Actueel
Met deze opmerking toont Winter Vol Liefde-Antine haar ware intenties
Na een korte pauze zonder aflevering op vrijdag, is Winter Vol Liefde vanavond weer terug. De spannende ontwikkelingen tussen Mike en Antine staan opnieuw centraal. Antine liet afgelopen week met een veelbesproken opmerking haar intenties duidelijk blijken, en kijkers speculeren volop over de afloop.

Mike’s zoektocht naar liefde
Mike, die zijn liefdevolle B&B in Oostenrijk runt, heeft geen gebrek aan vrouwelijke aandacht. Zijn moeder Monique speelt een grote rol in het beoordelen van zijn potentiële partners.
Denise, een eerdere kandidate, viel bijzonder goed in de smaak bij Monique. Toch besloot Mike de knappe blondine naar huis te sturen, tot teleurstelling van sommige kijkers.

Afgelopen week zagen we hoe Tara, na slechts twee dagen in de B&B te hebben doorgebracht, besloot haar koffers te pakken. Haar vertrek ging niet ongemerkt voorbij.
In een korte terugblik zei Tara: “Het was teleurstellend. Op dag één heb ik mezelf voor lul gezet in die jurk, op dag twee kon ik weer naar huis.” Het was duidelijk dat de chemie tussen haar en Mike ontbrak, vooral omdat hij zijn aandacht al op iemand anders had gericht.

Antine’s opkomst
De echte blikvanger in Mike’s avontuur is Antine. Haar aanwezigheid lijkt steeds dominanter te worden, en ze had zichtbaar moeite haar blijdschap te verbergen toen Tara vertrok. Antine speelde zelfs alsof ze het jammer vond, maar haar tevreden glimlach sprak boekdelen.
Aan het begin van de aflevering maakte Antine al duidelijk dat ook het vertrek van Eefke haar niet dwarszat. Met één enkele uitspraak liet ze haar ware intenties zien: “Ik speel al die meiden weg, één voor één.”

Social media reageert fel
De opmerking van Antine leidde tot veel kritiek op social media. Veel kijkers vroegen zich af of Antine daadwerkelijk op zoek is naar liefde of simpelweg een spelletje speelt om Mike voor zichzelf te winnen.
Sommigen noemden haar opmerking onsympathiek, terwijl anderen haar strategie bewonderden.

“Ze is vastberaden, maar dit voelt toch een beetje onecht,” schreef een kijker. Een ander reageerde: “Het lijkt wel alsof ze gewoon wil winnen, niet alsof ze echt verliefd is.”
Antine’s tv-verleden
Voor kijkers die zich afvragen waar ze Antine eerder van kennen: ze is niet nieuw in de televisiewereld. In 2020 figureerde ze in het programma Gestalkt, gepresenteerd door Thijs Zeeman.

Gelukkig werd Antine zelf niet gestalkt, maar ze kroop in de huid van een slachtoffer, Rylana, om een situatie na te bootsen. Haar eerdere televisie-ervaring laat zien dat ze niet onbekend is met de camera’s en het spelen van een rol.
De toekomst van Mike en Antine
Hoewel Mike steeds meer gevoelens lijkt te ontwikkelen voor Antine, wijzen recente onthullingen erop dat hun verhaal misschien geen gelukkig einde zal kennen. Volgens het platform RealityFBI heeft Antine namelijk opvallende keuzes gemaakt die wijzen op een ander toekomstperspectief.

Ze werd onlangs lid van een Spaanse vastgoedgroep en plaatste oproepen om contact te maken met soloreizigers. Dit lijkt erop te duiden dat ze plannen maakt om naar Spanje te verhuizen, een beslissing die niet goed zou passen bij Mike’s leven in Oostenrijk.
Een veelzeggend patroon
De combinatie van Antine’s focus op soloreizen en haar zoektocht naar woningen in Spanje doet vermoeden dat haar toekomstplannen weinig ruimte bieden voor een gezamenlijke toekomst met Mike.

Hoewel haar intenties in de B&B oprecht lijken, werpt deze informatie een schaduw over de vraag of hun relatie buiten het programma stand zal houden.
Kijkers blijven speculeren
Met de spannende ontwikkelingen in Winter Vol Liefde blijft de vraag hoe oprecht de intenties van de deelnemers zijn. Antine’s eerdere opmerkingen en beslissingen hebben kijkers verdeeld, en velen wachten in spanning af hoe het verhaal tussen haar en Mike zal eindigen.

Zal Antine Mike overtuigen van haar gevoelens, of loopt hun romance uit op een teleurstelling? Eén ding is zeker: Winter Vol Liefde blijft zorgen voor verrassingen en stof tot praten.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.