Actueel
hond verliest de hoop, “huilt eindeloos” na 260 dagen in het asiel – op zoek naar een perfect nieuw huis
In de stille, echoënde gangen van de Humane Society for Hamilton County in Indiana, waar het gefilterde licht zachtjes op de vloer valt, weerklinkt een hartverscheurend geluid. Het is het huilen van Major, een vierjarige terriër/pitbull-mix, wiens hoop langzaam vervaagt na meer dan 260 dagen in een kennel. Zijn verhaal is een droevige herinnering aan de vergeten dieren in asielen, maar ook een levend bewijs van de veerkracht en ongebroken geest van een hond die blijft hopen op een liefdevol thuis.
Verwaarlozing
Major’s saga begon op een zomerdag toen hij als zwerver werd binnengebracht bij het asiel, afhankelijk van de vriendelijkheid van vreemden en de schaduw van wat ooit een thuis was.
Bij zijn binnenkomst ontdekten de medewerkers dat hij gechipt was, wat aangaf dat iemand hem ooit had liefgehad, of op zijn minst gekend.
Hoopvol contacteerden ze zijn voormalige eigenaren, in de verwachting dat deze hem zouden willen terugzien.
Hun beloften bleken echter loos; ze verklaarden dat ze hem zouden komen ophalen, maar lieten hem in een voortdurende staat van wachten achter.
Wanhoop
Aanvankelijk was Major het toonbeeld van vreugde binnen de muren van het asiel. Hij speelde altijd met zijn geliefde Jolly Ball en charmeerde iedereen met zijn zachtaardige en gevoelige natuur.
Hij werd snel een favoriet onder het personeel, dat hem liefdevolle bijnamen gaf zoals ‘Major Hunk’ en ‘Major Heartthrob’.
Maar ondanks deze genegenheid en zijn aantrekkelijke persoonlijkheid, bleef een permanent thuis een onvervulde belofte.
Terwijl de maanden verstreken en elke potentiële adoptant voorbijliep zonder een tweede blik, verviel Major in een diepe melancholie.
Strijd
De constante afwijzing en het gebrek aan een liefdevolle omgeving hebben een diepe wond geslagen in Majors eens zo levendige geest. Hij veranderde van een speelse en levendige hond in een schim van zijn voormalige zelf, vaak huilend in zijn verblijf, een geluid dat zowel medewerkers als bezoekers raakt.
In een poging om zijn stress te verminderen, verplaatste het asiel hem naar een rustigere bezoekkamer, maar de echte oplossing – een liefdevol en permanent thuis – blijft uit.
Zoektocht
Major heeft specifieke behoeften wat betreft zijn toekomstige leefomgeving: hij zou het beste passen in een huis zonder jonge kinderen of katten, waar hij de onverdeelde aandacht en ruimte krijgt om te bloeien. Hoewel hij goed overweg kan met andere honden, is zijn kracht soms te veel voor zijn eigen goed, en daarom wordt een voorzichtige kennismaking aangemoedigd. Zijn ideale eigenaar zou iemand zijn die niet alleen zijn energie en speelsheid kan waarderen, maar ook de tijd en toewijding kan geven die hij verdient.
Adoptie
Het asiel doet een emotioneel beroep op de gemeenschap: als je klaar bent om een liefdevolle, sterke en speelse vriend in je leven te verwelkomen, overweeg dan om Major een kans te geven. Hij vertegenwoordigt niet alleen zichzelf maar ook de talloze andere dieren die nog steeds in asielen over de hele wereld verblijven, wachtend op die ene persoon die hun leven voorgoed zal veranderen.
Actueel
Verbijsterend moment tijdens uitvaart Jerney Kaagman (79): Henkjan Smits haalt hard uit
Henkjan Smits heeft met gemengde gevoelens teruggekeken op de uitvaart van Jerney Kaagman. De twee waren jarenlang samen te zien als juryleden in het populaire televisieprogramma Idols en kenden elkaar goed. Hoewel Smits het afscheid in de tuin van Kaagman bijzonder mooi vond, begrijpt hij niet waarom verschillende mensen die jarenlang belangrijk voor haar waren niet aanwezig waren.
Jerney Kaagman overleed op 31 juli op 79-jarige leeftijd. De zangeres, die grote bekendheid verwierf als frontvrouw van Earth & Fire en later als jurylid van Idols, kampte al jarenlang met de ziekte van Parkinson.
Haar overlijden werd pas later door haar nabestaanden bekendgemaakt. Op dat moment was het afscheid van Kaagman al achter de rug. De uitvaart vond plaats in besloten kring.
Dat zorgde voor verbazing, zeker omdat Kaagman gedurende haar lange carrière een groot netwerk had opgebouwd binnen de Nederlandse muziek- en entertainmentwereld.
Henkjan Smits aanwezig bij afscheid
Henkjan Smits behoorde tot de kleine groep mensen die wel aanwezig was bij het afscheid. In Goedemorgen Nederland vertelde hij hoe hij die middag heeft ervaren.
Over de locatie en de manier waarop Kaagman was opgebaard, is hij positief.
“Het was wel mooi bij haar thuis in haar tuin. Een hele mooie mand waar ze in lag stond in haar geliefde tuin, wat ik allemaal prachtig vind. Ik vind het goed dat ze eindelijk rust heeft gevonden en haar laatste adem heeft uitgeblazen.”
Het persoonlijke karakter van het afscheid paste volgens hem goed bij Kaagman. Toch bleef Smits na afloop met een ongemakkelijk gevoel achter.
Dat had vooral te maken met de mensen die er níét waren.
Gastenlijst zorgt voor verbazing
Smits kende Kaagman als iemand die veel waarde hechtte aan haar privacy. Tegelijkertijd benadrukt hij dat ze als artiest juist enorm kon genieten van haar publiek en de waardering die ze gedurende haar carrière kreeg.
“Ik ken Jerney als iemand die heel erg op privacy gesteld was, maar ook leefde voor het applaus. Ze leefde voor het publiek en had veel vrienden.”
Juist daarom vond hij het moeilijk dat het afscheid zo klein was gehouden.
“En dit was in besloten kring met alleen maar de familie en een paar echte vrienden. En ik vond dat moeilijk.”
Volgens Smits waren er verschillende mensen met wie Kaagman jarenlang een goede band had, maar die niet aanwezig waren bij haar afscheid.
Hij noemt daarbij onder anderen muzikant Jan Akkerman en zanger Henk Westbroek.
“Ik denk er zijn zoveel mensen… Een Jan Akkerman, een Henk Westbroek en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mensen die tot het bittere eind een vriendschapsrelatie met Jerney hebben gehad. Die waren er allemaal niet.”
Ook de mensen die Kaagman tijdens haar ziekte verzorgden, ontbraken volgens Smits.
“De verzorging was er ook niet. Ik vond het eigenlijk een hele moeilijke middag daardoor.”
Bijzonder leven in de Nederlandse muziekwereld
Het besloten karakter van de uitvaart valt extra op vanwege de lange carrière van Kaagman. Ze groeide uit tot een van de bekendste vrouwen binnen de Nederlandse popmuziek en werd als zangeres van Earth & Fire een vertrouwd gezicht.
Later maakte een nieuwe generatie kennis met haar toen ze plaatsnam achter de jurytafel van Idols. Samen met onder anderen Henkjan Smits beoordeelde ze jarenlang kandidaten die droomden van een carrière in de muziek.
Kaagman stond bekend om haar uitgesproken mening en haar grote kennis van de muziekindustrie. Achter de schermen bouwde ze door de jaren heen bovendien veel langdurige contacten en vriendschappen op.
Dat is voor Smits kennelijk een van de redenen waarom hij liever had gezien dat een grotere groep mensen de mogelijkheid had gekregen om afscheid van haar te nemen.
Tegelijkertijd was het uiteindelijk aan de nabestaanden om te bepalen hoe het afscheid werd georganiseerd.
Smits gunt Kaagman haar rust
Ondanks zijn kritiek op de uitvaart benadrukt Smits dat hij Kaagman haar rust gunt. Ze kampte lange tijd met Parkinson en haar gezondheid ging daardoor steeds verder achteruit.
Voor Smits is juist dat langdurige ziekteproces moeilijk om te accepteren.
“Die rust gun ik haar, want dat had veel eerder moeten gebeuren.”
Hij spreekt vervolgens zijn persoonlijke mening uit over de manier waarop ernstig zieke mensen aan het einde van hun leven meer mogelijkheden zouden moeten hebben.
“Ik vind dit einde op deze manier te pijnlijk, maar dat is mijn mening.”
Volgens Smits zou er daarom gekeken moeten worden naar de mogelijkheden rondom levensbeëindiging voor mensen die zeer ernstig ziek zijn.
“Ik vind dat mensen niet op deze manier aan hun einde moeten komen. Ik vind dat er een wet moet komen dat als mensen zo ziek worden, dat er dan niet een natuurlijke dood hoeft te zijn, maar dat er een soort levensbeëindiging kan zijn.”
Daarmee benadrukt Smits dat het om zijn persoonlijke visie gaat. Zijn uitspraken raken aan de bredere en gevoelige maatschappelijke discussie over euthanasie en hulp bij levensbeëindiging.
Afscheid roept gemengde gevoelens op
Voor Henkjan Smits blijft het afscheid van zijn voormalige Idols-collega daardoor een middag met twee gezichten.
Aan de ene kant vond hij het mooi dat Jerney Kaagman in haar eigen geliefde tuin werd opgebaard en dat het afscheid een intiem karakter had. Aan de andere kant bleef bij hem het gevoel hangen dat belangrijke mensen uit haar leven ontbraken.
Vooral omdat Kaagman volgens hem naast haar behoefte aan privacy ook iemand was die haar hele leven verbonden was met muziek, publiek en collega’s.
Het overlijden van Jerney Kaagman betekent hoe dan ook het afscheid van een vrouw die gedurende tientallen jaren een belangrijke rol speelde binnen de Nederlandse muziekwereld.
Haar periode bij Earth & Fire, haar werk binnen de muziekindustrie en haar jaren achter de jurytafel van Idols maakten haar bekend bij meerdere generaties.
Voor Smits overheerst uiteindelijk vooral het besef dat zijn voormalige collega eindelijk rust heeft. Tegelijkertijd steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij het jammer vindt dat het laatste afscheid volgens hem niet met meer mensen uit haar leven kon worden gedeeld.