Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.
Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf. Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat. Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.
Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid. Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.
Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp. Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
Jutta Leerdam vertelt ECHTE reden van vroegtijdig vertrek op de Spelen
Jutta Leerdam reageert op kritiek na vroeg vertrek uit olympisch dorp: “Ik had geen andere keuze”
De Olympische Winterspelen zitten erop, maar voor Jutta Leerdam was het einde van het toernooi niet zonder discussie. Nadat de schaatsster afgelopen vrijdag het olympisch dorp in Milaan verliet, ontstond online kritiek. Sommige sportliefhebbers vonden haar vertrek een gebrek aan teamgevoel, zeker omdat andere Nederlandse sporters nog in actie kwamen.
Nu heeft Leerdam zelf gereageerd. Via sociale media legt ze openhartig uit waarom ze eerder vertrok — en wat daar volgens haar écht achter zat.
Sterke Spelen met goud en zilver
Voor Leerdam waren de Winterspelen sportief gezien bijzonder succesvol. Ze pakte goud op de 1.000 meter en voegde daar een zilveren medaille op de 500 meter aan toe. Daarmee bevestigde ze opnieuw haar status als één van de grootste sprinttalenten op het ijs.
De prestaties werden volop gevierd, zowel door fans als binnen TeamNL. Toch verschoof de aandacht na afloop onverwacht naar haar afwezigheid bij de slotdagen van het toernooi.
Afwezig bij sluitingsceremonie
Tijdens de sluitingsceremonie viel op dat Leerdam niet aanwezig was. Ook andere bekende namen, zoals Suzanne Schulting en Joep Wennemars, ontbraken, maar vooral Leerdam kreeg veel reacties.
Kort daarna dook ze op bij een voetbalwedstrijd in het PSV-stadion, waar PSV speelde tegen sc Heerenveen. Dat zorgde voor extra vragen. Op social media vroegen mensen zich af waarom ze niet in Milaan was gebleven om haar teamgenoten te ondersteunen.
Kritiek op social media
Online gingen de meningen alle kanten op. Sommigen vonden dat een topsporter juist tijdens de slotdagen zichtbaar deel moet blijven uitmaken van het team. Anderen vonden dat Leerdam zelf mocht bepalen hoe ze haar tijd indeelt na haar wedstrijden.
De discussie werd groter toen beelden van haar bezoek aan het voetbalstadion opdoken. Voor veel kijkers leek het alsof ze de Spelen vroegtijdig had verlaten om iets anders te doen, terwijl het toernooi nog liep.
Leerdam besloot daarop zelf uitleg te geven.
Openhartige uitleg op TikTok
In een video op TikTok vertelt de schaatsster dat ze het olympisch dorp eigenlijk helemaal niet wilde verlaten. Ze zegt zelfs dat ze de sfeer en haar team inmiddels mist.
Toch voelde ze zich genoodzaakt om te vertrekken. Volgens Leerdam had dat niets te maken met gebrek aan motivatie of teamgevoel, maar met een persoonlijke reden buiten het sportieve domein.
Jake Paul als reden van vertrek
In haar uitleg vertelt Leerdam dat haar vriend, Jake Paul, opnieuw een kaakoperatie moest ondergaan in Miami.
Paul liep eerder een kaakbreuk op tijdens een bokswedstrijd. Volgens Leerdam nam hij daarna te weinig rust, waardoor het herstel niet goed verliep en een nieuwe ingreep noodzakelijk werd.
Ze besloot daarom naar de Verenigde Staten te reizen om hem te ondersteunen.
“Na al zijn steun voor mij wilde ik er nu ook voor hem zijn,” legt ze uit in de video.
Persoonlijke keuze versus publieke verwachtingen
De uitleg zorgt ervoor dat veel fans meer begrip tonen. Tegelijkertijd laat de situatie zien hoe lastig het kan zijn voor topsporters om een balans te vinden tussen hun privéleven en publieke verwachtingen.
Tijdens grote evenementen verwachten supporters vaak dat sporters volledig in het teken staan van het team en het toernooi. Maar achter de schermen spelen er ook persoonlijke relaties en verantwoordelijkheden die voor buitenstaanders niet altijd zichtbaar zijn.
Leerdam lijkt met haar video vooral duidelijk te willen maken dat haar vertrek geen desinteresse betekende.
Miami in plaats van Milaan
In de TikTok-video bevestigt Leerdam dat ze momenteel in Miami verblijft. De overgang van olympische spanning naar een persoonlijke zorgsituatie is groot, vertelt ze impliciet.
Ze noemt het lastig om het olympisch dorp achter te laten, maar benadrukt dat haar keuze voor haar logisch voelde. Voor haar was het belangrijk om aanwezig te zijn op het moment dat haar partner een medische ingreep moest ondergaan.
Een nieuwe regel: de TeamNL-pin
Tussen de serieuzere uitleg door deelt Leerdam ook een luchtiger moment. Ze vertelt dat ze een nieuwe “regel” heeft ingesteld voor Jake Paul: hij moet voortaan een speciale TeamNL-pin dragen.
De zogenoemde Thor-pin — een bekend symbool binnen het Nederlandse team — prijkt nu volgens haar verplicht op zijn pet. In de video laat Paul zelf zien dat hij de pin inderdaad draagt.
Hij reageert met humor en zegt dat hij het ontwerp mooi vindt, waarna hij de maker van de pin complimenten geeft.
Relatie blijft onderwerp van aandacht
De relatie tussen Leerdam en Jake Paul trekt al langere tijd veel aandacht. Omdat beiden een groot bereik hebben op sociale media, wordt hun privéleven regelmatig besproken.
Voor Leerdam betekent dat dat ook keuzes buiten het ijs snel onderwerp van debat worden. Haar aanwezigheid in Miami leidde daardoor bijna automatisch tot vragen en speculaties.
Met haar video probeert ze de regie terug te pakken door zelf het verhaal te vertellen.
Gemengde reacties blijven
Hoewel veel volgers begrip tonen voor haar uitleg, zijn niet alle reacties positief. Sommige critici vinden dat een olympisch toernooi altijd prioriteit moet hebben, ongeacht persoonlijke omstandigheden.
Anderen wijzen erop dat topsporters óók mensen zijn en dat het logisch is dat ze keuzes maken op basis van hun privéleven.
De discussie laat vooral zien hoe groot de verwachtingen zijn rondom bekende sporters — zeker wanneer ze volop in de schijnwerpers staan.
Focus op herstel en toekomst
Na haar succesvolle Spelen lijkt Leerdam nu vooral tijd te nemen om te herstellen en bij te komen. Het seizoen was intens, met veel wedstrijden, media-aandacht en reizen.
Daarnaast is haar populariteit de afgelopen jaren flink gegroeid, waardoor iedere stap nauwlettend gevolgd wordt. Dat brengt kansen met zich mee, maar ook extra druk.
Toch blijft haar sportieve prestatie centraal staan: goud en zilver op de Winterspelen zijn resultaten die haar positie aan de wereldtop opnieuw bevestigen.
Meer dan alleen prestaties
Het verhaal rond haar vertrek laat ook een andere kant van topsport zien. Achter medailles en records zitten mensen met relaties, zorgen en keuzes die soms lastig uit te leggen zijn aan het grote publiek.
Leerdam lijkt met haar openheid vooral duidelijk te willen maken dat er achter elke beslissing een persoonlijke context zit — ook als die niet meteen zichtbaar is.
En dat maakt deze situatie misschien wel herkenbaar: zelfs olympische kampioenen moeten soms kiezen tussen professionele verplichtingen en persoonlijke verbondenheid.
Wat nu voor Jutta?
Na de Spelen richt Leerdam zich waarschijnlijk op herstel, voorbereiding op het nieuwe seizoen én haar persoonlijke leven. Fans blijven benieuwd naar haar volgende stappen, zowel op het ijs als daarbuiten.
Wat in elk geval duidelijk is: haar keuze om eerder te vertrekken kwam voort uit een persoonlijke reden waar ze zich verantwoordelijk voor voelde — en daar wilde ze zelf eerlijk over zijn.
Zo eindigen haar succesvolle Winterspelen niet alleen met medailles, maar ook met een gesprek over de balans tussen topsport en het leven daarachter.