Actueel
Maxime Meiland denkt ein-de-lijk peperdure villa te hebben verkocht, maar dan gebeurt er dit!
Maxime Meiland zet peperdure villa in de uitverkoop: worsteling op de huizenmarkt
De huizenmarkt mag dan voor sommige verkopers gunstig zijn, voor Maxime Meiland en haar partner Leroy Molkenboer blijkt het verkopen van hun luxe villa een enorme uitdaging. Al ruim een jaar probeert het stel hun droomhuis van de hand te doen, maar kopers lijken niet bepaald in de rij te staan.
Ooit kochten ze de woning vol enthousiasme voor een fors bedrag van 2.175.000 euro, met een hypotheek van 2,2 miljoen euro. Nu, na maanden van tegenslagen en prijsverlagingen, zit het stel met de handen in het haar. Hoe heeft het zo ver kunnen komen, en waarom blijft de verkoop zo moeizaam verlopen?
Villa te koop, maar geen kopers te vinden
Toen Maxime en Leroy hun exclusieve villa in 2023 aanschaften, leek het een investering voor de toekomst. De woning, gelegen in een prachtige omgeving, moest hun ultieme gezinswoning worden. Maar al snel werd duidelijk dat er meer haken en ogen aan het huis zaten dan ze aanvankelijk dachten.
Eind 2023 besloten ze hun villa toch te verkopen, met een initiële vraagprijs van 2,2 miljoen euro. Gezien de huidige huizenprijzen leek dat geen onrealistisch bedrag, maar de praktijk bleek weerbarstiger. Maandenlang kwamen er amper biedingen binnen, en het huis bleef onverkocht op de markt staan.
Volgens experts heeft de hoge vraagprijs hier een belangrijke rol in gespeeld. Makelaar Alex van Keulen, bekend van het programma Kopen Zonder Kijken, licht toe:
“Voor dit bedrag kun je tegenwoordig een moderne villa kopen met energielabel A, die volledig duurzaam is en nauwelijks onderhoud vergt. Kopers in deze prijsklasse willen kwaliteit en comfort, en dit huis kan daar simpelweg niet aan tippen.”
Achterstallig onderhoud en slecht energielabel
Naast de fors hoge vraagprijs, blijken ook de staat van de woning en het energielabel een probleem. De villa heeft achterstallig onderhoud, waardoor kopers extra investeringen moeten doen om het huis naar hedendaagse maatstaven te brengen.
Daar komt bij dat het huis een energielabel G heeft – het slechtste energielabel dat een woning kan krijgen. Dit betekent dat de villa slecht geïsoleerd is, veel energie verbruikt en hoge maandlasten met zich meebrengt.
In een tijd waarin duurzaamheid steeds belangrijker wordt, is zo’n energielabel een dealbreaker voor veel potentiële kopers. Niemand wil een huis kopen dat binnen een paar jaar verplicht verduurzaamd moet worden, met alle bijkomende kosten van dien.
Prijsverlaging: van 2,2 miljoen naar 1,95 miljoen euro
Na maandenlang zonder succes, zagen Maxime en Leroy geen andere optie dan de vraagprijs van hun villa te verlagen. Eerst werd er een kleine korting gegeven van 75.000 euro, maar toen dat niet genoeg bleek, werd besloten om de prijs met maar liefst 2,5 ton te laten zakken.
Momenteel staat het huis te koop voor 1.950.000 euro. Een flinke prijsverlaging, maar nog altijd een fors bedrag. Het betekent ook dat het stel mogelijk een verlies van 250.000 euro zal moeten incasseren.
Daarnaast hebben ze ook nog eens tienduizenden euro’s geïnvesteerd in het verduurzamen van de woning. Zo zijn er zonnepanelen geplaatst en is het zwembad voorzien van een warmtepomp om het huis aantrekkelijker te maken voor kopers.
Maar of deze maatregelen voldoende zijn om de villa te verkopen, blijft de grote vraag.
Problemen met de locatie
Behalve de hoge kosten en het slechte energielabel, heeft de woning nóg een uitdaging: de ligging.
Hoewel de omgeving op het eerste gezicht prachtig lijkt, bevindt de villa zich aan een drukke weg. Dit betekent veel verkeerslawaai, wat niet bepaald aantrekkelijk is voor kopers in deze prijsklasse.
In het luxesegment verwachten kopers rust en privacy. Niemand wil een miljoenenwoning kopen om vervolgens dagelijks het lawaai van voorbijrazend verkeer te moeten horen.
Dit verklaart mogelijk waarom er tot nu toe geen serieuze biedingen zijn binnengekomen, ondanks de prijsverlaging en verduurzamingspogingen.
Erica Meiland hint op verkoop, maar onzekerheid blijft
Vorige week liet Erica Meiland doorschemeren dat er mogelijk een koper is gevonden voor de villa van Maxime en Leroy. Dit nieuws zorgde kortstondig voor opluchting, maar inmiddels is er nog steeds geen definitieve bevestiging.
Volgens de gegevens van het kadaster is er namelijk nog geen verkoop geregistreerd. Dit kan erop wijzen dat de potentiële koper zich tijdens de bedenktijd heeft teruggetrokken of dat er nog onderhandelingen gaande zijn.
Tot er een definitief koopcontract ligt, blijft de situatie zorgwekkend voor Maxime en Leroy.
Maandelijkse hypotheeklasten lopen op
Ondertussen tikken de kosten gewoon door. Met een hypotheek van 2,2 miljoen euro, bedraagt de maandelijkse hypotheeklast naar schatting ruim 14.000 euro.
Zolang de villa niet verkocht is, blijft dit bedrag een zware financiële last voor het stel.
Hoewel Maxime en Leroy ongetwijfeld goed verdienen met hun televisiewerk en andere projecten, is het begrijpelijk dat ze de woning zo snel mogelijk willen verkopen.
Elke maand dat het huis langer op de markt staat, betekent een extra kostenpost en mogelijk nog meer financiële schade.
Toekomst blijft onzeker: lukt het om de villa te verkopen?
De vraag blijft of Maxime en Leroy erin slagen hun villa binnen afzienbare tijd te verkopen. Hoewel ze er alles aan hebben gedaan om het huis aantrekkelijker te maken – van prijsverlagingen tot verduurzaming – zijn er nog steeds obstakels die een snelle verkoop in de weg kunnen staan.
Het energielabel, de ligging en het initiële hoge prijskaartje hebben de verkoop buitengewoon lastig gemaakt.
Zal een koper zich alsnog melden? Of blijven Maxime en Leroy nog maandenlang vastzitten aan deze miljoenenwoning?
Één ding is zeker: het huizenavontuur van de Meilandjes is nog lang niet afgelopen. Blijf de ontwikkelingen volgen om te zien hoe dit verhaal eindigt.
Actueel
Enorme klap voor ouderen: DIT zijn de alternatieve AOW-plannen
Discussie over AOW-leeftijd laait op: mogelijke alternatieven voor bezuinigingen opnieuw in beeld
De geplande verhoging van de AOW-leeftijd zorgt voor veel discussie in politiek Den Haag. In het regeerakkoord is opgenomen dat de pensioenleeftijd vanaf 2033 verder stijgt, een maatregel die bedoeld is om de overheidsfinanciën op lange termijn houdbaar te houden.
Tegelijkertijd groeit de weerstand tegen dit plan. Politieke partijen verschillen van mening over de vraag of de verhoging moet doorgaan, verzacht moet worden of helemaal van tafel moet verdwijnen. Achter de schermen blijken bovendien verschillende alternatieve besparingsopties te zijn besproken, die eveneens invloed zouden hebben op gepensioneerden.
Waarom de AOW ter discussie staat
De AOW is een van de grootste uitgavenposten van de overheid. Door vergrijzing stijgt het aantal mensen dat een uitkering ontvangt, terwijl het aantal werkenden relatief afneemt.
Om die reden zoekt de overheid naar manieren om de kosten op lange termijn beheersbaar te houden. In het huidige regeerakkoord is gekozen voor een verdere verhoging van de AOW-leeftijd, zodat mensen later met pensioen gaan.
Voorstanders zien dit als noodzakelijk om toekomstige generaties niet met hogere lasten op te zadelen. Tegenstanders vrezen dat vooral mensen met fysiek zware beroepen hierdoor geraakt worden.
Politieke verdeeldheid
Binnen de Tweede Kamer lopen de meningen uiteen. Sommige partijen willen het huidige plan volledig schrappen, terwijl anderen vooral inzetten op aanpassingen of een geleidelijker invoering.
Premier Rob Jetten heeft aangegeven open te staan voor gesprekken over mogelijke wijzigingen, maar benadrukt tegelijk dat de begroting een aanzienlijke besparing nodig heeft.
Daardoor worden alternatieven opnieuw besproken — opties die al eerder door beleidsmakers zijn onderzocht.
Alternatief 1: gepensioneerden laten meebetalen
Een van de ideeën die in beleidsanalyses naar voren kwam, is dat gepensioneerden zelf AOW-premie gaan betalen over hun uitkering.
Op dit moment betalen werkenden AOW-premie, terwijl mensen die de AOW al ontvangen dat niet doen. Wanneer dit zou veranderen, zouden vooral mensen met een aanvullend pensioen meer bijdragen.
Volgens economische berekeningen kan deze optie aanzienlijke inkomsten opleveren voor de overheid, mogelijk zelfs meer dan een verdere verhoging van de pensioenleeftijd.
Alternatief 2: aanpassing van belastingvoordelen
Een andere mogelijkheid is het aanpassen van belastingvoordelen voor ouderen. Gepensioneerden ontvangen nu bepaalde fiscale kortingen, waardoor hun belastingdruk lager ligt.
Door deze kortingen gedeeltelijk te verlagen, zouden ouderen met hogere pensioeninkomens meer belasting gaan betalen. Voorstanders zeggen dat hiermee vooral de sterkere inkomens worden geraakt, terwijl critici wijzen op de mogelijke impact op koopkracht.
Alternatief 3: wijzigingen in de hoogte van de AOW
Ook aanpassingen in de hoogte van de AOW-uitkering zelf zijn eerder besproken. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om het verminderen van bepaalde belastingvoordelen voor koppels of het aanpassen van uitkeringen voor alleenstaanden.
Alleenstaanden ontvangen momenteel een hoger percentage van het minimumloon dan mensen die samenwonen. Een wijziging hierin zou volgens berekeningen een aanzienlijke besparing kunnen opleveren.
Tegelijk blijft dit een gevoelig onderwerp, omdat steeds meer ouderen alleen wonen en afhankelijk zijn van hun uitkering.
Alternatief 4: loskoppelen van het minimumloon
Een andere besproken optie is het loslaten van de koppeling tussen het minimumloon en de AOW. Op dit moment stijgt de AOW mee wanneer lonen stijgen.
Als deze koppeling zou verdwijnen, zouden AOW-uitkeringen minder snel stijgen dan salarissen. Dat levert de overheid op termijn financiële ruimte op, maar kan betekenen dat de koopkracht van ouderen minder snel meegroeit met de economie.
Lastige keuzes voor de politiek
De discussie laat zien dat er geen eenvoudige oplossing bestaat. Elke maatregel heeft gevolgen voor verschillende groepen in de samenleving.
Een hogere AOW-leeftijd betekent langer doorwerken, terwijl alternatieven vooral invloed hebben op mensen die al met pensioen zijn. De politiek staat daardoor voor een afweging tussen financiële houdbaarheid en sociale impact.
Wat betekent dit voor ouderen?
Voorlopig is nog geen definitieve keuze gemaakt over eventuele aanpassingen. De maatregelen die nu besproken worden, zijn vooral beleidsopties die eerder zijn onderzocht.
Wel is duidelijk dat het debat over de toekomst van de AOW de komende tijd een belangrijk politiek thema blijft. Zowel kabinet als oppositie zoeken naar een balans tussen noodzakelijke besparingen en het behoud van koopkracht voor ouderen.
Een discussie die nog lang niet voorbij is
De gesprekken over de AOW raken aan grotere vragen over vergrijzing, solidariteit tussen generaties en de toekomst van het Nederlandse pensioenstelsel.
Welke keuze uiteindelijk wordt gemaakt, zal afhangen van politieke onderhandelingen en maatschappelijke reacties. Zeker is dat het onderwerp de komende maanden volop in de aandacht blijft staan — en dat de discussie over eerlijk verdelen van lasten en voordelen voorlopig nog niet is afgerond.