Actueel
Ex-vrouw Rob de Nijs komt met boek vol schandalen na overlijden: ´Dit kan echt niet!´
Belinda Meuldijk heeft in het verleden een nare ervaring gehad met haar ex-man Rob de Nijs en diens huidige vrouw, Jet de Nijs. De twee zouden haar destijds op een genadeloze manier in een kwaad daglicht hebben gesteld. Ze lieten foto’s maken van haar vervuilde huis en speelden die via een kennis door aan weekblad Privé. Dit incident werd later bekend als ‘rattengate’ en zorgde voor veel commotie.
Een diepe wond
Het schandaal heeft Belinda destijds diep geraakt en jarenlang
geleid tot spanningen. Hoewel de relatie tussen haar en Rob
inmiddels iets is bekoeld, zijn er nog steeds pijnlijke
herinneringen. Een duidelijk voorbeeld hiervan is dat Jet haar niet
wilde uitnodigen bij de première van de musical over Robs leven.
Dit was voor Belinda een teleurstelling, omdat ze ondanks alles een
belangrijke rol heeft gespeeld in Robs carrière en privéleven.
Wanneer spreekt Belinda zich
uit?
Veel mensen vragen zich af of Belinda ooit nog uitgebreid haar kant
van het verhaal zal delen. In een interview met Weekend laat ze
doorschemeren dat dit pas zal gebeuren als zowel zij als Rob er
niet meer zijn. Voorlopig wil ze de situatie laten rusten, ondanks
alles wat er in het verleden is gebeurd.
Een voorproefje in haar
boek
Toch geeft Belinda al een kleine inkijk in haar nieuwe boek. Ze
schrijft cryptisch over een dramatisch moment in haar leven: “Toen
de hemel openbarstte en er een bom op ons viel die genoeg stank
bevatte om alles te vergiftigen…” Hoewel ze verder niet ingaat op
de details, hint ze naar een heftige gebeurtenis die haar en haar
omgeving diep heeft geraakt.
Bewuste keuze om te zwijgen
Belinda maakt duidelijk dat ze op dit moment geen verdere uitleg
wil geven over wat er precies is gebeurd. “Dat is nou net de hoek
die we niet meer in willen, dus daar ga ik niks over uitleggen,”
zegt ze stellig. Wat er ook heeft plaatsgevonden, het was
ingrijpend genoeg om haar lange tijd op afstand te houden van
Rob.
Publicatie na hun
overlijden
Het boek waarin ze meer over deze periode vertelt, zal pas
verschijnen als zowel zij als Rob er niet meer zijn. Belinda wil de
rust die er nu is niet verstoren. “Ik wil graag behouden wat nu
goed is,” legt ze uit. Dat is ook de reden waarom ze jarenlang
niets heeft geschreven voor Rob, iets wat pas veranderde na de
geboorte van Julius.
De invloed van haar familie
Julius, het kind van Rob en Jet, wordt door Belinda’s moeder een
‘vredeskindje’ genoemd. De komst van het jongetje zorgde ervoor dat
ze weer enigszins nader tot elkaar kwamen. Toch was het vooral haar
ex Thierry die haar aanspoorde om het verleden los te laten en weer
contact te zoeken. “Je kunt niet nooit meer met hem praten. Je hebt
kinderen van hem,” hield hij haar voor.
Een
bewuste stap vooruit
Hoewel Belinda niet staat te popelen om Rob onder ogen te komen,
heeft ze uiteindelijk besloten de stap te zetten. Ze besefte dat
als ze niet zelf de eerste stap zou zetten, de situatie nooit zou
veranderen. Haar keuze om het verleden te laten rusten betekent
echter niet dat de waarheid vergeten is. Ooit, als de tijd rijp is,
zal haar verhaal alsnog naar buiten komen.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.