Actueel
Foto’s: Jen woont al meer dan tweeënhalf jaar op een boot, maar dit is geen gewone boot😍
Jen bouwt haar eigen droomboot en woont er al meer dan tweeënhalf jaar op
Een huis op het water is voor velen een droom, maar voor Jen is het werkelijkheid. Al meer dan tweeënhalf jaar leeft ze op haar zelfgebouwde boot, die niet alleen een thuis is, maar ook symbool staat voor vrijheid en avontuur. Met haar unieke levensstijl laat Jen zien dat wonen op het water niet alleen mogelijk, maar ook duurzaam en lonend kan zijn.
Een drijvend huis, volledig met de hand gebouwd
Jen, een jonge vrouw uit Engeland, besloot haar traditionele woonruimte te verruilen voor een drijvende woning. Ze bouwde haar boot eigenhandig en gaf hem de naam Ad Shakti. Voor haar is deze boot veel meer dan een woonplek; het is een manier om te ontsnappen aan de drukte van de stad en een bestaan te leiden dat nauw verbonden is met de natuur.
Elke twee weken verandert Jen van locatie, afhankelijk van de beperkingen van haar zeilvergunning. Dit nomadische leven stelt haar in staat om steeds nieuwe plekken te ontdekken en volledig op te gaan in de rust en schoonheid van het waterleven.
De voordelen en uitdagingen van een leven op het water
Voor Jen biedt het wonen op een boot een ongekende vrijheid. Ze hoeft geen hoge huur of hypotheek te betalen en heeft de mogelijkheid om zelf te bepalen waar ze woont. De connectie met de natuur is een ander groot pluspunt. Ze wordt elke ochtend wakker met een prachtig uitzicht over het water en kan op elk gewenst moment haar anker lichten en verder trekken.
Toch brengt het leven op het water ook uitdagingen met zich mee. In de winter, wanneer de kanalen bevriezen, kan het lastig zijn om zich te verplaatsen. Daarnaast is er een constante noodzaak om voorraden aan te vullen en onderhoud te plegen aan de boot. Maar volgens Jen wegen deze kleine ongemakken niet op tegen de voordelen.
Compact, maar compleet ingericht
Hoewel haar boot slechts 20 meter lang is, biedt deze voldoende ruimte voor een comfortabel dagelijks leven. Jen heeft de binnenkant slim ingericht om optimaal gebruik te maken van de beschikbare ruimte. Ze heeft zelfs een kleine drijvende tuin aangelegd waarin ze kruiden kweekt.
Binnen beschikt haar boot over:
- Een moderne keuken met slimme opbergoplossingen
- Een gezellige woonkamer waar ze kan ontspannen
- Een slaapkamer met een comfortabel bed
- Een badkamer met douche en toilet
Dankzij deze indeling ontbreekt het haar aan niets en voelt haar boot net zo comfortabel aan als een traditioneel huis.
Duurzaam en energiezuinig wonen
Een van de grootste voordelen van haar drijvende woning is de duurzaamheid. In de zomer voorziet haar boot zichzelf volledig van stroom via vier zonnepanelen die aan boord zijn geïnstalleerd. Dit betekent dat ze geen externe elektriciteit nodig heeft en volledig zelfvoorzienend kan leven.
In de winter, wanneer de zon minder schijnt, gebruikt Jen een kleine hoeveelheid diesel om haar stroomvoorziening aan te vullen. Dit maakt haar manier van wonen niet alleen milieuvriendelijk, maar ook kostenbesparend. De combinatie van zonnepanelen en zuinig energiegebruik zorgt ervoor dat ze met minimale middelen comfortabel kan leven.
Een inspiratiebron voor velen
Het verhaal van Jen inspireert duizenden mensen online. Haar reis laat zien dat het mogelijk is om simpel en duurzaam te leven, zonder concessies te doen aan comfort en kwaliteit van leven. Door slim gebruik te maken van energie, ruimte en middelen, heeft ze een levensstijl gecreëerd die zowel avontuurlijk als milieuvriendelijk is.
Voor veel mensen die dromen van een alternatieve manier van wonen, biedt Jen’s verhaal een waardevol inzicht in hoe het leven op een boot echt is. Ze bewijst dat een eigen huis op het water niet alleen een droom hoeft te blijven, maar daadwerkelijk gerealiseerd kan worden met de juiste inzet en creativiteit.
Een blik op de toekomst
Jen is niet van plan om haar bootleven snel op te geven. Ze blijft haar woonruimte verbeteren en zoekt steeds naar nieuwe manieren om haar leven op het water nog duurzamer te maken. Ze overweegt zelfs om een tweede, grotere boot te bouwen die nog meer zelfvoorzienend is en ruimte biedt voor gasten.
Ondertussen blijft ze haar ervaringen delen via sociale media, waar ze steeds meer volgers krijgt die geïnteresseerd zijn in haar manier van leven. Voor veel mensen is ze een inspiratiebron en een voorbeeld van hoe het leven ook anders ingericht kan worden.
Conclusie
Jen’s verhaal is een krachtig bewijs dat het mogelijk is om op een alternatieve, duurzame en avontuurlijke manier te wonen. Haar boot biedt haar niet alleen vrijheid en flexibiliteit, maar stelt haar ook in staat om op een milieuvriendelijke manier te leven. Voor velen is dit een droomleven, en Jen bewijst dat die droom werkelijkheid kan worden.
Wil je meer zien van Jen’s boot en haar manier van leven? Bekijk dan de foto’s en video’s waarin ze haar unieke thuis laat zien! 🚤🌿✨
Actueel
Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’
Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.
Een droom die anders liep dan verwacht
Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.
Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.
Een zeldzame diagnose
Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.
“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.
Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.
Leven met onzekerheid
De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”
Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”
Kleine overwinningen, grote betekenis
Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”
Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”
Een andere kijk op succes
De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.
“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.
Moederschap met extra lagen
Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”
Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”
Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”
Van topsport naar topszorg
Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.
“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.
Hoop, zonder garanties
Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”
Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.
Het echte goud
Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.
Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.
Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.
En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.