Actueel
Krachtige depressie onderweg naar Nederland: KNMI gaat in spoedoverleg
De winter lijkt nog lang niet uitgespeeld. Achter de schermen zijn het KNMI en verschillende weerdeskundigen druk in overleg over een nieuwe weersituatie die het weerbeeld opnieuw op scherp zet. Volgens de laatste berekeningen nadert een krachtige stormdepressie die het winterweer nóg extremer kan maken. De grote vraag die daarbij steeds vaker opduikt: blijft het bij code geel of moeten we ons voorbereiden op zwaardere waarschuwingen, mogelijk zelfs code rood?
De storm, die de naam Goretti heeft gekregen, staat gepland om vrijdag zijn invloed op Nederland te laten gelden. Door een botsing tussen zeer koude lucht en zachtere invloeden ontstaat een explosieve weersituatie, met kans op hevige neerslag, harde wind en verraderlijke gladheid. Vooral het noorden van het land lijkt zich te moeten opmaken voor forse sneeuwval.
Een winter die blijft verrassen
Dat deze winter uitzonderlijk is, staat inmiddels vast. Op veel plaatsen is al meer sneeuw gevallen dan in de afgelopen vier winters bij elkaar. Waar Nederland de laatste jaren vooral zachte winters kende, laat het weer zich dit seizoen van een ouderwets strenge kant zien. Die witte wereld roept bij velen nostalgische gevoelens op, maar brengt tegelijkertijd ook risico’s met zich mee.
Meteorologen volgen de situatie nauwgezet. De komende dagen zijn cruciaal, omdat kleine verschuivingen in de koers van de storm grote gevolgen kunnen hebben voor waar regen valt en waar sneeuw zich ophoopt.
Code geel: gladheid blijft grootste gevaar
Op dit moment geldt in het hele land code geel vanwege de aanhoudende gladheid. Niet zozeer nieuwe sneeuw, maar juist de combinatie van natte wegen en lage temperaturen zorgt voor verraderlijke omstandigheden. Volgens Rijkswaterstaat valt er vandaag weinig nieuwe sneeuw, maar kunnen natte plekken snel bevriezen zodra de temperatuur daalt.
Een woordvoerder waarschuwt dat het weerbeeld snel kan omslaan: wat er nat uitziet, kan binnen korte tijd spekglad worden. Vooral in de vroege ochtend en avonduren is extra oplettendheid geboden.
Het KNMI houdt alle ontwikkelingen scherp in de gaten. Afhankelijk van hoe storm Goretti zich ontwikkelt, wordt bekeken of opschaling naar code oranje of zelfs rood noodzakelijk is.
Winterplezier naast winterzorgen
Ondanks de waarschuwingen genieten veel mensen zichtbaar van het winterse decor. Parken veranderen in speelplaatsen vol sleetjes, kinderen bouwen sneeuwpoppen en maken glijbanen, en ook volwassenen laten zich verleiden tot een winterwandeling.
Bouwmarkten draaien ondertussen overuren. Strooizout, sneeuwschuivers, winterbanden en dikke jassen zijn populairder dan ooit. De zeldzaamheid van deze sneeuwrijke periode maakt dat mensen alles uit de kast halen om ervan te profiteren, voordat het weer eventueel omslaat.
Vrijdag: storm Goretti doet zijn intrede
De echte onrust begint donderdagavond en zet zich vrijdag voort. Dan bereikt storm Goretti Nederland. Volgens Weerplaza gaat het om een stevige depressie die grote hoeveelheden neerslag met zich meebrengt.
In het zuiden van het land begint dit waarschijnlijk als regen, doordat daar tijdelijk zachtere lucht wordt aangevoerd. In het noorden daarentegen blijft de lucht koud genoeg voor sneeuw. Vooral bovenin het land kan de sneeuw zich snel opstapelen, met lokaal tot wel 15 centimeter extra.
Later op vrijdag lijkt ook in andere delen van het land de neerslag steeds vaker in sneeuw over te gaan, naarmate de koude lucht terrein wint.
Wind maakt het extra verraderlijk
Naast sneeuw speelt ook de wind een belangrijke rol. Vanuit het oosten trekt de wind aan tot kracht 6 à 7. Die combinatie van wind en sneeuw kan leiden tot sneeuwjacht: losse sneeuw wordt door de wind opgepakt en voortgejaagd.
Het gevolg is slecht zicht, plotselinge sneeuwophopingen en zelfs sneeuwduinen die wegen en fietspaden kunnen blokkeren. Vooral in open gebieden en op snelwegen kan dat voor gevaarlijke situaties zorgen. Het zicht kan in korte tijd vrijwel verdwijnen.
Voor het verkeer is dit een klassiek recept voor problemen. Automobilisten, vrachtverkeer en treinreizigers moeten rekening houden met vertragingen en mogelijk uitval. Ook het openbaar vervoer houdt de situatie nauwlettend in de gaten.
Weekend: winter houdt stand
Wie denkt dat het na vrijdag voorbij is, komt bedrogen uit. Ook zaterdag blijft het winterweer nadrukkelijk aanwezig. Verspreid over het land trekken sneeuwbuien over, die lokaal opnieuw voor een witte laag kunnen zorgen.
Zondag lijkt iets rustiger te verlopen. Er is kans op een bleek winterzonnetje, maar dat gaat gepaard met strenge kou. Volgens Weeronline kan het in de nacht van zaterdag op zondag op uitgebreide schaal stevig gaan vriezen.
Temperaturen rond min 10 graden zijn daarbij mogelijk, vooral in gebieden met een gesloten sneeuwdek.
IJzige kougevoelens
De gevoelstemperatuur ligt door de wind nog aanzienlijk lager. Jordi Huirne waarschuwt dat het door de combinatie van vorst en wind kan aanvoelen als min 20 graden. Dat maakt langdurig buiten zijn zwaar, vooral voor mensen die buiten moeten werken.
Overdag blijft het op zondag waarschijnlijk vriezen. Voor liefhebbers van echte winterdagen is dat ideaal: knisperende sneeuw, heldere lucht en een klassiek winters beeld. Voor anderen is het vooral een kwestie van warm aankleden en het noodzakelijke buitenwerk tot een minimum beperken.
Vooruitblik naar volgende week
Vanaf maandag lijkt het weer langzaam iets milder te kunnen worden. De temperaturen lopen mogelijk op, maar experts temperen de verwachtingen. Volgens Weeronline verloopt een opwarming na een koude, sneeuwrijke periode vaak traag.
De sneeuw werkt als een natuurlijke koelplaat, waardoor zachte lucht moeite heeft om door te dringen. Dat maakt de voorspellingen onzeker. Kleine veranderingen in windrichting of luchtdruk kunnen grote verschillen maken.
Code rood: hoe groot is de kans?
De vraag of code rood daadwerkelijk in beeld komt, blijft voorlopig onbeantwoord. Het hangt sterk af van de exacte koers en intensiteit van storm Goretti. Een kleine verschuiving kan het verschil betekenen tussen zware sneeuwval of juist vooral regen.
Het KNMI benadrukt dat waarschuwingen pas worden opgeschaald wanneer de impact dat rechtvaardigt. Voorlopig is alertheid het sleutelwoord.
Winter is nog niet klaar
Eén ding is duidelijk: de winter is voorlopig nog niet van plan afscheid te nemen. Met sneeuw, storm, wind en strenge vorst laat het seizoen zich van een uitgesproken kant zien. Voor sommigen is dat genieten, voor anderen vooral doorbijten.
Voor nu geldt vooral: wees voorbereid. Pak je muts, handschoenen en stevige schoenen, volg de weerberichten en pas je plannen aan waar nodig. Deze winter vraagt om flexibiliteit en realisme — en belooft nog een paar memorabele dagen voordat het weer een andere kant op kan slaan.
Actueel
Bart De Wever zegt wat geen enkele Belg wil horen: “De put is nog nooit zo groot en zo diep geweest”
Geen verzachting. Geen omweg. Geen belofte dat het wel zal meevallen. Met een paar zinnen heeft Bart De Wever een boodschap neergezet die harder aankwam dan veel Belgen hadden verwacht. Niet omdat ze volledig nieuw was, maar omdat ze zo onomwonden werd uitgesproken. Wat voor ons ligt, zo liet hij doorschemeren, is dieper en zwaarder dan ooit. Geen tijdelijke dip, geen storm die vanzelf overwaait, maar een structurele realiteit waar niet langer omheen kan worden gedraaid.
Een waarheid die niemand bestelt
Waar politici traditioneel proberen te kalmeren, koos De Wever voor het tegenovergestelde. Geen geruststellende woorden, geen zachte formuleringen. Hij sprak over structurele problemen, over schulden die zich jarenlang hebben opgestapeld en over politieke keuzes die telkens werden uitgesteld. Volgens mensen in zijn omgeving is dit geen plots inzicht, maar een conclusie die al langer rijpt.
“Dit is niet iets van gisteren,” klinkt het dichtbij hem. “Dit is jarenlang genegeerd.” Juist die zin raakt een gevoelige snaar. Want voor veel Belgen voelt het alsof problemen die ze al langer aanvoelen nu pas openlijk worden benoemd. Niet verhuld, niet verpakt, maar rauw en direct.
Een klap die binnenkomt
De impact van zijn woorden was groot. Niet omdat mensen het niet zagen aankomen, maar omdat de façade van voorzichtig optimisme werd weggetrokken. Voor velen voelde het als een klap in het gezicht. Niet onverwacht, maar confronterend. Alsof iemand eindelijk hardop zegt wat iedereen fluistert, maar niemand echt wil horen.
Die eerlijkheid roept ongemak op. Want waar ga je naartoe als de boodschap luidt dat het erger wordt voordat het beter kan worden? En vooral: wie draagt de last?
De “diepe put” zonder handleiding
Wat De Wever precies bedoelde met zijn metafoor van een “diepe put”, bleef bewust vaag. En juist die vaagheid voedt de onrust. Want als de situatie zo ernstig is, wat betekent dat concreet voor het dagelijks leven van mensen?
De vragen stapelen zich
op:
– Gaat de koopkracht verder onder druk komen te
staan?
– Worden pensioenen opnieuw onderwerp van discussie?
– Komt de sociale bescherming in het vizier van besparingen?
Het zijn vragen die leven aan keukentafels, op werkvloeren en op sociale media. Voorlopig blijven antwoorden uit. En die leegte wordt snel gevuld met speculatie.
Verdeeld land, verdeelde reacties
De reacties laten zien hoe diep deze boodschap snijdt. Op sociale media buitelen emoties over elkaar heen. Woede en angst, maar ook opvallend veel instemming.
“Eindelijk iemand die niet liegt,” klinkt het bij voorstanders. Zij zien in De Wevers woorden een zeldzame vorm van politieke eerlijkheid. Geen zoethoudertjes, maar duidelijkheid, hoe pijnlijk ook.
Tegenstanders zien het anders. “Dit is geen eerlijkheid, dit is mensen bang maken,” klinkt het daar. Zij vrezen dat harde taal zonder concreet perspectief vooral onzekerheid vergroot, vooral bij mensen die al moeite hebben om rond te komen.
Tussen die twee kampen zit een grote groep die vooral worstelt met één vraag: waarom lijkt de pijn altijd bij dezelfde mensen terecht te komen?
Leiderschap zonder vangnet
Door zo te spreken, plaatst De Wever zichzelf bewust op scherp. Hij biedt geen troost, geen kortetermijnperspectief en geen belofte dat iedereen wordt ontzien. Zijn boodschap draait om discipline, volhouden en accepteren dat verandering pijn doet.
Critici vragen zich af of dit nog leiderschap is, of het normaliseren van soberheid zonder duidelijke sociale bescherming. Voorstanders noemen het moed. Zij zien een leider die weigert de werkelijkheid mooier voor te stellen dan ze is.
“Hij zegt wat anderen niet durven,” klinkt het vaak. Maar daar volgt steevast een tweede vraag op: “Durft hij ook te zeggen wie zal betalen?”
De stilte die volgt
Misschien wel het meest opvallend was wat er níét kwam na zijn uitspraak. Geen snelle persconferentie om details toe te lichten. Geen lijst met maatregelen. Geen tijdlijn. Alleen stilte.
Die stilte werkt als brandstof. Wat weet de regering dat de bevolking nog niet weet? Is deze uitspraak een voorbereiding op ingrepen die binnenkort volgen? Of is het een strategische zet om mensen mentaal klaar te stomen voor moeilijke beslissingen?
In politiek opzicht is stilte soms krachtiger dan woorden. Maar voor burgers voelt ze vaak als onzekerheid.
Eerlijkheid versus angst
De kern van het debat draait niet alleen om geld of beleid, maar om communicatie. Hoe ver ga je als leider in het benoemen van pijn zonder perspectief te bieden? Wanneer wordt eerlijkheid verlammend in plaats van mobiliserend?
Voor sommigen is de harde boodschap een vorm van respect: liever nu duidelijkheid dan later een schok. Voor anderen voelt het als het afschuiven van verantwoordelijkheid: de rekening aankondigen zonder te zeggen hoe die eerlijk wordt verdeeld.
Een land op een kruispunt
Wat vaststaat, is dat De Wever met één zin het debat heeft opengebroken. Niet langer de vraag óf België moet veranderen, maar hoe diep de prijs zal zijn. En vooral: wie die prijs zal betalen.
Het gaat niet alleen om economische cijfers, maar om vertrouwen. Vertrouwen dat offers zinvol zijn. Vertrouwen dat ze eerlijk worden verdeeld. En vertrouwen dat er aan het einde van die diepe put ook daadwerkelijk een weg omhoog is.
Het pijnlijkste besef
Misschien is dat wel het meest pijnlijke inzicht dat uit zijn woorden spreekt: niet dat de put diep is, maar dat we er al lang in zitten. Dat uitstel, compromissen en halve oplossingen de situatie hebben verdiept.
De Wever heeft die realiteit benoemd, zonder verzachting. Of dat hem uiteindelijk wordt aangerekend of juist geprezen, zal de tijd leren. Maar één ding is zeker: de toon is gezet. En terug naar comfortabel optimisme lijkt voorlopig geen optie meer.
De vraag die blijft hangen, is niet of België verandert — maar hoe we omgaan met de waarheid dat verandering pijn doet, en voor wie.