Actueel
Het gaat niet goed met Joren Dumont en Ianthe Tavernier: “Erger dan dit moet het niet worden”
Ianthe Tavernier en Joren Dumont openhartig over eerste weken met dochter Lélo
Op 24 juni werd het jonge gezin van Ianthe Tavernier en Joren Dumont verrijkt met de komst van hun dochter Lélo. Het is een periode vol liefde, nieuwe ervaringen en onvergetelijke momenten. Toch vertellen de kersverse ouders eerlijk dat het ouderschap ook uitdagingen met zich meebrengt.
In hun podcast Oeps baby! nemen ze luisteraars mee in hun nieuwe leven als ouders. Daarin praten ze niet alleen over de mooie kanten van het ouderschap, maar ook over de lastige momenten – iets waar veel jonge gezinnen zich in zullen herkennen.
Een prachtige start met een kleine uitdaging
Lélo wordt door haar ouders omschreven als een echt schatje: lief, alert en vol karakter. Toch kampen ze momenteel met een probleem dat voor veel baby’s herkenbaar is: last van de stoelgang.
De ongemakken zorgen bij Lélo voor krampjes en veel huilmomenten. Vooral de avonden zijn een uitdaging. “Krampjes, krampjes… we krijgen haar echt niet goed onder controle,” vertelt Joren in de podcast.
Het patroon is vrijwel dagelijks hetzelfde: rond zes uur ’s avonds beginnen de klachten, en dat kan soms doorgaan tot elf uur. “Erger dan dit moet het niet worden, want het is heel moeilijk. Het begint om 18 uur en het duurt tot 22, 23 uur,” legt hij uit.
Avonden die lang duren
Joren omschrijft de avonden soms zelfs als “een hel”. Niet omdat hij geen liefde voelt voor zijn dochter, maar omdat de machteloosheid zwaar kan wegen. “We zijn ook maar mensen van vlees en bloed. Ik begrijp dat het voor sommige mensen moeilijk is om hun geduld te houden.”
Die eerlijkheid siert hem. Ouderschap wordt vaak in een rooskleurig licht gezet, maar wie er middenin zit, weet dat vermoeidheid en constante zorg soms hun tol eisen.
Verschillende manieren van omgaan met stress
In het gesprek komt ook naar voren dat Joren en Ianthe elk op hun eigen manier omgaan met de drukke avonden. Ianthe blijft doorgaans iets rustiger, terwijl Joren sneller zijn geduld kan verliezen.
Volgens Ianthe heeft dat ook te maken met hun dagelijkse situatie. “Hij werkt nog volop en heeft duizenden dingen aan zijn hoofd. Als die kleine dan ook nog eens constant aan het wenen is, is dat gewoon veel,” zegt ze begripvol.
Zijzelf is momenteel nog thuis, waardoor ze het makkelijker kan plaatsen. “Dat maakt een groot verschil. Ik heb overdag meer tijd om op adem te komen.”
Even ademhalen
Soms is het nodig om even afstand te nemen om weer energie op te doen. Joren vertelt dat hij soms letterlijk de tuin in wandelt om tien minuten voor zichzelf te nemen. “Ik probeer positief te blijven, maar soms moet ik eens tien minuten achteraan in de tuin gaan wandelen.”
Met een glimlach geeft hij zelfs toe dat hij al eens heeft gedaan alsof hij naar het toilet moest, gewoon om even rustig te kunnen zitten. Het zijn kleine momenten die helpen om de druk van het ouderschap beter te dragen.
Wederzijds begrip
Ianthe reageert met veel begrip op die momenten van ontsnappen. “Joren doet er nog een job bij, en dat is gewoon superintens. Ik zit hier momenteel nog thuis, dus ik kan dat makkelijker plaatsen.”
Hun gesprek laat zien hoe belangrijk het is dat partners elkaar begrijpen en steunen in de eerste maanden na de geboorte. De combinatie van weinig slaap, nieuwe verantwoordelijkheden en het vinden van een ritme vraagt veel van een relatie.
Herkenbaar voor veel ouders
De openheid van Ianthe en Joren raakt een gevoelige snaar bij veel jonge ouders. Huilbaby’s of baby’s met krampjes zijn geen uitzondering, en de avonden kunnen dan lang en vermoeiend zijn.
Door hun verhaal te delen, geven ze anderen het gevoel dat ze niet alleen zijn. Het is een eerlijke blik achter de schermen van het ouderschap – zonder filter, maar mét liefde.
Een mix van emoties
Hoewel de avonden soms zwaar zijn, benadrukken Ianthe en Joren dat de liefde voor hun dochter altijd op de eerste plaats komt. De glimlach van Lélo, een onverwacht rustig moment of het zien van haar groei maakt alles de moeite waard.
Het contrast tussen die mooie momenten en de pittige uren in de avond maakt het ouderschap intens, maar ook heel bijzonder. “Het zijn die kleine geluksmomentjes die je erdoor sleuren,” vertelt Ianthe.
Ouderschap zonder perfectie
Met hun openhartigheid laten ze zien dat ouderschap niet draait om perfectie, maar om doorzetten, liefde en elkaar steunen. Fouten maken, moe zijn en soms even weglopen horen er nu eenmaal bij.
Het helpt dat ze er samen over praten – zowel privé als in hun podcast. Zo normaliseren ze het idee dat het oké is om het soms zwaar te hebben, en dat er geen ‘handleiding’ bestaat die altijd werkt.
Vooruit kijken
Ondanks de moeilijke avonden kijken Joren en Ianthe met vertrouwen naar de toekomst. Ze weten dat deze fase tijdelijk is en dat Lélo’s klachten waarschijnlijk zullen verminderen naarmate ze ouder wordt.
Tot die tijd zoeken ze naar manieren om het voor iedereen wat aangenamer te maken – van wandelingen in de tuin tot elkaar even aflossen als de spanning te hoog oploopt.
Conclusie
Het verhaal van Ianthe Tavernier en Joren Dumont laat zien dat
ouderschap een rollercoaster is van emoties. De komst van hun
dochter Lélo bracht onvoorstelbaar veel liefde in hun leven, maar
ook nieuwe uitdagingen die geduld, energie en wederzijds begrip
vragen.
Door eerlijk te zijn over zowel de mooie als de moeilijke momenten, maken ze het onderwerp bespreekbaar en herkenbaar. Een boodschap die veel jonge gezinnen zal bemoedigen: je hoeft het niet perfect te doen – zolang er maar liefde is, kom je er samen doorheen.
Actueel
Confronterend voor Viktor Verhulst: “Gaat niet meer”
In de nieuwste aflevering van de podcast Vik & Gert deelt Gert Verhulst een opvallend en vooral eerlijk verhaal. De bekende presentator geeft toe dat hij tijdens een eerdere opname allesbehalve in topvorm was. De reden? Een avond die nét iets uit de hand liep.
Wat begon als een gezellig diner, eindigde in een situatie waar hij nog dagen later de gevolgen van voelde.
Een avond die anders liep dan gepland
Volgens Gert begon het allemaal met een etentje samen met Jan Smit. De bedoeling was om het rustig te houden, zeker omdat er de volgende dag opnames gepland stonden.
Hij had dat ook duidelijk aangegeven. Het plan was simpel: samen eten, gezellig bijpraten, maar het niet te laat en niet te intens maken.
Toch liep het anders.
Tijdens het diner vloeide de wijn rijkelijk en bleef het daar niet bij. Naast de glazen wijn verscheen er telkens opnieuw een ander drankje op tafel, waardoor het tempo ongemerkt omhoog ging. Wat een rustige avond had moeten worden, veranderde in een uitbundige bijeenkomst.
Twee dagen nodig om bij te komen
De gevolgen lieten niet lang op zich wachten. Gert vertelt dat hij niet alleen de volgende dag last had, maar zelfs twee dagen nodig had om volledig te herstellen.
Dat was voor hem een duidelijk signaal dat dit soort avonden tegenwoordig een stuk meer impact hebben dan vroeger.
Waar hij eerder snel weer op de been was, blijkt dat nu anders te liggen. Het lichaam heeft simpelweg meer tijd nodig om te herstellen.
Viktor Verhulst herkent het probleem
Ook Viktor Verhulst kan zich volledig vinden in het verhaal van zijn vader. Tijdens de podcast geeft hij aan dat hij sinds zijn dertigste duidelijk merkt dat zijn herstelvermogen veranderd is.
Waar hij vroeger zonder moeite een korte nacht kon combineren met een drukke dag, is dat nu een stuk lastiger geworden.
Hij beschrijft hoe hij eerder met weinig slaap gewoon weer door kon, maar dat die tijd inmiddels achter hem ligt. Tegenwoordig voelt een intensieve avond nog dagen later door.
Eigen ervaring in Amsterdam
Viktor haalt ook een recente ervaring aan om dat gevoel te illustreren. Tijdens een verjaardagsfeest in Amsterdam ging het er gezellig aan toe, maar ook daar merkte hij dat de nasleep langer duurde dan verwacht.
Wat vroeger een kwestie was van even herstellen, bleek nu een proces van meerdere dagen. Dat heeft er dan ook voor gezorgd dat hij bewuster omgaat met dit soort momenten.
Minder vaak, maar bewuster
Zowel Gert als Viktor geven aan dat ze tegenwoordig een andere balans hebben gevonden. Waar spontane en intensieve avonden vroeger vaker voorkwamen, kiezen ze nu bewuster wanneer ze dat nog doen.
Voor Gert betekent dat dat hij zulke momenten nog maar een paar keer per jaar meemaakt. En zelfs dan houdt hij rekening met de dagen erna.
Hij ziet er ook een positieve kant in. Door selectiever te zijn, blijven die momenten bijzonder, zonder dat ze een vast onderdeel worden van het dagelijkse leven.
Werk en discipline spelen een rol
Een belangrijke reden voor die verandering is het werkritme van Gert. Door zijn drukke agenda en televisieactiviteiten is het belangrijk om scherp en energiek te blijven.
Doordeweeks kiest hij er daarom bewust voor om helemaal geen alcohol te drinken. Dat helpt hem om gefocust te blijven en zijn werk optimaal te kunnen doen.
In het weekend laat hij iets meer ruimte, maar ook daar blijft het meestal beperkt tot één moment. Het herstel duurt simpelweg te lang om het vaker te doen.
Een herkenbaar verhaal
Wat dit gesprek in de podcast zo interessant maakt, is hoe herkenbaar het is voor veel mensen. De verandering in herstelvermogen naarmate je ouder wordt, is iets waar velen zich in kunnen vinden.
De openheid van zowel Gert als Viktor zorgt ervoor dat het onderwerp op een luchtige, maar eerlijke manier besproken wordt.
Humor en zelfreflectie
Ondanks de ongemakken kijken vader en zoon met humor terug op hun ervaringen. Het is geen klaagzang, maar eerder een moment van zelfreflectie.
Gert geeft zelfs aan dat het misschien maar goed is dat het herstel langer duurt. Anders zouden zulke avonden wellicht veel vaker voorkomen.
Bewust genieten
De conclusie die beide trekken, is duidelijk: genieten kan nog steeds, maar wel met mate en bewustzijn.
Het gaat niet om minder plezier, maar om een andere manier van omgaan met energie, herstel en balans.
Een nieuwe fase
Voor Gert Verhulst en Viktor Verhulst lijkt dit simpelweg onderdeel van een nieuwe levensfase.
Waar vroeger alles spontaner en intensiever kon, speelt nu ervaring een grotere rol. Ze weten beter wat bij hen past en stemmen hun keuzes daarop af.
Tot slot
Het verhaal uit Vik & Gert laat zien dat zelfs bekende gezichten tegen dezelfde dingen aanlopen als iedereen. Een gezellige avond kan nog steeds, maar de dagen erna vragen soms net iets meer aandacht.
En misschien is dat precies wat het zo herkenbaar maakt: een eerlijk inkijkje in hoe balans en genieten hand in hand kunnen gaan — ook als dat betekent dat je soms twee dagen nodig hebt om weer helemaal jezelf te zijn.