Connect with us

Actueel

LLDL-Teun vindt dat vrouwen grenzen moeten krijgen in een relatie: ‘Je mag niet uitgaan!’

Published

on

Wanneer je je inschrijft voor Lang Leve de Liefde (LLDL), hoop je uiteraard je prins of prinses op het witte paard te vinden. Voor sommige deelnemers betekent dat een slanke blonde vrouw met opvallende kenmerken of een man met een gespierd lichaam en strakke kaaklijn. Anderen zoeken juist iemand met wie ze diepgaande gesprekken kunnen voeren, en weer anderen willen een partner die zij kunnen ‘beschermen’.

De programmamakers doen hun best om kandidaten te koppelen op basis van hun wensen en voorkeuren. Dus als jij bijvoorbeeld Teun heet en een vrouw zoekt die niet graag uitgaat omdat ze dat als ‘emotioneel vreemdgaan’ beschouwt, dan gaan ze blijkbaar op zoek naar precies zo’n persoon.

Wat Is ‘Emotioneel Vreemdgaan’?

Niemand vindt het leuk om bedrogen te worden in een relatie. Toch verschilt de definitie van vreemdgaan van persoon tot persoon. Voor sommigen betekent het letterlijk fysiek contact met een ander, terwijl anderen vinden dat uitgaan met vrienden of vriendinnen al over de grens gaat. Hoewel veel mensen simpelweg plezier maken tijdens een avondje stappen, zijn er ook mensen die daar anders over denken. Een goed voorbeeld daarvan is Teun.

Teun en Zijn Grenzen in een Relatie

Hoewel we niet zeker weten of deze deelnemer echt Teun heet, noemen we hem zo omdat we zijn naam nergens kunnen vinden en hij ‘op een Teun lijkt’. In de aflevering waarin hij verschijnt, heeft hij een date met een charmante vrouw die werkzaam is in de uitgaanswereld. Ondanks haar werk geeft ze aan zelf niet uit te gaan, omdat ze dat beschouwt als ‘emotioneel vreemdgaan’.

Dat is een interessante opvatting en een die al snel als muziek in de oren klinkt voor Teun. Zijn visie op relaties blijkt echter nog veel verder te gaan dan alleen de kwestie van uitgaan. Teun deelt namelijk dat hij vindt dat vrouwen “hun ding moeten blijven doen in een relatie, maar er zijn wel grenzen.” Hoewel grenzen in een relatie normaal zijn, wekt zijn toon en manier van formuleren op zijn minst enige vraagtekens op.

Jaloezie of Bescherming?

Wat Teun vervolgens zegt, maakt het gesprek alleen maar ongemakkelijker. Volgens hem bestaat jaloezie niet; het is simpelweg een ander woord voor ‘beschermend zijn’. Deze interpretatie van jaloezie is bijzonder, want waar ligt de grens tussen zorgzaamheid en controle?

Zijn date lijkt zich steeds ongemakkelijker te voelen naarmate Teun verder spreekt. Haar gezichtsuitdrukking verraadt dat ze wellicht spijt krijgt van haar deelname aan Lang Leve de Liefde. Het moment waarop Teun zijn opvattingen deelt, laat een duidelijke spanning ontstaan. Zijn date lijkt te beseffen dat ze in een situatie terecht is gekomen waar ze zich niet prettig bij voelt.

Rode Vlaggen?

Hoewel het idee van ‘beschermen’ in een relatie op het eerste gezicht liefdevol kan klinken, kan het in sommige gevallen ook een teken zijn van controlerend gedrag. De uitspraken van Teun roepen vragen op over zijn visie op relaties en de manier waarop hij denkt dat een gezonde relatie zou moeten functioneren.

Zijn date lijkt steeds minder enthousiast te worden naarmate het gesprek vordert. Misschien hoopt ze dat het diner snel ten einde komt of dat er een manier is om subtiel aan de situatie te ontsnappen.

Conclusie: Vlucht of Blijf?

Of Teun uiteindelijk de juiste match voor haar is, blijft de vraag. Eén ding is echter zeker: hij heeft indruk gemaakt, zij het niet per se in de positieve zin. Zijn ideeën over jaloezie en bescherming roepen discussie op en zetten kijkers aan het denken over wat gezonde grenzen in een relatie werkelijk betekenen.

Voor zijn date lijkt de situatie inmiddels duidelijk: het wordt tijd om haar koffers te pakken en een andere weg in te slaan. Misschien is er elders iemand die beter bij haar past, iemand die minder ‘beschermend’ en meer begripvol is.

Wat denk jij? Heeft Teun een punt of is dit een geval waarin het verstand het overneemt en het tijd is om te rennen?

Actueel

Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt

Published

on

Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.

Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.

Eerste toepassing van de nieuwe regeling

Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.

De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.

Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.

Strenge voorwaarden

De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.

Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:

  • sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
  • genezing niet meer mogelijk is;
  • er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
  • beide ouders instemmen met het besluit;
  • en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.

Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.

Onafhankelijke beoordeling

Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.

Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.

De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.

Zeer uitzonderlijke gevallen

Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.

De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.

Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.

Gevoelig maatschappelijk onderwerp

De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.

Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.

Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.

Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.

Continue Reading