Connect with us

Actueel

Gewaagd: Wolter Kroes valt Rachel Hazes keihard aan

Published

on

In de Nederlandse entertainmentwereld is het doorgaans gevaarlijk terrein om openlijk kritiek te uiten op Rachel Hazes. Als beheerder van de muzikale nalatenschap van André Hazes heeft zij een sterke invloed op alles wat met zijn muziek te maken heeft. Toch heeft Wolter Kroes zich niet laten weerhouden en liet hij zich in een recente uitzending van Shownieuws kritisch uit over Rachel Hazes, terwijl hij tegelijkertijd deel blijft nemen aan Holland Zingt Hazes.

Een risicovolle zet

Bekende artiesten weten maar al te goed dat je liever niet op Rachel Hazes’ zwarte lijst terechtkomt. Wie haar tegen zich in het harnas jaagt, kan zijn kansen om nog iets met de Hazes-naam te doen wel vergeten. Dit is een realiteit waar collega-zanger Peter Beense bijvoorbeeld de gevolgen van heeft ondervonden. Toch koos Wolter Kroes ervoor om zijn mening niet voor zich te houden.

Kroes opent zich op nationale televisie

Tijdens de uitzending van Shownieuws gisteravond was Wolter te gast om te praten over zijn herstel na een ernstige hersenvliesontsteking. Het gesprek kreeg echter een verrassende wending toen de situatie rondom Rachel Hazes en haar zoon André Hazes jr. ter sprake kwam. Kroes nam de gelegenheid te baat om zijn mening te geven over het conflict binnen de Hazes-familie.

Voorzichtige kritiek op Rachel

Hoewel Wolter voorzichtig te werk ging, was zijn kritiek duidelijk. Hij liet doorschemeren dat hij moeite heeft met de manier waarop Rachel omgaat met haar zoon. “Ik kan me zo’n situatie zelf helemaal niet voorstellen,” vertelde Kroes. “Ik kan het me ook niet van Ras voorstellen dat ze zegt: ‘Jij mag geen André Hazes meer heten.’”

Balanceren tussen kritiek en betrokkenheid

Het is opvallend dat Wolter, ondanks zijn opmerkingen, naar verluidt dit jaar wederom deel uitmaakt van de line-up van Holland Zingt Hazes. Dit roept de vraag op of hij met zijn deelname het gedrag van Rachel impliciet goedkeurt. Privé-journalist Evert Santegoeds merkte hierover op: “Als hij verstandig is, houdt hij zich daar ver van.”

Een persoonlijke invalshoek

Kroes, zelf vader, gaf aan dat hij de situatie moeilijk begrijpt. “Ik snap André wel,” zei hij, verwijzend naar André Hazes jr. en zijn breuk met zijn moeder. “Het is je moeder. Moeder en zoon: hoe kan het zo uit de hand lopen? Ik snap er helemaal niks van.” Hij benadrukte hoe belangrijk zijn eigen kinderen voor hem zijn: “Mijn kinderen zijn goud voor mij. Alles, alles voor m’n kinderen, en voor m’n vrouw.”

Een emotionele afweging

Hoewel Wolter zich bewust lijkt van de gevoeligheid van het onderwerp, koos hij ervoor om toch zijn gevoelens te delen. “Misschien zeg ik nu wel weer veel te veel,” gaf hij toe, voordat hij verder ging met het uitspreken van zijn begrip voor André’s positie. “Ik snap wel dat hij zegt: ‘Ik doe het nog voor Iris van den Ende.’ Dat begrijp ik wel.”

Toekomst van Holland Zingt Hazes

Wolter Kroes vroeg zich hardop af hoe de toekomst van Holland Zingt Hazes eruitziet, mocht André Hazes jr. besluiten niet langer betrokken te willen zijn. “Ik vraag me überhaupt af, als André ermee stopt, of er nog wel een Holland Zingt Hazes kan zijn,” zei hij. Deze opmerking benadrukt de centrale rol van André in het jaarlijkse evenement.

De spanning tussen loyaliteit en kritiek

Het is een delicate balans voor artiesten zoals Wolter Kroes, die enerzijds willen blijven deelnemen aan evenementen zoals Holland Zingt Hazes, maar anderzijds hun persoonlijke mening over de situatie rondom Rachel en André niet willen inhouden. Wolter lijkt zich bewust van deze spanning, maar koos er toch voor om een stap in de richting van openheid te zetten.

Rachel’s invloed op Holland Zingt Hazes

Het is geen geheim dat Rachel Hazes een cruciale rol speelt in de organisatie van Holland Zingt Hazes. Haar betrokkenheid betekent dat artiesten zoals Wolter Kroes risico lopen als ze zich kritisch over haar uitlaten. Desondanks lijkt Kroes erop te vertrouwen dat zijn deelname niet in gevaar komt, zelfs na zijn uitspraken.

De impact op Rachel’s reputatie

De kritiek van Wolter voegt zich bij een groeiend aantal vragen over Rachel’s rol binnen de Hazes-familie en de muziekwereld. Hoewel ze de muzikale nalatenschap van André Hazes zorgvuldig probeert te beheren, wordt haar aanpak steeds vaker bekritiseerd, niet alleen door familieleden zoals André jr., maar nu ook door artiesten uit haar inner circle.

Wolters persoonlijke benadering

Wat opvalt aan Kroes’ uitspraken is de persoonlijke benadering die hij kiest. In plaats van Rachel frontaal aan te vallen, spreekt hij vanuit zijn eigen perspectief als vader. Dit maakt zijn opmerkingen des te krachtiger, omdat hij daarmee een empathische toon aanslaat in een discussie die vaak wordt gedomineerd door juridische en zakelijke belangen.

Het belang van familie

Wolters opmerkingen benadrukken het belang van familie en relaties boven zakelijke belangen. Zijn nadruk op de rol van ouderschap en de onverbrekelijke band tussen ouder en kind resoneert met veel kijkers en fans die de Hazes-saga van dichtbij volgen.

Een gewaagde zet

Hoewel Kroes zijn kritiek met de nodige voorzichtigheid bracht, blijft het een gewaagde zet om zich openlijk uit te spreken over Rachel Hazes. Zijn opmerkingen zullen ongetwijfeld de aandacht trekken, niet alleen van het publiek, maar ook van de betrokken partijen.

De kracht van openheid

Door zijn mening te delen, laat Wolter zien dat hij niet bang is om zich uit te spreken, zelfs als dit mogelijk negatieve gevolgen kan hebben. Zijn openheid werpt een menselijk licht op een complexe situatie en laat zien dat emoties en persoonlijke waarden een belangrijke rol spelen, zelfs in de wereld van de showbusiness.

Conclusie

Wolter Kroes heeft met zijn uitspraken een riskante maar eerlijke stap gezet door zijn kritiek op Rachel Hazes te delen. Terwijl hij zich voorbereidt op zijn deelname aan Holland Zingt Hazes, benadrukt hij de complexe dynamiek tussen familie, zakelijke belangen en persoonlijke overtuigingen. Zijn woorden laten zien dat zelfs in de glitter en glamour van de muziekwereld, menselijke emoties en relaties altijd centraal blijven staan. Wolters aanpak zal ongetwijfeld gemengde reacties oproepen, maar zijn boodschap van empathie en respect zal bij velen blijven hangen.

Actueel

Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Published

on

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”

Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.

Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte

De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.

Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.

Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt

Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.

Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?

Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.

Een onverwacht eerste moment met zijn zoon

Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.

Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.

Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring

Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.

Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.

Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.

Invloed op zijn kijk op vaderschap

De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.

Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.

Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid

Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.

Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.

Openheid over kwetsbare momenten

De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.

Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.

Een nieuwe betekenis aan herinneringen

Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.

Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.

Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.

Continue Reading