Actueel
Glennis Grace zorgt met enorme blunder bij Ranking The Stars dat ze opnieuw gecanceld wordt
Glennis Grace, ooit een van de meest gerespecteerde zangeressen van Nederland, kampt sinds het beruchte Jumbo-incident met een hardnekkig Tokkie-imago.
Het incident, waarbij Glennis samen met een groep naar een Amsterdamse Jumbo ging om verhaal te halen, leidde tot rellen en aanzienlijke schade in de winkel. De aanleiding? Haar zoon werd uit de winkel gezet omdat hij binnen aan het vapen was. Wat volgde was chaos, met als dieptepunt Glennis’ veroordeling voor openlijke geweldpleging.
Hoewel Glennis voor de camera spijt heeft betuigd, blijft de vraag of die spijt oprecht is. Veel mensen zijn van mening dat ze zichzelf als slacht0ffer neerzet in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden. Dit sentiment lijkt haar terugkeer in de entertainmentindustrie ernstig te belemmeren.
Een moeizame terugkeer in de spotlights
Na het incident heeft Glennis geprobeerd haar carrière weer op te bouwen, maar zonder groot succes. Ze heeft mondjesmaat optredens gedaan, maar het lijkt erop dat het publiek haar moeilijk kan vergeven. Terwijl sommige artiesten, zoals André Hazes, ondanks controverses weer door hun fans worden omarmd, blijft Glennis worstelen met haar imago.
Haar recente optreden in Ranking The Stars liet zien dat ze nog steeds moeite heeft om zichzelf van het incident los te maken. Tijdens het programma moesten sterren worden gerangschikt op basis van hun inkomsten.
Glennis eindigde laag op de lijst, en mediadeskundige Rob Goossens wees op fouten in haar carrière die haar veel geld hebben gekost. Hij noemde specifiek haar breuk met een Amerikaans managementteam na haar succes bij America’s Got Talent. “Laten we niet net doen alsof dat de enige beslissing is geweest in haar leven die haar heel veel geld heeft gekost,” zei Rob scherp.
Felle reactie van Glennis
Glennis reageerde direct op de opmerking van Rob. “Nou ja, jij. Jij hebt me geld gekost. Door z’n baan! Hij werkt bij Boulevard, hij vindt het leuk om artiesten naar beneden te halen,” zei ze fel.
Dit leidde tot een speelse reactie van Patty Brard, die suggereerde dat Rob haar “gecanceld” zou hebben. Glennis bleef volhouden dat Rob, en anderen in de media, verantwoordelijk zijn voor haar dalende carrière.
Deze reactie versterkte het beeld dat Glennis de schuld buiten zichzelf zoekt. Critici wijzen erop dat ze hiermee het publiek verder van zich vervreemdt. “Wanneer Glennis gewoon geen Jumbo-medewerkers had aangevallen, was er ook geen oordeel geweest,” merkt een kijker op sociale media op.
Mediakenner Victor Vlam is kritisch op Glennis’ houding. “Ze legt bij Ranking The Stars de schuld van haar tijdelijke canceling bij RTL Boulevard, in plaats van bij haar eigen gedrag.
Ze blijft haar eigen comeback in de weg zitten,” analyseert hij. Volgens Vlam laat haar optreden opnieuw zien dat ze zichzelf als slacht0ffer ziet, terwijl ze door een rechter is veroordeeld voor openlijke geweldpleging. “Dit soort uitlatingen roept opnieuw vragen op over of ze wel écht spijt heeft. Dat is nou precies waar je niet op zit te wachten als je weer door het publiek omarmd wil worden.”
Een gemiste kans
Glennis’ optreden in Ranking The Stars wordt door velen gezien als een gemiste kans om haar imago te herstellen. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar daden, koos ze ervoor om haar falende carrière toe te schrijven aan anderen. Haar defensieve houding en gebrek aan reflectie maken het moeilijk voor het publiek om haar weer in de armen te sluiten.
Toch blijft een comeback niet onmogelijk. Andere artiesten hebben laten zien dat het mogelijk is om na een schandaal terug te keren, maar daarvoor is authenticiteit en oprechte spijt cruciaal. Glennis lijkt echter moeite te hebben om die eigenschappen aan het publiek te tonen.
De weg vooruit
Als Glennis echt weer serieus genomen wil worden, zal ze moeten laten zien dat ze van haar fouten heeft geleerd. Dit betekent niet alleen publiekelijk spijt betuigen, maar ook consistent handelen in lijn met die spijt. Zoals een fan opmerkt: “Spijt tonen is meer dan een camera-optreden. Het gaat om je gedrag, zowel voor als achter de schermen.”
De vraag blijft of Glennis Grace in staat is om deze omslag te maken. Haar carrière hangt af van haar vermogen om het vertrouwen van haar fans terug te winnen. Voor nu blijft haar imago een obstakel, en het lijkt erop dat ze nog een lange weg te gaan heeft om dat te overwinnen.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.