Actueel
John de Wolf gebroken: ”Ze leeft niet meer”
John de Wolf, een naam die in de voetbalwereld synoniem staat voor kracht en onverzettelijkheid, heeft in zijn carrière veel meegemaakt. Als speler was hij berucht om zijn harde spel en kreeg hij de bijnaam ’t Beest van Rotterdam. Maar achter deze stoere façade schuilt een man die diep geraakt is door een persoonlijke tragedie: het gevecht van zijn moeder tegen Alzheimer. Voor de inmiddels 62-jarige oud-voetballer is dit een strijd waar hij geen oplossing voor heeft.
“Ze herkent me niet meer”
In een openhartig interview met het weekblad Privé eerder dit jaar, deelde De Wolf het schrijnende verhaal van zijn 82-jarige moeder, bij wie Alzheimer is vastgesteld. De z!ekte heeft haar zo in haar greep dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds.
De realiteit is keihard voor De Wolf. Als iemand die bekendstaat om zijn robuustheid, zowel op als buiten het veld, is dit een situatie die hem emotioneel aan het wankelen brengt. “Ik zei toen ik bij haar kwam: ‘Ik ben het, John, je zoon.’ Toen antwoordde mijn moeder: ‘Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.’” Het is een uitspraak die de harde realiteit van Alzheimer pijnlijk duidelijk maakt.
Een onmenselijk proces
In een recent interview met sportmagazine Helden sprak De Wolf opnieuw over de toestand van zijn moeder. Hij beschreef hoe de z!ekte haar niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en karakterologisch heeft veranderd. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” verzuchtte hij.
De Wolf benoemt de situatie als “mensonterend.” Het is moeilijk te bevatten dat iemand die hij zijn hele leven heeft gekend, nu zo veranderd is door de z!ekte. Het gevoel van machteloosheid is groot, vooral omdat er geen genezing is voor Alzheimer. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Ik wil haar zo niet zien lijden,” aldus de oud-voetballer.
Een wrang familiepatroon
Wat de situatie nog wranger maakt, is dat Alzheimer al eerder zijn familie heeft geraakt. Johns oma leed eveneens aan deze slopende z!ekte. De moeder van John verzorgde destijds haar eigen moeder en maakte toen een opmerking die nu bijzonder beladen is. “Ze zei altijd: ‘Zo wil ik niet worden. Mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje.’”
Deze wens is echter nooit officieel vastgelegd, waardoor Johns moeder nu een lot ondergaat dat ze zelf nooit heeft gewild. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” stelt De Wolf. Het is een onderwerp dat hij met veel pijn en verdriet bespreekt, en dat tegelijkertijd de complexe discussie rondom euth*nasie en Alzheimer aanzwengelt.
De impact op John
Voor iemand als John de Wolf, die altijd heeft gestreden voor zijn successen en als baken van kracht werd gezien, is het moeilijk om toe te moeten kijken hoe zijn moeder zo achteruitgaat. Het is een strijd waar hij als zoon geen controle over heeft, wat de situatie des te schrijnender maakt. Zijn openheid over de situatie laat zien hoe diep de z!ekte Alzheimer niet alleen patiënten, maar ook hun geliefden raakt.
Steunbetuigingen
Het verhaal van John de Wolf en zijn moeder raakt niet alleen de voetbalwereld, maar ook mensen daarbuiten. Alzheimer is een z!ekte die in vele families voorkomt, en Johns verhaal geeft een gezicht aan de ontelbare gezinnen die dagelijks met dezelfde worstelingen te maken hebben.
De openheid van De Wolf wordt dan ook met veel respect ontvangen. Op sociale media stromen de steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en bedanken hem voor zijn eerlijkheid. Het toont aan hoe belangrijk het is om dit soort verhalen te blijven delen, zodat er meer aandacht en begrip ontstaat voor de impact van Alzheimer.
Een bredere discussie
Johns verhaal raakt aan een groter vraagstuk: hoe gaan we om met mensen die lijden aan 0ngeneeslijke z!ekten zoals Alzheimer? Zijn pleidooi voor eerder ingrijpen bij ondraaglijk lijden zet de discussie rondom euth*nasie opnieuw op scherp. Veel mensen herkennen zich in de situatie en hopen dat Johns openheid bijdraagt aan meer bewustwording en mogelijk verandering in beleid.
Conclusie
John de Wolf, ooit het onwrikbare boegbeeld van het Nederlandse voetbal, laat in zijn persoonlijke verhaal zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Zijn strijd is niet meer op het veld, maar in zijn hart, terwijl hij toekijkt hoe Alzheimer zijn moeder stukje bij beetje van hem afneemt. Het is een aangrijpend verhaal dat laat zien dat zelfs de sterkste onder ons worstelen met de pijn van verlies.
Onze gedachten zijn bij John, zijn moeder en alle families die te maken hebben met Alzheimer. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is om steun en liefde te bieden in deze moeilijke tijden. Heb je zelf een boodschap voor John? Laat dan een reactie achter om je steun te betuigen.
Actueel
Mariska Bauer veroorzaakt opschudding met onthulling over het slaapkamerleven: “Frans Bauer laat me elke nacht versteld staan”
In televisieprogramma’s waarin bekende Nederlanders een paar dagen intensief met elkaar optrekken, ontstaan vaak momenten die spontaner en persoonlijker zijn dan vooraf verwacht. Dat bleek ook in een recente aflevering van Het Waren 2 Fantastische Dagen, waarin Mariska Bauer openhartig sprak over haar lange relatie met Frans Bauer. Het gesprek zorgde voor veel reacties, vooral omdat Mariska zich opvallend eerlijk uitliet over hoe hun relatie na al die jaren nog steeds sterk aanvoelt. En zoals vaker bij dit soort momenten bleef ook de familie niet buiten beeld: zoon Christiaan Bauer reageerde later met een knipoog op de uitspraken van zijn moeder.
Openhartige gesprekken voor de camera
Het concept van Het Waren 2 Fantastische Dagen draait om echte gesprekken en persoonlijke verhalen. De deelnemers brengen samen tijd door en praten over hun leven, hun keuzes en hun relaties. Juist doordat de sfeer ontspannen is, vergeten deelnemers soms dat alles wordt vastgelegd. Dat levert momenten op die kijkers als oprecht en herkenbaar ervaren.
Tijdens een gesprek waarin oude foto’s werden bekeken, kwam een nostalgisch moment naar voren toen een beeld van Mariska en Frans uit eerdere jaren werd getoond. De herinnering bracht zichtbaar warme gevoelens naar boven. Mariska reageerde lachend en vroeg zich hardop af of er eigenlijk wel zoveel veranderd was. Volgens haar is de basis van hun relatie nog altijd hetzelfde gebleven: vertrouwd, liefdevol en gebaseerd op wederzijds respect.
Ze gaf aan dat ze haar man nog steeds ziet zoals vroeger, iets wat volgens haar juist de kracht is van een langdurige relatie. Die herkenning en verbondenheid zorgen ervoor dat de relatie met de jaren alleen maar sterker is geworden.
Hoe houd je een lange relatie levendig?
Het gesprek kreeg vervolgens een andere wending toen mede-deelnemer Christina Curry een vraag stelde die veel mensen waarschijnlijk herkennen: hoe zorg je ervoor dat een relatie na zoveel jaren nog spannend en leuk blijft? Het is een onderwerp waar veel stellen mee te maken krijgen, maar waar niet altijd openlijk over wordt gesproken.
Mariska reageerde ontspannen en zonder gêne. Volgens haar zit het geheim niet in grote gebaren, maar juist in aandacht voor elkaar. Ze benadrukte dat het belangrijk is om samen te blijven lachen en tijd voor elkaar te maken, ook wanneer het leven druk is door werk, gezin en andere verplichtingen.
Met een lach voegde ze eraan toe dat het volgens haar met de jaren alleen maar beter wordt. Die uitspraak zorgde voor een vrolijke sfeer aan tafel en maakte duidelijk dat het gesprek vooral ging over verbondenheid en het plezier dat je samen kunt blijven ervaren, ook na tientallen jaren samen.
Een huwelijk dat al jaren standhoudt
Frans en Mariska Bauer vormen al lange tijd een van de bekendste koppels van Nederland. Hun relatie begon ver voordat de zanger uitgroeide tot een nationale bekendheid. Door de jaren heen hebben ze samen verschillende fases doorgemaakt: van jonge geliefden tot ouders van een groot gezin, en van relatieve rust naar een leven waarin media-aandacht een constante factor werd.
Juist omdat hun relatie zo zichtbaar is geweest voor het publiek, spreekt hun openheid veel mensen aan. Ze laten zien dat een langdurige relatie niet alleen draait om romantiek, maar ook om samenwerken, elkaar steunen en samen groeien.
Mariska gaf in het programma aan dat zij en Frans elkaar door en door kennen. Volgens haar is dat geen nadeel, maar juist een voordeel. Die vertrouwdheid zorgt ervoor dat ze zich volledig zichzelf kan voelen binnen de relatie.
Humor binnen de familie
Dat zulke openhartige uitspraken ook voor komische momenten kunnen zorgen binnen de familie, bleek toen Shownieuws later zoon Christiaan Bauer sprak. Hij had nog niets gehoord over de inhoud van de aflevering en reageerde zichtbaar verrast toen hem werd verteld waar zijn moeder over had gesproken.
Met een lach gaf hij aan dat hij het natuurlijk fijn vindt dat zijn ouders gelukkig zijn, maar dat sommige details misschien niet per se aan de keukentafel besproken hoeven te worden. Zijn reactie werd door veel kijkers als herkenbaar ervaren: volwassen kinderen vinden het vaak ongemakkelijk om hun ouders zo persoonlijk over hun relatie te horen praten.
Ook zijn vriendin Rosalie moest lachen om de situatie. De luchtige reactie van Christiaan zorgde ervoor dat het onderwerp vooral met humor werd benaderd, zonder dat het ongemakkelijk werd.
Relaties in de schijnwerpers
Bekende Nederlanders bevinden zich vaak in een bijzondere positie. Hun privéleven is deels openbaar, waardoor persoonlijke uitspraken sneller onderwerp van gesprek worden. Toch lijkt het stel Bauer daar ontspannen mee om te gaan. Hun openheid wordt door veel fans juist gewaardeerd, omdat het een menselijk beeld geeft achter de bekende naam.
In een tijd waarin relaties van beroemdheden regelmatig onder druk staan, wordt het huwelijk van Frans en Mariska vaak gezien als een voorbeeld van stabiliteit. Ze benadrukken regelmatig dat hun gezin en onderlinge band altijd op de eerste plaats komen, ongeacht werk of bekendheid.
Vijftig en nog vol energie
Mariska vierde onlangs haar vijftigste verjaardag, een moment waarop veel mensen terugkijken op wat ze hebben bereikt. In interviews gaf ze eerder al aan dat ze zich juist energiek en positief voelt in deze levensfase. Volgens haar betekent ouder worden niet dat je moet inleveren op plezier of levenslust.
Die houding kwam ook in het programma duidelijk naar voren. Haar uitspraken waren niet bedoeld om te provoceren, maar om te laten zien dat een relatie zich blijft ontwikkelen. Liefde en aantrekkingskracht veranderen misschien van vorm, maar verdwijnen niet zomaar.
Een herkenbaar verhaal
Het gesprek in Het Waren 2 Fantastische Dagen raakte uiteindelijk een onderwerp waar veel kijkers zich in herkennen: hoe houd je een lange relatie levend terwijl het leven doorgaat? Door er open en met humor over te praten, ontstond een moment dat zowel persoonlijk als luchtig aanvoelde.
De reactie van zoon Christiaan gaf daar een extra dimensie aan. Het liet zien dat achter de bekende familie Bauer gewoon een gezin schuilt waarin wordt gelachen, geplaagd en soms ook een beetje gegeneerd gereageerd wordt.
En misschien is dat juist de reden waarom het publiek al zo lang met hen meeleeft. Niet vanwege perfecte verhalen, maar omdat hun leven — ondanks alle bekendheid — herkenbaar blijft. Een relatie die al jarenlang standhoudt, met ruimte voor humor, eerlijkheid en vooral veel onderlinge liefde.