Actueel
Glennis Grace zorgt met enorme blunder bij Ranking The Stars dat ze opnieuw gecanceld wordt
Glennis Grace, ooit een van de meest gerespecteerde zangeressen van Nederland, kampt sinds het beruchte Jumbo-incident met een hardnekkig Tokkie-imago.
Het incident, waarbij Glennis samen met een groep naar een Amsterdamse Jumbo ging om verhaal te halen, leidde tot rellen en aanzienlijke schade in de winkel. De aanleiding? Haar zoon werd uit de winkel gezet omdat hij binnen aan het vapen was. Wat volgde was chaos, met als dieptepunt Glennis’ veroordeling voor openlijke geweldpleging.
Hoewel Glennis voor de camera spijt heeft betuigd, blijft de vraag of die spijt oprecht is. Veel mensen zijn van mening dat ze zichzelf als slacht0ffer neerzet in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden. Dit sentiment lijkt haar terugkeer in de entertainmentindustrie ernstig te belemmeren.
Een moeizame terugkeer in de spotlights
Na het incident heeft Glennis geprobeerd haar carrière weer op te bouwen, maar zonder groot succes. Ze heeft mondjesmaat optredens gedaan, maar het lijkt erop dat het publiek haar moeilijk kan vergeven. Terwijl sommige artiesten, zoals André Hazes, ondanks controverses weer door hun fans worden omarmd, blijft Glennis worstelen met haar imago.
Haar recente optreden in Ranking The Stars liet zien dat ze nog steeds moeite heeft om zichzelf van het incident los te maken. Tijdens het programma moesten sterren worden gerangschikt op basis van hun inkomsten.
Glennis eindigde laag op de lijst, en mediadeskundige Rob Goossens wees op fouten in haar carrière die haar veel geld hebben gekost. Hij noemde specifiek haar breuk met een Amerikaans managementteam na haar succes bij America’s Got Talent. “Laten we niet net doen alsof dat de enige beslissing is geweest in haar leven die haar heel veel geld heeft gekost,” zei Rob scherp.
Felle reactie van Glennis
Glennis reageerde direct op de opmerking van Rob. “Nou ja, jij. Jij hebt me geld gekost. Door z’n baan! Hij werkt bij Boulevard, hij vindt het leuk om artiesten naar beneden te halen,” zei ze fel.
Dit leidde tot een speelse reactie van Patty Brard, die suggereerde dat Rob haar “gecanceld” zou hebben. Glennis bleef volhouden dat Rob, en anderen in de media, verantwoordelijk zijn voor haar dalende carrière.
Deze reactie versterkte het beeld dat Glennis de schuld buiten zichzelf zoekt. Critici wijzen erop dat ze hiermee het publiek verder van zich vervreemdt. “Wanneer Glennis gewoon geen Jumbo-medewerkers had aangevallen, was er ook geen oordeel geweest,” merkt een kijker op sociale media op.
Mediakenner Victor Vlam is kritisch op Glennis’ houding. “Ze legt bij Ranking The Stars de schuld van haar tijdelijke canceling bij RTL Boulevard, in plaats van bij haar eigen gedrag.
Ze blijft haar eigen comeback in de weg zitten,” analyseert hij. Volgens Vlam laat haar optreden opnieuw zien dat ze zichzelf als slacht0ffer ziet, terwijl ze door een rechter is veroordeeld voor openlijke geweldpleging. “Dit soort uitlatingen roept opnieuw vragen op over of ze wel écht spijt heeft. Dat is nou precies waar je niet op zit te wachten als je weer door het publiek omarmd wil worden.”
Een gemiste kans
Glennis’ optreden in Ranking The Stars wordt door velen gezien als een gemiste kans om haar imago te herstellen. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden, koos ze ervoor om haar falende carrière toe te schrijven aan anderen. Haar defensieve houding en gebrek aan reflectie maken het moeilijk voor het publiek om haar weer in de armen te sluiten.
Toch blijft een comeback niet onmogelijk. Andere artiesten hebben laten zien dat het mogelijk is om na een schandaal terug te keren, maar daarvoor is authenticiteit en oprechte spijt cruciaal. Glennis lijkt echter moeite te hebben om die eigenschappen aan het publiek te tonen.
De weg vooruit
Als Glennis echt weer serieus genomen wil worden, zal ze moeten laten zien dat ze van haar fouten heeft geleerd. Dit betekent niet alleen publiekelijk spijt betuigen, maar ook consistent handelen in lijn met die spijt. Zoals een fan opmerkt: “Spijt tonen is meer dan een camera-optreden. Het gaat om je gedrag, zowel voor als achter de schermen.”
De vraag blijft of Glennis Grace in staat is om deze omslag te maken. Haar carrière hangt af van haar vermogen om het vertrouwen van haar fans terug te winnen. Voor nu blijft haar imago een obstakel, en het lijkt erop dat ze nog een lange weg te gaan heeft om dat te overwinnen.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.