Actueel
Het gaat niet goed met Joren Dumont en Ianthe Tavernier: “Erger dan dit moet het niet worden”
Ianthe Tavernier en Joren Dumont openhartig over eerste weken met dochter Lélo
Op 24 juni werd het jonge gezin van Ianthe Tavernier en Joren Dumont verrijkt met de komst van hun dochter Lélo. Het is een periode vol liefde, nieuwe ervaringen en onvergetelijke momenten. Toch vertellen de kersverse ouders eerlijk dat het ouderschap ook uitdagingen met zich meebrengt.
In hun podcast Oeps baby! nemen ze luisteraars mee in hun nieuwe leven als ouders. Daarin praten ze niet alleen over de mooie kanten van het ouderschap, maar ook over de lastige momenten – iets waar veel jonge gezinnen zich in zullen herkennen.
Een prachtige start met een kleine uitdaging
Lélo wordt door haar ouders omschreven als een echt schatje: lief, alert en vol karakter. Toch kampen ze momenteel met een probleem dat voor veel baby’s herkenbaar is: last van de stoelgang.
De ongemakken zorgen bij Lélo voor krampjes en veel huilmomenten. Vooral de avonden zijn een uitdaging. “Krampjes, krampjes… we krijgen haar echt niet goed onder controle,” vertelt Joren in de podcast.
Het patroon is vrijwel dagelijks hetzelfde: rond zes uur ’s avonds beginnen de klachten, en dat kan soms doorgaan tot elf uur. “Erger dan dit moet het niet worden, want het is heel moeilijk. Het begint om 18 uur en het duurt tot 22, 23 uur,” legt hij uit.
Avonden die lang duren
Joren omschrijft de avonden soms zelfs als “een hel”. Niet omdat hij geen liefde voelt voor zijn dochter, maar omdat de machteloosheid zwaar kan wegen. “We zijn ook maar mensen van vlees en bloed. Ik begrijp dat het voor sommige mensen moeilijk is om hun geduld te houden.”
Die eerlijkheid siert hem. Ouderschap wordt vaak in een rooskleurig licht gezet, maar wie er middenin zit, weet dat vermoeidheid en constante zorg soms hun tol eisen.
Verschillende manieren van omgaan met stress
In het gesprek komt ook naar voren dat Joren en Ianthe elk op hun eigen manier omgaan met de drukke avonden. Ianthe blijft doorgaans iets rustiger, terwijl Joren sneller zijn geduld kan verliezen.
Volgens Ianthe heeft dat ook te maken met hun dagelijkse situatie. “Hij werkt nog volop en heeft duizenden dingen aan zijn hoofd. Als die kleine dan ook nog eens constant aan het wenen is, is dat gewoon veel,” zegt ze begripvol.
Zijzelf is momenteel nog thuis, waardoor ze het makkelijker kan plaatsen. “Dat maakt een groot verschil. Ik heb overdag meer tijd om op adem te komen.”
Even ademhalen
Soms is het nodig om even afstand te nemen om weer energie op te doen. Joren vertelt dat hij soms letterlijk de tuin in wandelt om tien minuten voor zichzelf te nemen. “Ik probeer positief te blijven, maar soms moet ik eens tien minuten achteraan in de tuin gaan wandelen.”
Met een glimlach geeft hij zelfs toe dat hij al eens heeft gedaan alsof hij naar het toilet moest, gewoon om even rustig te kunnen zitten. Het zijn kleine momenten die helpen om de druk van het ouderschap beter te dragen.
Wederzijds begrip
Ianthe reageert met veel begrip op die momenten van ontsnappen. “Joren doet er nog een job bij, en dat is gewoon superintens. Ik zit hier momenteel nog thuis, dus ik kan dat makkelijker plaatsen.”
Hun gesprek laat zien hoe belangrijk het is dat partners elkaar begrijpen en steunen in de eerste maanden na de geboorte. De combinatie van weinig slaap, nieuwe verantwoordelijkheden en het vinden van een ritme vraagt veel van een relatie.
Herkenbaar voor veel ouders
De openheid van Ianthe en Joren raakt een gevoelige snaar bij veel jonge ouders. Huilbaby’s of baby’s met krampjes zijn geen uitzondering, en de avonden kunnen dan lang en vermoeiend zijn.
Door hun verhaal te delen, geven ze anderen het gevoel dat ze niet alleen zijn. Het is een eerlijke blik achter de schermen van het ouderschap – zonder filter, maar mét liefde.
Een mix van emoties
Hoewel de avonden soms zwaar zijn, benadrukken Ianthe en Joren dat de liefde voor hun dochter altijd op de eerste plaats komt. De glimlach van Lélo, een onverwacht rustig moment of het zien van haar groei maakt alles de moeite waard.
Het contrast tussen die mooie momenten en de pittige uren in de avond maakt het ouderschap intens, maar ook heel bijzonder. “Het zijn die kleine geluksmomentjes die je erdoor sleuren,” vertelt Ianthe.
Ouderschap zonder perfectie
Met hun openhartigheid laten ze zien dat ouderschap niet draait om perfectie, maar om doorzetten, liefde en elkaar steunen. Fouten maken, moe zijn en soms even weglopen horen er nu eenmaal bij.
Het helpt dat ze er samen over praten – zowel privé als in hun podcast. Zo normaliseren ze het idee dat het oké is om het soms zwaar te hebben, en dat er geen ‘handleiding’ bestaat die altijd werkt.
Vooruit kijken
Ondanks de moeilijke avonden kijken Joren en Ianthe met vertrouwen naar de toekomst. Ze weten dat deze fase tijdelijk is en dat Lélo’s klachten waarschijnlijk zullen verminderen naarmate ze ouder wordt.
Tot die tijd zoeken ze naar manieren om het voor iedereen wat aangenamer te maken – van wandelingen in de tuin tot elkaar even aflossen als de spanning te hoog oploopt.
Conclusie
Het verhaal van Ianthe Tavernier en Joren Dumont laat zien dat
ouderschap een rollercoaster is van emoties. De komst van hun
dochter Lélo bracht onvoorstelbaar veel liefde in hun leven, maar
ook nieuwe uitdagingen die geduld, energie en wederzijds begrip
vragen.
Door eerlijk te zijn over zowel de mooie als de moeilijke momenten, maken ze het onderwerp bespreekbaar en herkenbaar. Een boodschap die veel jonge gezinnen zal bemoedigen: je hoeft het niet perfect te doen – zolang er maar liefde is, kom je er samen doorheen.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.