Actueel
Kijkers Winter Vol Liefde geloven hun ogen niet: ”Dit kan niet waar zijn”Kijkers Winter Vol Liefde geloven hun ogen niet: ”Dit kan niet waar zijn”
Het nieuwe seizoen van Winter Vol Liefde blijkt een schot in de roos. Tijdens de eerste aflevering zaten kijkers massaal voor de buis om de nieuwe deelnemers te volgen. Maar na twee afleveringen is er al één persoon die alle aandacht naar zich toetrekt: moeder Monique. Haar bemoeizuchtige gedrag blijft niet onopgemerkt en zorgt voor flink wat reacties op social media.
Monique bepaalt alles
Gisteren maakten kijkers kennis met Mike, een 33-jarige inwoner van het Oostenrijkse Seefeld. Hij woont nog steeds bij zijn moeder Monique, en dat is geen gewone situatie.
Monique is namelijk niet zomaar een ouder, maar iemand die duidelijk laat merken dat zij alles bepaalt. Volgens haar krijgt een toekomstige schoondochter “een totaalpakket,” want wie Mike wil, moet ook Monique accepteren.
Deze bemoeizucht zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen bij de kijkers. Tijdens de eerste aflevering was al duidelijk dat Monique graag de regie in handen houdt, maar vanavond ging ze nog een stap verder. Terwijl Mike en Denise eindelijk een moment samen hadden, besloot Monique dat het tijd was om in te grijpen.
Een onverwachte onderbreking
Mike en Denise waren bezig om elkaar beter te leren kennen. Het leek erop dat er eindelijk een goede sfeer ontstond tussen de twee. Maar voordat er echt sprake kon zijn van romantiek, verscheen Monique om de boel te verstoren.
Zonder enige aankondiging kwam ze hun date onderbreken met de mededeling dat het tijd was voor een Chocomelletje. Dit alles vond plaats op een soort ijsberenvel, alsof het onderdeel was van een zorgvuldig gepland scenario.
Mike leek zichtbaar geïrriteerd door de actie van zijn moeder. In een interview achteraf liet hij weten dat hij dit niet prettig vond: “Toen kwam mijn moeder er ineens aan en die verstoorde dat eigenlijk een beetje.” Denise hield zich op dat moment stil, maar haar lichaamstaal sprak boekdelen.
Social media ontploft
De acties van Monique zorgden voor flink wat ophef bij de kijkers. Op social media stroomden de reacties binnen. Veel mensen vinden Monique’s gedrag onacceptabel en vragen zich af waarom Mike haar niet gewoon terechtwijst.
Een kijker schrijft: “Zeg er dan wat van jongen!! Je bent 33, geen 13!” Een ander reageert met: “Als Mike ooit een relatie wil, moet hij eerst leren om los te komen van zijn moeder. Dit is gewoon ongezond.”
Ook zijn er mensen die vinden dat Monique vooral op zoek is naar een schoondochter die haar goedkeuring kan wegdragen, in plaats van iemand die écht bij Mike past. “Monique zoekt een vriendin voor zichzelf, niet voor haar zoon,” aldus een boze kijker.
Mike’s positie
Hoewel veel kritiek op Monique wordt gericht, vinden sommigen dat Mike ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen. Hij lijkt namelijk geen duidelijke grenzen te stellen, waardoor Monique haar gang kan blijven gaan.
Een kijker merkt op: “Mike moet leren om voor zichzelf op te komen. Als hij dit gedrag van zijn moeder blijft tolereren, komt er nooit een serieuze relatie.”
Andere reacties zijn iets meer geamuseerd. Een kijker grapt: “Monique heeft al gewonnen. Denise is niet verliefd op Mike, maar op Monique. Wie kan die vrouw weerstaan?”
Monique’s bemoeizucht: leuk voor tv, maar lastig in de liefde
Hoewel Monique’s bemoeienis zorgt voor veel entertainment, rijst de vraag of haar gedrag Mike echt helpt om de liefde te vinden. Een toekomstige partner moet niet alleen Mike accepteren, maar ook Monique’s constante aanwezigheid. Dat lijkt voor veel vrouwen een flinke uitdaging.
Kijkers twijfelen er zelfs aan of de dates die Mike heeft met Denise überhaupt kans van slagen hebben. “Ik gun Mike echt iemand, maar zo gaat het gewoon niet lukken,” schrijft een kijker. Anderen roepen Monique op om een stapje terug te doen en Mike de ruimte te geven om zijn eigen keuzes te maken.
Wat brengt de toekomst?
De bemoeizucht van Monique zorgt niet alleen voor ophef, maar ook voor hoge kijkcijfers. RTL lijkt precies te weten wat werkt om de aandacht van de kijkers vast te houden.
Of Mike daadwerkelijk zijn grote liefde gaat vinden, blijft voorlopig de vraag. Eén ding is zeker: Monique zal nog wel even de show stelen.
Heeft Monique uiteindelijk gelijk en vindt Mike dankzij haar de ware liefde? Of wordt haar bemoeizucht een obstakel dat Mike in de weg blijft staan?
De komende afleveringen van Winter Vol Liefde zullen uitwijzen of Mike en Monique samen een succesformule zijn, of dat ze elkaar juist in de weg zitten.
Wat vindt u? Is Monique een goede moeder die alleen het beste wil voor haar zoon, of gaat ze te ver in haar bemoeienis? Deel uw mening in de reacties!
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.