Actueel
Linda de Mol én Noa Vahle gespot in wel héél vunzige nachtclub in Londen
De tweede aflevering van de HNM Podcast zorgt meteen voor gespreksstof. Aan tafel schuiven Hélène Hendriks, Merel Ek en Noa Vahle aan om openhartig te praten over hun leven, werk en – tot verrassing van velen – hun ervaringen tijdens het uitgaan. Vooral het verhaal van Noa trekt de aandacht. Niet omdat zij bekendstaat als een uitgesproken feestganger, maar juist omdat ze dat nadrukkelijk níét is.
Noa schetst zichzelf in de podcast als het tegenovergestelde van een nachtbraker. “Ik sta bij mijn vriendinnen een beetje bekend als de oma van de groep,” vertelt ze lachend. “Ik ga eigenlijk nooit uit en ben helemaal niet zo wild.” Daarmee zet ze meteen de toon voor een verhaal dat juist door die nuchtere zelftypering des te opvallender wordt. Want uitgerekend zij belandde vlak voor kerst in een van de meest beruchte nachtclubs van Londen.
Een spontane Londense avond
Het idee om uit te gaan ontstond tijdens een trip naar Londen, die Noa maakte samen met haar moeder Linda de Mol en haar schoonzus Chelsey Weimar. Waar Noa normaal gesproken liever een rustig diner of een avondje bank verkiest, liet ze zich deze keer overtuigen om toch mee te gaan. Vooral Chelsey speelde daarin een belangrijke rol. Zij kende de Londense scene beter en stelde voor om een club te bezoeken waar ze zelf al eerder van had gehoord: The Box.
Voor Noa klonk dat aanvankelijk niet direct alarmerend. Ze had zich bij de naam en de verhalen een heel ander beeld gevormd. “Ik dacht echt dat The Box een soort Moulin Rouge was,” vertelt ze in de podcast. Een theatrale club, een beetje spannend misschien, maar vooral stijlvol en artistiek. Met dat idee stapte ze samen met haar moeder en schoonzus de club binnen.
Verwachtingen versus realiteit
Al bij aankomst bleek dat de avond waarschijnlijk anders zou verlopen dan verwacht. De sfeer in de club was intens, donker en exclusief. Bezoekers kregen een vaste plek toegewezen en moesten blijven zitten terwijl elk uur nieuwe shows begonnen. In eerste instantie leek het allemaal nog mee te vallen. Noa herinnert zich dat ze dacht: is dit nu waar iedereen het altijd over heeft? Waar is de schok waar The Box zo bekend om staat?
Die vraag werd niet veel later beantwoord. Naarmate de avond vorderde, werden de optredens explicieter en confronterender. Wat begon als een enigszins vreemde, maar nog te overziene ervaring, sloeg om in iets waar Noa totaal niet op was voorbereid. In de podcast beschrijft ze één specifiek moment dat haar nog steeds bijblijft.
Een moment dat blijft hangen
“Er kwam een man op die helemaal naakt was, met zijn handen op zijn rug, een bal in zijn mond en een hondenmasker op,” vertelt Noa zonder omwegen. “We waren echt getraumatiseerd.” Het is een beschrijving die ook aan tafel voor ongemakkelijke lachjes en verbazing zorgt. Voor Noa, die zichzelf al niet thuis voelt in het uitgaansleven, was dit duidelijk een brug te ver.
Wat het contrast extra groot maakte, was de reactie van de rest van het publiek. Waar veel bezoekers rustig bleven zitten, alsof dit de normaalste zaak van de wereld was, keken Noa, Linda en Chelsey elkaar aan met dezelfde gedachte: dit is niet voor ons. Zonder veel woorden besloten ze op te staan en de club te verlaten.
Moeder en dochter in een bizarre setting
Dat juist Noa deze ervaring meemaakte, maakt het verhaal opvallend, maar minstens zo bijzonder is de rol van haar moeder. Linda de Mol is al decennialang een van de bekendste gezichten op de Nederlandse televisie, maar het nachtleven heeft ze al lang achter zich gelaten. “Ik denk dat mijn moeder al in geen dertig jaar in een club was geweest,” zegt Noa met een glimlach.
De gedachte dat moeder en dochter samen in zo’n extreme club terechtkwamen, zorgt bij luisteraars voor een mix van verbazing en humor. Het illustreert hoe onverwacht de situatie was. Geen geplande wilde avond, geen drang naar sensatie, maar een spontane beslissing die totaal anders uitpakte dan gedacht.
‘De laatste keer dat ik uit ben geweest’
Voor Noa had de avond een duidelijke conclusie. “Dat was ook meteen de laatste keer dat ik uit ben geweest,” zegt ze resoluut in de podcast. Het klinkt half grappend, maar de boodschap is duidelijk: deze ervaring heeft haar niet overtuigd om vaker het nachtleven in te duiken. Ze blijft liever bij haar vertrouwde routines en rustige avonden.
Toch sluit ze het verhaal af met een luchtige noot, zeker wanneer het over haar moeder gaat. Met een knipoog zegt ze: “Die gaat volgende week weer.” Het is een grap, uiteraard, maar wel eentje die de spanning breekt en het verhaal rondmaakt. Waar Noa haar grenzen heeft gevonden, lijkt Linda het avontuur juist met humor te kunnen relativeren.
Reacties en herkenning
De aflevering van de HNM Podcast leidde al snel tot reacties op sociale media. Veel luisteraars herkennen zich in Noa’s houding. Niet iedereen voelt zich thuis in clubs of extreme uitgaansvormen, en juist daarom wordt haar verhaal als eerlijk en menselijk ervaren. Anderen vinden het vooral vermakelijk om te horen hoe drie bekende vrouwen samen in zo’n bizarre situatie belanden.
Wat opvalt, is dat Noa nergens sensationeel probeert te doen. Ze beschrijft wat ze zag, hoe het voelde en waarom ze besloot weg te gaan. Geen oordeel, geen veroordeling, maar wel een duidelijke grens. Dat maakt haar verhaal geloofwaardig en toegankelijk voor een breed publiek.
Meer dan een anekdote
Het fragment laat zien waarom de HNM Podcast aanslaat. Het gaat niet alleen om bekende namen aan tafel, maar om persoonlijke verhalen die afwijken van het bekende imago. Noa Vahle, vaak gezien als serieuze sportverslaggever, laat hier een andere kant zien: nuchter, zelfrelativerend en eerlijk over haar ongemak.
De Londense clubavond zal haar leven niet ingrijpend veranderen, maar het levert wel een anekdote op die blijft hangen. Een verhaal over verwachtingen, grenzen en hoe soms één avond genoeg is om te weten wat wel – en vooral wat niet – bij je past.
Als er één bekende vrouw in Nederland is die zich zichtbaar en hoorbaar losmaakt van de onrealistische schoonheidsidealen die dagelijks via sociale media, reclame en televisie op ons afkomen, dan is het Miljuschka Witzenhausen. De presentatrice, kok en uitgesproken foodlover heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot hét gezicht van body positivity in ons land. Niet met grote slogans of belerende boodschappen, maar door simpelweg te laten zien wie ze is. Zonder filter, zonder schaamte en zonder de behoefte om zichzelf kleiner te maken dan ze is.
In een wereld waarin foto’s eindeloos worden bewerkt en lichamen worden gladgestreken tot onmenselijke perfectie, kiest Miljuschka voor een andere route. Ze toont zichzelf zoals ze zich voelt: vrouwelijk, krachtig, soms kwetsbaar, maar altijd echt. Juist die combinatie maakt haar voor veel vrouwen herkenbaar en inspirerend. En laten we eerlijk zijn: voor een groot deel van het publiek straalt ze ook gewoon aantrekkingskracht uit. Niet omdat ze voldoet aan een ideaalbeeld, maar omdat ze zichzelf durft te zijn.
Zelfverzekerd, maar niet achteloos
Dat Miljuschka zichzelf accepteert zoals ze is, betekent niet dat ze lukraak alles deelt. Integendeel. Ze weet heel goed hoe ze zichzelf wil laten zien. Haar foto’s zijn stijlvol, krachtig en doordacht, zonder gemaakt aan te voelen. Ze speelt met vrouwelijkheid en sensualiteit, maar altijd op haar eigen voorwaarden. Geen geforceerde poses, geen overdreven perfectie, maar beelden die uitstralen dat ze zich prettig voelt in haar lichaam.
Die balans tussen nuchterheid en zelfverzekerdheid maakt haar zo geloofwaardig. Ze predikt geen perfectie, maar laat zien dat je ook met rondingen, oneffenheden en dagen waarop je minder lekker in je vel zit, jezelf mag waarderen. Dat maakt haar boodschap sterker dan duizend hashtags.
Roze lingerie en een duidelijke boodschap
Enkele tijd geleden zorgde Miljuschka opnieuw voor veel aandacht op sociale media toen ze een foto deelde waarop ze te zien is in een setje roze lingerie. Geen gelikte campagne of commerciële shoot, maar een eerlijke, krachtige foto die binnen korte tijd massaal werd gedeeld. Wat direct opviel, was niet alleen het beeld zelf, maar vooral de boodschap die ze eraan koppelde.
Op de foto straalt ze rust en zelfvertrouwen uit. Haar houding, blik en uitstraling laten zien dat ze zich comfortabel voelt. En ja, ze ziet er simpelweg goed uit. Niet ondanks haar vormen, maar juist dankzij de manier waarop ze zichzelf draagt. Het beeld werkt ontwapenend, omdat het niet probeert te overtuigen, maar gewoon laat zien: dit ben ik.
Lief zijn voor je lichaam
Bij de foto schreef Miljuschka een tekst die haar visie perfect samenvat. Ze vertelt dat ze lief is voor haar lichaam door lingerie te dragen waarin ze zich vrouwelijk, sexy én comfortabel voelt. Niet omdat ze moet voldoen aan een norm, maar omdat het haar goed laat voelen. Daarmee raakt ze een gevoelige snaar bij veel vrouwen.
Ze benoemt expliciet dat borsten er in alle vormen en maten zijn, van cup A tot G, en dat ze allemaal even uniek zijn. Voor de één zijn ze een bron van vrouwelijkheid, voor de ander juist iets waar ze nog aan moet wennen. Soms doen ze pijn, soms voeden ze een kind, soms voelen ze anders dan je zou willen. En dat alles mag er zijn.
Die woorden maken duidelijk dat body positivity niet betekent dat je altijd blij moet zijn met alles. Het betekent dat je ruimte maakt voor realiteit. Voor verandering. Voor fases in je leven waarin je lijf anders aanvoelt dan vroeger. En vooral: dat je mild mag zijn voor jezelf.
Herkenning en steun uit onverwachte hoek
Onder de foto stroomden de reacties binnen. Vooral vrouwen lieten massaal weten hoe fijn ze het vonden om iemand te zien die niet probeert te voldoen aan een onhaalbaar ideaal. Veel reacties gingen over herkenning: eindelijk iemand die laat zien dat vrouwelijkheid niet vastzit aan een maat of een strak lichaam.
Er waren complimenten over haar uitstraling, haar lef en haar eerlijkheid. Sommigen noemden haar een voorbeeld, anderen gaven toe dat haar posts hen helpen om anders naar hun eigen lichaam te kijken. Dat is misschien wel de grootste impact die Miljuschka heeft: ze zet iets in beweging, zonder te duwen.
Natuurlijk waren er ook reacties van een andere aard. Mannelijke volgers die vooral oog hadden voor het beeld en minder voor de boodschap. Dat hoort bij sociale media en Miljuschka lijkt daar allang haar eigen weg in gevonden te hebben. Ze laat zich er niet door van haar stuk brengen en blijft trouw aan haar verhaal.
Screenshot
Body positivity zonder opsmuk
Wat Miljuschka onderscheidt van veel anderen die zich uitspreken over lichaamsacceptatie, is dat ze het niet romantiseert. Ze zegt niet dat je elke dag dolgelukkig moet zijn met je lijf. Ze laat zien dat het oké is om te twijfelen, om te zoeken en om soms gewoon te accepteren dat perfectie niet bestaat.
Ze koppelt body positivity ook niet los van gezondheid of balans. Integendeel. Als kok en liefhebber van eten benadrukt ze juist dat genieten en goed voor jezelf zorgen hand in hand kunnen gaan. Niet alles hoeft streng of extreem. Het gaat om luisteren naar je lichaam en keuzes maken die bij jou passen.
Meer dan alleen een foto
De kracht van Miljuschka zit niet alleen in haar beelden, maar in de consistentie van haar boodschap. Ze is geen eendagsinfluencer die een trend volgt, maar iemand die al jaren dezelfde lijn trekt. Open, eerlijk en zonder opsmuk. Dat maakt haar geloofwaardig.
In een tijd waarin sociale media vaak een vertekend beeld geven van hoe lichamen eruit “zouden moeten zien”, is haar stem belangrijk. Niet omdat ze de waarheid in pacht heeft, maar omdat ze laat zien dat er ruimte is voor diversiteit. Voor imperfectie. Voor echtheid.
En jij?
De foto in roze lingerie roept bij velen iets op. Bewondering, herkenning, misschien zelfs ongemak. En dat is precies waarom hij werkt. Hij dwingt niet, maar nodigt uit om na te denken. Over hoe we naar onszelf kijken. Over hoe streng we soms zijn voor ons eigen lijf.
Wat vind jij van de manier waarop Miljuschka zichzelf laat zien? Vind je het moedig, inspirerend of juist overdreven? Eén ding is zeker: ze laat niemand onverschillig. En misschien is dat wel de grootste kracht van allemaal.