Actueel
Lang Leve de Liefde-Chantal stuurt bizarre appjes tijdens date: ‘Wil niet verlengen met deze lelijkerd!’
In het populaire televisieprogramma Lang Leve de Liefde zijn we inmiddels gewend aan bijzondere koppelingen en onverwachte wendingen, maar dit duo heeft zichzelf echt overtroffen. Hun ontmoeting in de villa leverde één van de meest vermakelijke afleveringen ooit op. Met een dame die zichzelf bovengemiddeld knap vindt en een zelfverklaarde badboy als haar date, was het vanaf het eerste moment duidelijk dat dit een explosieve combinatie zou worden.
Zelfverzekerd of arrogant? De dame in kwestie weet wat ze waard is
Vanaf de eerste minuut was er geen twijfel over mogelijk: deze dame weet dat ze er goed uitziet – en dat zal iedereen ook weten. Volgens haar krijgt ze dagelijks honderden, zo niet duizenden complimenten over haar uiterlijk via WhatsApp. Ze lacht zelfverzekerd als ze haar date vertelt hoe bovengemiddeld knap ze is.
💬 Haar eigen woorden:
“Iedereen zegt dat ik knap
ben. Ik val ook niet onder het kopje ‘wat lelijker’. Ik ben in
principe bovengemiddeld knap.”
👉 Wanneer haar date voorzichtig aangeeft dat innerlijk ook telt, wuift ze dat lachend weg. Het mag dan een oppervlakkige uitspraak lijken, maar zij ziet het als een feit dat niet ter discussie staat.
Een zelfverklaarde badboy: wat maakt hem zo ruig?
Aan de andere kant van de tafel zit haar match: een man die zichzelf een echte badboy noemt. Waarom? Dat blijft een beetje vaag. Hij geeft aan dat het niet per se aan zijn uiterlijk ligt, maar vooral aan zijn gedrag.
🔹 Zijn verklaring:
“Ik zie er best netjes uit.
Snap je wat ik bedoel? Dat geeft een bepaalde indruk dat je een
‘nette jongen’ bent. Maar iedereen die mij privé kent, weet dat dat
anders zit. Hoe heet dat… Dat de vork anders in de stamppot
zit.”
👉 Of het nou een veelgebruikte uitdrukking is of niet, het is duidelijk dat hij zichzelf als een mysterieuze, ruige man wil neerzetten.
Zijn date kijkt hem intussen aan met een blik vol ongeloof. Ze is er duidelijk klaar mee. Maar in plaats van hem direct af te wijzen, laat ze hem eerst nog even lekker doorspreken – en het wordt steeds vermakelijker.
Rookpauze in de tuin: wanneer de maat vol is
Wanneer het stel later samen in de tuin zit voor een rookpauze, is de sfeer iets minder enthousiast. De dame in kwestie lijkt zich steeds meer te ergeren aan de opschepperij van haar date.
💬 Hij blijft doorgaan over zijn
‘badboy-status’:
“Mensen zien mij als een
keurige jongen, maar ze weten niet hoe het écht zit.”
👉 Op dat moment lijkt er iets te knappen bij haar. Ze rolt met haar ogen en kan haar irritatie nauwelijks meer verbergen. Het is duidelijk dat ze zich steeds minder aangetrokken voelt tot haar match.
Genoeg is genoeg: een ongezouten mening richting haar vriendin
Wanneer de frustratie écht te hoog oploopt, besluit ze haar vriendin te bellen. En daar neemt ze geen blad voor de mond.
💬 Ze klaagt openlijk:
“Dit gaat ‘m gewoon echt niet
worden. Ik kan het gewoon niet meer aanhoren. Dit is niet eens leuk
of charmant arrogant, dit is gewoon echt misselijkmakend.”
👉 Ze steekt zichzelf nog nét niet letterlijk in de fik van ergernis, maar haar lichaamstaal zegt genoeg. Haar vriendin hoeft geen woorden meer te verspillen – de date is gedoemd te mislukken.
Waarom werkt deze match niet?
Hoewel Lang Leve de Liefde vaak verrassende liefdesverhalen oplevert, is dit een perfect voorbeeld van een mismatch.
🔴 Waarom klikt het
niet?
✔ Twee enorme
ego’s: Hij vindt zichzelf een ‘badboy’, zij vindt zichzelf
‘bovengemiddeld knap’.
✔ Geen interesse in
de ander: Beide praten vooral over zichzelf en luisteren
nauwelijks.
✔ Geen
gemeenschappelijke waarden: Hij
zoekt een
mysterieuze aantrekkingskracht, zij
zoekt status en
uitstraling.
Het lijkt bijna alsof ze meer geïnteresseerd zijn in hoe ze op tv overkomen, dan in elkaar.
De meest ongemakkelijke momenten van de aflevering
Tijdens de aflevering zijn er een aantal momenten die extra pijnlijk of juist hilarisch zijn:
🤣 Topmomenten:
✔ Zijn “vork in de
stamppot”-uitspraak – Waarmee hij zijn ‘badboy-imago’
probeert uit te leggen.
✔ Haar
WhatsApp-complimenten – Blijkbaar krijgt
ze duizenden
berichten per dag over hoe knap ze is.
✔ De ongefilterde
telefooncall – Waarin ze hem voor haar vriendin compleet
afbrandt.
👉 Het publiek op social media ging helemaal los over deze aflevering. Twitter en Facebook stroomden vol met reacties.
Wat gebeurde er na de date?
De grote vraag blijft: Is er een vervolgdate geweest?
❌ Kort antwoord: Nee.
Volgens insiders is er na de opnames geen enkel contact meer geweest tussen de twee. Zij wil een man die haar op een voetstuk plaatst, en hij wil een vrouw die zijn mysterieuze gedrag aantrekkelijk vindt – en geen van beiden heeft dat bij elkaar gevonden.
Een klassieker in de Lang Leve de Liefde-geschiedenis
Hoewel deze date duidelijk geen succes was, heeft het wel gezorgd voor een aflevering die we niet snel zullen vergeten.
💬 Reacties van
kijkers:
✔ “De meest
ongemakkelijke aflevering ooit! 😂”
✔ “Die vork in de
stamppot, ik kan niet meer! 🤣”
✔ “Heb nog nooit zo
hard gelachen om een mislukte date!”
Het programma Lang Leve de Liefde blijft keer op keer bewijzen dat je de liefde niet kunt afdwingen – en soms levert dat juist de grappigste tv-momenten op.
Conclusie: liefde of afknapper van de eeuw?
🔴 Dit was zonder twijfel één van de meest bizarre en humoristische dates in de geschiedenis van LLDL.
✔ De dame was overtuigd van haar eigen
schoonheid.
✔ De heer dacht een
mysterieuze badboy te zijn.
✔ Beide partijen
waren compleet op zichzelf gericht.
👉 Resultaat? Een legendarisch mislukte date, maar geweldige televisie! 🎬💘
💬 Wat vond jij van deze aflevering? Laat het weten in de reacties! 😆
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.