Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Marie Verhulst schrikt van wat Bart Kaëll doet: “Ben gaan overgeven”
Een openhartig verhaal van Marie Verhulst heeft voor veel reacties gezorgd. Tijdens een gesprek bij Qmusic vertelde ze over een bijzondere ervaring rondom haar eetgewoonten — een moment dat haar nog altijd is bijgebleven.
Al jaren bewust vegetarisch
Marie leeft inmiddels al zo’n twintig jaar vegetarisch. Dat betekent dat ze al die tijd bewust geen vlees eet en zorgvuldig omgaat met wat er op haar bord ligt.
In die lange periode ging het slechts één keer anders dan gepland — en juist dat ene moment maakte grote indruk.
Onverwacht moment aan tafel
Het voorval speelde zich af bij haar thuis, waar Bart Kaëll aan het koken was. Hij bereidde een klassiek gerecht: tomate-crevettes.
Omdat Marie wel vis eet, leek er in eerste instantie niets bijzonders aan de hand. Ze verwachtte een gerecht dat binnen haar eetpatroon paste.
Iets voelt niet goed
Toch merkte ze vrijwel direct dat er iets niet klopte. Na de eerste hap voelde de structuur anders dan ze gewend was.
Dat zorgde voor verwarring. Ze kon niet meteen plaatsen wat er precies anders was, maar het gevoel dat er iets niet klopte, was duidelijk aanwezig.
Uitleg achter het recept
Pas daarna volgde de verklaring. Bart Kaëll vertelde dat het om een traditioneel recept ging, afkomstig uit zijn familie.
In dat recept worden garnalen gecombineerd met een extra ingrediënt dat vroeger vaker werd gebruikt, onder andere om het gerecht toegankelijker te maken.
Voor Marie kwam die uitleg als een verrassing, omdat ze zich daar vooraf niet van bewust was.
Sterke reactie
De ontdekking had een duidelijke impact op haar. Ze gaf aan dat het idee alleen al voor een heftige reactie zorgde.
Na jarenlang bewust vegetarisch te leven, voelde dit moment voor haar als iets dat niet paste bij haar overtuiging. Dat maakte het voor haar extra intens.
Blijvende herinnering
Hoewel het om een eenmalige situatie ging, is het een ervaring die haar is bijgebleven. Het laat zien hoe belangrijk bewuste keuzes rondom voeding voor haar zijn geworden.
Voor veel mensen die bewust eten, is dit herkenbaar: zelfs een kleine afwijking kan een grote impact hebben.
Herkenning bij luisteraars
Het verhaal zorgde voor herkenning bij luisteraars. Steeds meer mensen letten bewust op wat ze eten en hebben duidelijke voorkeuren of overtuigingen.
Daardoor begrijpen velen hoe zo’n moment onverwacht en intens kan aanvoelen.
Conclusie
Met haar verhaal geeft Marie Verhulst een persoonlijke inkijk in haar leven en keuzes. Het laat zien hoe sterk overtuigingen kunnen zijn, zeker als ze al jarenlang een rol spelen.
Een klein moment aan tafel groeide zo uit tot een herinnering die ze niet snel zal vergeten — en waar veel mensen zich in kunnen herkennen.