Actueel
Kate Middleton zwaar van slag over geruchten William
De afgelopen maanden zijn een uitdagende periode geweest voor Kate Middleton, ongeacht welke bril je opzet om ernaar te kijken.
Hoewel de prinses van Wales ervoor heeft gekozen om haar herstel van een nog onbekende abdominale ingreep in januari niet te publiceren, is haar afwezigheid tot nu toe misschien wel het belangrijkste gespreksonderwerp binnen de koninklijke familie van 2024 geworden – dit ondanks de sch0kkende k@nkerdiagnose van koning Charles.
Sinds het nieuws over de operatie van Kate naar buiten kwam, circuleren er een achtbaan van complottheorieën. De waarheid van de zaak is natuurlijk dat niemand, behalve misschien een zeer select aantal mensen, enig idee heeft wat er met de prinses aan de hand is wat betreft haar gezondheid.
Het heeft de zaken nauwelijks geholpen dat de debaclast van vorige week betrekking had op de afbeelding die werd vrijgegeven om Moederdag in het VK te vieren. Dat alleen al bracht een hele nieuwe tak van sappige roddels voort waar de koninklijke familie mee moest omgaan.
Tenzij je onder een steen hebt geleefd, heb je de berichten gelezen over fotoagentschappen die de eerste afbeelding van Kate Middleton in meer dan 70 dagen hebben ingetrokken vanwege zorgen dat deze “gemanipuleerd” was.
Gezien het feit dat grote delen van het publiek toch al argwanend stonden tegenover de transparantie van de koninklijke familie met betrekking tot Kate, zorgde het feit dat de eerste foto van haar bewerkt was ervoor dat complottheoretici in overdrive gingen.
Kate gaf zelf toe de bewuste foto “zelf te hebben bewerkt”, maar op dat moment was het kwaad al geschied. Cue verdere geruchten dat de prinses van Wales zich om andere redenen dan wat de officiële updates hebben beweerd, schuilhoudt.
Een dergelijke gesuggereerde reden – niet geverifieerd, moeten we toevoegen – is dat Kate en prins William huwelijksproblemen ervaren, waarbij allerlei geruchten de ronde doen over wat de toekomst voor de monarchie zou kunnen inhouden als gevolg hiervan.
Volgens koninklijke bronnen die met de Sunday Times hebben gesproken, zijn William en Kate zich bewust van de storm van speculatie en zijn ze er zelfs door “geschokt” achtergelaten.
Een vriend vertelde de Sunday Times: “Het is niet dat ze niet dachten dat er veel speculatie en interesse zou zijn, maar ze hadden het vertrouwen dat mensen hen de ruimte zouden geven die ze vroegen, wat ze ongeveer een maand deden.”
Een andere bron voegde toe: “Als je de fout wilt benoemen, dan was het Kate die haar team niet vertelde dat ze het [de foto] had bewerkt. Maar ze kwam naar buiten en zei sorry.
“De foto was een misstap: zelfs met iets zo onschuldigs als dat, zou je moeten melden dat je het hebt bewerkt. “Maar in de geschiedenis van het bijsnijden van afbeeldingen en het bewerken van foto’s om een verhaal te vertellen, was veel van de reactie van fotoagentschappen hypocriet.”
De komende dagen kunnen nieuw licht werpen op de problemen waarmee de koninklijke familie momenteel wordt geconfronteerd, waarbij wordt gemeld dat de BBC is verteld om een belangrijke aankondiging af te wachten.
Deze beweringen zijn ongegrond, hoewel we kunnen aannemen dat zaken eerder vroeg dan laat opgehelderd moeten worden.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.