Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.
Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf. Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat. Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.
Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid. Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.
Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp. Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
Freek geeft nieuwe update over zijn gezondheid en deelt opvallende onthulling over zijn zoontje
Suzan & Freek hebben openhartig verteld hoe het momenteel met hen en hun gezin gaat. Het muzikale duo, bestaande uit Suzan Stortelder en Freek Rikkerink, schoof aan bij de radioshow van dj Domien Verschuren. Daar sprak Freek over zijn gezondheid, vertelde Suzan over hun zoontje Sef en blikten ze terug op een bijzonder intens jaar. Ook maakten ze meer bekend over hun nieuwe album Pijnstiller.
Freek geeft update over gezondheid
Het afgelopen jaar veranderde het leven van Suzan en Freek ingrijpend nadat bekend werd dat Freek ongeneeslijk ziek is. Sindsdien leven veel fans met het stel mee en wordt iedere update over zijn gezondheid met grote belangstelling gevolgd.
Domien Verschuren vroeg tijdens het gesprek dan ook hoe het momenteel met Freek gaat. Zijn antwoord was positief.
“Het gaat met ons allebei goed”, vertelde Freek. Hij benadrukte dat hij en Suzan volop proberen te genieten van hun werk en vooral van de mooie momenten die ze samen beleven.
Ook Suzan liet weten dat het thuis goed gaat. Naast alles wat er rondom Freeks gezondheid speelt, is er namelijk een enorme verandering in hun privéleven geweest: ze zijn ouders geworden.
Zoontje Sef lijkt sprekend op Freek
In december verwelkomden Suzan en Freek hun zoontje Sef. Tijdens het radio-interview vertelde Suzan enthousiast over het moederschap en het karakter van hun zoon.
Volgens haar hebben ze een behoorlijk ontspannen baby gekregen. Sef slaapt goed en lijkt qua karakter rustig te zijn.
Maar er is nog iets dat Suzan is opgevallen: hun zoontje lijkt ontzettend veel op zijn vader.
“Hij is best relaxed, hij slaapt goed… Het is echt een mini-Freek”, vertelde ze. “Het is een kopie; hij heeft hetzelfde gezicht, alleen dan in kindervorm.”
De geboorte van Sef heeft een nieuw hoofdstuk geopend voor het stel. Juist na alles wat ze het afgelopen jaar hebben meegemaakt, betekent het gezinsleven veel voor hen.
‘We vieren het leven’
Tijdens het gesprek werd vanzelfsprekend ook teruggekeken op de turbulente periode die achter hen ligt. Freek erkent dat het afgelopen jaar anders is verlopen dan ze ooit hadden kunnen bedenken.
Toch proberen Suzan en hij bewust aandacht te houden voor de dingen die er wél zijn.
“We weten allemaal hoe vorig jaar ging”, aldus Freek. Voor de shows in het GelreDome kozen ze daarom een boodschap die nauw aansluit bij de manier waarop ze tegenwoordig proberen te leven: we vieren het leven.
“Ik kan wel zeggen dat we dat echt aan het doen zijn”, vertelde Freek.
Die woorden vatten volgens het duo goed samen hoe ze momenteel in het leven staan. De zorgen zijn niet verdwenen, maar tegelijkertijd willen ze voorkomen dat die alles overschaduwen.
Hun gezin, hun muziek en de momenten die ze samen beleven, staan daarom centraal.
Nieuw album Pijnstiller
Die bewogen periode is ook terug te horen in de muziek van Suzan & Freek. Tijdens het gesprek kwam hun nieuwe album Pijnstiller ter sprake, dat op 13 november verschijnt.
Het album bevat tien nummers en is sterk beïnvloed door alles wat Suzan en Freek de afgelopen anderhalf jaar hebben meegemaakt.
“Dit album is ontstaan in een periode waarin ons leven plots een andere richting nam”, vertellen ze over het project.
Muziek bleek voor beiden een belangrijke manier om met de gebeurtenissen om te gaan.
“Muziek gaf ons daarin houvast, iets waar we steeds naar terugkeerden om woorden te geven aan wat we voelden.”
Het schrijven en maken van muziek werd daarmee meer dan alleen hun werk. Het bood Suzan en Freek een manier om emoties te verwerken waarvoor niet altijd direct de juiste woorden te vinden waren.
Persoonlijke thema’s in nieuwe nummers
De onderwerpen op Pijnstiller liggen dan ook dicht bij hun eigen leven. Liefde en de komst van nieuw leven spelen een rol, maar ook pijn, moeilijke dagen en het verlangen om bepaalde momenten langer vast te kunnen houden.
“Liefde, nieuw leven, mooie momenten, moeilijke dagen en soms het verlangen om de tijd even stil te kunnen zetten”, schrijven Suzan & Freek over de thema’s die op het album terugkomen.
De gelijknamige single Pijnstiller is inmiddels uitgebracht. Het is de derde single van het nieuwe album. Eerder verschenen al Niemand en Halverwege.
De nummers vormen gezamenlijk een muzikale weerspiegeling van een periode waarin geluk en verdriet soms bijzonder dicht naast elkaar lagen.
Muziek als houvast
Suzan en Freek hebben nooit verborgen dat muziek een belangrijke plaats inneemt in hun leven, maar in de afgelopen periode kreeg die betekenis er een extra dimensie bij.
Hun nieuwe werk laat volgens het duo horen wat er in hun persoonlijke leven is gebeurd en welke gevoelens daarbij kwamen kijken.
Tegelijkertijd blijven ze optreden en muziek maken. Daarmee proberen ze hun carrière te combineren met het ouderschap en de realiteit van Freeks ziekte.
Het uitgangspunt lijkt daarbij vooral te zijn om zoveel mogelijk te genieten van wat er op dit moment wél mogelijk is.
Nieuw hoofdstuk voor Suzan & Freek
Met de geboorte van Sef en de komst van Pijnstiller bevinden Suzan en Freek zich duidelijk in een nieuwe fase van hun leven.
Aan de ene kant is er de moeilijke werkelijkheid waarmee ze sinds de diagnose van Freek te maken hebben. Aan de andere kant zijn er juist bijzondere gebeurtenissen die voor veel geluk zorgen, met de geboorte van hun zoon als belangrijkste voorbeeld.
Tijdens het gesprek met Domien Verschuren maakten ze duidelijk dat beide werkelijkheden naast elkaar kunnen bestaan.
Voorlopig gaat het volgens Freek goed met hen en probeert het stel bewust te genieten van hun gezin, hun muziek en de tijd die ze samen hebben.
En thuis is daar tegenwoordig natuurlijk ook Sef: volgens Suzan een rustige baby én bovenal een echte “mini-Freek”.