Actueel
Kijkers maken gehakt van Hélène Hendriks 📺😡 ‘Nooit meer terugkomen’
De uitzending van Vandaag Inside afgelopen vrijdag verliep anders dan gebruikelijk, want vaste presentator Wilfred Genee schitterde door afwezigheid. Zijn vervanger? Hélène Hendriks. Hoewel zij al vaker de VI-tafel heeft geleid, vielen de reacties van kijkers dit keer allesbehalve positief uit. Op sociale media werd massaal kritiek geuit: “Nooit meer terugkomen, dit is gewoon pijnlijk om te kijken.”
Wilfred Genee mist meerdere afleveringen
De reden voor de afwezigheid van Genee bleek vrij alledaags. Hendriks verklaarde in de uitzending:
“Wilfred kon geen oppas regelen voor zijn kinderen. Hij is niet op vakantie, maar had thuis wat dingen te regelen.”
Daar bleef het niet bij, want Hendriks voegde eraan toe dat Genee ook maandag afwezig zal zijn. Dit betekent dat zij de presentatietaken opnieuw zal overnemen. Voor veel fans was dit geen goed nieuws. In eerdere afleveringen was Hendriks al eens ingevallen, maar toen kon ze rekenen op gemengde reacties. Dit keer was de kritiek echter ongekend fel.
Kijkers missen het ‘Genee-effect’
Op sociale media werd direct gereageerd op de uitzending zonder Genee. Een greep uit de vele reacties op X (voorheen Twitter):
🔹 “Hélène Hendriks is prima voor bepaalde programma’s, maar dit werkt gewoon niet. Vandaag Inside heeft Wilfred Genee nodig.” 🔹 “Ik kijk voor de dynamiek tussen Wilfred, René en Johan. Dit voelt zo geforceerd. Zet desnoods iemand anders neer.” 🔹 “Hélène is een goede presentatrice, maar niet voor dit format. Ze laat de gasten te veel praten zonder structuur.”
Veel kritiek richtte zich op het feit dat Hendriks de scherpe dynamiek van Genee miste. Waar Genee vaak met scherpe vragen en kwinkslagen de tafel in toom houdt, liet Hendriks dat meer los. Hierdoor namen René van der Gijp en Johan Derksen het gesprek volledig over, wat volgens veel kijkers de balans in het programma verstoorde.
“Dit is een ander programma zonder Genee”
Het format van Vandaag Inside draait grotendeels om de onderlinge chemie tussen de presentator en de twee vaste tafelgasten. Genee fungeert hierin vaak als provocerende spelverdeler. Hij stelt kritische vragen, prikkelt Derksen en Van der Gijp en zorgt ervoor dat het gesprek op een natuurlijke manier voortvloeit.
Hendriks kiest daarentegen een andere aanpak. Ze is minder confronterend, stelt minder uitdagende vragen en lijkt zich meer op haar gemak te voelen in een rol als ‘gastvrouw’ dan als harde gespreksleider. Hierdoor ontstond een situatie waarin de tafelgasten hun gang konden gaan zonder veel tegenwicht.
Voetbaljournalist Sjoerd Mossou merkte dit ook op:
“Hélène Hendriks is zonder twijfel een van de beste presentatrices van Nederland, maar Vandaag Inside is Wilfred Genee. Je mist die scherpe randjes en dat pakt het programma niet goed uit.”
Johan Derksen en René van der Gijp verdedigen Hendriks
Hoewel kijkers keihard oordeelden over de uitzending, waren Derksen en Van der Gijp milder. Na afloop van de uitzending werd Hendriks gevraagd hoe ze het had ervaren. Derksen was duidelijk:
“Mensen moeten niet zo zeiken. Hélène doet het prima, ze heeft haar eigen stijl. Wilfred is Wilfred, maar Hélène heeft hier vaker gezeten en dat ging prima.”
Ook Van der Gijp nam het op voor Hendriks:
“Ik snap het wel hoor, mensen houden van Wilfred. Maar als hij er even niet is, dan moet je niet meteen de paniekknop indrukken. Dit programma draait toch om de gesprekken? Of Wilfred of Hélène er zit, maakt niet uit.”
Desondanks leek Hendriks zich bewust van de kritiek. Tijdens de uitzending grapte ze meerdere keren dat ze “de hitte van het publiek wel verwachtte” en voegde ze toe: “Ik hoop dat Wilfred maandag wéér geen oppas kan vinden, dan kan ik hier nog even blijven.”
Krijgt Hendriks een tweede kans?
Voorlopig blijft het afwachten hoe de kijkcijfers zich ontwikkelen zonder Genee. Als de negatieve reacties aanhouden, zou het kunnen dat de VI-redactie besluit om in de toekomst een andere vervanger te kiezen. Namen als Jan Joost van Gangelen of zelfs oudgediende Kees Jansma worden door sommige fans genoemd als betere invallers.
Wat wel zeker is: maandag zal Hendriks opnieuw aan tafel zitten. De vraag is of ze het publiek kan overtuigen, of dat de kritiek alleen maar verder zal toenemen.
Wat denk jij? Heeft Hélène Hendriks toekomst bij Vandaag Inside, of is het echt een programma dat niet zonder Wilfred Genee kan?
Actueel
Reactie Jake Paul na winst Jutta gaat wereldwijd viraal
Jutta Leerdam grijpt olympisch goud op de 1.000 meter: emoties lopen hoog op in Milaan en Nederland
Het moment waar schaatsliefhebbers wekenlang naar hadden uitgekeken, werd werkelijkheid: Jutta Leerdam heeft olympisch goud veroverd op de 1.000 meter. De overwinning zorgde voor een golf van emoties, niet alleen bij de schaatsster zelf, maar ook bij haar team, familie en miljoenen kijkers die de race live volgden. In Nederland zat vrijwel iedereen aan de televisie gekluisterd, terwijl sociale media direct ontploften van trots, felicitaties en ontroerde reacties.
De race in Milaan werd een moment dat nog lang zal worden herinnerd. Niet alleen vanwege de sportieve prestatie, maar ook door de intense emoties die zichtbaar werden, zowel op het ijs als op de tribunes.
Een race onder enorme spanning
De 1.000 meter geldt al jaren als een van de meest prestigieuze onderdelen in het langebaanschaatsen. De marges zijn klein, de druk is groot en één fout kan het verschil maken tussen goud en naast het podium eindigen. Voor Leerdam kwam daar nog een extra laag spanning bij: de verwachtingen waren hoog en haar vorm in aanloop naar het toernooi maakte haar tot een van de grote kanshebbers.
Vanaf de start straalde ze controle en focus uit. Haar openingsronde was krachtig, haar bochten strak en haar tempo constant. Toen ze uiteindelijk over de finish kwam en haar tijd op het scorebord verscheen, werd al snel duidelijk dat dit een uitzonderlijke prestatie was. Even later volgde de bevestiging: olympisch goud.
Het moment waarop ze besefte wat ze had bereikt, was zichtbaar emotioneel. Leerdam barstte in tranen uit, overweldigd door de ontlading na jaren van trainen, opofferingen en verwachtingen.
Emotionele reactie van Jake Paul
Ook op de tribune liepen de emoties hoog op. Jake Paul, de vriend van Leerdam, was speciaal naar Milaan afgereisd om haar van dichtbij te steunen. Al ruim voordat de wedstrijd begon, zat hij zichtbaar gespannen in het stadion. Volgens aanwezigen was de zenuwen hem duidelijk aan te zien.
Toen Leerdam haar overwinning veiligstelde, hield ook hij het niet droog. Op beelden is te zien hoe Paul zijn emoties de vrije loop laat en in tranen uitbarst. Hij viel vervolgens de ouders van Jutta in de armen, zichtbaar geraakt door het moment.
Niet veel later deelde hij zelf een video op Instagram waarin hij huilend te zien is. In zijn bericht schreef hij dat hij ongelooflijk trots was en dat hij niet kon stoppen met huilen. Het fragment ging binnen korte tijd viraal en werd door duizenden fans gedeeld.
Paul had zich vooraf al uitgesproken over zijn vertrouwen in Leerdam. Wanneer hem werd gevraagd of zij goud zou winnen, antwoordde hij steevast dat hij daar geen enkele twijfel over had. Zijn aanwezigheid in Milaan, inclusief bloemen en een persoonlijk briefje, onderstreepte hoe belangrijk deze race voor hem was.
Nederland leeft massaal mee
De overwinning van Leerdam zorgde voor een golf van nationale trots. Op sociale media verschenen duizenden berichten van fans die haar prestatie omschreven als indrukwekkend, inspirerend en verdiend. De combinatie van sportieve klasse en zichtbare emotie maakte het moment extra bijzonder.
Ook oud-schaatser Mark Tuitert kon zijn emoties kort na de race moeilijk verbergen. Voor de camera van de NOS had hij even moeite om zijn woorden te vinden. De spanning van de wedstrijd en de ontlading daarna maakten zichtbaar indruk. Toen hij zich herpakte, sprak hij vol bewondering over de prestaties van de Nederlandse ploeg en de mentale kracht die nodig is om op zo’n moment te leveren.
Volgens Tuitert laat deze overwinning zien hoe sterk het Nederlandse schaatsen nog altijd is op het wereldtoneel.
Sterke concurrentie en een indrukwekkend podium
Hoewel alle aandacht begrijpelijkerwijs uitging naar het goud van Leerdam, was het podium als geheel indrukwekkend bezet. Femke Kok leverde eveneens een ijzersterke race af en veroverde de zilveren medaille. Daarmee bevestigde zij haar status als een van de snelste sprintsters van dit moment.
De bronzen medaille ging naar Miho Takagi uit Japan, die vooraf door velen als favoriet werd gezien. Haar ervaring en constante prestaties maakten haar tot een geduchte tegenstander, wat de waarde van Leerdams overwinning alleen maar onderstreepte.
Het podium liet zien hoe hoog het niveau in het internationale schaatsen momenteel ligt. Kleine verschillen in techniek, timing en mentale weerbaarheid maken uiteindelijk het verschil.
Jaren van voorbereiding komen samen
Voor Leerdam betekent deze gouden medaille de bekroning van een lange weg. Achter het succes schuilt een jarenlange voorbereiding, waarin trainingen, wedstrijden en persoonlijke keuzes volledig in het teken stonden van dit ene doel. Olympisch goud winnen is voor veel sporters een droom, maar slechts weinigen slagen erin die werkelijkheid te maken.
De overwinning symboliseert niet alleen sportieve klasse, maar ook doorzettingsvermogen. De druk die hoort bij favoriet zijn, het omgaan met verwachtingen en het presteren op het juiste moment maken een olympische titel extra bijzonder.
Een moment dat blijft hangen
Wat deze overwinning misschien nog het meest bijzonder maakt, is de menselijke kant ervan. De tranen van Leerdam op het ijs, de emotionele reactie van Jake Paul op de tribune en de ontroering bij analisten en fans samen maakten het tot een moment dat verder ging dan alleen sport.
Het liet zien hoe sport mensen kan verbinden en hoe een prestatie van één atleet miljoenen mensen kan raken. Voor Nederland betekende het een avond van trots en euforie, voor Leerdam een droom die werkelijkheid werd.
En terwijl de medaille om haar nek hing en het Wilhelmus klonk, werd duidelijk dat dit niet alleen een overwinning was van snelheid en techniek, maar ook van jarenlange toewijding en geloof in een doel. Een moment dat nog lang zal nazinderen — op het ijs, op de tribunes en bij iedereen die het van dichtbij of thuis heeft meegemaakt.