Actueel
Meilandjes: zwemmen in rijkdom, terwijl Nadège vernederd wordt met slechts 100 euro wel héél karig!
Nadège Coffinet, de huishoudster uit het eerste seizoen van Chateau Meiland, heeft onthuld hoeveel zij betaald kreeg voor haar optredens in het programma. Haar verhaal doet opnieuw stof opwaaien over de manier waarop de Meilandjes met haar zijn omgegaan. Hoewel de familie inmiddels miljonair is geworden dankzij het programma, kreeg Nadège zelf slechts een schamele vergoeding. “Voor miljonairs is dit wel heel karig,” aldus Nadège.
Een rol voor de amusementsfactor
In 2019 maakten de Meilandjes Nadège onderdeel van hun show. Ze werd gepresenteerd als een integraal lid van het gezin, wat voor haar een enorme steun was in haar eenzame leven. Nadège genoot van haar werk en van het gevoel ergens bij te horen. Maar wat ze niet wist, was dat dit alles vooral bedoeld was voor de amusementswaarde van de serie.
Toen de familie besloot terug te keren naar Nederland, stuurden ze Nadège naar huis. Ze kreeg doorbetaald, maar dat had niets met financiële overwegingen te maken. Volgens Nadège wilden de Meilandjes simpelweg van haar af. “Ze hadden geen zin meer in me,” vertelt ze in Shownieuws. Dit kwam hard aan. “Ik dacht dat ik onderdeel was van een gezin, maar uiteindelijk was ik gewoon een pion in hun tv-show.”
Minimale vergoedingen
Nadège werd sinds haar ontslag nog twee keer gevraagd voor opnames in het programma. Maar de vergoedingen hiervoor waren allesbehalve royaal. “Toen ze me in Frankrijk bezochten voor tien minuten opnames, kreeg ik slechts 100 euro,” vertelt Nadège. “Ik voelde me echt in de zeik genomen.”
Een andere keer reisde Nadège naar Nederland om deel te nemen aan een opname. Daarvoor kreeg ze iets meer dan duizend euro. Hoewel dit bedrag iets hoger was, blijft het in schril contrast staan met het enorme succes van de Meilandjes. “Ze hebben miljoenen verdiend met het programma, maar voor mij voelde het alsof ik nauwelijks iets waard was,” zegt ze.
Daarnaast benadrukt Nadège dat haar contact met de familie volledig is verdwenen. “Ik heb Erica een bericht gestuurd toen ik hoorde dat ze gezondheidsproblemen had, maar ik kreeg geen antwoord. Het lijkt alsof ze niets meer met mij te maken willen hebben.”
Evert Santegoeds: “Een pijnlijk verhaal”
Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds sprak bij Shownieuws over de situatie van Nadège. Hij noemt haar verhaal “niet zo leuk” en benadrukt hoe belangrijk ze was voor de Meilandjes tijdens de beginjaren van hun programma. “Nadège was de lieve schat uit Frankrijk die hen door allerlei chaotische situaties hielp. Ze voelde zich echt opgenomen in de familie,” zegt Evert.
“Maar toen de familie besloot het kasteel te verkopen en terug te keren naar Nederland, werd Nadège keihard aan de kant gezet. Ze kwam letterlijk tussen wal en schip terecht.”
Evert wijst erop dat Nadège niet de enige huishoudster is die slecht behandeld lijkt te zijn. Ook hun eerdere huishoudster, een vriendin van de familie, vertrok met stille trom. “Het is een patroon bij de Meilandjes: medewerkers worden ingezet zolang ze nuttig zijn voor het programma, maar zodra ze niet meer nodig zijn, worden ze zonder pardon aan de kant geschoven,” aldus Evert.
“Karig voor miljonairs”
De beperkte vergoedingen die Nadège heeft ontvangen, staan haaks op het succes van de Meilandjes. Chateau Meiland was jarenlang een kijkcijferhit en bracht de familie miljoenen op. Volgens Evert is het begrijpelijk dat Nadège zich genept voelt. “Ze heeft 100 euro gekregen voor een opname in Frankrijk en iets meer dan 1000 euro om naar Nederland te komen. Dat is voor een familie die inmiddels miljonair is wel héél karig.”
Bovendien raakt het niet alleen haar portemonnee, maar ook haar emotionele welzijn. Nadège dacht dat ze echt een band had opgebouwd met de familie, maar dat bleek slechts schijn. “Ze voelt zich gebruikt voor de show, en ik denk dat veel kijkers haar gevoel wel begrijpen,” besluit Evert.
Nadège’s kant van het verhaal
Voor Nadège blijft het een pijnlijk hoofdstuk. Waar ze ooit dacht een nieuwe familie gevonden te hebben, bleef ze uiteindelijk met lege handen achter. Haar verhaal roept vragen op over de ethiek van reality-tv en hoe deelnemers of medewerkers worden behandeld. Nadège benadrukt dat ze geen contact meer heeft met de Meilandjes, ondanks haar pogingen om op een vriendelijke manier contact te zoeken.
Het contrast tussen haar ervaringen en het luxeleven van de Meilandjes is schrijnend. Terwijl de familie profiteerde van het enorme succes van het programma, bleef Nadège achter met minimale vergoedingen en een gevoel van afwijzing.
Kritiek op de Meilandjes
De kritiek op de Meilandjes blijft groeien. Het verhaal van Nadège werpt een schaduw over hun imago als warme, gastvrije familie. Hoewel ze zichzelf presenteren als sympathiek en open, toont dit verhaal een andere kant. Het roept vragen op over hoe zij omgaan met de mensen die ooit dicht bij hen stonden.
Voor veel kijkers blijft de vraag onbeantwoord: hadden de Meilandjes meer kunnen doen om Nadège fatsoenlijk te behandelen? Of is dit simpelweg de harde realiteit van een succesvolle tv-show waarin persoonlijke relaties op de tweede plaats komen?
Eén ding is zeker: Nadège zal altijd herinnerd worden als een
belangrijk onderdeel van het begin van het Chateau
Meiland-succes. Maar voor haar persoonlijk blijft het een
bitter verhaal, waarin een gevoel van familie uiteindelijk niets
meer bleek dan een televisie-illusie.
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning
Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.
Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.
Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.
Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.
Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.