Actueel
Jeroen Pauw emotioneel bij uitvaart van Manuëla Kemp: ‘Sorry, ik kan het niet’ zij was echt mijn liefde!
Jeroen Pauw was zichtbaar geëmotioneerd tijdens de uitvaart van zijn ex-geliefde Manuëla Kemp. De bekende presentator kon zijn emoties moeilijk de baas toen hij door een cameraploeg van RTL Boulevard werd aangesproken vlak voor de plechtigheid op begraafplaats Zorgvlied. “Sorry, ik ben vandaag gewoon even niet zo goed erin,” zei hij met een breekbare stem.
Een afscheid van een icoon
Manuëla Kemp, een geliefde persoonlijkheid in de Nederlandse media, werd herdacht door vrienden, familie en collega’s. De uitvaart vond plaats op Zorgvlied, gelegen aan de oever van de Amstel, een plek die bekend staat om haar serene sfeer. Onder de aanwezigen bevonden zich vele bekende Nederlanders, die hun respect kwamen betuigen aan een vrouw die diepe indruk had gemaakt in hun levens.
Jeroen Pauw, die jarenlang een relatie had met Manuëla, was een van de prominente gasten. Hoewel hij de winters doorgaans doorbrengt op Curaçao, vloog hij speciaal terug naar Nederland om afscheid te nemen. “Manuëla heeft altijd een bijzondere plek in mijn leven gehad,” liet Jeroen eerder weten. Ondanks speculaties over zijn aanwezigheid, was hij er om haar de laatste eer te bewijzen.
Cameraploegen bij Zorgvlied
Zoals vaak bij de uitvaarten van bekende Nederlanders, stonden er cameraploegen opgesteld bij de ingang van Zorgvlied. Zowel RTL Boulevard als Shownieuws probeerden reacties te krijgen van aanwezige BN’ers. Toen Jeroen Pauw door een verslaggever werd aangesproken, bleek al snel hoe zwaar het verlies hem viel.
Op de vraag wat Manuëla voor hem betekende, reageerde hij emotioneel: “Ja, dat kan niet kort. Als je vraagt wat Manuëla voor mij betekent, dat kan ik je niet kort zeggen, dus dan laat ik hem even voor nu. Sorry. Ja, sorry, ik ben vandaag gewoon even niet zo goed erin.”
Steun vanuit de studio
In de studio van RTL Boulevard werd uitgebreid stilgestaan bij de emotionele reactie van Jeroen. Tv-kenner Rob Goossens herinnerde het publiek eraan dat Jeroen en Manuëla acht jaar lang een relatie hadden. “We hebben hem even gesproken, maar je zult zien: hij kon moeilijk uit z’n woorden komen,” legde Rob uit, terwijl een fragment van het interview werd getoond.
Daphne Bunskoek, een andere ex van Jeroen, reageerde vol begrip: “Ja, dat is ook heel logisch. Op zo’n moment weet je gewoon niet wat je moet zeggen. Het is ontzettend moeilijk.” De studio hield een respectvolle en ingetogen toon terwijl het verlies van Manuëla werd besproken.
Patty Brard in tranen
Ook in de uitzending van Shownieuws kwam het afscheid van Manuëla aan bod. Patty Brard, die eveneens bij de uitvaart aanwezig was, was zichtbaar geëmotioneerd. “Het was een prachtig afscheid, maar ook intens verdrietig. Het verlies is enorm,” vertelde ze terwijl ze vocht tegen haar tranen.
Een blijvende leegte
Manuëla Kemp was jarenlang een vertrouwd gezicht in de Nederlandse media en laat een grote leegte achter bij haar dierbaren. Haar warme persoonlijkheid en grote talent hebben een onuitwisbare indruk gemaakt op de mensen om haar heen. De uitvaart was een moment van collectieve rouw, waarin iedereen stil stond bij haar leven en nalatenschap.
Voor Jeroen Pauw, die duidelijk geraakt was door het verlies, was het een dag vol emoties. Zijn kwetsbare reactie liet zien hoe groot de impact van Manuëla op zijn leven was. Zoals velen die haar kenden benadrukten: “Manuëla zal altijd in ons hart blijven.”
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.