Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Grote zorgen bij Château Planckaert
Vanavond is het eindelijk zover: een nieuw seizoen van Château Planckaert gaat van start. De familie Planckaert keert terug naar hun indrukwekkende project in Frankrijk, waar het kasteel opnieuw het middelpunt vormt van ambitie, doorzettingsvermogen en familiedynamiek. Dit seizoen belooft meer dan ooit een mix te worden van vooruitgang, emoties en onverwachte momenten.
Nieuwe fase voor het kasteel
Na jaren van plannen maken, slopen en opbouwen lijkt het project eindelijk een volgende fase te bereiken. De werken aan de binnenkant van het kasteel zijn gestart, en dat betekent een belangrijke stap vooruit.
Waar eerder vooral buitenstructuren en voorbereidende werken centraal stonden, wordt het nu concreter. Muren worden afgewerkt, ruimtes krijgen vorm en het einddoel begint langzaam zichtbaar te worden.
Voor de familie betekent dat een enorme motivatieboost. Het gevoel dat het project echt ergens naartoe werkt, zorgt voor nieuwe energie en hernieuwde focus.
Hard werken blijft de norm
Toch komt die vooruitgang niet vanzelf. De werf bruist van activiteit: hamers, machines en bouwmateriaal bepalen het dagelijkse ritme. Iedereen draagt zijn steentje bij, elk op zijn eigen manier.
De combinatie van fysieke arbeid en praktische beslissingen maakt duidelijk hoe intensief het project nog altijd is. Het blijft een uitdaging om alles georganiseerd en op schema te houden.
Maar juist die inzet en samenwerking vormen de kern van het programma. Kijkers zien niet alleen het eindresultaat, maar vooral het proces — met alle ups en downs die daarbij horen.
Een gemis binnen de familie
Naast de vooruitgang is er ook een duidelijke leegte voelbaar. Junior Planckaert is dit seizoen niet aanwezig op het kasteel.
Hij blijft thuis om te herstellen na een nieuwe knieoperatie. Dat betekent dat hij tijdelijk niet kan meewerken aan het project, iets wat zowel voor hem als voor de rest van de familie moeilijk is.
Zijn afwezigheid benadrukt hoe sterk de familie op elkaar is ingespeeld. Wanneer één schakel ontbreekt, wordt dat meteen gevoeld — zeker in een periode waarin er zoveel tegelijk gebeurt.
Tegenslag voor Elara
Alsof dat nog niet genoeg is, krijgt ook Elara Planckaert te maken met een onverwachte uitdaging. Zij moet langs bij een Franse arts, wat voor extra spanning zorgt binnen de familie.
Zulke momenten laten zien dat het leven op het kasteel niet alleen draait om bouwen en plannen. Er zijn ook persoonlijke zorgen en situaties die aandacht vragen.
De familie moet zich telkens opnieuw aanpassen aan wat er op hun pad komt. Dat maakt het verhaal herkenbaar en menselijk — ook voor kijkers die zelf geen kasteel aan het verbouwen zijn.
Ruimte voor mooie momenten
Gelukkig is er niet alleen spanning en hard werk. Zoals altijd bij de Planckaerts is er ook ruimte voor warmte en verbondenheid.
Iluna Planckaert viert haar 21ste verjaardag, en dat wordt uitgebreid gevierd. De familie zorgt ervoor dat het een bijzondere dag wordt, ondanks alle drukte op het kasteel.
Het zijn precies deze momenten die het programma zo geliefd maken. Tussen het stof en de inspanningen door ontstaan herinneringen die minstens zo waardevol zijn als het eindresultaat.
Humor als tegenwicht
Naast de serieuze en emotionele momenten is er ook plaats voor luchtigheid. Dat blijkt onder andere tijdens een uitstapje op het water.
Eddy Planckaert en Christa Planckaert wagen zich aan een tochtje met de kano. Wat bedoeld is als een ontspannen activiteit, loopt al snel uit op komische situaties.
Het contrast tussen het zware werk op het kasteel en deze luchtige momenten zorgt voor balans in het programma. Het laat zien dat humor een belangrijke rol speelt binnen de familie.
Waarom kijkers blijven terugkomen
De kracht van Château Planckaert zit in de combinatie van elementen. Het is niet alleen een renovatieprogramma, maar ook een verhaal over familie, doorzettingsvermogen en samen groeien.
Kijkers herkennen zich in de uitdagingen, de kleine successen en de manier waarop de familie met elkaar omgaat. Het is die mix van realiteit en emotie die ervoor zorgt dat het programma blijft boeien.
De droom komt dichterbij
Met de start van de binnenwerken lijkt het einddoel dichterbij dan ooit. De droom om het kasteel open te stellen en er iets bijzonders van te maken, krijgt steeds meer vorm.
Maar hoe dichter de finish nadert, hoe groter de druk wordt. Er moeten nog veel keuzes gemaakt worden, en elke beslissing heeft impact op het geheel.
Dat maakt dit seizoen extra spannend: niet alleen vanwege wat er gebeurt, maar ook vanwege wat er op het spel staat.
Een seizoen vol contrasten
Dit nieuwe seizoen belooft een afwisseling te worden van vooruitgang en tegenslag, van harde arbeid en ontspanning, van zorgen en feestmomenten.
De afwezigheid van Junior, de situatie rond Elara en de viering van Iluna’s verjaardag zorgen samen voor een emotionele gelaagdheid die het verhaal verdiept.
Conclusie
De start van het nieuwe seizoen van Château Planckaert markeert een belangrijk moment in het grote project van de familie.
De werken gaan vooruit, maar de uitdagingen blijven. Tegelijkertijd tonen de Planckaerts opnieuw waarom ze zo geliefd zijn: door hun openheid, hun humor en hun sterke band.
Het belooft een seizoen te worden waarin alles samenkomt — en waarin kijkers opnieuw worden meegenomen in een verhaal dat even herkenbaar als bijzonder is.