Actueel
Kijkers Miljoenenjacht gaan los om finalist en zeggen allemaal hetzelfde
De finale van Postcodeloterij Miljoenenjacht was weer een avond vol spanning en verrassingen. Finalist Barry stond in de schijnwerpers en kreeg de taak om met een flinke prijs naar huis te gaan.
Toch zorgden enkele van zijn uitspraken voor een storm van reacties op sociale media, waarbij kijkers niet wisten wat ze van hem moesten denken.
Een bijzondere keuze: koffer 16
Tijdens de finale mocht Barry zijn geluksnummer kiezen. Hij ging uiteindelijk voor koffer 16, hoewel hij eerder koffer 18 in gedachten had. Zijn motivatie voor de keuze bracht de nodige verwarring.
Linda de Mol: “Waarom heb je koffer 16 gekozen?”
Barry: “Dat vind ik een mooie leeftijd.”
Linda, zichtbaar nieuwsgierig, vroeg door: “Was je op die leeftijd het gelukkigst?”
Barry: “Nee, dat niet. Maar wel heel gelukkig.”
Kijkers vonden dit een opmerkelijk antwoord. De opmerkingen op sociale media volgden al snel. Sommige mensen waren verbaasd over Barry’s uitleg, terwijl anderen het gewoon vreemd vonden.
Een huwelijk in de wacht
Tijdens het gesprek met Linda de Mol werd nog iets opmerkelijks duidelijk. Barry’s vrouw Corry wacht al 22 jaar op een huwelijksaanzoek. Maar volgens Barry hoeft zij niet te hopen op een trouwring. Trouwen lijkt geen prioriteit voor hem. Zijn droom? Een reis naar Thailand.
Deze combinatie van uitspraken deed veel kijkers vermoeden dat er meer achter zijn plannen zat. Het werd het onderwerp van discussie op platforms zoals Twitter.
Merel schreef: “Ik vind het een vreemde snuiter.”
Helen Noah voegde toe: “16 een mooie leeftijd, wil niet trouwen maar een reis naar Thailand… Ik heb zo mijn bedenkingen bij deze man.”
Sociale media ontploft
Barry’s uitspraken werden in een mum van tijd trending, en de reacties waren verdeeld. Veel kijkers waren kritisch en plaatsten hem al snel in een hokje. Toch waren er ook mensen die geen kwaad in Barry zagen en vonden dat de kritiek overdreven was.
Positieve reacties: Enkele kijkers wezen erop dat Barry gewoon zichzelf was en dat mensen hem niet zo snel moesten beoordelen. “Hij speelt het spel en maakt zijn keuzes. Laat hem lekker,” schreef een gebruiker.
Kritische reacties: Anderen vonden zijn opmerkingen opvallend en konden niet anders dan speculeren over de betekenis ervan.
De grote beslissing: 281.000 euro
Na een reeks zenuwslopende keuzes besloot Barry te dealen bij een bedrag van 281.000 euro. Hoewel hij de kans op 5 miljoen euro in koffer 8 liet liggen, bleek zijn keuze verstandig. In zijn geliefde koffer 16 zat slechts 1.000 euro.
Met zijn gewonnen bedrag kan Barry zijn droomreis naar Thailand realiseren. Of er nog een huwelijksaanzoek voor Corry in zit, blijft een raadsel.
Maar één ding is zeker: Barry zorgde met zijn deelname voor een van de meest besproken finales van Postcodeloterij Miljoenenjacht.
Een finale om niet te vergeten
Het optreden van Barry heeft opnieuw laten zien hoe een televisieprogramma als Miljoenenjacht niet alleen draait om het winnen van geld, maar ook om de persoonlijkheden en verhalen van de deelnemers.
Terwijl de meningen verdeeld blijven, heeft Barry een bedrag gewonnen dat zijn leven kan veranderen.
En zoals altijd zorgde Postcodeloterij Miljoenenjacht weer voor een avond vol spanning, emotie en gesprekken die nog lang zullen doorgaan.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.