Actueel
Glennis Grace zorgt met enorme blunder bij Ranking The Stars dat ze opnieuw gecanceld wordt
Glennis Grace, ooit een van de meest gerespecteerde zangeressen van Nederland, kampt sinds het beruchte Jumbo-incident met een hardnekkig Tokkie-imago.
Het incident, waarbij Glennis samen met een groep naar een Amsterdamse Jumbo ging om verhaal te halen, leidde tot rellen en aanzienlijke schade in de winkel. De aanleiding? Haar zoon werd uit de winkel gezet omdat hij binnen aan het vapen was. Wat volgde was chaos, met als dieptepunt Glennis’ veroordeling voor openlijke geweldpleging.
Hoewel Glennis voor de camera spijt heeft betuigd, blijft de vraag of die spijt oprecht is. Veel mensen zijn van mening dat ze zichzelf als slacht0ffer neerzet in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden. Dit sentiment lijkt haar terugkeer in de entertainmentindustrie ernstig te belemmeren.
Een moeizame terugkeer in de spotlights
Na het incident heeft Glennis geprobeerd haar carrière weer op te bouwen, maar zonder groot succes. Ze heeft mondjesmaat optredens gedaan, maar het lijkt erop dat het publiek haar moeilijk kan vergeven. Terwijl sommige artiesten, zoals André Hazes, ondanks controverses weer door hun fans worden omarmd, blijft Glennis worstelen met haar imago.
Haar recente optreden in Ranking The Stars liet zien dat ze nog steeds moeite heeft om zichzelf van het incident los te maken. Tijdens het programma moesten sterren worden gerangschikt op basis van hun inkomsten.
Glennis eindigde laag op de lijst, en mediadeskundige Rob Goossens wees op fouten in haar carrière die haar veel geld hebben gekost. Hij noemde specifiek haar breuk met een Amerikaans managementteam na haar succes bij America’s Got Talent. “Laten we niet net doen alsof dat de enige beslissing is geweest in haar leven die haar heel veel geld heeft gekost,” zei Rob scherp.
Felle reactie van Glennis
Glennis reageerde direct op de opmerking van Rob. “Nou ja, jij. Jij hebt me geld gekost. Door z’n baan! Hij werkt bij Boulevard, hij vindt het leuk om artiesten naar beneden te halen,” zei ze fel.
Dit leidde tot een speelse reactie van Patty Brard, die suggereerde dat Rob haar “gecanceld” zou hebben. Glennis bleef volhouden dat Rob, en anderen in de media, verantwoordelijk zijn voor haar dalende carrière.
Deze reactie versterkte het beeld dat Glennis de schuld buiten zichzelf zoekt. Critici wijzen erop dat ze hiermee het publiek verder van zich vervreemdt. “Wanneer Glennis gewoon geen Jumbo-medewerkers had aangevallen, was er ook geen oordeel geweest,” merkt een kijker op sociale media op.
Mediakenner Victor Vlam is kritisch op Glennis’ houding. “Ze legt bij Ranking The Stars de schuld van haar tijdelijke canceling bij RTL Boulevard, in plaats van bij haar eigen gedrag.
Ze blijft haar eigen comeback in de weg zitten,” analyseert hij. Volgens Vlam laat haar optreden opnieuw zien dat ze zichzelf als slacht0ffer ziet, terwijl ze door een rechter is veroordeeld voor openlijke geweldpleging. “Dit soort uitlatingen roept opnieuw vragen op over of ze wel écht spijt heeft. Dat is nou precies waar je niet op zit te wachten als je weer door het publiek omarmd wil worden.”
Een gemiste kans
Glennis’ optreden in Ranking The Stars wordt door velen gezien als een gemiste kans om haar imago te herstellen. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden, koos ze ervoor om haar falende carrière toe te schrijven aan anderen. Haar defensieve houding en gebrek aan reflectie maken het moeilijk voor het publiek om haar weer in de armen te sluiten.
Toch blijft een comeback niet onmogelijk. Andere artiesten hebben laten zien dat het mogelijk is om na een schandaal terug te keren, maar daarvoor is authenticiteit en oprechte spijt cruciaal. Glennis lijkt echter moeite te hebben om die eigenschappen aan het publiek te tonen.
De weg vooruit
Als Glennis echt weer serieus genomen wil worden, zal ze moeten laten zien dat ze van haar fouten heeft geleerd. Dit betekent niet alleen publiekelijk spijt betuigen, maar ook consistent handelen in lijn met die spijt. Zoals een fan opmerkt: “Spijt tonen is meer dan een camera-optreden. Het gaat om je gedrag, zowel voor als achter de schermen.”
De vraag blijft of Glennis Grace in staat is om deze omslag te maken. Haar carrière hangt af van haar vermogen om het vertrouwen van haar fans terug te winnen. Voor nu blijft haar imago een obstakel, en het lijkt erop dat ze nog een lange weg te gaan heeft om dat te overwinnen.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.