Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Lisa (17) op schokkende wijze aangerand in zwembad Sliedrecht: dit is de dader
Wat een ontspannen middag in het zwembad had moeten worden, eindigde voor de 17-jarige Lisa uit Sliedrecht in een traumatische ervaring. Tijdens een bezoek aan bronbad De Lockhorst zegt ze in het water te zijn aangerand door een jongen die samen met twee anderen aanwezig was. In een openhartig interview met het YouTube-kanaal Mijn Zetel vertelt ze hoe de situatie volledig uit de hand liep.
Gezellige middag slaat plotseling om
Lisa was samen met haar jongere broertje naar het zwembad gegaan om van het warme weer te genieten. Terwijl ze samen met een tennisbal in het water aan het spelen waren, kwamen drie jongens in hun buurt staan.
Aanvankelijk leek er weinig aan de hand. Eén van de jongens begon een gesprek en stelde allerlei persoonlijke vragen. Zo wilde hij weten hoe oud Lisa was, waar ze vandaan kwam en of ze een vriend had.
Volgens Lisa kende ze de jongen niet en probeerde ze het gesprek kort te houden. Toch bleef hij haar opzoeken.
“Hij pakte me ineens vast”
Niet veel later sloeg de sfeer volledig om.
“Hij vroeg of ik samen met hem wilde zwemmen,” vertelt Lisa. “Ik vroeg nog wat hij daarmee bedoelde, maar voordat ik het wist pakte hij mijn hand vast.”
Volgens haar ging het vervolgens razendsnel.
“Daarna greep hij mijn been, trok me naar zich toe, zette me op zichzelf en pakte mijn billen vast.”
Lisa vertelt dat ze compleet overrompeld was door wat er gebeurde.
Broertje grijpt op tijd in
Het incident speelde zich af midden in het zwembad, waar ook andere bezoekers aanwezig waren.
Gelukkig reageerde Lisa’s broertje direct. Hij wist de aandacht van de jongen af te leiden, waardoor Lisa zichzelf kon losmaken.
Samen verlieten ze onmiddellijk het zwembad en vluchtten naar de kleedkamers.
Daar belde Lisa direct haar moeder om te vertellen wat er was gebeurd.
Zwembad onderneemt direct actie
Na het telefoongesprek besloot Lisa meteen melding te maken bij de receptie van het zwembad.
Volgens haar namen medewerkers van Optisport Sliedrecht de melding uiterst serieus. Ze werd direct opgevangen, terwijl de politie onmiddellijk werd ingeschakeld.
Om te voorkomen dat de betrokken jongens konden vertrekken voordat agenten arriveerden, werden de deuren van het zwembad tijdelijk gesloten.
Die snelle aanpak gaf Lisa naar eigen zeggen het gevoel dat haar verhaal serieus werd genomen.
Drie jongens geïdentificeerd
Na onderzoek bleek het te gaan om drie jongens uit Rotterdam.
Volgens informatie van het zwembad en de politie waren zij 16, 17 en 19 jaar oud. Daarbij zou zijn gebleken dat zij eerder een onjuiste leeftijd hadden opgegeven.
Locatiecoördinator Elize Worthington bevestigde dat alle drie de jongeren per direct een toegangsverbod voor het zwembad hebben gekregen.
De 19-jarige hoofdverdachte kreeg daarnaast een boete van 290 euro wegens het verstoren van de orde binnen het zwembad.
Of er daarnaast nog verdere juridische stappen volgen, is niet bekendgemaakt.
“Ze kwamen uit Rotterdam”
In het interview vertelt Lisa ook hoe zij de groep omschrijft.
“Het waren buitenlandse jongens. Ik denk dat ze Turks waren. Ze kwamen uit Rotterdam.”
Over de achtergrond van de betrokken jongeren heeft de politie verder geen informatie bekendgemaakt.
Veel reacties na haar verhaal
Nadat het incident via lokale media en sociale media bekend werd, ontving Lisa veel reacties.
Tot haar verbazing bleek zij volgens de berichten niet de enige te zijn die een vervelende ervaring in hetzelfde zwembad had meegemaakt.
“Het verhaal werd gedeeld op Facebook en op Sliedrecht24. Daarna reageerden meerdere mensen dat hun ook iets soortgelijks was overkomen en dat zij eveneens traumatische ervaringen in het zwembad hadden gehad.”
Die reacties maakten veel indruk op haar.
Oproep tot meer veiligheid
Door haar verhaal openbaar te maken wil Lisa vooral aandacht vragen voor de veiligheid in openbare zwembaden.
Volgens haar moeten bezoekers zich veilig kunnen voelen en moet grensoverschrijdend gedrag altijd direct worden aangepakt.
Ze hoopt bovendien dat andere slachtoffers zich door haar verhaal gesteund voelen om ook melding te maken wanneer zij iets soortgelijks meemaken.
“Niemand zou bang moeten zijn om naar een zwembad te gaan.”
Volgens Lisa is het belangrijk dat gemeenten, zwembadbeheerders en hulpdiensten blijven investeren in veiligheid en alert optreden wanneer bezoekers zich ongepast gedragen.
Met haar openhartige getuigenis wil ze laten zien dat zwijgen geen oplossing is. Door ervaringen te delen, ontstaat volgens haar meer bewustwording en wordt de drempel lager om melding te maken van grensoverschrijdend gedrag.
“Ik hoop vooral dat niemand anders hoeft mee te maken wat mij is overkomen.”