Actueel
Farah (25): “Ik ben klaar met de ‘verplichte gezelligheid’ rond kerst op werk, het past niet bij mijn geloof”
Farah (25) voelt druk om mee te doen met kersttradities op het werk: “Het past niet bij mijn geloof”
De feestdagen staan vaak in het teken van gezelligheid en samenzijn, maar voor Farah (25) brengen ze vooral ongemakkelijke situaties met zich mee. De jaarlijkse “verplichte gezelligheid” rondom kerst, zowel in de samenleving als op de werkvloer, botst met haar geloofsovertuiging. Als moslim voelt Farah zich steeds meer een buitenstaander in een tijd waarin kerst een dominante rol speelt.
Kerst op het werk: een ongemakkelijk gevoel
“Elk jaar begint het al in november,” vertelt Farah. “Overal verschijnen kerstbomen en lichtjes, en mensen beginnen af te tellen naar de feestdagen. Dat is prima voor wie er blij van wordt, maar voor mij voelt het alsof je verplicht wordt om mee te doen.”
Farah legt uit dat deze sociale druk ook op de werkvloer merkbaar is. De uitnodigingen voor kerstborrels, versierde kantoren en gezamenlijke kerstvieringen geven haar een ongemakkelijk gevoel. “Ik vier geen kerst en het heeft geen enkele betekenis voor mij. Maar er wordt van je verwacht dat je meedoet, lacht en ‘gezellig’ bent. Het voelt oneerlijk dat mijn keuze niet vanzelfsprekend wordt geaccepteerd.”
Kersttradities en geloofsovertuiging
Farah benadrukt dat haar ongemak voortkomt uit haar geloofsovertuiging. “Als moslim vier ik geen kerst, ik versier mijn huis niet en ik wens mensen ook geen fijne kerst, omdat dat niet past bij mijn geloof. Dat betekent niet dat ik anderen hun feest niet gun, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen overtuigingen.”
Het lastigste voor Farah is de sociale druk die met de feestdagen gepaard gaat. “Als ik zeg dat ik niet wil deelnemen aan een kerstborrel, krijg ik vaak rare blikken of opmerkingen zoals: ‘Ach, het is maar voor de gezelligheid.’ Maar voor mij is het meer dan dat. Mijn geloof staat op de eerste plaats, en ik wil geen dingen doen die daar tegenin gaan.”
Grenzen aangeven op de werkvloer
Hoewel Farah probeert haar grenzen duidelijk te maken, merkt ze dat dit vaak lastig is. “Het voelt alsof mensen niet begrijpen waarom ik me niet prettig voel bij kerstactiviteiten. Sommige collega’s zien het als een excuus om samen te komen en vinden dat ik me aanstel als ik aangeef dat ik niet wil deelnemen.”
De reacties die Farah krijgt, variëren van begripvol tot ronduit bot. “Sommige collega’s zeggen dat ik ongezellig ben of het anderen niet gun, maar dat is helemaal niet zo. Ik wil gewoon trouw blijven aan mijn overtuigingen zonder dat ik telkens dezelfde discussie hoef te voeren.”
Diversiteit op de werkvloer
Farah hoopt dat er meer aandacht komt voor diversiteit en respect voor verschillende overtuigingen op de werkvloer. “Ik wil niet dat kerst verdwijnt, begrijp me niet verkeerd. Maar het zou fijn zijn als er meer ruimte komt voor andere overtuigingen. Niet iedereen voelt zich thuis bij dezelfde tradities, en dat moet gerespecteerd worden.”
Volgens Farah zou het helpen als werkgevers meer aandacht besteden aan inclusiviteit tijdens de feestdagen. “Waarom geen neutrale eindejaarsviering waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht geloof of achtergrond? Dat zou een stap in de goede richting zijn.”
Blijven trouw aan jezelf
Ondanks de ongemakkelijke situaties blijft Farah vasthouden aan haar eigen normen en waarden. “Het is niet altijd makkelijk om de enige te zijn die iets niet viert, maar ik vind het belangrijk om dicht bij mezelf en mijn geloof te blijven, ook al begrijpen anderen dat niet altijd.”
Farah merkt dat ze soms het gevoel heeft dat ze zichzelf moet verdedigen, terwijl ze gewoon haar eigen keuzes maakt. “Het zou fijn zijn als ik me niet constant hoef uit te leggen. Mijn keuze om geen kerst te vieren is net zo waardevol als de keuze van anderen om het wel te doen.”
Een boodschap van begrip
Farah hoopt dat haar verhaal bijdraagt aan meer bewustzijn en begrip voor mensen met verschillende overtuigingen. “Ik wil niet dat mensen denken dat ik anti-kerst ben of anderen iets misgun. Ik wil alleen dat mijn grenzen worden gerespecteerd. Het gaat om wederzijds begrip, en ik hoop dat dat ooit vanzelfsprekend wordt.”
Met de feestdagen in aantocht pleit Farah voor een open gesprek over inclusiviteit en respect op de werkvloer. “Het draait niet om het wegnemen van tradities, maar om ruimte creëren voor iedereen. We leven in een diverse samenleving, en dat mag gevierd worden op een manier waarbij niemand zich buitengesloten voelt.”
Kerst in een diverse samenleving
Farah’s verhaal benadrukt de uitdagingen waarmee mensen met andere overtuigingen te maken krijgen in een samenleving waarin kerst een dominante rol speelt. Haar ervaring roept belangrijke vragen op over hoe we inclusiviteit in de praktijk kunnen brengen, zowel op de werkvloer als daarbuiten.
In een tijd waarin saamhorigheid en respect centraal zouden moeten staan, hoopt Farah dat haar boodschap wordt gehoord: dat iedereen zich welkom voelt, ongeacht welke feestdagen ze vieren.
Actueel
Karl Vannieuwkerke en zijn vriendin Tine hebben geweldig nieuws te melden
Karl Vannieuwkerke deelt eerste foto met nieuwe liefde Tine Maertens: ‘Geluk hoeft niet luid te zijn’
Na maanden van stilte op sociale media heeft sportjournalist Karl Vannieuwkerke (54) een bijzonder persoonlijk moment gedeeld. Voor het eerst laat hij zijn volgers kennismaken met zijn nieuwe liefde, de 32-jarige Tine Maertens. Het prille maar intussen stevige liefdesgeluk werd met één zomerse vakantiefoto wereldkundig gemaakt — en dat bleef niet onopgemerkt.
Eerste liefdespost uit Zuid-Frankrijk
Tijdens zijn verblijf in Bouzigues, aan de Franse zuidkust, waar hij de Tour de France op de voet volgt, plaatste Vannieuwkerke een zonnige foto van zichzelf samen met Tine. Geen opvallende caption, geen groots statement — gewoon een beeld dat spreekt. In de reacties is te lezen hoe vrienden, volgers en collega’s hem feliciteren en hem alle geluk toewensen. De toon? Warm, respectvol en vooral blij verrast.
Voor veel fans van Vive le Vélo — het populaire wielerprogramma waarin Karl al jarenlang excelleert — was het een onverwachte maar mooie verrassing. De foto bevestigt wat eerder al gespeculeerd werd: dat er sprake is van een liefdevolle nieuwe relatie, die nu ook publiekelijk erkend mag worden.
Wie is Tine Maertens?
Tine Maertens is niet onbekend in haar eigen regio. Ze woont in Koekelare en combineert meerdere passies in haar dagelijks leven. Ze werkt als leerkracht in het middelbaar onderwijs en is daarnaast actief in de lokale politiek voor CD&V. Ook sport maakt een belangrijk deel uit van haar bestaan: Tine is tenniscoach en betrokken bij diverse sportieve initiatieven in haar omgeving.
Ondanks haar jonge leeftijd weet ze dus van aanpakken — iets wat haar naar verluidt ook aantrekkelijk maakt voor Karl. Beiden zouden elkaar hebben gevonden in hun gedeelde liefde voor sport, levenskwaliteit en maatschappelijke betrokkenheid.
Anderhalf jaar liefde in stilte
Hoewel hun relatie intussen al ruim anderhalf jaar standhoudt, kozen Karl en Tine er bewust voor om het stil te houden. Zeker in de eerste maanden bleef hun samenzijn strikt privé, ook om de kinderen van Karl rust en stabiliteit te bieden. Nu de tijd rijp lijkt, komt er voorzichtig wat meer openheid — al blijft het paar uitdrukkelijk kiezen voor discretie.
De officiële ‘soft launch’ op Instagram voelt dan ook niet als een mediaspektakel, maar als een warme bevestiging van wat er al was. Geen grote woorden, geen exclusieve interviews — gewoon twee mensen die oprecht gelukkig zijn met elkaar.
Achtergrond: scheiding en nieuwe start
In 2024 werd bekend dat Karl en zijn toenmalige partner Caroline Vereenooghe uit elkaar waren gegaan. Caroline is de moeder van zijn jongste kinderen: Jack Odile (5) en Luís Achile, die toen nog een baby van enkele maanden oud was. De breuk werd in de media opvallend rustig en respectvol behandeld, zonder schandaal of verwijten.
Na die periode van verandering bouwde Karl stilaan aan een nieuwe start — zowel privé als professioneel. Zijn liefde voor de koers, zijn familie en zijn werk bij de VRT bleven centraal staan. En nu lijkt daar dus ook weer ruimte voor een partner aan zijn zijde.
Reacties uit de media en omgeving
De foto heeft ondertussen ook de Vlaamse media bereikt, waar met belangstelling wordt gekeken naar deze nieuwe fase in het leven van de sportjournalist. “Een foto zegt meer dan duizend woorden,” schrijft een lifestylemagazine. En dat lijkt ook Karl’s insteek: geen sensatie, maar sereniteit.
Collega’s uit de sportjournalistiek laten zich in privéreacties lovend uit over de manier waarop hij met deze nieuwe liefde naar buiten komt. “Het is hem gegund,” klinkt het, “na een bewogen periode.”
Ook kijkers van Vive le Vélo reageren op sociale media positief. “Wat straalt hij,” schrijft iemand onder de foto. “Je ziet het meteen. Fijn dat hij het geluk weer gevonden heeft.” En een andere fan merkt op: “Tine lijkt me een heel sterke vrouw. Karl en zij vormen een prachtig koppel.”
Toekomstplannen
Over toekomstplannen doen Karl en Tine geen publieke uitspraken, maar de toon is voorzichtig optimistisch. Insiders zeggen dat ze elkaar goed aanvullen, met respect voor elkaars werk, tempo en persoonlijke ruimte. Tine zou zich bovendien goed verstaan met Karl’s gezin, wat de dynamiek versterkt.
Voorlopig lijkt het stel vooral te genieten van het moment — in Zuid-Frankrijk, met de zon op hun gezicht en de koers op de achtergrond. Een symbolische plek, want Karl is er elk jaar opnieuw te vinden voor de Tour, maar nu dus met iemand aan zijn zijde die hij ook graag laat zien aan de wereld.
Meer dan alleen een bekende kop
De stap om de relatie met Tine Maertens zichtbaar te maken, bevestigt wat velen al wisten: Karl Vannieuwkerke is niet alleen een vertrouwd gezicht op televisie, maar ook een mens van vlees en bloed. Een vader, een levensgenieter, een partner. En zoals altijd brengt hij zijn verhaal met elegantie, rust en een vleugje poëzie.
Wat de toekomst ook brengt, het lijkt erop dat Karl en Tine het pad samen verder willen bewandelen. En wie weet volgen er binnenkort nog meer zomerse beelden — want geluk, zo weten ze allebei, is soms het mooist wanneer je het gewoon laat bestaan.