Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Terror Jaap onthult heftig nieuws over zijn vriendin en kindje
Van ‘Terror Jaap’ tot vader: een nieuw hoofdstuk in het leven van Jaap Amesz
In 2008 maakte heel televisiekijkend Nederland kennis met een opvallende nieuwkomer in realityland: Jaap Amesz. In het inmiddels legendarische programma De Gouden Kooi viel hij meteen op door zijn scherpe humor, strategisch spel en provocerende gedrag. Waar andere deelnemers vooral probeerden sympathiek over te komen, koos Jaap voor een compleet andere aanpak. Dat leverde hem al snel een bijnaam op die jarenlang aan hem bleef kleven: Terror Jaap.
Tot verbazing van veel kijkers won hij uiteindelijk het programma en ging hij naar huis met een bedrag van ruim 1,3 miljoen euro. Het leek het begin van een lange televisiecarrière. Toch verliep het leven na zijn realitysucces heel anders dan velen hadden verwacht.
De jaren na De Gouden Kooi
Na zijn overwinning bleef Jaap nog enige tijd zichtbaar in de media. Hij verscheen in verschillende televisieprogramma’s en deed onder meer mee aan Sterren Springen, waarin bekende Nederlanders spectaculaire duiken maakten. Ook viel hij op door interviews, waaronder een gesprek met de veelbesproken Joran van der Sloot.
Daarnaast deden verhalen de ronde over zijn financiële situatie. Zo werd ooit beweerd dat hij zijn volledige prijzengeld zou zijn verloren door het faillissement van de DSB-bank. Later gaf Amesz toe dat dit verhaal niet helemaal klopte. Hij had het verzonnen om zich te beschermen tegen mensen en organisaties die voortdurend om geld vroegen.
Na die periode werd het opvallend stil rondom de voormalig realityster. Waar andere bekende gezichten uit die tijd op televisie bleven verschijnen, koos Jaap steeds vaker voor de achtergrond. Voor veel mensen leek het alsof hij simpelweg uit beeld was verdwenen.
Verrassende comeback
De afgelopen tijd dook zijn naam ineens weer op. Jaap maakte namelijk een opvallende comeback door deel te nemen aan House of Villains, een programma waarin beruchte realityfiguren samenkomen.
Zoals vanouds wist hij de aandacht te trekken. Kijkers zagen opnieuw de scherpe kantjes die hem ooit beroemd maakten. Toch bleek er achter die bekende façade inmiddels een heel andere persoon schuil te gaan. Waar vroeger vooral de provocateur centraal stond, lijkt Jaap nu bewuster om te gaan met zijn publieke rol.
In een uitgebreid gesprek met magazine Panorama laat hij een kant van zichzelf zien die jarenlang verborgen bleef.
Een groot geheim: hij is vader
Misschien wel de meest opvallende onthulling is dat Jaap inmiddels vader is. Hij heeft een zoontje van twee jaar oud — iets wat tot nu toe volledig buiten de media bleef.
Dat was een bewuste keuze, legt hij uit. Zijn ervaring met publiciteit heeft hem geleerd hoe snel persoonlijke verhalen kunnen veranderen in sensationele nieuwsberichten.
Volgens Jaap wilde hij zijn gezin beschermen, vooral omdat de moeder van zijn kind ervoor heeft gekozen buiten de schijnwerpers te blijven. Hij zag van dichtbij hoe mediabelangstelling soms weinig ruimte laat voor nuance of rust.
“Als eenmaal iets naar buiten komt, wordt alles een verhaal,” zegt hij. Daarom hield hij dit belangrijke deel van zijn leven lange tijd voor zichzelf.
Een zware periode achter de schermen
Achter het stilzwijgen ging een heftige periode schuil. Twee jaar geleden liep zijn partner zwangerschapscomplicaties op, waaronder het ernstige HELLP-syndroom — een aandoening die gevaarlijk kan zijn voor zowel moeder als kind.
De situatie werd al snel kritiek. De baby werd maanden te vroeg geboren en zowel moeder als kind kwamen op de intensive care terecht.
Voor Jaap was dat een periode waarin alles draaide om overleven. Waar hij ooit bekend stond als de luidruchtige en dominante realityster, stond hij nu aan een z!ekenhuisbed, onzeker over de toekomst.
Hij beschrijft hoe die maanden hem compleet veranderden. De focus verschoof van aandacht en televisie naar gezondheid, zorgen en verantwoordelijkheid.
Een klein ventje met een sterke wil
Gelukkig gaat het inmiddels beter met zijn zoontje. Hij ontwikkelt zich stap voor stap, al zijn er nog uitdagingen. Het kind is klein en heeft een spraakachterstand, maar motorisch maakt hij volgens Jaap goede stappen.
De toekomst blijft nog onzeker, maar de opluchting overheerst. Het gezin beseft dat de situatie ook veel slechter had kunnen aflopen. Juist daardoor zegt Jaap nu anders naar het leven te kijken dan vroeger.
Bescherming van de moeder
Over de moeder van zijn kind houdt Jaap bewust weinig details openbaar. Zij wil geen onderdeel zijn van de mediawereld en blijft liever volledig anoniem.
Tijdens de opnames van House of Villains waren de twee tijdelijk uit elkaar, maar inmiddels hebben ze elkaar weer gevonden. De afgelopen jaren stonden vooral in het teken van herstel en stabiliteit.
Van typetje naar mens
Interessant is hoe Jaap zelf terugkijkt op de persona die hem ooit beroemd maakte. Terror Jaap was deels een rol die ontstond binnen de dynamiek van reality-tv. Die versie van zichzelf leverde hem succes op, maar zorgde ook voor een beeld dat lang bleef hangen.
Nu wil hij laten zien dat hij meer is dan dat ene televisiekarakter. Het leven buiten de camera’s, met verantwoordelijkheden als vader, heeft zijn prioriteiten veranderd.
Een nieuwe richting?
Naast zijn persoonlijke onthullingen hint Jaap ook op een mogelijke carrièreswitch. Waar die precies naartoe gaat, houdt hij voorlopig nog deels open, maar duidelijk is dat hij nadenkt over een toekomst die minder draait om provocatie en meer om inhoud.
De behoefte om zelf de regie terug te nemen lijkt daarin centraal te staan. Niet meer alleen bekend staan om een tv-personage, maar om de persoon daarachter.
Een ander beeld dan vroeger
Voor veel mensen blijft Jaap Amesz vooral de man die ooit de boel op stelten zette in een realityshow. Toch laat zijn verhaal zien dat het leven na televisie niet stil heeft gestaan.
Achter de schermen speelde zich een veel grotere verandering af: van excentrieke realityster naar betrokken vader die bewust kiest voor rust en bescherming van zijn gezin.
Wat blijft hangen
Het verhaal van Jaap Amesz laat vooral zien hoe sterk mensen kunnen veranderen door levenservaringen. Waar vroeger de aandacht vooral lag op humor, chaos en strategie, draait het nu om verantwoordelijkheid, gezondheid en privacy.
Zijn openheid komt niet voort uit de behoefte om opnieuw beroemd te worden, maar juist uit de wens om zelf controle te houden over zijn verhaal.
En misschien is dat wel de grootste verandering van allemaal: de man die ooit bekend werd door het zoeken van grenzen, kiest nu juist bewust voor balans.
Een nieuw hoofdstuk
Met zijn recente terugkeer op televisie en persoonlijke onthullingen lijkt Jaap een nieuw hoofdstuk te beginnen. Niet langer alleen de realityster van vroeger, maar iemand die probeert zijn verleden, het heden en zijn rol als vader met elkaar te verbinden.
Voor kijkers die hem nog kennen van De Gouden Kooi voelt dit misschien verrassend. Maar voor Jaap zelf lijkt het een logische volgende stap.
Het beeld van Terror Jaap mag dan beroemd zijn geworden — achter die bijnaam staat inmiddels een man met een heel ander verhaal.