Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Enorme klap voor ouderen: DIT zijn de alternatieve AOW-plannen
Discussie over AOW-leeftijd laait op: mogelijke alternatieven voor bezuinigingen opnieuw in beeld
De geplande verhoging van de AOW-leeftijd zorgt voor veel discussie in politiek Den Haag. In het regeerakkoord is opgenomen dat de pensioenleeftijd vanaf 2033 verder stijgt, een maatregel die bedoeld is om de overheidsfinanciën op lange termijn houdbaar te houden.
Tegelijkertijd groeit de weerstand tegen dit plan. Politieke partijen verschillen van mening over de vraag of de verhoging moet doorgaan, verzacht moet worden of helemaal van tafel moet verdwijnen. Achter de schermen blijken bovendien verschillende alternatieve besparingsopties te zijn besproken, die eveneens invloed zouden hebben op gepensioneerden.
Waarom de AOW ter discussie staat
De AOW is een van de grootste uitgavenposten van de overheid. Door vergrijzing stijgt het aantal mensen dat een uitkering ontvangt, terwijl het aantal werkenden relatief afneemt.
Om die reden zoekt de overheid naar manieren om de kosten op lange termijn beheersbaar te houden. In het huidige regeerakkoord is gekozen voor een verdere verhoging van de AOW-leeftijd, zodat mensen later met pensioen gaan.
Voorstanders zien dit als noodzakelijk om toekomstige generaties niet met hogere lasten op te zadelen. Tegenstanders vrezen dat vooral mensen met fysiek zware beroepen hierdoor geraakt worden.
Politieke verdeeldheid
Binnen de Tweede Kamer lopen de meningen uiteen. Sommige partijen willen het huidige plan volledig schrappen, terwijl anderen vooral inzetten op aanpassingen of een geleidelijker invoering.
Premier Rob Jetten heeft aangegeven open te staan voor gesprekken over mogelijke wijzigingen, maar benadrukt tegelijk dat de begroting een aanzienlijke besparing nodig heeft.
Daardoor worden alternatieven opnieuw besproken — opties die al eerder door beleidsmakers zijn onderzocht.
Alternatief 1: gepensioneerden laten meebetalen
Een van de ideeën die in beleidsanalyses naar voren kwam, is dat gepensioneerden zelf AOW-premie gaan betalen over hun uitkering.
Op dit moment betalen werkenden AOW-premie, terwijl mensen die de AOW al ontvangen dat niet doen. Wanneer dit zou veranderen, zouden vooral mensen met een aanvullend pensioen meer bijdragen.
Volgens economische berekeningen kan deze optie aanzienlijke inkomsten opleveren voor de overheid, mogelijk zelfs meer dan een verdere verhoging van de pensioenleeftijd.
Alternatief 2: aanpassing van belastingvoordelen
Een andere mogelijkheid is het aanpassen van belastingvoordelen voor ouderen. Gepensioneerden ontvangen nu bepaalde fiscale kortingen, waardoor hun belastingdruk lager ligt.
Door deze kortingen gedeeltelijk te verlagen, zouden ouderen met hogere pensioeninkomens meer belasting gaan betalen. Voorstanders zeggen dat hiermee vooral de sterkere inkomens worden geraakt, terwijl critici wijzen op de mogelijke impact op koopkracht.
Alternatief 3: wijzigingen in de hoogte van de AOW
Ook aanpassingen in de hoogte van de AOW-uitkering zelf zijn eerder besproken. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om het verminderen van bepaalde belastingvoordelen voor koppels of het aanpassen van uitkeringen voor alleenstaanden.
Alleenstaanden ontvangen momenteel een hoger percentage van het minimumloon dan mensen die samenwonen. Een wijziging hierin zou volgens berekeningen een aanzienlijke besparing kunnen opleveren.
Tegelijk blijft dit een gevoelig onderwerp, omdat steeds meer ouderen alleen wonen en afhankelijk zijn van hun uitkering.
Alternatief 4: loskoppelen van het minimumloon
Een andere besproken optie is het loslaten van de koppeling tussen het minimumloon en de AOW. Op dit moment stijgt de AOW mee wanneer lonen stijgen.
Als deze koppeling zou verdwijnen, zouden AOW-uitkeringen minder snel stijgen dan salarissen. Dat levert de overheid op termijn financiële ruimte op, maar kan betekenen dat de koopkracht van ouderen minder snel meegroeit met de economie.
Lastige keuzes voor de politiek
De discussie laat zien dat er geen eenvoudige oplossing bestaat. Elke maatregel heeft gevolgen voor verschillende groepen in de samenleving.
Een hogere AOW-leeftijd betekent langer doorwerken, terwijl alternatieven vooral invloed hebben op mensen die al met pensioen zijn. De politiek staat daardoor voor een afweging tussen financiële houdbaarheid en sociale impact.
Wat betekent dit voor ouderen?
Voorlopig is nog geen definitieve keuze gemaakt over eventuele aanpassingen. De maatregelen die nu besproken worden, zijn vooral beleidsopties die eerder zijn onderzocht.
Wel is duidelijk dat het debat over de toekomst van de AOW de komende tijd een belangrijk politiek thema blijft. Zowel kabinet als oppositie zoeken naar een balans tussen noodzakelijke besparingen en het behoud van koopkracht voor ouderen.
Een discussie die nog lang niet voorbij is
De gesprekken over de AOW raken aan grotere vragen over vergrijzing, solidariteit tussen generaties en de toekomst van het Nederlandse pensioenstelsel.
Welke keuze uiteindelijk wordt gemaakt, zal afhangen van politieke onderhandelingen en maatschappelijke reacties. Zeker is dat het onderwerp de komende maanden volop in de aandacht blijft staan — en dat de discussie over eerlijk verdelen van lasten en voordelen voorlopig nog niet is afgerond.