Actueel
Gelekt filmpje van Amalia in Madrid gaat viral, SBS durft niet uit te zenden
Het lijkt erop dat prinses Amalia, na alle ophef rond de dreigingen van de Mocro-maffia, inmiddels in Madrid verblijft. Een video waarin ze ontspannen op een terras zit, gaat momenteel viral op sociale media. Toch durven Nederlandse media het fragment niet te publiceren vanwege de strikte mediacode die het Koninklijk Huis beschermt. Dit heeft geleid tot een nieuwe discussie over de balans tussen privacy en nieuwswaarde.
De video: Amalia op een terras in Madrid
De luchtvaartjournalist Menno Swart, bekend van eerdere onthullingen over de Oranjes, plaatste op Nieuwjaarsdag een video op X (voorheen Twitter). Het filmpje toont prinses Amalia die geniet van een kopje koffie op een terras in Madrid, samen met Eveline van den Bent, een voormalig nanny die nu een andere rol in het leven van de prinses vervult.
Swart deelde de video met de tekst: “👸 Prinses Amalia zit lekker te smikkelen in Spanje.” De beelden, afkomstig van een Spaans medium, hebben sindsdien al honderdduizenden views verzameld. Toch wordt het fragment door Nederlandse media niet overgenomen.
De mediacode: beschermengel of beperking?
De terughoudendheid van Nederlandse media heeft alles te maken met de mediacode van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD). Deze richtlijn is opgesteld om de persoonlijke levenssfeer van de Koninklijke Familie te beschermen. Volgens de mediacode mogen beelden van privéactiviteiten alleen worden gepubliceerd als er sprake is van een duidelijke nieuwswaarde.
Evert Santegoeds, hoofdredacteur van Privé en een ervaren royaltyverslaggever, gaf in Shownieuws uitleg over waarom dit soort video’s in Nederland vaak niet wordt gepubliceerd. “De mediacode zegt dat het niet relevant is, omdat ze koffie drinkt en dat geen nieuws is. Het advies van de RVD is dan: ‘Ik zou het niet doen.’”
Menno Swart: “We moeten dit kunnen zien”
Swart, die de video bewust op sociale media plaatste, is van mening dat beelden van Amalia relevant zijn vanwege haar status als toekomstige koningin. “Ze is gewoon in Madrid, en dat moeten we kunnen zien,” stelt hij. Swart benadrukt dat het filmpje afkomstig is van een Spaans medium, waar men minder terughoudend is.
In een eerder geval, tijdens de omstreden vakantie van de Oranjes in Griekenland, kreeg Swart een waarschuwing van de RVD en verwijderde hij de beelden na overleg met zijn advocaat. Deze keer heeft hij die waarschuwing nog niet ontvangen.
Evert Santegoeds: “De RVD gaat ver”
Volgens Santegoeds kan de RVD streng optreden wanneer de mediacode wordt overtreden. “Ik heb in het verleden meerdere keren getest hoe ver ze zouden gaan, en dat bleek behoorlijk ver te zijn,” vertelt hij. “Op een gegeven moment hing me een dwangsom van 5 miljoen euro boven het hoofd. Dan hou je er vanzelf mee op.”
Santegoeds zegt dat hij inmiddels minder geneigd is om de mediacode uit te dagen. “Ik heb mijn best gedaan. In het verleden zijn er vonnissen geweest waarbij privacy voorop stond. Dit soort situaties blijven lastig.”
Wanneer wél publiceren?
Hoewel de huidige video volgens de mediacode geen nieuwswaarde heeft, geeft Santegoeds aan dat dit anders zou zijn als Amalia bijvoorbeeld met een nieuwe partner op het terras zou zitten. “Als ze daar met haar nieuwe liefde zit te zoenen, dan kun je het gewoon plaatsen. Dat is relevant, omdat het publiek wil weten wie die persoon is en wat zijn achtergrond is.”
Privacy versus publieke interesse
De discussie rondom Amalia’s privacy raakt aan een breder debat over wat als nieuwswaardig wordt beschouwd. Voorstanders van de mediacode wijzen op het recht van Amalia om ongestoord van haar privéleven te genieten, vooral gezien de persoonlijke en veiligheidsdreigingen waarmee ze te maken heeft gehad. Tegenstanders, zoals Swart, vinden dat publieke figuren zoals Amalia meer transparantie moeten bieden, zeker wanneer ze worden gezien in een publieke ruimte.
De rol van buitenlandse media
Interessant is dat buitenlandse media minder strikt zijn. Zo heeft de Duitse krant Bild destijds beelden van de Griekse vakantie van de Oranjes gepubliceerd, ondanks waarschuwingen van de RVD. In veel landen wordt de grens tussen privé en publiek anders geïnterpreteerd, wat leidt tot een spanningsveld wanneer beelden van het Koninklijk Huis via internationale kanalen beschikbaar komen.
De toekomst van de mediacode
De situatie rond Amalia roept de vraag op of de mediacode nog houdbaar is in een tijd waarin beelden razendsnel via sociale media worden verspreid. Hoewel de code bedoeld is om de privacy van de Koninklijke Familie te beschermen, kan het publiek via platforms zoals X alsnog toegang krijgen tot materiaal dat door Nederlandse media wordt geweerd.
De huidige video laat zien hoe moeilijk het is om controle te houden over wat er wordt gedeeld. Voor royaltyverslaggevers als Santegoeds blijft het een uitdaging om te balanceren tussen journalistieke vrijheid en respect voor de mediacode.
Een nieuw hoofdstuk in Amalia’s leven?
Het filmpje voedt ook speculaties over een mogelijk nieuw hoofdstuk in Amalia’s leven. Hoewel het niet bevestigd is dat ze permanent in Madrid verblijft, lijkt haar aanwezigheid daar een bewuste keuze. Voor Amalia, die vanwege bedreigingen haar studentenleven in Amsterdam moest onderbreken, kan een verblijf in het buitenland meer vrijheid en rust bieden.
Conclusie
Het viral gaan van de video waarin Amalia op een terras in Madrid zit, toont opnieuw aan hoe groot de publieke interesse is in haar leven. Tegelijkertijd benadrukt het de complexe verhouding tussen privacy en nieuwswaarde in de verslaggeving over het Koninklijk Huis. Of dit soort beelden in de toekomst vaker zullen opduiken, hangt niet alleen af van de mediacode, maar ook van hoe media en publiek blijven omgaan met de grenzen van privacy. Eén ding is zeker: de balans tussen Amalia’s persoonlijke ruimte en haar publieke rol blijft een uitdaging.
Actueel
HARTVERSCHEUREND: Zesjarige eeneiige tweeling getroffen door leukemie – de tragedie werd nog groter: “Het risico was zeer klein, maar het ergste gebeurde”
Wat begon als een zorgwekkende periode voor één peuter, groeide binnen enkele maanden uit tot een uitzonderlijke medische situatie voor een heel gezin. De Canadese tweelingbroers Weston en Bennett Openshaw kregen kort na elkaar dezelfde vorm van leukemie. Hoewel zij allebei nog maar twee jaar oud waren, moesten ze vrijwel gelijktijdig een intensief behandeltraject doorlopen.
Na jaren van ziekenhuisopnames, chemotherapie en onzekerheid is er inmiddels goed nieuws: beide jongens zijn in remissie en kunnen weer genieten van een zo normaal mogelijk leven.
Eerste zorgen om Weston
Het verhaal begon in 2022, toen moeder Alisha Openshaw merkte dat haar zoon Weston steeds opnieuw ziek werd. Infecties volgden elkaar in hoog tempo op en hij leek nauwelijks de kans te krijgen om volledig te herstellen.
Toen Weston vanwege een botinfectie in het ziekenhuis terechtkwam, besloten artsen uitgebreider onderzoek te doen. Daarbij werd vastgesteld dat hij acute lymfatische leukemie (ALL) had, een vorm van bloed- en beenmergkanker die vooral bij jonge kinderen voorkomt.
De diagnose veranderde het leven van het gezin volledig. Nog dezelfde dag begon Weston met chemotherapie en draaide het dagelijks leven om ziekenhuisbezoeken, onderzoeken en behandelingen.
Ook zorgen om zijn tweelingbroer
Weston heeft een eeneiige tweelingbroer, Bennett. Omdat identieke tweelingen hetzelfde genetische materiaal delen, vroegen de ouders zich direct af of Bennett eveneens risico liep.
Artsen besloten hem uit voorzorg regelmatig te controleren. De eerste bloedonderzoeken leverden geen afwijkingen op, waardoor voorzichtig optimisme ontstond.
Dat gevoel bleek echter van korte duur.
Tweede diagnose
Bijna vier maanden na Westons eerste diagnose veranderde de situatie opnieuw.
Tijdens een controle bleek dat ook Bennetts bloedwaarden afwijkingen vertoonden. Verdere onderzoeken bevestigden waar het gezin zo voor had gevreesd: ook hij had acute lymfatische leukemie.
Volgens de moeder was zelfs het behandelend oncologieteam onder de indruk van de uitzonderlijke situatie. Twee eeneiige tweelingen die vrijwel gelijktijdig dezelfde vorm van leukemie ontwikkelen en samen behandeld moeten worden, komt zelden voor.
Voor het gezin begon daarmee een tweede, minstens zo ingrijpende periode.
Twee behandeltrajecten
Hoewel beide jongens dezelfde diagnose kregen, verliepen hun behandelingen niet volledig gelijk.
Bij Weston werden ook kankercellen aangetroffen in het hersen- en ruggenmergvocht. Daardoor werd hij behandeld binnen een hoogrisicotraject, met intensievere therapieën en meer complicaties.
Zijn behandeling verliep zwaar. Volgens zijn moeder moest hij tijdens het traject meerdere keren opnieuw leren lopen.
Bennett viel binnen de standaardrisicogroep. Ook hij onderging een langdurige chemotherapie, maar zijn herstel verliep zonder dezelfde ernstige lichamelijke complicaties.
Ondanks die verschillen deelden de broers vrijwel iedere stap van hun medische traject.
Een jeugd in het ziekenhuis
Voor volwassenen staat een ziekenhuis vaak symbool voor onzekerheid en zorgen.
Voor Weston en Bennett werd het gedurende enkele jaren een vanzelfsprekend onderdeel van hun leven.
Omdat zij nog zo jong waren, beseften zij nauwelijks dat hun dagelijkse routine afweek van die van andere kinderen. Ziekenhuisbedden, infusen, bloedonderzoeken en chemotherapie waren voor hen een normaal onderdeel van de week geworden.
Juist dat maakte de situatie volgens hun ouders extra confronterend.
De tweeling hoefde elkaar nooit uit te leggen hoe zij zich voelden. Ze maakten hetzelfde mee en konden elkaar daardoor op een unieke manier steunen.
Grote impact op het gezin
Niet alleen de jongens werden door de ziekte geraakt.
Hun moeder besloot haar werk als ambulancemedewerker tijdelijk neer te leggen om volledig voor haar kinderen te zorgen. Hun vader nam de financiële verantwoordelijkheid op zich, terwijl het gezin probeerde zoveel mogelijk stabiliteit te behouden.
Daarnaast was er ook aandacht nodig voor hun oudere broer, die eveneens een ingrijpende periode meemaakte.
Alisha vertelde later dat zij zich tijdens de behandeling soms meer verpleegkundige dan moeder voelde. Haar dagen stonden in het teken van medicijnen, afspraken, controles en medische beslissingen.
De ruimte om simpelweg ouder te zijn, voelde volgens haar soms ver weg.
Verhaal gedeeld met anderen
Tijdens de ziekenhuisperiode besloot het gezin hun ervaringen te delen via sociale media.
Onder de naam Twincredibles Fam hield Alisha familie, vrienden en later ook duizenden andere volgers op de hoogte van het behandeltraject van haar zoons.
Wat begon als een manier om het thuisfront te informeren, groeide uit tot een platform waarop veel ouders steun vonden en meer leerden over kinderkanker.
Daarnaast gebruikte het gezin de aandacht om bewustwording te creëren en aandacht te vragen voor het werk van kinderziekenhuizen.
Einde van de behandelingen
Na bijna drie jaar intensieve zorg kwam uiteindelijk het moment waarop het gezin zo lang had gewacht.
In augustus 2024 mocht Weston stoppen met chemotherapie. Twee maanden later volgde Bennett.
Beide jongens bereikten remissie, wat betekent dat er geen aanwijzingen meer waren voor actieve ziekte.
Voor het eerst in jaren kon het gezin voorzichtig vooruitkijken.
Opnieuw een gewone jeugd
Na afloop van de behandelingen gingen Weston en Bennett samen naar school.
Voor veel kinderen is dat vanzelfsprekend, maar voor de tweeling betekende het een belangrijke mijlpaal. Voor het eerst konden zij deelnemen aan een dagelijks leven zonder voortdurende ziekenhuisafspraken.
Volgens hun moeder herinneren de jongens zich weinig van hun zwaarste periode. Zij kijkt daar heel anders op terug. Voor haar blijven de herinneringen aan de diagnoses, behandelingen en onzekerheid levendig aanwezig.
De meest recente updates laten echter een positief beeld zien. Beide jongens zijn nog steeds in remissie, ontwikkelen zich goed en genieten van hun schooltijd.
Hun verhaal laat zien hoe ingrijpend kanker op jonge leeftijd kan zijn, maar ook hoeveel veerkracht kinderen en hun gezinnen kunnen tonen. Na jaren waarin hun leven volledig werd bepaald door medische behandelingen, kunnen Weston en Bennett eindelijk doen wat voor iedere tweeling vanzelfsprekend zou moeten zijn: samen opgroeien, spelen en vooruitkijken naar de toekomst.