Actueel
Kate Middleton zwaar van slag over geruchten William
De afgelopen maanden zijn een uitdagende periode geweest voor Kate Middleton, ongeacht welke bril je opzet om ernaar te kijken.
Hoewel de prinses van Wales ervoor heeft gekozen om haar herstel van een nog onbekende abdominale ingreep in januari niet te publiceren, is haar afwezigheid tot nu toe misschien wel het belangrijkste gespreksonderwerp binnen de koninklijke familie van 2024 geworden – dit ondanks de sch0kkende k@nkerdiagnose van koning Charles.
Sinds het nieuws over de operatie van Kate naar buiten kwam, circuleren er een achtbaan van complottheorieën. De waarheid van de zaak is natuurlijk dat niemand, behalve misschien een zeer select aantal mensen, enig idee heeft wat er met de prinses aan de hand is wat betreft haar gezondheid.
Het heeft de zaken nauwelijks geholpen dat de debaclast van vorige week betrekking had op de afbeelding die werd vrijgegeven om Moederdag in het VK te vieren. Dat alleen al bracht een hele nieuwe tak van sappige roddels voort waar de koninklijke familie mee moest omgaan.
Tenzij je onder een steen hebt geleefd, heb je de berichten gelezen over fotoagentschappen die de eerste afbeelding van Kate Middleton in meer dan 70 dagen hebben ingetrokken vanwege zorgen dat deze “gemanipuleerd” was.
Gezien het feit dat grote delen van het publiek toch al argwanend stonden tegenover de transparantie van de koninklijke familie met betrekking tot Kate, zorgde het feit dat de eerste foto van haar bewerkt was ervoor dat complottheoretici in overdrive gingen.
Kate gaf zelf toe de bewuste foto “zelf te hebben bewerkt”, maar op dat moment was het kwaad al geschied. Cue verdere geruchten dat de prinses van Wales zich om andere redenen dan wat de officiële updates hebben beweerd, schuilhoudt.
Een dergelijke gesuggereerde reden – niet geverifieerd, moeten we toevoegen – is dat Kate en prins William huwelijksproblemen ervaren, waarbij allerlei geruchten de ronde doen over wat de toekomst voor de monarchie zou kunnen inhouden als gevolg hiervan.
Volgens koninklijke bronnen die met de Sunday Times hebben gesproken, zijn William en Kate zich bewust van de storm van speculatie en zijn ze er zelfs door “geschokt” achtergelaten.
Een vriend vertelde de Sunday Times: “Het is niet dat ze niet dachten dat er veel speculatie en interesse zou zijn, maar ze hadden het vertrouwen dat mensen hen de ruimte zouden geven die ze vroegen, wat ze ongeveer een maand deden.”
Een andere bron voegde toe: “Als je de fout wilt benoemen, dan was het Kate die haar team niet vertelde dat ze het [de foto] had bewerkt. Maar ze kwam naar buiten en zei sorry.
“De foto was een misstap: zelfs met iets zo onschuldigs als dat, zou je moeten melden dat je het hebt bewerkt. “Maar in de geschiedenis van het bijsnijden van afbeeldingen en het bewerken van foto’s om een verhaal te vertellen, was veel van de reactie van fotoagentschappen hypocriet.”
De komende dagen kunnen nieuw licht werpen op de problemen waarmee de koninklijke familie momenteel wordt geconfronteerd, waarbij wordt gemeld dat de BBC is verteld om een belangrijke aankondiging af te wachten.
Deze beweringen zijn ongegrond, hoewel we kunnen aannemen dat zaken eerder vroeg dan laat opgehelderd moeten worden.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.