Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.

“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.

Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf. Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat. Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.

Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid. Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.

Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp. Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
9-jarig meisje overlijdt in haar slaap na een bezoek aan de tandarts

Een tragische gebeurtenis in de Amerikaanse staat Californië houdt de gemoederen bezig. De 9-jarige Silvanna Moreno overleed enkele uren nadat zij een uitgebreide tandheelkundige behandeling had ondergaan. De autoriteiten onderzoeken de omstandigheden rond haar overlijden, terwijl ook de tandartspraktijk en de behandelend tandarts onder de aandacht zijn gekomen.
Volgens Amerikaanse media vond de behandeling plaats op 18 maart in een tandartspraktijk in Vista, nabij San Diego.
Langdurige tandheelkundige behandeling
Silvanna kampte al geruime tijd met ernstige tandpijn. Nadat eerdere behandelingen onvoldoende resultaat hadden opgeleverd, werd zij doorverwezen naar een gespecialiseerde praktijk voor een uitgebreide ingreep.
Volgens berichten in Amerikaanse media duurde de behandeling ongeveer drie uur. Tijdens de ingreep werden onder meer een wortelkanaalbehandeling uitgevoerd, een kroon geplaatst en meerdere aangetaste tanden verwijderd.
De behandeling vond plaats onder sedatie.
Discussie over gezondheid voorafgaand aan de ingreep
Na het overlijden ontstond ook aandacht voor de medische situatie van het meisje voorafgaand aan de behandeling.
Volgens familieleden had Silvanna de dag vóór de ingreep koorts gehad. De tandartspraktijk verklaarde echter dat op het vooraf ingevulde gezondheidsformulier was aangegeven dat de patiënte niet ziek was.
In een verklaring stelt de praktijk dat de behandeling zou zijn uitgesteld als bekend was geweest dat het meisje op dat moment gezondheidsklachten had.
Kliniek: behandeling verliep zonder complicaties
Volgens Dreamtime Dentistry verliep de ingreep zonder medische problemen.
De praktijk verklaarde dat Silvanna tijdens de behandeling voortdurend werd gecontroleerd door de tandarts-anesthesist. Daarbij zouden geen afwijkingen in haar vitale functies zijn vastgesteld.
Na afloop van de ingreep werd zij volgens de kliniek wakker, waren haar beschermende reflexen aanwezig en verkeerde zij in stabiele toestand. Vervolgens mocht zij onder begeleiding van haar moeder naar huis.
Gezondheid verslechtert thuis
Eenmaal thuis leek Silvanna aanvankelijk te rusten.
Volgens Amerikaanse media sliep zij ongeveer anderhalf uur, waarbij familieleden opmerkten dat zij luid snurkte. Later zou haar ademhaling geleidelijk zijn vertraagd.
Toen familieleden merkten dat zij niet meer reageerde, werden de hulpdiensten ingeschakeld.
Het meisje werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waar artsen vaststelden dat zij een hartstilstand had. Ondanks uitgebreide reanimatiepogingen overleed zij later.

Lijkschouwer noemt zeldzame aandoening
Uit het onderzoek van de lijkschouwer bleek dat de dood verband hield met methemoglobinemie in combinatie met recente toediening van lachgas.
Methemoglobinemie is een zeldzame aandoening waarbij het bloed minder goed zuurstof kan vervoeren. Volgens medische organisaties kan de aandoening in uitzonderlijke gevallen ontstaan na blootstelling aan bepaalde geneesmiddelen of chemische stoffen, waaronder in specifieke situaties ook lachgas.
Het gaat om een zeer zeldzame complicatie.
Tandarts reageert
Behandelend tandarts Ryan Watkins heeft verklaard dat tijdens de ingreep geen aanwijzingen waren voor het ontstaan van methemoglobinemie.
Volgens hem bleven de zuurstofwaarden gedurende de behandeling binnen de normale grenzen.
Hij stelde daarnaast dat de behandeling onmiddellijk zou zijn afgebroken als er signalen waren geweest dat het meisje deze complicatie ontwikkelde. In dat geval zou zij direct naar een ziekenhuis zijn overgebracht.
Ook benadrukte hij dat vooraf de medische voorgeschiedenis van het meisje was beoordeeld en dat volgens de praktijk de gebruikelijke veiligheidsprotocollen zijn gevolgd.
Eerder onderzocht
De zaak krijgt extra aandacht omdat de behandelend tandarts eerder onderwerp was van een tuchtrechtelijk onderzoek.
Volgens Amerikaanse media werd Ryan Watkins in 2016 onderzocht nadat een volwassen patiënt tijdens een tandheelkundige behandeling ernstig onwel was geworden na het toedienen van verdovingsmiddelen.
Die patiënt overleefde het incident. Naar aanleiding van het onderzoek kreeg Watkins later gedurende een bepaalde periode een beroepsmatige proeftijd opgelegd.
Er is op dit moment geen officiële conclusie dat dit eerdere incident verband houdt met het overlijden van Silvanna.
Onderzoek nog niet afgerond
De autoriteiten onderzoeken de volledige gang van zaken rond het overlijden van het meisje.
Daarnaast voert ook de tandartspraktijk een intern onderzoek uit naar de behandeling en de gebeurtenissen daarna.
Voorlopig is het overlijden door de lijkschouwer aangemerkt als een ongeval. Of uit het lopende onderzoek nog aanvullende conclusies of maatregelen voortvloeien, is op dit moment nog niet bekend.
Voor de familie van Silvanna staat ondertussen vooral het verwerken van een groot verlies centraal. De uitkomsten van de verschillende onderzoeken moeten de komende periode meer duidelijkheid geven over de precieze omstandigheden die tot haar overlijden hebben geleid.