Actueel
Glennis Grace per direct van de buis: ´Denken ze dan echt niet na?´
Angela de Jong heeft haar ongenoegen uitgesproken over de aanwezigheid van Glennis Grace op de Nederlandse televisie. In haar column in het AD haalt ze hard uit naar de zangeres en vraagt zich af wat Paul de Leeuw dacht toen hij haar uitnodigde voor Ranking the Stars. Volgens Angela is het “walgelijk” dat Glennis een prominente plek krijgt in de show, ondanks haar controversiële verleden.
Kritiek op Paul de Leeuw
Angela is duidelijk niet te spreken over Paul de Leeuw’s beslissing om Glennis Grace uit te nodigen voor Ranking the Stars. Ze noemt het een “gotspe” dat Glennis zo’n platform krijgt en hekelt haar gedrag in de show. Volgens Angela toont Glennis geen berouw en bijt ze van zich af, vooral tegen Rob Goossens, die zij ervan beschuldigt haar carrière te hebben geschaad. Angela vindt het lachwekkend dat Glennis zichzelf zo opstelt.
Glennis van de buis
Angela hoopt dat 2025 het jaar wordt waarin Glennis Grace definitief van de televisie verdwijnt. Ze uit in haar column de wens dat Glennis nooit meer op tv te zien zal zijn en noemt haar aanwezigheid op het scherm “walgelijk”. Angela benadrukt dat Paul de Leeuw en de makers van de show niet hebben nagedacht over de impact die Glennis’ verschijning kan hebben op de slachtoffers van haar eerdere wangedrag. Ze vindt het respectloos tegenover de medewerkers van Jumbo, die door Glennis getraumatiseerd zijn, om haar nu te zien lachen en grappen maken op tv.
Geen plaats in massamedia
Volgens Angela is het onterecht dat Glennis, ondanks haar veroordeling, toch weer een plek krijgt in het tv-amusement. Ze stelt voor dat Glennis zich beperkt tot het nadoen van Whitney Houston in kleinere zalen waar mensen bewust voor kiezen om haar te zien. Op die manier kunnen degenen die haar willen vermijden, dat ook daadwerkelijk doen.
Kritiek op RTL 4-baas Peter van der Vorst
Angela richt haar pijlen ook op Peter van der Vorst, de baas van RTL 4, die volgens haar hypocriet is door Ranking the Stars terug te halen. Ze wijst erop dat Peter eerder trots was op zijn “Start Loving, Stop Hating, Be Sweet”-campagne, en vindt het onbegrijpelijk dat hij nu toch kiest voor een show met mensen zoals Glennis Grace.
Aandachtsorgels
Angela kan ook niet begrijpen waarom mensen zoals Lilian Marijnissen, Sébas Diekstra en Robèrt van Beckhoven vrijwillig deelnemen aan een programma met “notoire aandachtsorgels” zoals Gordon en Patty Brard. Ze vindt dat ze hiermee hun geloofwaardigheid verliezen, vooral in het geval van Lilian, die na haar vertrek uit de Tweede Kamer aan bijna elk tv-spelletje meedeed.
Conclusie
Angela de Jong’s kritiek op Glennis Grace en de keuzes van Paul de Leeuw en RTL 4 laat zien hoe verdeeld de meningen zijn over de rol van bekende figuren met een controversieel verleden op televisie. Volgens Angela is het tijd om kritisch te kijken naar wie we een platform geven en wat dat zegt over de waarden die de televisie-uitzendingen uitdragen.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.