Actueel
Man stuurt mij en de kinderen naar hostel en boekt luxehotel voor zichzelf en zijn moeder
Toen de familie Smith aan hun zomervakantie begon, hoopten ze op ontspanning en gezinsbinding. Maar een onverwachte beslissing van Steve, waarbij hij de comfort van zijn moeder boven het geluk van zijn gezin plaatste, leidde tot een schokkende wending van gebeurtenissen. Steve werd geconfronteerd met de ware betekenis van luxe.
We keken allemaal uit naar onze zomervakantie. Het was een druk jaar geweest en we hadden een pauze nodig. Ons gezin is hecht. Daar is mijn man Steve, een succesvolle zakenman die altijd lijkt te weten waar de beste vakantieplekken zijn.
Vervolgens zijn er onze drie kinderen: Ben, de oudste, altijd nieuwsgierig en vol vragen; Jack, onze middelste, energiek en dol op avontuur; en Rachel, onze jongste, lief en dol op tekenen. Eindelijk is er Steve’s moeder, Evelyn. Ze is wat veeleisend maar houdt veel van haar kleinkinderen.
Steve had een charmant stadje uitgekozen voor onze uitje. Hij praatte eindeloos over de prachtige landschappen en de rustige sfeer. We hadden allemaal hoge verwachtingen van de reis. Maar zodra we bij het hostel aan de rand van de stad aankwamen, voelde ik dat er iets niet klopte.
Het hostel was schoon maar basic. De kinderen keken rond, duidelijk teleurgesteld. Ben trok zijn neus op. “Moeten we hier blijven, mam?” Ik haalde diep adem, probeerde kalm te blijven. “Steve, waarom verblijven we hier?” vroeg ik, mijn frustratie verbergend.
Steve glimlachte helder naar me. “Moeder heeft comfort nodig,” zei hij. “Ze kan niet omgaan met het lawaai en de chaos met de kinderen. Ik moet voor haar zorgen, dus we verblijven in het luxe hotel alleen voor volwassenen in de stad zodat ze kan ontspannen. Het is beter zo. We ontmoeten elkaar allemaal morgen om samen te zijn.”
Ik wilde protesteren, maar ik wist dat het zinloos zou zijn. “Prima,” zei ik zachtjes, terwijl ik de kinderen hielp om zich in onze kamer te settelen. Het hostel was niets zoals ik had gehoopt. Het was klein, met alleen de basisvoorzieningen. De kinderen waren duidelijk niet blij. “Dit is niet wat ik had verwacht,” mompelde ik onder mijn adem.
Intussen genoten Steve en Evelyn van hun luxe hotel. Steve was enthousiast, belde me op FaceTime om hun weelderige kamer te laten zien. “Kijk naar deze plek, Sarah,” zei hij, terwijl hij de camera rondzwaaide. “De kinderen zouden dol zijn op het zwembad.”
Ik forceerde een glimlach, mijn bloed kookte terwijl ik naar de video keek. “Het ziet er mooi uit,” zei ik kort en beëindigde de oproep zo snel mogelijk. Vanaf dat moment negeerde ik zijn oproepen.
Die nacht probeerde ik er het beste van te maken. We hadden een eenvoudig diner in het kleine eetgedeelte van het hostel. De kinderen waren nog steeds een beetje teleurgesteld, maar we speelden wat bordspellen voor het slapengaan. Ondanks de eenvoudige accommodatie was er wat vreugde in onze tijd samen.
Terug in het luxe hotel verliepen de dingen niet zo goed voor Steve en Evelyn. “Het eten hier is vreselijk,” mopperde Evelyn na hun eerste maaltijd. “Het zwembad is te koud en de service is zo traag. Deze plek zou top moeten zijn!” Steve probeerde te ontspannen, maar de constante klachten van zijn moeder maakten het moeilijk. Hij belde meerdere keren, hopend zich bij ons aan te sluiten, maar ik antwoordde niet.
De volgende dagen richtte ik me op het maken van het beste van onze tijd in het hostel. We maakten natuurwandelingen, hadden picknicks in het park en genoten van eenvoudige geneugten zoals verhalen vertellen en spelletjes spelen. De kinderen maakten nieuwe vrienden en we deelden maaltijden met andere reizigers. Ondanks de bescheiden omgeving hadden we een geweldige tijd.
Steve daarentegen zat vast met Evelyn’s ontevredenheid. Niets leek haar tevreden te stellen en hij betreurde zijn beslissing steeds meer met de dag. Hij belde opnieuw, maar ik antwoordde nog steeds niet.
Naarmate de dagen verstreken, voelde ik een gevoel van vrede. De kinderen waren gelukkig en ik besefte dat we geen luxe nodig hadden om van onze tijd samen te genieten. Simpele momenten brachten ons dichter bij elkaar. Op een avond zaten we rond een klein vuur buiten, marshmallows te roosteren en te lachen. Ben draaide zich naar me toe en zei: “Mam, dit is leuk.”
Ik glimlachte, voelde een warmte in mijn hart die geen luxe hotel kon bieden. “Het is echt leuk, Ben,” zei ik. Intussen werd Steve steeds gefrustreerder. “Waarom neemt Sarah de telefoon niet op?” mompelde hij tegen zichzelf terwijl hij mijn nummer opnieuw draaide. Deze keer klaagde Evelyn over de roomservice en ik kon zien dat hij zijn breekpunt bereikte.
Op de laatste dag van onze vakantie besloot Steve het hostel te bezoeken in de hoop me te overtuigen om de laatste nacht in het hotel door te brengen. Maar toen hij aankwam, vond hij de kamer leeg. “Waar is mijn familie?” vroeg hij aan de receptionist, zijn stem geladen met paniek. “Die zijn deze ochtend al vertrokken” antwoordde ze.
Steve’s hart bonkte terwijl hij naar de luchthaven snelde. Hij keek naar het vertrekbord, zijn ogen werden groot toen hij zag dat onze vlucht al vertrokken was. We hadden eerder een vlucht naar huis genomen. Hij stond daar, voelde een mengeling van ongeloof en spijt over zich heen spoelen.
De reis terug naar huis was eenzaam. Toen hij bij ons huis aankwam, stak hij zijn sleutel in het slot, maar het lukte niet om hem om te draaien. Verward en gefrustreerd wiebelde hij nog een paar keer, voordat hij het eindelijk opgaf. Zijn telefoon zoemde met een sms-bericht van mij: “Je hebt een plek geboekt in het lokale hostel. Geniet ervan.”
Steve staarde naar het bericht, zijn hart zonk in zijn schoenen. Zonder andere opties begaf hij zich naar het lokale hostel. De nacht was lang en ongemakkelijk. Liggend in het eenvoudige bed, dacht hij na over de afgelopen dagen. Hij realiseerde zich hoezeer hij ons gezin als vanzelfsprekend had beschouwd, luxe en het comfort van zijn moeder boven ons geluk stellend.
“Ik ben zo blind geweest,” mompelde hij tegen zichzelf, staarde naar het plafond. “Wat heb ik gedaan?” De volgende ochtend keerde Steve terug naar ons huis. Hij stond op de stoep, voelde het gewicht van zijn fouten. Hij klopte aan en ik opende de deur, rustig maar vastberaden. “Sarah, het spijt me zo,” zei hij, zijn stem brak. “Ik zie nu hoe fout ik was. Ik had jou en de kinderen op de eerste plaats moeten zetten. Kun je me vergeven?”
Ik keek hem even aan en knikte toen. “Kom binnen, Steve. Laten we praten.” We gingen aan de keukentafel zitten. Steve haalde diep adem en begon te spreken. “Ik dacht dat ik het juiste deed door ervoor te zorgen dat moeder comfortabel was. Maar ik zie nu dat ik jou en de kinderen heb verwaarloosd. “Ik heb geleerd dat ware luxe niet gaat om luxe hotels of gastronomische maaltijden. Het gaat erom samen te zijn en te genieten van de eenvoudige momenten. Ik beloof dat ik het beter zal doen.
Actueel
Verschrikkelijk nieuws over Jan Joost van Gangelen: ‘Ik kan er niet meer tegen’
Jan Joost van Gangelen doorbreekt stilte na moeilijke periode: voorzichtig terug naar televisie
Het is inmiddels bijna tien maanden geleden dat sportliefhebbers hem voor het laatst regelmatig op televisie zagen. Jan Joost van Gangelen, jarenlang een vertrouwd gezicht bij sportzender ESPN, koos er medio 2025 voor om tijdelijk een stap terug te doen. De reden was duidelijk, maar tegelijk ook kwetsbaar: mentale problemen maakten het onmogelijk om op dezelfde manier door te gaan als voorheen.
Nu, maanden later, laat de presentator weer van zich horen. Via Instagram deelt hij een openhartige boodschap waarin hij terugblikt op een zware periode en voorzichtig vooruitkijkt naar een terugkeer op televisie. Voor veel kijkers is dat een hoopgevend signaal, want Van Gangelen werd in die maanden duidelijk gemist op de buis.
Een jaar van stilte en herstel
In zijn bericht op sociale media beschrijft Jan Joost het afgelopen jaar als een tijd waarin alles draaide om rust en herstel. Hij schrijft dat hij bewust afstand heeft genomen om zichzelf opnieuw te kunnen vinden.
“Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van tot rust komen en herstellen,” laat hij weten. Volgens hem was die pauze geen luxe, maar een noodzaak. Wie jarenlang in een hoge versnelling leeft, merkt soms pas laat dat het lichaam en het hoofd grenzen aangeven. Dat lijkt ook voor Van Gangelen het moment te zijn geweest waarop hij noodgedwongen moest stoppen.
Hij omschrijft de periode als “taai, mooi, eenzaam en bijzonder.” Het zijn woorden die laten zien dat herstel niet alleen zwaar is, maar ook inzichten kan geven. Langzaam voelt hij dat het vertrouwen terugkeert en dat het juiste gevoel beetje bij beetje weer op zijn plek valt.
Voorzichtig terug naar ESPN
Hoewel hij nog niet volledig terug is, lijkt de eerste stap wel gezet. De presentator laat weten dat hij binnenkort voorzichtig weer aan het werk wil gaan bij ESPN. Niet meteen vol gas, maar stap voor stap en vooral op zijn eigen tempo.
Die aanpak past bij wat steeds meer experts adviseren: na mentale uitputting is een geleidelijke terugkeer vaak belangrijker dan snel weer volledig meedraaien. Voor Van Gangelen draait het nu om balans en om luisteren naar wat goed voelt.
Zijn woorden klinken rustig en bedachtzaam. Geen grote beloftes, geen haast — alleen een voorzichtige blik op de toekomst. Dat geeft veel kijkers het gevoel dat hij bewust kiest voor een duurzame terugkeer.
Steun vanuit collega’s
Dat Jan Joost gemist wordt, bleek eerder al uit reacties van collega’s. Presentatrice Hélène Hendriks vertelde onlangs in een uitzending van Vandaag Inside dat zij af en toe contact heeft met hem.
Volgens haar heeft Van Gangelen een moeilijke periode doorgemaakt. “Hij heeft echt diep gezeten,” zei ze openlijk. Tegelijk gaf ze aan dat hij stapjes vooruit zet en langzaam terugkomt.
Haar woorden maakten indruk, vooral omdat ze benadrukte hoe zwaar het kan zijn om uit zo’n situatie te komen. Mensen zien vaak alleen de glimlach en het professionele gezicht op televisie, maar achter de schermen kan het heel anders voelen.
Een onderwerp waar steeds meer over wordt gesproken
De situatie van Jan Joost past in een bredere maatschappelijke ontwikkeling. Steeds vaker spreken bekende Nederlanders openlijk over mentale druk, burn-outs en paniekaanvallen. Waar dat vroeger nog werd weggestopt, is het tegenwoordig vaker onderwerp van gesprek.
Ook tafelgast René van der Gijp vertelde tijdens hetzelfde gesprek dat hij zelf ervaring heeft met een burn-out en paniekaanvallen. Volgens hem is het moeilijk uit te leggen aan mensen die het nooit hebben meegemaakt. Het gevoel dat het terug kan komen, blijft vaak aanwezig, zelfs wanneer het beter gaat.
Psychiater Bram Bakker voegde daaraan toe dat herstel meer is dan alleen weer aan het werk gaan. Volgens hem vraagt het om reflectie en het afpellen van onderliggende oorzaken. Zijn bekende omschrijving — “een cadeautje verpakt in prikkeldraad” — vat samen hoe een moeilijke periode tegelijkertijd pijnlijk én leerzaam kan zijn.
Licht aan het einde van de tunnel
In een eerder interview gaf Jan Joost zelf al aan dat hij langzaam het licht weer begint te zien. Hij vertelde dat hij voorzichtig wil testen hoe het voelt om weer een uitzending te doen.
Die woorden maken duidelijk dat herstel geen rechte lijn is. Het is een proces van proberen, voelen en soms weer gas terugnemen. Juist die eerlijkheid lijkt veel mensen te raken. Het laat zien dat zelfs iemand die gewend is om dagelijks voor camera’s te staan, ook gewoon mens is.
Zijn beslissing om langzaam op te bouwen wordt door veel fans gewaardeerd. Op sociale media reageren volgers warm en steunend, met berichten waarin ze aangeven vooral blij te zijn dat hij zijn gezondheid voorop zet.
Terugblik op het moment van stoppen
Toen Jan Joost ruim tien maanden geleden zijn pauze aankondigde, sprak hij al opvallend open over zijn situatie. Hij zei toen het gevoel te hebben dat hij “figuurlijk over de kop was geslagen.”
Dat gevoel van voortdurend niet goed in je vel zitten had uiteindelijk invloed op zijn gezondheid. Het moment waarop iemand dat erkent, is vaak ook het moment waarop verandering mogelijk wordt — al betekent het wel dat er eerst afstand genomen moet worden.
Voor een televisiepersoonlijkheid is dat geen makkelijke keuze. Het vak draait immers om zichtbaar zijn, om aanwezig blijven. Juist daarom werd zijn openheid destijds door velen als moedig gezien.
De druk van televisie en media
Hoewel Van Gangelen zelf weinig details geeft over wat precies heeft geleid tot zijn mentale klachten, is het algemeen bekend dat werken in de media intensief kan zijn. Live-uitzendingen, deadlines en publieke kritiek vormen een constante stroom van prikkels.
Daar komt bij dat sociale media elk moment kunnen uitvergroten. Een kleine fout of ongelukkige uitspraak kan dagenlang rondgaan online. Dat vraagt veel van presentatoren die continu onder een vergrootglas liggen.
In 2024 kwam Van Gangelen bijvoorbeeld in opspraak na een uitspraak tijdens een uitzending, waarbij kijkers discussieerden over de toon waarop hij namen uitsprak. Hoewel dergelijke momenten soms snel voorbijgaan, kunnen ze toch impact hebben op iemand die al onder druk staat.
Waarom zijn verhaal zoveel mensen raakt
De reden dat zoveel mensen reageren op zijn update, heeft waarschijnlijk te maken met herkenning. Steeds meer mensen ervaren zelf stress, mentale vermoeidheid of het gevoel dat alles te veel wordt. Wanneer een bekende tv-persoonlijkheid daar eerlijk over praat, voelt dat voor velen als erkenning.
Van Gangelen presenteert zich niet als iemand die het allemaal al heeft opgelost. Integendeel: hij laat zien dat herstel stap voor stap gaat. Juist dat menselijke maakt zijn verhaal krachtig.
Een nieuwe balans
Wat zijn terugkeer precies zal betekenen, is nog onduidelijk. Misschien verschijnt hij binnenkort weer voorzichtig in studio’s, misschien blijft het voorlopig bij kleine projecten. Maar wat duidelijk is: de prioriteit ligt nu bij balans.
Dat betekent luisteren naar signalen, grenzen bewaken en ruimte houden voor herstel. Het is een andere houding dan het tempo dat veel televisiemakers gewend zijn, maar misschien juist wel de sleutel tot een duurzame comeback.
Hoopvolle blik vooruit
Voor kijkers die zijn humor, kennis en ontspannen stijl missen, voelt zijn recente bericht als goed nieuws. Niet omdat hij meteen volledig terug is, maar omdat hij zelf weer vertrouwen uitstraalt.
De komende maanden zullen uitwijzen hoe zijn terugkeer vorm krijgt. Maar één ding lijkt zeker: Jan Joost van Gangelen kiest bewust voor een pad waarin gezondheid en balans centraal staan.
En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van allemaal. Achter elke presentator, elke bekende stem en elk tv-gezicht zit uiteindelijk gewoon een mens — iemand die soms een stap terug moet doen om later weer vooruit te kunnen kijken.