Actueel
Nederland wil de terugkeer van dienstplicht om Defensie te versterken
Defensie mikt op krijgsmacht van 200.000: komt de dienstplicht terug?
Het aantal militairen en ondersteunend personeel bij het ministerie van Defensie moet in de komende jaren flink worden uitgebreid. Tijdens een recent overleg tussen vakbonden, werkgevers en werknemers werd duidelijk dat Defensie streeft naar een krijgsmacht van maar liefst 200.000 mensen. Dit ambitieuze doel ligt ver boven het eerder genoemde streven van 100.000 medewerkers en dwingt beleidsmakers tot het heroverwegen van ingrijpende maatregelen, waaronder het opnieuw activeren van de opkomstplicht – de Nederlandse vorm van dienstplicht.
Dienstplicht: van opschorting naar heroverweging
Hoewel veel mensen denken dat de dienstplicht in Nederland is afgeschaft, is dat formeel niet het geval. De opkomstplicht werd in 1997 opgeschort, wat betekent dat jongeren sindsdien niet langer verplicht zijn zich te melden voor militaire dienst. In de wet staat de plicht echter nog steeds vermeld, en in theorie kan deze op elk moment opnieuw worden geactiveerd.
Nu de krijgsmacht kampt met een structureel tekort aan personeel en de internationale spanningen toenemen, overweegt het ministerie serieus om de dienstplicht opnieuw in te voeren. Staatssecretaris Tuinman kondigde aan dat er binnenkort een brief naar de Tweede Kamer wordt gestuurd waarin de plannen nader worden toegelicht.
Reservisten cruciaal in personeelsstrategie
De ambitie van Defensie stopt niet bij het aannemen van extra beroepsmilitairen. Een belangrijk onderdeel van het plan is het fors uitbreiden van het aantal reservisten – burgers die op afroep beschikbaar zijn voor militaire inzet. In crisistijd of bij extra behoefte aan mankracht kunnen zij snel worden ingezet.
Momenteel is het lastig om voldoende reservisten te vinden, aangezien deelname volledig op vrijwillige basis is. Een herinvoering van de opkomstplicht zou dit kunnen veranderen. Jongeren die onder de dienstplicht vallen, zouden dan automatisch kunnen worden opgenomen in het reservistenbestand, zelfs als ze slechts een korte training volgen.
Dit draagt bij aan het creëren van een flexibele, schaalbare krijgsmacht die snel kan reageren op noodsituaties, internationale conflicten of binnenlandse rampen.
Zweden als inspirerend voorbeeld
Het ministerie van Defensie kijkt nadrukkelijk naar landen waar de dienstplicht in moderne vorm is teruggekeerd. Zweden wordt daarbij vaak genoemd. Daar worden jongeren van 17 jaar verplicht om een uitgebreide vragenlijst in te vullen over hun motivatie, fysieke conditie en bereidheid om te dienen.
Op basis van deze input worden zij geselecteerd voor verdere tests. Wanneer het aantal vrijwillige aanmeldingen onvoldoende blijkt, worden de meest geschikte kandidaten alsnog verplicht om militaire training te volgen. Dit systeem zorgt voor een evenwicht tussen vrijwilligheid en noodzaak.
Zweden verwerkt jaarlijks gegevens van meer dan 110.000 jongeren, waarmee het snel inzicht krijgt in het militaire potentieel onder de bevolking. Voor Nederland zou een vergelijkbare aanpak kunnen helpen om gericht en efficiënt nieuwe mensen te werven.
Vakbonden: ‘Verplichting wordt steeds realistischer’
De vakbonden volgen de ontwikkelingen met grote belangstelling. Jean Debie, vakbondsvertegenwoordiger, sluit een herinvoering van de dienstplicht niet uit: “Als het niet lukt om voldoende mensen vrijwillig te werven, dan rest er uiteindelijk weinig anders dan een verplichting in te stellen.”
Ook Dick Zandee, defensie-analist bij het instituut Clingendael, ondersteunt deze benadering. “De plannen van Defensie zijn begrijpelijk, maar ambitieus. Je krijgt geen verdubbeling van het personeel zonder ingrijpende veranderingen in de wervingsstrategie. Een hernieuwde vorm van dienstplicht kan onderdeel zijn van een structurele oplossing.”
Beide experts benadrukken dat vrijwillige deelname in theorie goed werkt, maar in de praktijk onvoldoende oplevert. De veranderende geopolitieke realiteit – met toenemende spanningen in Europa en daarbuiten – vraagt om een robuustere en toekomstbestendige krijgsmacht.
Jeugd als spil in het nieuwe defensiemodel
Een terugkeer van de opkomstplicht heeft vanzelfsprekend impact op jongeren. Waar generaties sinds 1997 zijn opgegroeid zonder verplicht militair dienstverband, zou een hernieuwde oproep opnieuw van invloed zijn op onderwijstrajecten, loopbaanplanning en de persoonlijke vrijheid van jonge mensen.
Toch groeit ook onder jongeren het besef dat vrijheid en veiligheid geen vanzelfsprekendheden zijn. Diverse peilingen tonen aan dat er toenemende steun is voor tijdelijke militaire of maatschappelijke dienstplicht, mits goed gefaciliteerd en gebalanceerd.
In ruil voor hun inzet zouden jongeren recht kunnen krijgen op vergoedingen, studievoordelen of loopbaankansen binnen Defensie en de overheid. Een goed georganiseerd dienstplichtsysteem zou dan niet alleen bijdragen aan nationale veiligheid, maar ook aan de persoonlijke ontwikkeling van jongeren.
De politieke dimensie: wat doet Den Haag?
Staatssecretaris Tuinman heeft toegezegd dat de Tweede Kamer binnenkort meer duidelijkheid krijgt over de plannen. In de Kamer zijn de meningen verdeeld. Sommige partijen – zoals de VVD en NSC – staan open voor discussie over de herinvoering van dienstplicht, vooral in de context van de Europese veiligheidssituatie.
Andere partijen – waaronder D66 en GroenLinks-PvdA – pleiten voor een vrijwillige of maatschappelijke variant, waarbij jongeren ook in andere sectoren kunnen bijdragen aan het algemeen belang.
Wat het definitieve beleid ook wordt, duidelijk is dat Den Haag voor een cruciale keuze staat. De ambitie om 200.000 mensen binnen Defensie actief te krijgen is groot, maar vraagt om breed draagvlak en zorgvuldige uitvoering.
Publieke opinie: verdeeld maar groeiend begrip
Onder de Nederlandse bevolking is de discussie over de terugkeer van de dienstplicht al langer gaande. Waar eerder veel weerstand was tegen verplichte militaire inzet, is de publieke opinie aan het verschuiven. De oorlog in Oekraïne, cyberdreigingen en de groeiende internationale instabiliteit zorgen voor meer begrip voor maatregelen die veiligheid garanderen.
Peilingen tonen dat met name ouderen en ouders van jonge kinderen positief staan tegenover tijdelijke dienstplicht, mits deze goed is georganiseerd en eerlijk wordt toegepast. Ook de mogelijkheid om te kiezen tussen militaire en maatschappelijke inzet wordt als positief ervaren.
Integratie met maatschappelijke diensttijd?
Een andere optie die wordt overwogen, is de koppeling van militaire opkomstplicht aan de bestaande Maatschappelijke Diensttijd (MDT). Jongeren kunnen dan kiezen tussen een periode bij Defensie of inzet bij maatschappelijke organisaties. Dit systeem biedt meer flexibiliteit en sluit aan bij moderne idealen van persoonlijke keuzevrijheid en maatschappelijke betrokkenheid.
In dat scenario wordt de nadruk gelegd op inzetbaarheid, verantwoordelijkheid en solidariteit – kernwaarden die zowel binnen als buiten het leger van onschatbare waarde zijn.
Nu ineens haast? Was de afgelopen jaren toch allemaal niet nodig?
Met alle beschikbare technologie lijkt het mij overbodig zoveel mensen nodig te hebben. Succes met werven, ik ga ff een visje vangen.— Boskodium (@Gewoonbos) March 25, 2025
Conclusie: toekomst van Defensie vraagt om durf en visie
De roep om een sterkere krijgsmacht is actueler dan ooit. Met een ambitie om uit te breiden naar 200.000 militairen en ondersteunende medewerkers staat Nederland aan de vooravond van een ingrijpende beslissing. De herinvoering van de dienstplicht – al dan niet in aangepaste vorm – ligt nadrukkelijk op tafel.
Wat nu nog klinkt als een drastische maatregel, zou binnenkort realiteit kunnen worden. Met voorbeelden uit het buitenland, steun van experts en een veranderende maatschappelijke houding, lijkt Nederland klaar voor een nieuw hoofdstuk in haar defensiebeleid.
Of jongeren straks weer verplicht worden zich te melden bij de kazerne, of juist kunnen kiezen tussen militaire of maatschappelijke inzet, zal de komende maanden duidelijk worden. Wat vaststaat: de tijd van vrijblijvendheid lijkt voorbij, en het bouwen aan een weerbare samenleving begint bij investeren in mensen – jong en oud.
Actueel
Verschrikkelijk nieuws voor Linda de Mol: ‘Het is weer gebeurd’
Het bericht dat rondgaat over Linda de Mol raakt een gevoelige snaar bij veel mensen. De geliefde televisiepersoonlijkheid, die al decennialang een vaste waarde is op de Nederlandse buis, zou volgens berichten en geruchten in de roddelpers opnieuw door een moeilijke periode gaan. Daarbij wordt gesproken over een mogelijke terugval in een eerdere persoonlijke strijd. Het gaat nadrukkelijk om niet-bevestigde informatie, en juist daarom is voorzichtigheid geboden — voor haar, haar familie en iedereen die zich in haar herkent.
Een leven in het volle licht
Linda de Mol staat al sinds jonge leeftijd in de schijnwerpers. Met succesvolle programma’s, een eigen mediamerk en een enorme publieke zichtbaarheid is haar leven zelden echt privé geweest. Dat constante publieke oog heeft haar veel gebracht, maar ook een prijs gehad. Linda sprak de afgelopen jaren vaker openlijk over de mentale druk, de eenzaamheid die bekendheid kan veroorzaken en het gevoel altijd “aan” te moeten staan.
Na turbulente jaren — waarin haar werk, haar relaties en haar vertrouwen in mensen op de proef werden gesteld — leek ze langzaam weer rust te vinden. Ze keerde voorzichtig terug op televisie, nam tijd voor zichzelf en gaf in interviews aan dat ze bewuster leefde en beter haar grenzen bewaakte. Voor veel fans voelde dat als een hoopvol teken: iemand die na een zware periode weer overeind krabbelt.
Geruchten over een moeilijke fase
Juist daarom komen de recente verhalen hard aan. In enkele media wordt gesuggereerd dat Linda opnieuw een moeilijke periode doormaakt en dat oude kwetsbaarheden daarbij een rol zouden spelen. Een bron in een roddelblad spreekt over “een terugslag” en beschrijft hoe Linda naar verluidt zou hebben uitgesproken dat het haar opnieuw te veel werd. Zulke citaten worden echter niet door Linda zelf bevestigd, en ook vanuit haar directe omgeving is geen officiële verklaring afgelegd.
Het is belangrijk dat dit onderscheid duidelijk blijft. Wat circuleert, zijn verhalen en indrukken van derden — geen vastgestelde feiten. Tegelijk laten ze wel zien hoe snel zorgen en speculaties ontstaan rond publieke figuren, zeker wanneer zij eerder eerlijk zijn geweest over hun worstelingen.
Kwetsbaarheid achter een glimlach
Wat veel mensen raakt, is het herkenbare beeld dat wordt geschetst: iemand die naar buiten toe sterk en professioneel blijft, maar innerlijk worstelt. Linda heeft zelf vaker gezegd dat ze geneigd is om pijn weg te stoppen en door te gaan. “Niet zeuren, gewoon werken,” is een mentaliteit die haar ver heeft gebracht, maar die ook kan uitputten.
Mensen uit haar omgeving benadrukken dat Linda een perfectionist is, iemand die hoge eisen stelt aan zichzelf. Dat kan helpen om successen te behalen, maar maakt het ook lastig om hulp te vragen of toe te geven dat het even niet gaat. Volgens insiders is juist die combinatie — hoge druk, verantwoordelijkheid en emotionele belasting — iets waar ze alert op moet blijven.
Familie en nabijheid
Wat in de berichtgeving ook terugkomt, is de rol van haar naasten. Haar kinderen en haar broer John de Mol zouden volgens bronnen nauw betrokken zijn en alert reageren wanneer het minder goed met haar gaat. Linda staat bekend als iemand die haar familie wil beschermen en niet graag tot last wil zijn, maar juist daarom is een vangnet zo belangrijk.
Achter de schermen wordt, zo klinkt het, vooral gekeken naar rust en balans. Minder verplichtingen, meer ruimte voor herstel en vooral: geen overhaaste conclusies trekken. Mensen die haar goed kennen, benadrukken dat Linda veerkrachtig is, maar ook dat veerkracht niet betekent dat iemand nooit mag struikelen.
De realiteit van persoonlijke strijd
Los van de vraag of de geruchten kloppen, raakt het verhaal een bredere waarheid: persoonlijke worstelingen zijn zelden lineair. Herstel gaat met pieken en dalen, met momenten van kracht en momenten van terugval. Dat geldt voor iedereen, bekend of niet. Alleen wordt het bij publieke figuren uitvergroot, geanalyseerd en soms hard beoordeeld.
Experts benadrukken dat het praten over kwetsbaarheid belangrijk is, maar dat het ook gevaarlijk kan zijn wanneer het publiek zich eigenaar gaat voelen van iemands persoonlijke proces. Steun betekent soms juist: afstand bewaren, geen conclusies trekken en ruimte laten voor privacy.
Hoop en voorzichtig optimisme
Wat wél duidelijk is, is dat Linda de Mol in het verleden heeft laten zien dat ze hulp zoekt wanneer dat nodig is. Ze sprak eerder over therapie, reflectie en het belang van zelfzorg. Mocht ze inderdaad opnieuw door een moeilijke fase gaan, dan wijzen mensen uit haar omgeving erop dat ze niet alleen staat en dat de lijnen naar professionele ondersteuning kort zijn.
Voor fans overheerst vooral medeleven. Niet omdat ze “meer willen weten”, maar omdat ze iemand steunen die al jaren deel uitmaakt van hun leven. Linda is voor velen niet alleen een presentatrice, maar een vertrouwd gezicht dat meeleefde bij vreugde en verdriet — en dat schept een band.
Een oproep tot menselijkheid
Het verhaal rond Linda de Mol is daarmee geen sensatie, maar een herinnering. Aan hoe menselijk zelfs de meest succesvolle mensen zijn. Aan hoe kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een onderdeel van het leven. En aan hoe belangrijk het is om zorgvuldig om te gaan met verhalen die iemand diep kunnen raken.
Of de geruchten nu waar blijken of niet: één ding staat vast. Linda verdient rust, respect en de ruimte om haar eigen tempo te bepalen. Zonder etiketten, zonder oordeel. Zoals bij iedereen die probeert overeind te blijven in een wereld die soms te hard kan zijn.
Voorlopig blijft het stil vanuit Linda zelf. En misschien is dat precies wat nu nodig is. Want soms is de grootste steun niet wat we zeggen — maar wat we níét invullen.