Actueel
Graatmagere Winter Vol Liefde-Bart deelt schokkend nieuws over zijn gezondheid
Bart Struijk uit Winter Vol Liefde vertelt openhartig over zijn z!ekte van Lyme en indrukwekkende transformatie
Bart Struijk, bekend van het afgelopen seizoen van Winter Vol Liefde, is de laatste maanden door een ingrijpende periode gegaan. In een interview met het Algemeen Dagblad deelt Bart hoe hij in korte tijd veel gewicht verloor en hoe een onverwachte tekenbeet zijn leven tijdelijk op z’n kop zette. Toch overheerst bij hem vooral dankbaarheid: “Ik heb geluk gehad.”
Liefde gevonden bij Judith
Kijkers van Winter Vol Liefde herinneren zich Bart als de goedlachse en nuchtere deelnemer die zijn hart verloor aan Judith. Waar veel andere deelnemers moeite hadden om de liefde te vinden, bloeide tussen Bart en Judith al snel iets op. Inmiddels woont hij samen met haar in het Franse Boussenac, waar hij een nieuw hoofdstuk in zijn leven is begonnen.
Maar dat nieuwe leven kreeg al snel een onverwachte wending toen Bart werd geconfronteerd met gezondheidsproblemen.
Z!ekte van Lyme zet leven op z’n kop
Bart vertelt openhartig hoe hij kort na de opnames van het programma te maken kreeg met de z!ekte van Lyme. Het ging hierbij om een acute vorm van de z!ekte, die hem in korte tijd lichamelijk compleet uitputte. “De afgelopen twee maanden heb ik met succes de z!ekte van Lyme bestreden,” legt Bart uit. Hij wijst een tekenbeet aan als de veroorzaker van de infectie.
De impact op zijn lichaam was groot. Bart verloor in rap tempo maar liefst tien kilo aan spiermassa en voelde zich compleet uitgeput. “Ik had geen energie meer, niets. Mijn lichaam moest alles op alles zetten om die bacterie te verslaan.”
‘Ik heb geluk gehad’
Toch klinkt Bart opvallend nuchter en dankbaar als hij terugblikt op deze zware periode. “Ik heb geluk gehad,” benadrukt hij meerdere keren. “Als je er op tijd bij bent en je krijgt de juiste behandeling, dan is het te overwinnen.” Dankzij een intensieve medische behandeling wist hij de z!ekte onder controle te krijgen. Inmiddels voelt hij zich fysiek steeds sterker worden, al erkent hij dat het een lang herstelproces is.
Zijn positieve instelling helpt hem daarbij. “Ik ben iemand die niet blijft hangen in wat er niet meer lukt. Ik kijk naar wat er nog wél kan. En elke dag voel ik dat ik weer een stapje vooruit ga.”
Nieuwe leven in Frankrijk met Judith
Ondanks zijn z!ekte kijkt Bart met veel plezier naar zijn nieuwe leven samen met Judith in Frankrijk. Sinds juni 2024 woont hij in het pittoreske dorpje Boussenac, ver weg van de hectiek van Nederland. Het bevalt hem uitstekend. “Het is hier rustig, het leven is simpel en Judith en ik genieten echt van elkaar.”
Toch keert hij nog geregeld terug naar Strijen in Nederland, de plek waar hij opgroeide. “Ik vind het fijn om even terug te zijn, om familie en vrienden te zien. Maar mijn thuis is nu hier, bij Judith.”
Omgaan met bekendheid
Sinds zijn deelname aan Winter Vol Liefde is Bart een bekend gezicht geworden. Toch blijft hij daar nuchter onder. “Ik voel me geen BN’er. Ik ben gewoon Bart uit Strijen. Als ik naar de wc ga, stink ik ook gewoon en ik heb geen lakei die mijn billen afveegt,” zegt hij met een knipoog.
Hij merkt dat mensen hem herkennen, maar dat ervaart hij niet als storend. “Mensen zijn over het algemeen hartstikke aardig. Ze komen even een praatje maken, dat vind ik alleen maar leuk.” Voor hem verandert zijn bekendheid niets aan wie hij is. “Ik blijf gewoon mezelf. Ik ga niet ineens doen alsof ik een ster ben.”
Judith en Bart: het enige succesvolle koppel
In het afgelopen seizoen van Winter Vol Liefde waren Judith en Bart het enige koppel dat de liefde wist vast te houden. De andere deelnemers hadden minder geluk in hun zoektocht. Bart ziet dat als een kwestie van geluk én oprechte klik. “Judith en ik hadden vanaf het begin een bijzonder contact. Het voelde gewoon goed, en dat is gebleven.”
De realityserie, waarin B&B-houders in winterse landen op zoek gaan naar een partner, heeft al vaker laten zien hoe lastig het kan zijn om liefde te vinden onder het oog van de camera’s. Voor Judith en Bart bleek het avontuur echter de start van iets moois.
Relatie Mike en Denise onder vuur
Niet alle deelnemers van Winter Vol Liefde vonden het geluk zoals Bart en Judith. Zo werd na de uitzendingen bekend dat Mike, die in eerste instantie zonder partner het programma verliet, alsnog een relatie begon met Denise. Zij was eerder door Mike weggestuurd, maar het tweetal vond elkaar na afloop van de serie alsnog terug.
Toch lijken er nu donkere wolken boven deze relatie te hangen. Volgens geruchten die deze week opdoken, zou Mike de relatie met Denise inmiddels hebben beëindigd. Bronnen beweren zelfs dat Denise door Mike ‘op straat is gezet’ en nu op zoek is naar een nieuwe woning. Noch Mike, noch Denise heeft zich tot nu toe uitgesproken over de geruchten, maar onder fans van het programma wordt er volop gespeculeerd over de situatie.
Aandacht voor z!ekte van Lyme groeit
Bart’s openheid over zijn ervaring met de z!ekte van Lyme draagt bij aan een groter bewustzijn over deze aandoening. De z!ekte, die wordt veroorzaakt door een bacterie die via tekenbeten wordt overgedragen, kan ernstige gezondheidsklachten geven als deze niet op tijd wordt behandeld. Steeds meer bekende Nederlanders delen hun persoonlijke verhaal, in de hoop dat er meer aandacht komt voor de impact van Lyme.
“Het is echt geen ver-van-je-bed-show,” benadrukt Bart. “Een kleine beet kan je leven compleet veranderen. Daarom is het zo belangrijk dat mensen weten wat de symptomen zijn en snel aan de bel trekken.”
De toekomst lacht Bart toe
Ondanks de uitdagingen van de afgelopen maanden, kijkt Bart vol vertrouwen naar de toekomst. Hij is vastbesloten om zijn spiermassa weer op te bouwen en samen met Judith verder te werken aan hun leven in Frankrijk. De rust van het Franse platteland, de liefde van Judith en zijn positieve instelling geven hem de energie om door te gaan.
“Het was geen makkelijke tijd, maar ik voel me gezegend met hoe het is gelopen,” zegt Bart. “Ik heb het kunnen bevechten, en daar ben ik trots op.”
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.