Actueel
Man stuurt mij en de kinderen naar hostel en boekt luxehotel voor zichzelf en zijn moeder
Toen de familie Smith aan hun zomervakantie begon, hoopten ze op ontspanning en gezinsbinding. Maar een onverwachte beslissing van Steve, waarbij hij de comfort van zijn moeder boven het geluk van zijn gezin plaatste, leidde tot een schokkende wending van gebeurtenissen. Steve werd geconfronteerd met de ware betekenis van luxe.
We keken allemaal uit naar onze zomervakantie. Het was een druk jaar geweest en we hadden een pauze nodig. Ons gezin is hecht. Daar is mijn man Steve, een succesvolle zakenman die altijd lijkt te weten waar de beste vakantieplekken zijn.
Vervolgens zijn er onze drie kinderen: Ben, de oudste, altijd nieuwsgierig en vol vragen; Jack, onze middelste, energiek en dol op avontuur; en Rachel, onze jongste, lief en dol op tekenen. Eindelijk is er Steve’s moeder, Evelyn. Ze is wat veeleisend maar houdt veel van haar kleinkinderen.
Steve had een charmant stadje uitgekozen voor onze uitje. Hij praatte eindeloos over de prachtige landschappen en de rustige sfeer. We hadden allemaal hoge verwachtingen van de reis. Maar zodra we bij het hostel aan de rand van de stad aankwamen, voelde ik dat er iets niet klopte.
Het hostel was schoon maar basic. De kinderen keken rond, duidelijk teleurgesteld. Ben trok zijn neus op. “Moeten we hier blijven, mam?” Ik haalde diep adem, probeerde kalm te blijven. “Steve, waarom verblijven we hier?” vroeg ik, mijn frustratie verbergend.
Steve glimlachte helder naar me. “Moeder heeft comfort nodig,” zei hij. “Ze kan niet omgaan met het lawaai en de chaos met de kinderen. Ik moet voor haar zorgen, dus we verblijven in het luxe hotel alleen voor volwassenen in de stad zodat ze kan ontspannen. Het is beter zo. We ontmoeten elkaar allemaal morgen om samen te zijn.”
Ik wilde protesteren, maar ik wist dat het zinloos zou zijn. “Prima,” zei ik zachtjes, terwijl ik de kinderen hielp om zich in onze kamer te settelen. Het hostel was niets zoals ik had gehoopt. Het was klein, met alleen de basisvoorzieningen. De kinderen waren duidelijk niet blij. “Dit is niet wat ik had verwacht,” mompelde ik onder mijn adem.
Intussen genoten Steve en Evelyn van hun luxe hotel. Steve was enthousiast, belde me op FaceTime om hun weelderige kamer te laten zien. “Kijk naar deze plek, Sarah,” zei hij, terwijl hij de camera rondzwaaide. “De kinderen zouden dol zijn op het zwembad.”
Ik forceerde een glimlach, mijn bloed kookte terwijl ik naar de video keek. “Het ziet er mooi uit,” zei ik kort en beëindigde de oproep zo snel mogelijk. Vanaf dat moment negeerde ik zijn oproepen.
Die nacht probeerde ik er het beste van te maken. We hadden een eenvoudig diner in het kleine eetgedeelte van het hostel. De kinderen waren nog steeds een beetje teleurgesteld, maar we speelden wat bordspellen voor het slapengaan. Ondanks de eenvoudige accommodatie was er wat vreugde in onze tijd samen.
Terug in het luxe hotel verliepen de dingen niet zo goed voor Steve en Evelyn. “Het eten hier is vreselijk,” mopperde Evelyn na hun eerste maaltijd. “Het zwembad is te koud en de service is zo traag. Deze plek zou top moeten zijn!” Steve probeerde te ontspannen, maar de constante klachten van zijn moeder maakten het moeilijk. Hij belde meerdere keren, hopend zich bij ons aan te sluiten, maar ik antwoordde niet.
De volgende dagen richtte ik me op het maken van het beste van onze tijd in het hostel. We maakten natuurwandelingen, hadden picknicks in het park en genoten van eenvoudige geneugten zoals verhalen vertellen en spelletjes spelen. De kinderen maakten nieuwe vrienden en we deelden maaltijden met andere reizigers. Ondanks de bescheiden omgeving hadden we een geweldige tijd.
Steve daarentegen zat vast met Evelyn’s ontevredenheid. Niets leek haar tevreden te stellen en hij betreurde zijn beslissing steeds meer met de dag. Hij belde opnieuw, maar ik antwoordde nog steeds niet.
Naarmate de dagen verstreken, voelde ik een gevoel van vrede. De kinderen waren gelukkig en ik besefte dat we geen luxe nodig hadden om van onze tijd samen te genieten. Simpele momenten brachten ons dichter bij elkaar. Op een avond zaten we rond een klein vuur buiten, marshmallows te roosteren en te lachen. Ben draaide zich naar me toe en zei: “Mam, dit is leuk.”
Ik glimlachte, voelde een warmte in mijn hart die geen luxe hotel kon bieden. “Het is echt leuk, Ben,” zei ik. Intussen werd Steve steeds gefrustreerder. “Waarom neemt Sarah de telefoon niet op?” mompelde hij tegen zichzelf terwijl hij mijn nummer opnieuw draaide. Deze keer klaagde Evelyn over de roomservice en ik kon zien dat hij zijn breekpunt bereikte.
Op de laatste dag van onze vakantie besloot Steve het hostel te bezoeken in de hoop me te overtuigen om de laatste nacht in het hotel door te brengen. Maar toen hij aankwam, vond hij de kamer leeg. “Waar is mijn familie?” vroeg hij aan de receptionist, zijn stem geladen met paniek. “Die zijn deze ochtend al vertrokken” antwoordde ze.
Steve’s hart bonkte terwijl hij naar de luchthaven snelde. Hij keek naar het vertrekbord, zijn ogen werden groot toen hij zag dat onze vlucht al vertrokken was. We hadden eerder een vlucht naar huis genomen. Hij stond daar, voelde een mengeling van ongeloof en spijt over zich heen spoelen.
De reis terug naar huis was eenzaam. Toen hij bij ons huis aankwam, stak hij zijn sleutel in het slot, maar het lukte niet om hem om te draaien. Verward en gefrustreerd wiebelde hij nog een paar keer, voordat hij het eindelijk opgaf. Zijn telefoon zoemde met een sms-bericht van mij: “Je hebt een plek geboekt in het lokale hostel. Geniet ervan.”
Steve staarde naar het bericht, zijn hart zonk in zijn schoenen. Zonder andere opties begaf hij zich naar het lokale hostel. De nacht was lang en ongemakkelijk. Liggend in het eenvoudige bed, dacht hij na over de afgelopen dagen. Hij realiseerde zich hoezeer hij ons gezin als vanzelfsprekend had beschouwd, luxe en het comfort van zijn moeder boven ons geluk stellend.
“Ik ben zo blind geweest,” mompelde hij tegen zichzelf, staarde naar het plafond. “Wat heb ik gedaan?” De volgende ochtend keerde Steve terug naar ons huis. Hij stond op de stoep, voelde het gewicht van zijn fouten. Hij klopte aan en ik opende de deur, rustig maar vastberaden. “Sarah, het spijt me zo,” zei hij, zijn stem brak. “Ik zie nu hoe fout ik was. Ik had jou en de kinderen op de eerste plaats moeten zetten. Kun je me vergeven?”
Ik keek hem even aan en knikte toen. “Kom binnen, Steve. Laten we praten.” We gingen aan de keukentafel zitten. Steve haalde diep adem en begon te spreken. “Ik dacht dat ik het juiste deed door ervoor te zorgen dat moeder comfortabel was. Maar ik zie nu dat ik jou en de kinderen heb verwaarloosd. “Ik heb geleerd dat ware luxe niet gaat om luxe hotels of gastronomische maaltijden. Het gaat erom samen te zijn en te genieten van de eenvoudige momenten. Ik beloof dat ik het beter zal doen.
Actueel
Huiszoeking bij Angèle: Wat is er aan de hand?
De naam van de Belgische popster Angèle is opnieuw in het nieuws verschenen, dit keer niet vanwege nieuwe muziek of een opvallend optreden, maar door een fiscaal onderzoek dat vragen oproept over haar woonplaats en inkomsten. Volgens Belgische media vond er vorig jaar een huiszoeking plaats in haar woning in Parijs, in het kader van een onderzoek door de Franse belastingdienst. Het nieuws zorgt voor veel aandacht, al benadrukt haar entourage dat er volgens hen geen sprake is van onregelmatigheden.
Leven tussen België en Frankrijk
Angèle, geboren als Angèle Van Laeken, leeft al jaren tussen twee landen. Enerzijds is er België, waar ze vandaan komt en waar haar familie, vrienden en een groot deel van haar professionele netwerk zich bevinden. Anderzijds speelt Frankrijk een belangrijke rol in haar carrière. Parijs is al lange tijd een tweede thuis, mede doordat haar muziek daar enorm populair is en veel van haar professionele activiteiten zich er afspelen.
In een interview enkele jaren geleden vertelde de zangeres dat ze ongeveer zes maanden per jaar in Parijs verblijft. Dat lijkt op het eerste gezicht een praktische keuze voor een internationaal artiestenleven, maar precies dat detail heeft de aandacht getrokken van de Franse fiscus. Volgens de Franse regelgeving kan iemand namelijk als fiscaal inwoner worden beschouwd wanneer hij of zij een aanzienlijk deel van het jaar in Frankrijk verblijft of wanneer de economische activiteiten daar plaatsvinden.
Vragen van de belastingdienst
De Franse belastingautoriteiten zouden zich vragen hebben gesteld over de fiscale situatie van de zangeres en haar bedrijf. Angèle werkt via haar vennootschap Saïmiri, die onder meer inkomsten ontvangt uit muziek, optredens en samenwerkingen. Daarbij speelt Frankrijk een belangrijke rol, omdat haar platenlabel Universal Music en haar tourproducent Auguri Productions beide Franse ondernemingen zijn.
Dat een groot deel van de inkomsten afkomstig is uit Frankrijk, gecombineerd met haar aanwezigheid in Parijs, zou volgens de autoriteiten voldoende reden zijn geweest om het dossier nader te onderzoeken. In dat kader vond op 19 maart vorig jaar een huiszoeking plaats in haar Parijse woning, zo meldde Het Nieuwsblad.
Volgens de rechter die het onderzoek opvolgt, zouden er “serieuze aanknopingspunten” zijn gevonden om het onderzoek verder te zetten. Wat die aanknopingspunten precies inhouden, is niet publiek gemaakt. Het onderzoek bevindt zich nog in een fase waarin geen definitieve conclusies zijn getrokken.
Reactie van haar advocaten
De advocaten van Angèle hebben snel gereageerd op de berichtgeving en benadrukken dat er volgens hen geen sprake is van belastingontduiking. In een officieel statement laten zij weten dat alle inkomsten correct zijn aangegeven en dat de zangeres altijd transparant is geweest over haar financiële situatie.
Volgens haar juridische team kan niet worden gesteld dat er inkomsten zijn verzwegen of dat er bewust belastingregels zijn omzeild. Zij wijzen erop dat internationale artiesten vaak te maken krijgen met complexe fiscale structuren, omdat hun werk zich automatisch over meerdere landen verspreidt.
De verdediging benadrukt bovendien dat Angèle zichzelf als Belgisch fiscaal inwoner beschouwt en dat haar administratie daar ook op gebaseerd is.
Bewuste keuze voor België
Volgens haar entourage heeft de zangeres er bewust voor gekozen om haar fiscale basis in België te houden. Daar zou haar dagelijkse werking zich bevinden: haar management, haar adviseurs en een groot deel van haar team werken vanuit België. Ook haar creatieve basis ligt volgens haar omgeving nog altijd in Brussel.
Voor Angèle is het naar eigen zeggen vanzelfsprekend om belasting te betalen in het land waar ze woont en waar haar professionele activiteiten georganiseerd worden. Dat ze daarnaast veel tijd in Frankrijk doorbrengt, zou volgens haar advocaten vooral te maken hebben met optredens, promotie en internationale samenwerkingen.
Het is een situatie die vaker voorkomt bij artiesten die in meerdere landen actief zijn. De grens tussen wonen, werken en reizen is in zo’n carrière vaak minder duidelijk dan bij een traditionele baan.
Mogelijke gevolgen van het onderzoek
Hoewel er op dit moment geen definitieve beslissing is genomen, kan het onderzoek wel grote financiële gevolgen hebben als Frankrijk uiteindelijk beslist dat Angèle als fiscaal inwoner moet worden beschouwd. In dat geval zouden eerdere belastingjaren opnieuw bekeken kunnen worden.
Dat zou kunnen leiden tot een herberekening van belastingen, inclusief mogelijke rentes of bijkomende kosten. In sommige gevallen kan dat oplopen tot aanzienlijke bedragen. Toch benadrukken kenners dat dergelijke onderzoeken vaak lang duren en niet automatisch betekenen dat er ook fouten zijn gemaakt.
Voorlopig is er dus vooral sprake van een lopend onderzoek en niet van een vastgestelde overtreding.
Bekendheid brengt complexiteit met zich mee
De situatie onderstreept hoe complex het leven van internationale artiesten kan zijn. Succes in meerdere landen betekent niet alleen meer optredens en kansen, maar ook ingewikkelde administratieve en fiscale vraagstukken. Waar een artiest woont, werkt en inkomsten genereert, kan juridisch verschillend worden geïnterpreteerd.
Angèle zelf heeft nog niet uitgebreid publiekelijk gereageerd op het dossier. Ze blijft zich voorlopig focussen op haar muziek en projecten, terwijl haar juridische team het onderzoek opvolgt.
Afwachten hoe het verder loopt
Voor fans verandert er voorlopig weinig: de zangeres blijft actief en haar carrière loopt onverminderd door. Het onderzoek zal de komende tijd moeten uitwijzen hoe de situatie juridisch wordt beoordeeld. Tot die tijd blijft het vooral een administratieve kwestie waarover nog geen definitief oordeel is geveld.
Wat wel duidelijk is, is dat het nieuws opnieuw laat zien hoe snel persoonlijke en zakelijke keuzes onder een vergrootglas komen te liggen wanneer iemand internationale bekendheid bereikt. Voor Angèle betekent het vooral afwachten hoe het dossier zich verder ontwikkelt — een verhaal dat ongetwijfeld nog een vervolg krijgt.