Connect with us

Actueel

Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”

Published

on

Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”

De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.


Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel

“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”

Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”


Kersttradities en geloofsovertuiging

Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”

Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”


Grenzen aangeven op de werkvloer

Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”

De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”


Diversiteit op de werkvloer

Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”

Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”


Blijven trouw aan jezelf

Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”

Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”


Een boodschap van begrip

Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”

Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”


Kerst in een diverse samenleving

Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.

In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.

Actueel

Astrid Coppens moet iets van het hart over haar man: “Heb het opgegeven”

Published

on

Astrid Coppens openhartig over moederschap: “Als ik weg ben, moet alles perfect geregeld zijn”

Sinds 2016 is Astrid Coppens gelukkig getrouwd met regisseur Bram Coppens. Samen hebben ze twee dochtertjes, Billie-Ray en Joey-Lee, die het gezin compleet maken. In de podcast Ongefilterd moederschap deelt Astrid deze week openhartig haar ervaringen over het moederschap, met al zijn mooie en minder mooie kanten.

Eerlijke blik achter de schermen

Astrid Coppens staat bekend om haar glamoureuze uitstraling en veelzijdige carrière, maar in de podcast laat ze een andere kant zien. Ze vertelt eerlijk hoe het moederschap haar leven veranderd heeft en hoe ze daar elke dag haar weg in zoekt. “Moeder zijn is het mooiste dat er is, maar het brengt ook heel wat zorgen en onzekerheden met zich mee,” zegt ze.

Voor Astrid is er één angst die haar altijd bezighoudt: de gezondheid van haar kinderen. “Ik maak me voortdurend zorgen over wat er kan gebeuren,” geeft ze toe. “Als mijn kinderen ziek zouden worden, zou ik dat verschrikkelijk vinden. Dat idee blijft altijd ergens in mijn hoofd zitten.”

Wat als er iets met haarzelf gebeurt?

Naast de angst voor haar kinderen, denkt Astrid ook regelmatig aan wat er zou gebeuren als er iets met haarzelf zou gebeuren. “Als ik in een vliegtuig zit, denk ik altijd: als dat hier neerstort, wat gaat er dan gebeuren thuis?” zegt ze openhartig. Het idee dat haar kinderen zonder haar verder zouden moeten, is iets waar ze niet te lang bij stil wil staan, maar het blijft een reële angst.

Praktisch alles op orde

Astrid vertelt dat ze niet alleen nadenkt over de emotionele gevolgen, maar ook over de praktische kant van het moederschap. Ze is degene die thuis alles regelt en organiseert. “Als ik weg ben voor drie dagen of zo, heb ik alles voorbereid,” legt ze uit. “Het eten is geregeld, de ijskast zit vol, alle kleren zijn gewassen en alles staat gepland. Ik wil dat het thuis blijft draaien, ook als ik er even niet ben.”

Dat perfectionisme zit diep bij Astrid. Ze wil ervoor zorgen dat haar gezin niets tekortkomt, zelfs als ze zelf even weg is. “Ik wil niet dat er stress is als ik weg ben,” zegt ze. “Dus ik doe er alles aan om alles in goede banen te leiden. Dat geeft me rust.”

Telefoontjes van Bram

Toch gaat dat niet altijd vanzelf. Astrid lacht als ze vertelt over de telefoontjes die ze tijdens haar afwezigheid van Bram krijgt. “Zelfs als alles geregeld is, belt Bram me nog omdat hij iets niet kan vinden,” zegt ze met een glimlach. “Dat kan soms wat frustrerend zijn, maar ik probeer me er niet meer boos om te maken. Ik heb dat opgegeven.”

Het is een situatie die veel moeders zullen herkennen: alles tot in de puntjes regelen en toch nog telefoontjes krijgen over waar iets ligt of hoe iets werkt. Astrid kan er inmiddels mee lachen. “Het hoort erbij,” zegt ze. “En het is beter voor iedereen als ik me er niet druk over maak.”

Steun bij haar moeder

Gelukkig kan Astrid altijd rekenen op de steun van haar eigen moeder. Ze vertelt dat ze regelmatig bij haar moeder langsgaat om stoom af te blazen of gewoon even te praten. “Ons moeder zegt altijd: ‘Een vent, da’s iets anders, iets speciaals.’ En dat heb ik pas beseft toen ik zelf moeder werd,” zegt Astrid. Haar moeder herinnert haar eraan dat het soms gewoon is zoals het is – en dat het oké is om af en toe je frustraties te delen.

Tijd voor zichzelf

Ondanks haar drukke gezinsleven probeert Astrid ook tijd te maken voor zichzelf. Ze weet hoe belangrijk het is om even adem te halen en haar eigen batterij op te laden. “Als moeder ben je snel geneigd om jezelf weg te cijferen,” zegt ze. “Maar ik heb geleerd dat ik zelf ook moet opladen. Dat maakt me uiteindelijk een betere moeder.”

Daarom probeert ze bewust momenten voor zichzelf te creëren. Of dat nou een wandeling is, een uurtje yoga of gewoon even ongestoord lezen: Astrid ziet het als een manier om weer nieuwe energie op te doen. “En daarna kan ik er weer volop zijn voor mijn kinderen,” zegt ze.

Balans vinden

De balans tussen werk en gezin is voor Astrid een constant aandachtspunt. Als mode-icoon, actrice en onderneemster heeft ze een drukke agenda, maar haar gezin komt altijd op de eerste plaats. “Mijn kinderen zijn het belangrijkste in mijn leven,” zegt ze vastberaden. “Alles wat ik doe, doe ik uiteindelijk voor hen.”

Toch geeft ze eerlijk toe dat het niet altijd makkelijk is. “Soms voelt het alsof ik op tien plekken tegelijk moet zijn,” zegt ze. “Maar ik probeer zoveel mogelijk te focussen op het moment zelf. Als ik thuis ben, wil ik er ook echt zijn.”

De kracht van kwetsbaarheid

Wat Astrid bijzonder maakt, is haar openheid over de uitdagingen van het moederschap. In een wereld waarin vaak vooral de perfecte plaatjes worden gedeeld, laat zij zien dat het niet altijd vanzelf gaat. “Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn,” zegt ze. “Moederschap is prachtig, maar het is ook hard werken. En dat mag je best toegeven.”

Die eerlijkheid wordt gewaardeerd door haar fans en volgers. Veel moeders herkennen zich in haar verhaal en vinden steun in haar woorden. “Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich zorgen maakt of die worstelt met de balans,” zegt Astrid. “We moeten dat meer met elkaar delen.”

Genieten van de kleine dingen

Ondanks alle zorgen en onzekerheden, kan Astrid ook volop genieten van de mooie momenten met haar dochters. “Ze maken mijn leven zoveel rijker,” zegt ze stralend. “Hun lachjes, hun knuffels, de manier waarop ze de wereld ontdekken… dat is onbetaalbaar.”

Ze probeert dan ook zoveel mogelijk in het moment te leven en te genieten van de kleine dingen. “Dat zijn uiteindelijk de herinneringen die blijven hangen,” zegt ze. “En die geven me de kracht om door te gaan, ook als het even moeilijk is.”

Toekomstplannen

Voor de toekomst hoopt Astrid vooral dat haar gezin gezond en gelukkig blijft. “Dat is het allerbelangrijkste,” zegt ze. Daarnaast kijkt ze uit naar nieuwe projecten op professioneel vlak. “Ik heb nog zoveel dromen,” zegt ze. “Maar mijn gezin zal altijd de basis blijven. Daar kan ik op bouwen, wat er ook gebeurt.”

Een krachtige boodschap

Met haar openhartige verhaal in de podcast laat Astrid zien dat moederschap niet perfect hoeft te zijn. Het draait niet om een vlekkeloos huishouden of om altijd alles onder controle te hebben. Het draait om liefde, toewijding en het vermogen om je kwetsbaar op te stellen.

Astrid Coppens is daar een prachtig voorbeeld van. Haar verhaal is een reminder dat zelfs in een wereld vol verwachtingen en drukte, het uiteindelijk de kleine dingen zijn die er écht toe doen.

Continue Reading