Actueel
Lichaam vermiste Ahmed (58) in Amersfoort gevonden 💔
Na elf dagen van intensieve zoekacties heeft de politie van Amersfoort bevestigd dat het lichaam van de vermiste Ahmed Oulad Sedik is gevonden. Het lichaam werd vanochtend aangetroffen in een bosrijk gebied in Amersfoort, waar grootschalig naar de 58-jarige man werd gezocht. De bevestiging kwam enkele uren na de vondst, tot groot verdriet van de familie en de betrokken vrijwilligers.
Achtergrond van de verdwijning
Ahmed Oulad Sedik, een 58-jarige inwoner van Amersfoort, verdween op 23 december 2024. Hij werd die dag na zijn dagbesteding thuisgebracht, maar raakte vervolgens spoorloos. Zijn dochter Souhailla, die hem wilde ophalen, trof een lege woning aan; zijn jas en schoenen waren verdwenen. Vanaf dat moment begon een zenuwslopende zoektocht naar de man, die zowel de familie als de gemeenschap in de greep hield.
Sedik leed aan meerdere gezondheidsproblemen. Hij was verstandelijk beperkt, dementerend, en volgens zijn dochter psychotisch. Daarnaast had hij diabetes en had hij zijn benodigde medicijnen niet bij zich op het moment van zijn verdwijning. Deze omstandigheden maakten de zoektocht extra urgent en emotioneel zwaar.
Grootschalige zoekactie
De afgelopen dagen werden talloze middelen ingezet om Sedik te vinden. Vrijwilligers verspreidden flyers door de stad, en familieleden riepen via sociale media op om mee te zoeken. Er werden helikopters en sonarboten gebruikt, en het gebied rondom Amersfoort werd systematisch afgezocht. Broer Abdeslam Oulad Sedik bleef hoopvol en deelde vanochtend nog een bericht op Facebook: “De zon schijnt. Inshallah vinden we onze geliefde broeder Ahmed.”
Tragische vondst
Rond 10.00 uur vanochtend werd in een bosgebied in Amersfoort een lichaam gevonden. Kort daarna bevestigde de politie dat het om Ahmed Oulad Sedik gaat. Het gebied waar de vondst werd gedaan, is inmiddels afgezet voor een grootschalig onderzoek. Forensische experts zijn ter plaatse om te achterhalen wat er precies is gebeurd.
Omstanders worden op afstand gehouden om de politie haar werk te laten doen. De familie van Sedik is ter plaatse en heeft verzocht om hun privacy te respecteren zolang het onderzoek gaande is.
De impact op familie en gemeenschap
De verdwijning van Sedik bracht de gemeenschap van Amersfoort samen. Vrijwilligers, vrienden en familieleden deden er alles aan om hem te vinden. Het verdriet is groot nu het lot van Ahmed duidelijk is geworden. Zijn familie heeft via een woordvoerder laten weten dankbaar te zijn voor de inzet van iedereen die heeft geholpen, maar vraagt om rust om dit verlies te verwerken.
Abdeslam, Ahmeds broer, deelde eerder zijn dankbaarheid op sociale media. “De hulp van de gemeenschap is hartverwarmend geweest. We hebben samen alles gedaan wat mogelijk was om Ahmed te vinden.”
Politieonderzoek
De politie heeft aangegeven dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf, maar benadrukt dat alle opties nog worden onderzocht. Het onderzoek ter plaatse richt zich op het vaststellen van de exacte omstandigheden rondom Sediks overlijden. Forensische experts nemen monsters en verzamelen bewijs om een helder beeld te krijgen.
Zorgwekkende omstandigheden
Ahmeds gezondheidsproblemen maakten zijn vermissing extra zorgelijk. Zijn verstandelijke beperking, psychoses, en gebrek aan medicijnen zorgden ervoor dat hij bijzonder kwetsbaar was. De politie en hulpdiensten hebben vanaf het begin benadrukt dat tijd een cruciale factor was in de zoektocht.
De situatie roept ook bredere vragen op over hoe mensen met complexe zorgbehoeften beter beschermd kunnen worden. Experts op het gebied van zorg en veiligheid pleiten voor meer structurele ondersteuning om dergelijke tragedies te voorkomen.
Steunbetuigingen en rouw
De dood van Ahmed Oulad Sedik heeft niet alleen zijn familie, maar ook de bredere gemeenschap diep geraakt. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en prijzen de inzet van de hulpdiensten en vrijwilligers.
“Ahmed zal gemist worden,” schrijft een vriend van de familie. “Hij was een vriendelijke ziel, ondanks de uitdagingen die hij in zijn leven moest doorstaan.”
Ook de gemeente Amersfoort heeft een reactie gegeven. In een korte verklaring spreekt burgemeester Lucas Bolsius zijn medeleven uit aan de familie en vrienden van Ahmed. “Onze gedachten zijn bij de familie. We zullen hen waar mogelijk blijven steunen in deze moeilijke tijd.”
Een oproep tot waakzaamheid
De tragische afloop van deze zoektocht heeft bij velen de discussie aangewakkerd over hoe kwetsbare mensen beter beschermd kunnen worden. Er wordt gepleit voor meer samenwerking tussen zorginstanties, politie, en families om vergelijkbare situaties in de toekomst te voorkomen.
“Dit mag nooit meer gebeuren,” zegt een buurtbewoner. “We moeten ervoor zorgen dat mensen zoals Ahmed niet zomaar uit het zicht kunnen verdwijnen zonder dat er meteen alarm wordt geslagen.”
De vermiste 58-jarige Ahmed is donderdag 2 januari overleden aangetroffen in #Amersfoort. Een misdrijf is uitgesloten. Wij wensen de familie veel sterkte. https://t.co/0rxSgIwJvH
— Politie Utrecht (@POL_Utrecht) January 2, 2025
Nalatenschap van Ahmed
Hoewel Ahmed Oulad Sedik niet meer bij zijn familie kan zijn, laat hij een nalatenschap van liefde en gemeenschap achter. Zijn familie en vrienden zullen hem herinneren als een warm en vriendelijk persoon die, ondanks zijn beperkingen, altijd genegenheid uitstraalde.
De tragische gebeurtenis herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om kwetsbare mensen te beschermen en om als gemeenschap samen te komen in tijden van nood.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.