Actueel
Explosieve clash: Sandra Schuurhof botst keihard met Bram Moszkowicz over het verdedigen van Peter Gillis!
Bij de desk van Shownieuws barstte gisterenavond een verhitte discussie los tussen presentatrice Sandra Schuurhof en strafpleiter Bram Moszkowicz. De aanleiding? De aanhoudende stroom van bagatelliserende opmerkingen over Peter Gillis en de aanklacht tegen hem vanwege belastingfraude. Terwijl Moszkowicz en roddelkoning Evert Santegoeds het kamp-Gillis lijken te verdedigen, zet Schuurhof vraagtekens bij hun houding en het gebrek aan kritische blik.
Achtergrond van de zaak
Peter Gillis, bekend van het realityprogramma Massa is Kassa, ligt onder vuur vanwege serieuze beschuldigingen van belastingfraude. Het Openbaar Ministerie (OM) eist een gevangenisstraf van 18 maanden, omdat Gillis tonnen aan zwart geld zou hebben weggesluisd door stacaravans op zijn vakantieparken zwart te verhuren. Volgens de aanklacht gaat het om een omvangrijk en systematisch patroon van fraude.
Tijdens de uitzending leek Bram Moszkowicz de ernst van de zaak te bagatelliseren door de bedragen in perspectief te plaatsen. “Als je een omzet hebt van 100 miljoen en 50 duizend euro niet aangeeft, is dat heel anders dan wanneer je 50 miljoen omzet hebt en 45 miljoen achterhoudt,” stelde Bram. Dit soort opmerkingen schoot bij Sandra duidelijk in het verkeerde keelgat.
Sandra zet de toon
Sandra Schuurhof maakte meteen duidelijk dat ze het niet eens was met de vergoelijkende toon van haar collega’s. “Dat maakt niet uit, Bram. Het blijft strafbaar,” beet ze terug. Ze benadrukte dat het niet gaat om hoe groot of klein de bedragen zijn, maar om het feit dat belastingontduiking een strafbaar feit is.
Haar scherpe opmerkingen werden gesteund door presentatrice Dyantha Brooks, die tussenbeide kwam met de vraag: “Maakt het echt uit hoeveel het is? Zwart geld blijft toch zwart geld?”
Sandra benadrukte vervolgens de ernst van de zaak door te wijzen op de feiten die Gillis worden aangerekend. “Hij had op een gegeven moment een omzet van 35 miljoen met elf vakantieparken. Er wordt beweerd dat hij tonnen aan inkomsten zwart heeft ontvangen door stacaravans zwart te verhuren. Dat is niet zomaar een foutje, Bram.”
De knuffelbrigade
Bram Moszkowicz bleef echter op zijn standpunt staan en noemde de opmerkingen van Sandra gebaseerd op de visie van het OM. “Wat jij zegt, is de aanklacht, Sandra. Dat is wat het OM zegt, niet wat bewezen is,” wierp hij tegen.
Evert Santegoeds, die erom bekend staat Gillis vaak in bescherming te nemen, gooide olie op het vuur door te stellen: “Hoezo is er wat aan de hand? Dat weten we nog niet.”
Sandra bleef kalm, maar liet zich niet van haar stuk brengen. “Er is wel degelijk wat aan de hand, Evert. Dat blijkt uit het feit dat gemeenten vergunningen hebben ingetrokken voor zijn parken. Die vergunningen werden niet zomaar ingetrokken. Er is een groot onderzoek geweest door de FIOD en de Arbeidsinspectie. Dat doen ze niet voor niets.”
Clash met Bram
De discussie escaleerde toen Bram Moszkowicz op een paternalistische toon tegen Sandra zei: “Sandra, het werkt zo in Nederland. Het OM brengt een zaak voor de rechter, en tot die tijd…”
Sandra onderbrak hem en zei: “Ik weet heel goed hoe het werkt, Bram. Maar dat maakt deze zaak niet minder serieus. Het OM brengt dit niet zomaar naar voren. Dit is gebaseerd op jarenlang onderzoek.”
Bram, zichtbaar geïrriteerd: “Ik ben blij dat jij geen rechter bent.”
Sandra, scherp: “En ik ben blij dat jij geen rechter bent!”
Een ongemakkelijke sfeer
De spanning aan tafel was duidelijk voelbaar. Terwijl Sandra bleef hameren op de ernst van de beschuldigingen, probeerden Bram en Evert het beeld van Gillis te nuanceren. Bram leek meer waarde te hechten aan het verhaal van Gillis’ advocaat dan aan de feiten die door het OM zijn aangedragen.
Dyantha Brooks, die de discussie probeerde te sussen, merkte op dat Sandra zich duidelijk ergerde aan de houding van haar collega’s. “Sandra, dit doet echt wat met je. Wat stoort je hier zo aan?” vroeg ze.
Sandra: “Het stoort me dat we hier aan tafel zitten met een vergoelijkende houding terwijl de zaak enorm serieus is. We hebben het hier niet over een klein vergrijp. Dit zijn serieuze beschuldigingen, en het gaat om enorme bedragen. Laten we dat niet wegwuiven.”
Conclusie
De discussie aan de Shownieuws-desk toont opnieuw hoe gevoelig de zaak rondom Peter Gillis ligt. Terwijl sommige collega’s proberen de ernst van de beschuldigingen te relativeren, blijft Sandra Schuurhof zich hard maken voor een kritische blik en een genuanceerd debat.
Of de zaak uiteindelijk leidt tot een veroordeling, zal de rechter bepalen. Maar één ding is zeker: de felle clash tussen Sandra en Bram illustreert hoe verdeeld de meningen zijn, zelfs binnen een talkshow. Sandra’s standpunt maakt duidelijk dat niet iedereen bereid is om Gillis het voordeel van de twijfel te geven.
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.