Actueel
hond verliest de hoop, “huilt eindeloos” na 260 dagen in het asiel – op zoek naar een perfect nieuw huis
In de stille, echoënde gangen van de Humane Society for Hamilton County in Indiana, waar het gefilterde licht zachtjes op de vloer valt, weerklinkt een hartverscheurend geluid. Het is het huilen van Major, een vierjarige terriër/pitbull-mix, wiens hoop langzaam vervaagt na meer dan 260 dagen in een kennel. Zijn verhaal is een droevige herinnering aan de vergeten dieren in asielen, maar ook een levend bewijs van de veerkracht en ongebroken geest van een hond die blijft hopen op een liefdevol thuis.
Verwaarlozing
Major’s saga begon op een zomerdag toen hij als zwerver werd binnengebracht bij het asiel, afhankelijk van de vriendelijkheid van vreemden en de schaduw van wat ooit een thuis was.
Bij zijn binnenkomst ontdekten de medewerkers dat hij gechipt was, wat aangaf dat iemand hem ooit had liefgehad, of op zijn minst gekend.
Hoopvol contacteerden ze zijn voormalige eigenaren, in de verwachting dat deze hem zouden willen terugzien.
Hun beloften bleken echter loos; ze verklaarden dat ze hem zouden komen ophalen, maar lieten hem in een voortdurende staat van wachten achter.
Wanhoop
Aanvankelijk was Major het toonbeeld van vreugde binnen de muren van het asiel. Hij speelde altijd met zijn geliefde Jolly Ball en charmeerde iedereen met zijn zachtaardige en gevoelige natuur.
Hij werd snel een favoriet onder het personeel, dat hem liefdevolle bijnamen gaf zoals ‘Major Hunk’ en ‘Major Heartthrob’.
Maar ondanks deze genegenheid en zijn aantrekkelijke persoonlijkheid, bleef een permanent thuis een onvervulde belofte.
Terwijl de maanden verstreken en elke potentiële adoptant voorbijliep zonder een tweede blik, verviel Major in een diepe melancholie.
Strijd
De constante afwijzing en het gebrek aan een liefdevolle omgeving hebben een diepe wond geslagen in Majors eens zo levendige geest. Hij veranderde van een speelse en levendige hond in een schim van zijn voormalige zelf, vaak huilend in zijn verblijf, een geluid dat zowel medewerkers als bezoekers raakt.
In een poging om zijn stress te verminderen, verplaatste het asiel hem naar een rustigere bezoekkamer, maar de echte oplossing – een liefdevol en permanent thuis – blijft uit.
Zoektocht
Major heeft specifieke behoeften wat betreft zijn toekomstige leefomgeving: hij zou het beste passen in een huis zonder jonge kinderen of katten, waar hij de onverdeelde aandacht en ruimte krijgt om te bloeien. Hoewel hij goed overweg kan met andere honden, is zijn kracht soms te veel voor zijn eigen goed, en daarom wordt een voorzichtige kennismaking aangemoedigd. Zijn ideale eigenaar zou iemand zijn die niet alleen zijn energie en speelsheid kan waarderen, maar ook de tijd en toewijding kan geven die hij verdient.
Adoptie
Het asiel doet een emotioneel beroep op de gemeenschap: als je klaar bent om een liefdevolle, sterke en speelse vriend in je leven te verwelkomen, overweeg dan om Major een kans te geven. Hij vertegenwoordigt niet alleen zichzelf maar ook de talloze andere dieren die nog steeds in asielen over de hele wereld verblijven, wachtend op die ene persoon die hun leven voorgoed zal veranderen.
Actueel
Rotterdammer verdacht van ernstig misdrijf meisje (7) dat naar kikkers keek
Het Openbaar Ministerie (OM) heeft een gevangenisstraf van vijf jaar en tbs met dwangverpleging geëist tegen een 55-jarige man uit Rotterdam. Hij wordt verdacht van de verkrachting van een destijds 7-jarig meisje in het Zuiderpark in Rotterdam. Daarnaast wordt hij verdacht van vrijheidsberoving en wordt hij in verband gebracht met een eerdere zedenzaak uit 2011.
De rechtbank doet op 28 juli uitspraak in de zaak.
Incident in het Zuiderpark
Volgens het Openbaar Ministerie vond het incident plaats op 12 augustus 2025 in het Zuiderpark in Rotterdam.
Het meisje, dat met haar familie vanuit Oekraïne naar Nederland was gevlucht, was die dag samen met haar moeder in het park. Terwijl haar moeder enige tijd rustte, ging het kind volgens het dossier op zoek naar kikkers.
Korte tijd later keerde het meisje zichtbaar overstuur terug. Haar moeder schakelde direct de politie in, waarna een uitgebreid onderzoek werd gestart.
Volgens justitie verklaarde het meisje dat zij door een onbekende man was meegenomen naar het riet, waar zij seksueel zou zijn misbruikt.
Uitgebreid politieonderzoek
Na de melding startte de politie een grootschalig onderzoek.
Volgens het OM werd op meerdere plaatsen DNA veiliggesteld. Daarnaast werden camerabeelden bekeken en telefoongegevens onderzocht.
Justitie stelt dat deze onderzoeksresultaten gezamenlijk naar de 55-jarige Rotterdammer wijzen.
Het OM noemt de verklaring van het meisje gedetailleerd en consistent en stelt dat deze wordt ondersteund door het verzamelde bewijsmateriaal.
Op basis daarvan acht het Openbaar Ministerie bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting, aanranding en vrijheidsberoving.
Verdachte beroept zich grotendeels op zwijgrecht
Tijdens de behandeling van de zaak heeft de verdachte volgens aanwezige media nauwelijks inhoudelijk gereageerd op vragen van de rechtbank.
Ook tijdens eerdere politieverhoren maakte hij gebruik van zijn zwijgrecht.
Wel zou hij tijdens gesprekken met een gedragsdeskundige een verklaring hebben afgelegd over de gebeurtenissen.
De verdediging stelt echter dat deze verklaring onder ontoelaatbare druk tot stand is gekomen en daarom niet als bewijs mag worden gebruikt.
De rechtbank zal zich later uitspreken over de waarde van die verklaring.
Verdediging betwist bewijs
De advocaten van de verdachte zetten vraagtekens bij de bewijsvoering van het Openbaar Ministerie.
Volgens de verdediging is naast DNA van de verdachte ook DNA van een onbekende man aangetroffen.
De raadslieden stellen dat dit alternatieve scenario onvoldoende is onderzocht en wijzen erop dat daardoor volgens hen niet met zekerheid kan worden vastgesteld wie verantwoordelijk is voor het misdrijf.
Daarnaast voert de verdediging aan dat de aanwezigheid van DNA op zichzelf niet automatisch bewijst dat de verdachte de dader is.
Het Openbaar Ministerie verwerpt die redenering en stelt dat het totale bewijsmateriaal juist in onderlinge samenhang moet worden beoordeeld.
Slachtoffer ondervindt nog altijd gevolgen
Volgens de advocaat van het slachtoffer heeft het meisje nog dagelijks te maken met de gevolgen van wat er is gebeurd.
Door lange wachtlijsten kon de traumabehandeling volgens de rechtbankstukken pas geruime tijd na het incident beginnen.
Tijdens de zitting werd aandacht besteed aan de grote impact die het voorval heeft gehad op het jonge slachtoffer en haar familie.
Volgens de advocaat is de zaak extra ingrijpend omdat het gezin juist naar Nederland was gekomen in de hoop hier veiligheid te vinden.
Ook verdacht in oudere zaak
Tijdens het onderzoek kwam volgens het OM ook een DNA-match naar voren met een oudere zaak uit 2011.
In die zaak wordt de verdachte ervan verdacht een minderjarig meisje in Rotterdam-Zuid van haar vrijheid te hebben beroofd.
Het vermeende zedendelict uit die zaak kan volgens justitie niet meer worden vervolgd omdat daarvoor de verjaringstermijn is verstreken.
De verdenking van vrijheidsberoving is volgens het OM echter niet verjaard en maakt daarom eveneens deel uit van de huidige strafzaak.
Openbaar Ministerie ziet ernstig recidiverisico
Volgens het OM laten beide zaken zien dat sprake is van een ernstig risico op herhaling.
Tijdens het requisitoir benadrukte de officier van justitie dat bescherming van kinderen en andere kwetsbare personen centraal staat.
Daarnaast wees het Openbaar Ministerie erop dat de verdachte in het verleden meerdere keren is veroordeeld voor schennispleging.
Volgens justitie heeft eerdere behandeling onvoldoende effect gehad, waardoor naast een gevangenisstraf ook tbs met dwangverpleging noodzakelijk wordt geacht.
Verdediging vraagt om vrijspraak
De advocaten van de verdachte zijn het niet eens met de visie van het Openbaar Ministerie.
Zij stellen dat het beschikbare bewijs onvoldoende is om tot een veroordeling te komen en vinden dat ook de gevraagde tbs-maatregel juridisch niet kan worden opgelegd.
Daarom hebben zij de rechtbank verzocht hun cliënt volledig vrij te spreken.
Uitspraak op 28 juli
De rechtbank in Rotterdam zal op 28 juli uitspraak doen in deze omvangrijke strafzaak.
Tot dat moment geldt voor de verdachte de onschuldpresumptie: hij wordt juridisch als onschuldig beschouwd totdat de rechtbank tot een definitief oordeel is gekomen.
De uitspraak zal duidelijk maken hoe de rechtbank het beschikbare bewijs beoordeelt en of zij de strafeis van het Openbaar Ministerie geheel, gedeeltelijk of niet zal volgen.