Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
ME ingezet bij protest tegen azc in Apeldoorn: meerdere aanhoudingen na ongeregeldheden
Een demonstratie tegen de komst van een asielzoekerscentrum (azc) in Apeldoorn is zaterdagavond uitgelopen op ongeregeldheden. Wat begon als een protest met een duidelijk doel, eindigde in een gespannen situatie waarbij de p0litie moest ingrijpen en meerdere mensen werden aangehouden.
Protest in wijk De Maten
De demonstratie vond plaats in de wijk De Maten, waar plannen liggen voor een opvanglocatie voor asielzoekers. Via sociale media was eerder op de dag opgeroepen tot een zogeheten ‘vrouwen- en kindermars’.
De mars begon bij een rotonde aan de Laan van Maten en trok vervolgens richting de plek waar het azc gepland staat. Volgens schattingen waren er ongeveer 200 deelnemers aanwezig.
De organisatoren gaven aan dat het protest bedoeld was om zorgen van bewoners zichtbaar te maken, en benadrukten dat de bedoeling vreedzaam was.
Oplopende spanning in de avond
Aan het begin van de avond verliep de demonstratie relatief rustig. De situatie veranderde echter toen een groep deelnemers na afloop van de officiële eindtijd bleef hangen op de rotonde.
De gemeente had vooraf bepaald dat de demonstratie uiterlijk om 20.00 uur moest worden beëindigd. Toen bleek dat niet iedereen zich aan deze afspraak hield, liep de spanning verder op.
Ingrijpen van de autoriteiten
Om de situatie onder controle te krijgen, besloot de burgemeester van Apeldoorn een noodbevel af te kondigen. Dat gaf de p0litie de mogelijkheid om steviger op te treden.
De Mobiele Eenheid werd ingezet om het gebied te ontruimen. Daarbij werden meerdere mensen aangehouden. Hoeveel personen precies zijn meegenomen, is op dit moment nog niet officieel bevestigd.
Ook is nog niet duidelijk of er mensen gewond zijn geraakt tijdens de onrust.
Onrust tijdens p0litieoptreden
Tijdens het ingrijpen ontstonden spanningen tussen demonstranten en de p0litie. Volgens aanwezigen werden er voorwerpen richting ag*nten gegooid, waaronder vu*rwerk en drank.
Dit soort situaties zorgen vaak voor extra risico’s en maken het werk van hulpd!ensten ingewikkelder. Het optreden van de p0litie was er dan ook op gericht om de veiligheid te herstellen en verdere escalatie te voorkomen.
Niet de eerste keer
Het is niet de eerste keer dat protesten rondom het geplande azc in Apeldoorn tot spanningen leiden. Eerder die week vond er al een demonstratie plaats op dezelfde locatie, waarbij eveneens onrust ontstond.
Toen werden ook meerdere mensen aangehouden nadat er voorwerpen richting de p0litie waren gegooid. De herhaling van dergelijke situaties laat zien hoe gevoelig het onderwerp ligt.
Zorgen onder bewoners
De protesten draaien om plannen voor een opvanglocatie in De Maten. Volgens de huidige plannen zou het in eerste instantie gaan om opvang voor ongeveer 240 alleenstaande mannen, met mogelijk uitbreiding in de toekomst.
Veel bewoners geven aan dat ze niet per definitie tegen opvang zijn, maar moeite hebben met de gekozen locatie. De plek ligt volgens hen midden in een woonwijk, in de buurt van voorzieningen zoals scholen en kinderopvang.
Die combinatie zorgt voor zorgen over leefbaarheid en druk op de omgeving.
Gevoel van onvoldoende inspraak
Een belangrijk punt dat door bewoners wordt genoemd, is het gevoel dat zij onvoldoende betrokken zijn bij de besluitvorming. Sommige inwoners geven aan dat ze zich niet gehoord voelen door de gemeente.
Volgens initiatiefnemers van het protest gaat het niet alleen om de plannen zelf, maar ook om de manier waarop die tot stand zijn gekomen.
Het gevoel van betrokkenheid en inspraak speelt een grote rol in hoe bewoners naar de situatie kijken.
Verhalen vanuit de wijk
Tijdens de demonstratie kwamen verschillende inwoners aan het woord om hun zorgen te delen. Zo sprak een jongere uit de wijk over het belang van rust en veiligheid in de omgeving.
Zij gaf aan dat plekken waar mensen samenkomen, zoals parken en speelplaatsen, een belangrijke rol spelen in het dagelijks leven van bewoners. Veranderingen in de wijk kunnen daardoor veel impact hebben.
Publieke discussie groeit
De gebeurtenissen in Apeldoorn krijgen inmiddels ook aandacht buiten de stad. Het onderwerp raakt aan bredere maatschappelijke discussies over opvang, leefbaarheid en besluitvorming.
Daarbij lopen de meningen uiteen. Waar de één begrip heeft voor de zorgen van bewoners, benadrukt een ander het belang van opvang en solidariteit.
Politieke aandacht
Ook in de landelijke politiek wordt er gekeken naar de ontwikkelingen. Verschillende politici hebben zich uitgesproken over de situatie en de zorgen die leven onder inwoners.
Dat laat zien dat lokale gebeurtenissen soms uitgroeien tot onderwerpen van nationaal debat.
Vooruitblik
De komende periode zal moeten blijken hoe de situatie zich verder ontwikkelt. Zowel de gemeente als bewoners staan voor de uitdaging om met elkaar in gesprek te blijven.
Rust, duidelijkheid en communicatie zullen daarbij een belangrijke rol spelen.
Conclusie
De demonstratie in Apeldoorn laat zien hoe complex en gevoelig het onderwerp is. Wat begon als een vreedzaam protest, eindigde in een gespannen situatie waarbij ingrijpen nodig was.
Tegelijk maakt het duidelijk dat er onder bewoners zorgen leven die om aandacht vragen. Hoe daarmee wordt omgegaan, zal bepalend zijn voor het vervolg.