Actueel
Lang Leve de Liefde-Jill denkt de hele dag aan s*ks en zoekt een vent die dat aankan!
Wanneer je meedoet aan Lang Leve de Liefde, hoop je natuurlijk een partner te vinden die perfect bij je past. Misschien ben je al een tijd single en heb je moeite om iemand te vinden, of misschien ben je gewoon nieuwsgierig naar wat een blind date voor jou in petto heeft. Wat de reden ook is, het programma biedt een unieke kans om de liefde te vinden op een manier die je in het dagelijks leven misschien niet snel zou meemaken.
De programmamakers van Lang Leve de Liefde proberen kandidaten zo goed mogelijk te matchen. Voordat je aan het avontuur begint, vul je een uitgebreide vragenlijst in waarin je jouw voorkeuren en wensen kunt aangeven. Ben je op zoek naar iemand die net zo spontaan en avontuurlijk is als jij? Of misschien iemand die liever iedere avond onder een dekentje met je op de bank naar een serie kijkt? Wat je ook zoekt, het team achter het programma doet hun best om iemand te vinden die bij jouw levensstijl en persoonlijkheid past.
Jill heeft duidelijke prioriteiten
In een recente aflevering van Lang Leve de Liefde werden Jill en Kevin aan elkaar gekoppeld. Vanaf het begin was duidelijk dat Jill niet zomaar genoegen neemt met een oppervlakkige match. Ze weet precies wat ze wil en schuwt er niet voor terug om dit direct op tafel te leggen.
Kevin zocht iemand die spontaan en energiek is, en dat lijkt in ieder geval goed te zijn gelukt met Jill. Ze heeft een open persoonlijkheid en is niet bang om haar voorkeuren te delen. Maar Jill heeft nog een andere prioriteit: de chemie in de slaapkamer. Voor haar is dit een essentieel onderdeel van een relatie, iets wat in haar vorige relaties vaak ontbrak.
Om haar intenties direct duidelijk te maken, gaf Jill bij hun eerste ontmoeting een welkomstcadeau aan Kevin: een potje glijmiddel en een ring voor om zijn jongeheer. Dit zette meteen de toon voor hun date en liet er geen twijfel over bestaan dat Jill serieus is over haar behoeftes en verlangens in een relatie.
Een geschiedenis van korte relaties
Jill heeft naar eigen zeggen zes relaties achter de rug, maar geen van deze heeft langer dan een jaar geduurd. Dit kan erop wijzen dat haar partners in het verleden niet aan haar verwachtingen voldeden, of dat de chemie simpelweg niet sterk genoeg was om een langdurige verbinding op te bouwen. Of Kevin in staat zal zijn om Jill te bieden wat ze zoekt, blijft voorlopig nog een open vraag.
Ondanks de directe aanpak van Jill, lijkt Kevin niet meteen afgeschrikt. Hij neemt de tijd om haar beter te leren kennen en probeert erachter te komen of er een diepe connectie tussen hen kan ontstaan. Toch is het maar de vraag of hun relatie stand zal houden, aangezien Jill zeer specifieke verwachtingen heeft over wat ze zoekt in een partner.
De invloed van fysieke aantrekkingskracht
Uit Jill’s benadering blijkt dat fysieke aantrekkingskracht en intimiteit een belangrijke rol spelen in haar kijk op relaties. Hoewel dit een essentieel aspect is van elke romantische verbinding, kan het ook een struikelblok vormen als andere belangrijke elementen – zoals emotionele connectie en gedeelde interesses – niet aanwezig zijn.
Kevin lijkt een meer voorzichtige en bedachtzame benadering te hebben. Hij wil de tijd nemen om te ontdekken of er een diepe band kan ontstaan, terwijl Jill zich sterk richt op de fysieke aspecten van een relatie. Dit verschil in benadering kan zowel een uitdaging als een leerproces zijn voor beiden.
Wat zegt de wetenschap?
Volgens relatie-experts speelt fysieke aantrekkingskracht een belangrijke rol in het begin van een relatie, maar is het niet de enige factor die bepaalt of een relatie langdurig succesvol zal zijn. Andere elementen, zoals communicatie, gedeelde waarden en emotionele verbinding, zijn minstens zo belangrijk.
In Lang Leve de Liefde is het vaak een kwestie van balans vinden tussen deze verschillende aspecten. Sommige koppels voelen direct een vonk, terwijl anderen tijd nodig hebben om een band op te bouwen. Jill en Kevin bevinden zich in een situatie waarin ze moeten ontdekken of hun prioriteiten op één lijn liggen, of dat hun verschillen uiteindelijk te groot zijn.
De toekomst van Jill en Kevin
Of Kevin Jill kan bieden wat ze zoekt, is nog maar de vraag. Hun eerste ontmoeting was in ieder geval allesbehalve saai en zorgde voor de nodige gesprekken onder de kijkers. Sommige mensen bewonderen Jill’s openheid en directe aanpak, terwijl anderen zich afvragen of ze niet te veel nadruk legt op het fysieke aspect van een relatie.
Kevin lijkt een rustige, nuchtere houding te hebben en neemt de tijd om de situatie te analyseren. Dit zou in zijn voordeel kunnen werken als hij in staat is om een evenwichtige en gezonde dynamiek met Jill op te bouwen. Maar als hun prioriteiten te ver uit elkaar liggen, is de kans groot dat hun avontuur bij Lang Leve de Liefde slechts een kort hoofdstuk zal zijn.
Wat de uitkomst ook zal zijn, Jill en Kevin laten zien hoe belangrijk het is om duidelijk te zijn over je verwachtingen in een relatie. Of ze uiteindelijk een match zullen vormen, blijft nog even spannend om te volgen!
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.