Actueel
Foto’s: Jen woont al meer dan tweeënhalf jaar op een boot, maar dit is geen gewone boot😍
Jen bouwt haar eigen droomboot en woont er al meer dan tweeënhalf jaar op
Een huis op het water is voor velen een droom, maar voor Jen is het werkelijkheid. Al meer dan tweeënhalf jaar leeft ze op haar zelfgebouwde boot, die niet alleen een thuis is, maar ook symbool staat voor vrijheid en avontuur. Met haar unieke levensstijl laat Jen zien dat wonen op het water niet alleen mogelijk, maar ook duurzaam en lonend kan zijn.

Een drijvend huis, volledig met de hand gebouwd
Jen, een jonge vrouw uit Engeland, besloot haar traditionele woonruimte te verruilen voor een drijvende woning. Ze bouwde haar boot eigenhandig en gaf hem de naam Ad Shakti. Voor haar is deze boot veel meer dan een woonplek; het is een manier om te ontsnappen aan de drukte van de stad en een bestaan te leiden dat nauw verbonden is met de natuur.
Elke twee weken verandert Jen van locatie, afhankelijk van de beperkingen van haar zeilvergunning. Dit nomadische leven stelt haar in staat om steeds nieuwe plekken te ontdekken en volledig op te gaan in de rust en schoonheid van het waterleven.
De voordelen en uitdagingen van een leven op het water
Voor Jen biedt het wonen op een boot een ongekende vrijheid. Ze hoeft geen hoge huur of hypotheek te betalen en heeft de mogelijkheid om zelf te bepalen waar ze woont. De connectie met de natuur is een ander groot pluspunt. Ze wordt elke ochtend wakker met een prachtig uitzicht over het water en kan op elk gewenst moment haar anker lichten en verder trekken.
Toch brengt het leven op het water ook uitdagingen met zich mee. In de winter, wanneer de kanalen bevriezen, kan het lastig zijn om zich te verplaatsen. Daarnaast is er een constante noodzaak om voorraden aan te vullen en onderhoud te plegen aan de boot. Maar volgens Jen wegen deze kleine ongemakken niet op tegen de voordelen.
Compact, maar compleet ingericht
Hoewel haar boot slechts 20 meter lang is, biedt deze voldoende ruimte voor een comfortabel dagelijks leven. Jen heeft de binnenkant slim ingericht om optimaal gebruik te maken van de beschikbare ruimte. Ze heeft zelfs een kleine drijvende tuin aangelegd waarin ze kruiden kweekt.
Binnen beschikt haar boot over:
- Een moderne keuken met slimme opbergoplossingen
- Een gezellige woonkamer waar ze kan ontspannen
- Een slaapkamer met een comfortabel bed
- Een badkamer met douche en toilet
Dankzij deze indeling ontbreekt het haar aan niets en voelt haar boot net zo comfortabel aan als een traditioneel huis.
Duurzaam en energiezuinig wonen
Een van de grootste voordelen van haar drijvende woning is de duurzaamheid. In de zomer voorziet haar boot zichzelf volledig van stroom via vier zonnepanelen die aan boord zijn geïnstalleerd. Dit betekent dat ze geen externe elektriciteit nodig heeft en volledig zelfvoorzienend kan leven.
In de winter, wanneer de zon minder schijnt, gebruikt Jen een kleine hoeveelheid diesel om haar stroomvoorziening aan te vullen. Dit maakt haar manier van wonen niet alleen milieuvriendelijk, maar ook kostenbesparend. De combinatie van zonnepanelen en zuinig energiegebruik zorgt ervoor dat ze met minimale middelen comfortabel kan leven.

Een inspiratiebron voor velen
Het verhaal van Jen inspireert duizenden mensen online. Haar reis laat zien dat het mogelijk is om simpel en duurzaam te leven, zonder concessies te doen aan comfort en kwaliteit van leven. Door slim gebruik te maken van energie, ruimte en middelen, heeft ze een levensstijl gecreëerd die zowel avontuurlijk als milieuvriendelijk is.
Voor veel mensen die dromen van een alternatieve manier van wonen, biedt Jen’s verhaal een waardevol inzicht in hoe het leven op een boot echt is. Ze bewijst dat een eigen huis op het water niet alleen een droom hoeft te blijven, maar daadwerkelijk gerealiseerd kan worden met de juiste inzet en creativiteit.

Een blik op de toekomst
Jen is niet van plan om haar bootleven snel op te geven. Ze blijft haar woonruimte verbeteren en zoekt steeds naar nieuwe manieren om haar leven op het water nog duurzamer te maken. Ze overweegt zelfs om een tweede, grotere boot te bouwen die nog meer zelfvoorzienend is en ruimte biedt voor gasten.
Ondertussen blijft ze haar ervaringen delen via sociale media, waar ze steeds meer volgers krijgt die geïnteresseerd zijn in haar manier van leven. Voor veel mensen is ze een inspiratiebron en een voorbeeld van hoe het leven ook anders ingericht kan worden.
Conclusie
Jen’s verhaal is een krachtig bewijs dat het mogelijk is om op een alternatieve, duurzame en avontuurlijke manier te wonen. Haar boot biedt haar niet alleen vrijheid en flexibiliteit, maar stelt haar ook in staat om op een milieuvriendelijke manier te leven. Voor velen is dit een droomleven, en Jen bewijst dat die droom werkelijkheid kan worden.
Wil je meer zien van Jen’s boot en haar manier van leven? Bekijk dan de foto’s en video’s waarin ze haar unieke thuis laat zien! 🚤🌿✨
Actueel
Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt

Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.
Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.
Eerste toepassing van de nieuwe regeling
Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.
De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.
Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.
Strenge voorwaarden
De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.
Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:
- sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
- genezing niet meer mogelijk is;
- er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
- beide ouders instemmen met het besluit;
- en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.
Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.
Onafhankelijke beoordeling
Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.
Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.
De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.
Zeer uitzonderlijke gevallen
Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.
De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.
Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.
Gevoelig maatschappelijk onderwerp
De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.
Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.
Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.
Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.