Actueel
Jeroen Pauw emotioneel bij uitvaart van Manuëla Kemp: ‘Sorry, ik kan het niet’ zij was echt mijn liefde!
Jeroen Pauw was zichtbaar geëmotioneerd tijdens de uitvaart van zijn ex-geliefde Manuëla Kemp. De bekende presentator kon zijn emoties moeilijk de baas toen hij door een cameraploeg van RTL Boulevard werd aangesproken vlak voor de plechtigheid op begraafplaats Zorgvlied. “Sorry, ik ben vandaag gewoon even niet zo goed erin,” zei hij met een breekbare stem.
Een afscheid van een icoon
Manuëla Kemp, een geliefde persoonlijkheid in de Nederlandse media, werd herdacht door vrienden, familie en collega’s. De uitvaart vond plaats op Zorgvlied, gelegen aan de oever van de Amstel, een plek die bekend staat om haar serene sfeer. Onder de aanwezigen bevonden zich vele bekende Nederlanders, die hun respect kwamen betuigen aan een vrouw die diepe indruk had gemaakt in hun levens.
Jeroen Pauw, die jarenlang een relatie had met Manuëla, was een van de prominente gasten. Hoewel hij de winters doorgaans doorbrengt op Curaçao, vloog hij speciaal terug naar Nederland om afscheid te nemen. “Manuëla heeft altijd een bijzondere plek in mijn leven gehad,” liet Jeroen eerder weten. Ondanks speculaties over zijn aanwezigheid, was hij er om haar de laatste eer te bewijzen.
Cameraploegen bij Zorgvlied
Zoals vaak bij de uitvaarten van bekende Nederlanders, stonden er cameraploegen opgesteld bij de ingang van Zorgvlied. Zowel RTL Boulevard als Shownieuws probeerden reacties te krijgen van aanwezige BN’ers. Toen Jeroen Pauw door een verslaggever werd aangesproken, bleek al snel hoe zwaar het verlies hem viel.
Op de vraag wat Manuëla voor hem betekende, reageerde hij emotioneel: “Ja, dat kan niet kort. Als je vraagt wat Manuëla voor mij betekent, dat kan ik je niet kort zeggen, dus dan laat ik hem even voor nu. Sorry. Ja, sorry, ik ben vandaag gewoon even niet zo goed erin.”
Steun vanuit de studio
In de studio van RTL Boulevard werd uitgebreid stilgestaan bij de emotionele reactie van Jeroen. Tv-kenner Rob Goossens herinnerde het publiek eraan dat Jeroen en Manuëla acht jaar lang een relatie hadden. “We hebben hem even gesproken, maar je zult zien: hij kon moeilijk uit z’n woorden komen,” legde Rob uit, terwijl een fragment van het interview werd getoond.
Daphne Bunskoek, een andere ex van Jeroen, reageerde vol begrip: “Ja, dat is ook heel logisch. Op zo’n moment weet je gewoon niet wat je moet zeggen. Het is ontzettend moeilijk.” De studio hield een respectvolle en ingetogen toon terwijl het verlies van Manuëla werd besproken.
Patty Brard in tranen
Ook in de uitzending van Shownieuws kwam het afscheid van Manuëla aan bod. Patty Brard, die eveneens bij de uitvaart aanwezig was, was zichtbaar geëmotioneerd. “Het was een prachtig afscheid, maar ook intens verdrietig. Het verlies is enorm,” vertelde ze terwijl ze vocht tegen haar tranen.
Een blijvende leegte
Manuëla Kemp was jarenlang een vertrouwd gezicht in de Nederlandse media en laat een grote leegte achter bij haar dierbaren. Haar warme persoonlijkheid en grote talent hebben een onuitwisbare indruk gemaakt op de mensen om haar heen. De uitvaart was een moment van collectieve rouw, waarin iedereen stil stond bij haar leven en nalatenschap.
Voor Jeroen Pauw, die duidelijk geraakt was door het verlies, was het een dag vol emoties. Zijn kwetsbare reactie liet zien hoe groot de impact van Manuëla op zijn leven was. Zoals velen die haar kenden benadrukten: “Manuëla zal altijd in ons hart blijven.”
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”

Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.



