Actueel
Jongetje stopt om zwerfhonden te knuffelen: ´Hij dacht dat niemand hem in de gaten had´
In een wereld waar mededogen soms zeldzaam lijkt, heeft een klein gebaar van vriendelijkheid de harten van duizenden mensen veroverd. Ibrahim, een jongen op weg naar school, stopte op een dag om een paar zwerfhonden een tedere knuffel te geven. Wat hij niet wist, was dat dit eenvoudige moment vastgelegd werd door een vreemdeling, en zijn spontane daad van liefde zou het internet overspoelen.
Een liefdevolle omhelzing
Ibrahim kwam de honden tegen terwijl hij zijn dagelijkse route naar school liep. In plaats van door te lopen, stopte hij om ze een liefdevolle omhelzing te geven. Terwijl hij hen aait, maakt hij een gebaar dat veel mensen als puur en oprecht ervaren. Hij wilde ze laten weten dat ze niet alleen waren in de wereld. Hij gaf ze de zorg en aandacht die velen van ons soms vergeten te geven aan dieren die op straat leven.
Het moment vastgelegd
De tedere knuffels werden door een vreemdeling vastgelegd, die Ibrahim niet kende, maar zijn hartverwarmende actie niet onopgemerkt wilde laten. De 30 seconden durende video, die Ibrahim een hond omhelst en daarna nogmaals terugkeert voor een langere knuffel, werd online gedeeld. Het resultaat was een golf van reacties van mensen die geraakt werden door zijn medeleven en empathie.
Het verspreiden van vriendelijkheid
De video ging viraal en verspreidde zich razendsnel over het internet. Het eenvoudige gebaar van Ibrahim herinnert ons aan het feit dat kleine daden van vriendelijkheid een enorme impact kunnen hebben – niet alleen op de mensen of dieren die we helpen, maar ook op de mensen die getuige zijn van de actie.
In een wereld die soms in de snelle stroom van het dagelijks leven vervalt, kan zo’n moment ons doen herinneren aan wat echt belangrijk is: zorg voor anderen.
Zorgzaam van nature
Volgens mensen die Ibrahim goed kennen, is zijn daad van vriendelijkheid een perfect voorbeeld van zijn karakter. Katerina, een familievriendin, vertelt dat Ibrahim altijd bereid is om anderen te helpen. Hij draagt vaak de tas van haar dochter naar school en toont keer op keer zijn zorgzame natuur. Dit incident met de honden is slechts een van de vele momenten waarop hij zijn mededogen toont, zelfs wanneer hij denkt dat niemand kijkt.
Een simpele knuffel maakt het verschil
Wat Ibrahim heeft gedaan, is meer dan een toevallige daad van vriendelijkheid. Het is een herinnering dat een simpele knuffel of een vriendelijk gebaar een verschil kan maken in de wereld, of het nu voor mensen of dieren is.
Zijn empathie en zorgzaamheid hebben niet alleen de honden een beetje gelukkiger gemaakt, maar ook de miljoenen mensen die de video zagen en geïnspireerd raakten door zijn voorbeeld.
Dit hartverwarmende moment doet ons beseffen hoe krachtig het kan zijn om vriendelijkheid te tonen, vooral aan degenen die het meest kwetsbaar zijn. We kunnen allemaal een beetje meer Ibrahim zijn.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.