilingen tonen aan dat er toenemende steun is voor tijdelijke militaire of maatschappelijke dienstplicht, mits goed gefaciliteerd en gebalanceerd.

In ruil voor hun inzet zouden jongeren recht kunnen krijgen op vergoedingen, studievoordelen of loopbaankansen binnen Defensie en de overheid. Een goed georganiseerd dienstplichtsysteem zou dan niet alleen bijdragen aan nationale veiligheid, maar ook aan de persoonlijke ontwikkeling van jongeren.

De politieke dimensie: wat doet Den Haag?

Staatssecretaris Tuinman heeft toegezegd dat de Tweede Kamer binnenkort meer duidelijkheid krijgt over de plannen. In de Kamer zijn de meningen verdeeld. Sommige partijen – zoals de VVD en NSC – staan open voor discussie over de herinvoering van dienstplicht, vooral in de context van de Europese veiligheidssituatie.

Andere partijen – waaronder D66 en GroenLinks-PvdA – pleiten voor een vrijwillige of maatschappelijke variant, waarbij jongeren ook in andere sectoren kunnen bijdragen aan het algemeen belang.

Wat het definitieve beleid ook wordt, duidelijk is dat Den Haag voor een cruciale keuze staat. De ambitie om 200.000 mensen binnen Defensie actief te krijgen is groot, maar vraagt om breed draagvlak en zorgvuldige uitvoering.

Publieke opinie: verdeeld maar groeiend begrip

Onder de Nederlandse bevolking is de discussie over de terugkeer van de dienstplicht al langer gaande. Waar eerder veel weerstand was tegen verplichte militaire inzet, is de publieke opinie aan het verschuiven. De oorlog in Oekraïne, cyberdreigingen en de groeiende internationale instabiliteit zorgen voor meer begrip voor maatregelen die veiligheid garanderen.

Peilingen tonen dat met name ouderen en ouders van jonge kinderen positief staan tegenover tijdelijke dienstplicht, mits deze goed is georganiseerd en eerlijk wordt toegepast. Ook de mogelijkheid om te kiezen tussen militaire en maatschappelijke inzet wordt als positief ervaren.

Integratie met maatschappelijke diensttijd?

Een andere optie die wordt overwogen, is de koppeling van militaire opkomstplicht aan de bestaande Maatschappelijke Diensttijd (MDT). Jongeren kunnen dan kiezen tussen een periode bij Defensie of inzet bij maatschappelijke organisaties. Dit systeem biedt meer flexibiliteit en sluit aan bij moderne idealen van persoonlijke keuzevrijheid en maatschappelijke betrokkenheid.

In dat scenario wordt de nadruk gelegd op inzetbaarheid, verantwoordelijkheid en solidariteit – kernwaarden die zowel binnen als buiten het leger van onschatbare waarde zijn.

Conclusie: toekomst van Defensie vraagt om durf en visie

De roep om een sterkere krijgsmacht is actueler dan ooit. Met een ambitie om uit te breiden naar 200.000 militairen en ondersteunende medewerkers staat Nederland aan de vooravond van een ingrijpende beslissing. De herinvoering van de dienstplicht – al dan niet in aangepaste vorm – ligt nadrukkelijk op tafel.

Wat nu nog klinkt als een drastische maatregel, zou binnenkort realiteit kunnen worden. Met voorbeelden uit het buitenland, steun van experts en een veranderende maatschappelijke houding, lijkt Nederland klaar voor een nieuw hoofdstuk in haar defensiebeleid.

Of jongeren straks weer verplicht worden zich te melden bij de kazerne, of juist kunnen kiezen tussen militaire of maatschappelijke inzet, zal de komende maanden duidelijk worden. Wat vaststaat: de tijd van vrijblijvendheid lijkt voorbij, en het bouwen aan een weerbare samenleving begint bij investeren in mensen – jong en oud.

Actueel

Enorm grote zorgen om Sam Bettens

Avatar foto

Published

on

Sam Bettens bezorgd over mensenrechten in de VS: “Wat als jonge mensen dit normaal gaan vinden?”

De Verenigde Staten maken momenteel een periode door waarin mensenrechten voor minderheidsgroepen onder druk staan. Die ontwikkeling baart velen zorgen – ook Sam Bettens, de Belgische zanger die al jarenlang in de VS woont. Hoewel hij persoonlijk nog weinig directe gevolgen ervaart, ziet hij de politieke koers in het land met lede ogen aan. Vooral de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen houden hem bezig.

Tijdens een openhartig interview in het radioprogramma Spijkers met Koppen op NPO Radio 2 sprak Bettens zich uit over zijn groeiende ongerustheid. Als transman voelt hij zich nauw betrokken bij de recente ontwikkelingen, waarbij vooral de retoriek vanuit de politiek hem raakt.

Nieuwe realiteit sinds politieke machtswisseling

De aanleiding voor zijn zorgen is de koers die de Amerikaanse overheid sinds de verkiezingen is ingeslagen. Sinds het aantreden van een nieuwe president zijn er maatregelen genomen die de rechten van transgender personen beperken. Dat gaat van wetgeving tot publieke uitspraken, die volgens Bettens een klimaat creëren waarin uitsluiting en onbegrip worden genormaliseerd.

Een van de maatregelen die tot veel ophef heeft geleid, is het besluit om transpersonen uit te sluiten van het Amerikaanse leger. Ook zijn er voorstellen gedaan om trans vrouwen onder te brengen in mannengevangenissen, en om transgender sporters te weren van internationale sportevenementen, waaronder de Olympische Spelen. Volgens critici gaat het hier niet alleen om beleidskeuzes, maar om een bredere boodschap: deze mensen zouden er volgens de politiek “niet mogen zijn”.

Voor Sam Bettens, die zich jarenlang heeft ingezet voor meer begrip en acceptatie rondom genderidentiteit, voelt dit als een forse stap terug. “Ik ben er niet immuun voor,” zegt hij in het interview. “Het raakt me, ook al had ik niet verwacht dat het me zó zwaar zou vallen.”

Wonen in een progressieve staat

Sam Bettens woont in Californië, een staat die bekendstaat om haar vooruitstrevende wetgeving en tolerante klimaat. Daardoor merkt hij in het dagelijks leven voorlopig nog weinig van de politieke maatregelen die op federaal niveau worden doorgevoerd. Toch neemt dat zijn bezorgdheid niet weg. Integendeel – hij vreest vooral voor mensen in minder veilige staten, waar de nieuwe koers sneller en harder gevoeld wordt.

“Persoonlijk voel ik me nog beschermd. Maar ik ben vooral bang voor jonge mensen, en voor transpersonen die in conservatievere staten wonen,” vertelt hij. “Wat doet het met hen als de hoogste politieke leider openlijk zegt dat ze er niet mogen zijn?”

De kracht – en het gevaar – van woorden

Voor Bettens is het niet alleen de wetgeving die zorgwekkend is, maar ook de toon waarop over LGBTQ+-personen wordt gesproken. Hij benoemt expliciet de impact van taal en het voorbeeld dat leiders stellen. “Woorden hebben kracht,” zegt hij. “Als jonge mensen horen dat de president zegt dat transpersonen niet mogen meedoen of bestaan, dan kan dat hun beeld van normaal gedrag compleet veranderen.”

Die taalgebruik kan volgens hem leiden tot onverdraagzaamheid en zelfs tot discriminatie op straat, in scholen en op de werkvloer. “Als iemand met zo’n invloed dingen zegt die uitsluiten of ontkennen, dan krijgen anderen het idee dat zij dat ook mogen doen. En dan wordt het gevaarlijk.”

Een stem van ervaring

Sam Bettens heeft zelf een lange weg afgelegd in zijn persoonlijke zoektocht naar identiteit en aanvaarding. Zijn coming-out als transman in 2019 maakte veel los, zowel in België als internationaal. Sindsdien gebruikt hij zijn bekendheid om zich uit te spreken over thema’s als gelijkheid, respect en mentale gezondheid.

Juist vanwege die achtergrond komt het huidige politieke klimaat harder binnen. “Ik heb geleerd mezelf te aanvaarden. Maar nu hoor ik opnieuw dat ik volgens sommigen niet besta. En dat komt aan. Meer dan ik dacht.”

Zijn openheid is voor veel mensen een bron van herkenning en steun. Toch benadrukt hij dat hij vooral spreekt vanuit zijn bezorgdheid voor anderen. “Ik red me wel. Maar ik denk aan al die jongeren die nog middenin hun worsteling zitten. Zij hebben een veilige omgeving nodig – en dat dreigt nu af te brokkelen.”

Hoop en verbinding blijven nodig

Ondanks de zorgen blijft Bettens geloven in de kracht van verbondenheid en het belang van blijven spreken. In het interview roept hij op tot dialoog, tot empathie en tot het erkennen van ieders bestaansrecht. “Wat we nodig hebben, is een samenleving waarin je mag zijn wie je bent. Waar jongeren niet hoeven te twijfelen of hun gevoel er mag zijn.”

Daarvoor is volgens hem niet alleen politiek leiderschap nodig, maar ook moed van gewone mensen. “We moeten blijven opkomen voor elkaar. Dat begint in de klas, op de werkvloer, aan de keukentafel. Daar kunnen we het verschil maken.”

Tot slot

De woorden van Sam Bettens zijn geen politiek manifest, maar een persoonlijke reflectie op een veranderend klimaat. Zijn boodschap is helder: wees waakzaam, wees empathisch en wees een veilige haven voor wie het nodig heeft. Want wat vandaag gezegd wordt door een leider, kan morgen invloed hebben op het leven van een kind dat zoekt naar wie het is.

In een wereld die snel verandert, en waar debatten vaak fel en gepolariseerd zijn, blijft zijn stem een warme, menselijke herinnering aan wat echt telt: erkenning, veiligheid en de vrijheid om jezelf te zijn.

Continue Reading