Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.
Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf. Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat. Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.
Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid. Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.
Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp. Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
Bekend Nederlands zwembad sluit deuren na vreselijke gebeurtenis
Bij Zwembad De Schaeck in Twello is met grote verslagenheid gereageerd op het overlijden van medewerkster Scilla Riphagen. Zij overleed op 61-jarige leeftijd, zo maakte de directie van het zwembad bekend via de officiële website en sociale media.
Riphagen was bijna 41 jaar verbonden aan het zwembad en groeide in die periode uit tot een vertrouwd gezicht voor bezoekers, collega’s en vrijwilligers. Haar overlijden heeft dan ook diepe indruk gemaakt binnen de organisatie en de lokale gemeenschap.
Bijna vier decennia verbonden aan het zwembad
Scilla Riphagen begon haar loopbaan bij Zwembad De Schaeck in 1985.
In de jaren die volgden vervulde zij verschillende functies binnen de organisatie. De laatste jaren werkte zij op de afdeling personeelszaken, waar zij volgens collega’s bekendstond om haar betrokkenheid en persoonlijke aandacht.
In september vorig jaar vierde zij nog haar 40-jarig jubileum. Dat bijzondere moment werd samen met collega’s uitgebreid gevierd.
Dat het team nu, nog geen jaar later, afscheid moet nemen van een collega die zo lang aan het zwembad verbonden was, maakt het verlies extra ingrijpend.
Emotioneel bericht van de directie
In een gezamenlijk bericht staan de directie en medewerkers stil bij het overlijden van hun collega.
Zij omschrijven Scilla als iemand die voor duizenden bezoekers een warm welkom vormde en altijd klaarstond voor collega’s en gasten.
Volgens het zwembad maakte zij met haar betrokkenheid, humor en oprechte belangstelling voor anderen dagelijks het verschil.
Ook haar karakteristieke lach, haar enthousiasme en haar inzet worden in het eerbetoon nadrukkelijk genoemd.
“Een leegte die niet zomaar wordt gevuld”
In het bericht laten collega’s weten dat het verlies nauwelijks te bevatten is.
Zij schrijven dat Scilla tot het laatste moment kracht en doorzettingsvermogen bleef tonen en dat haar afwezigheid een grote leegte achterlaat binnen het team.
De organisatie spreekt daarnaast haar medeleven uit aan haar familie, vrienden en iedereen die haar dierbaar was.
Aangepaste openingstijden
Vanwege het overlijden heeft Zwembad De Schaeck besloten de openingstijden tijdelijk aan te passen.
Medewerkers krijgen daarmee de gelegenheid om gezamenlijk afscheid te nemen van hun collega.
Ook een eerder geplande Summer Party is geannuleerd.
De directie bedankt bezoekers voor hun begrip en benadrukt dat het welzijn van medewerkers in deze periode voorop staat.
Veel steunbetuigingen
Na het bekendmaken van het overlijden verschenen tientallen reacties van bezoekers, oud-medewerkers en bekenden.
Velen beschrijven Scilla als een warme, betrokken en behulpzame collega die jarenlang een belangrijke rol speelde binnen het zwembad.
Ook mensen die haar jaren geleden leerden kennen, halen herinneringen op aan haar vriendelijke karakter en haar inzet voor bezoekers.
De vele berichten laten zien hoeveel mensen zij gedurende haar loopbaan heeft ontmoet.
“Een belangrijk onderdeel van De Schaeck”
Bestuurslid Alec Grimmius noemt het overlijden een groot verlies voor de organisatie.
Volgens hem heeft Scilla een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van het zwembad zoals bezoekers dat vandaag kennen.
Daarnaast wijst hij erop dat in de afgelopen tientallen jaren honderden medewerkers via haar hun eerste baan of een nieuwe functie binnen het zwembad kregen.
Hij omschrijft haar als een collega op wie iedereen kon rekenen.
Indruk achtergelaten
Ook oud-collega’s reageren zichtbaar aangeslagen.
In hun reacties omschrijven zij Scilla als een opgewekte persoonlijkheid die altijd belangstelling had voor anderen.
Verschillende mensen geven aan haar vrolijkheid, betrokkenheid en positieve uitstraling nooit te zullen vergeten.
Voor velen was zij onlosmakelijk verbonden met Zwembad De Schaeck.
Geen informatie over doodsoorzaak
Over de oorzaak van het overlijden heeft de familie of de organisatie geen mededelingen gedaan.
Uit respect voor de privacy zijn daarover geen verdere details bekendgemaakt.
Grote impact op de gemeenschap
Met het overlijden van Scilla Riphagen verliest Zwembad De Schaeck niet alleen een zeer ervaren medewerker, maar ook iemand die voor veel bezoekers het vertrouwde gezicht van het zwembad was.
Na bijna 41 jaar dienstverband laat zij een blijvende indruk achter bij collega’s, bezoekers en iedereen die met haar heeft samengewerkt.
De vele steunbetuigingen laten zien hoeveel waardering en respect er was voor haar inzet en persoonlijke betrokkenheid. Haar naam zal voor velen verbonden blijven aan de geschiedenis van Zwembad De Schaeck in Twello.