Actueel
Eva Jinek haalt uit naar Vandaag Inside: “Koud en kil? Dat clownscircus daar moet hoognodig in de spiegel kijken!”
De talkshow van Eva Jinek en het programma Vandaag Inside (VI) zijn als water en vuur: waar VI bekendstaat om zijn scherpe kritiek en informele sfeer, is Jinek meer gestructureerd en inhoudelijk. Het contrast tussen de programma’s is groot, en dat heeft geleid tot de nodige frictie tussen de talkshowhost en het VI-trio. Vooral Johan Derksen heeft in het verleden forse kritiek geuit op Jinek, wat resulteerde in een gespannen verhouding. Hoe kijkt Eva zelf naar de kritiek die ze krijgt van VI?
De loederrel en de nasleep
De relatie tussen Eva Jinek en Vandaag Inside bereikte een dieptepunt tijdens de zogeheten loederrel. Johan Derksen noemde haar destijds een ‘oncollegiaal loeder’ en beweerde dat ze backstage feest zou hebben gevierd toen Vandaag Inside tijdelijk van de buis werd gehaald vanwege de kaarsrel. De bewering van Derksen zorgde voor een mediarel, en Eva was zichtbaar aangeslagen door de beschuldigingen.
Tijdens een uitzending van Beau liet Jinek destijds weten hoe zwaar ze het vond om op die manier te worden aangevallen. “Ik was er echt van geschrokken. Het ging over iets dat niet waar was. Dat was denk ik het ergste eraan,” vertelde ze emotioneel. Ze gaf toe dat ze er letterlijk wakker van had gelegen: “Dat er werd gezegd dat ik op hun graf zou hebben gedanst en dat ik daar feest om vierde, terwijl dat helemaal niet waar is. Ik werd compleet afgemaakt in die uitzending en dat heeft me echt beziggehouden.”
Hoewel de rel uiteindelijk uitdoofde, bleef Jinek een terugkerend doelwit van kritiek bij Vandaag Inside.
Kritiek van VI: ‘Koud en kil’
De kritiek van het VI-trio blijft terugkeren. Waar het ene moment haar kijkcijfers en journalistieke vaardigheden worden geprezen, wordt ze het andere moment bestempeld als ‘koud’ en ‘kil’. In een recent interview met De Vrouw werd Jinek gevraagd of die kritiek haar raakt. “Je kijkcijfers zijn goed, net als veel recensies, maar er was in het begin ook kritiek. Als ze je bij VI ’koud’, ’kil’, ’helemaal niks’ noemen ‒ doet dat je dan nog wat?”
Eva gaf toe dat ze niet ongevoelig is voor zulke opmerkingen. “Ik kan wel heel stoer zeggen dat het me niet boeit, maar dat is niet zo, daar ben ik te veel een gevoelsmens voor. Ik kijk wel waar het vandaan komt.”
Ze benadrukt dat zulke kwalificaties typisch zijn voor het karakter van Vandaag Inside: “Laat ik het zo zeggen, het is niet ongebruikelijk in dat programma om zo te praten. Dat weet iedereen die naar VI kijkt. Weet je, het zoet neem ik met een kilootje zout en het zuur ook.”
De druk van de talkshowwereld
Hoewel Vandaag Inside haar soms neersabelt, wordt Eva Jinek door anderen juist geprezen als een van de sterkste talkshowhosts van Nederland. Sommigen noemen haar zelfs de ‘talkshowkoningin’. Maar is dat een titel waar Eva zich in herkent?
“Haha, nee, hou op! Die titel is natuurlijk niet iets wat ik zelf in de mond neem of over mezelf zal zeggen. Het is voor mij ook nooit een stip op de horizon geweest dat ik op deze plek terecht wilde komen,” reageert ze.
Jinek geeft toe dat ze nooit bewust heeft gedacht: “Ik word talkshowkoningin.” Volgens haar is dat geen doel waar mensen zich op richten. “Je wordt op een gegeven moment gevraagd en dan ben ik wel iemand die er helemaal voor gaat.”
Geen middenmoter
Jinek staat bekend om haar werkethiek. Ze wil altijd excelleren en is niet iemand die genoegen neemt met middelmatigheid. “Ik heb nooit een middenmoter willen zijn. In wat dan ook. Als je me vraagt om je ijskast schoon te maken, ga ik er ook helemaal voor. Ik ga altijd voor een 10 omdat ik weet dat ik dat nooit haal. Maar als je op een 9 mikt, wordt het een 7.”
Die instelling verklaart waarom Jinek haar talkshow met zo’n precisie benadert. Elke aflevering moet staan als een huis, en de dynamiek tussen de gasten moet goed zijn. Ze is perfectionistisch, wat soms in contrast staat met het losbandige en chaotische karakter van een show als Vandaag Inside.
Verschillende formats, verschillende benaderingen
De verschillen tussen de talkshow van Jinek en Vandaag Inside zijn groot. Waar VI een luchtigere, informele toon hanteert en vaak scherpe uitspraken doet, is Jinek serieuzer en journalistieker van aard. Die verschillende stijlen zorgen ervoor dat ze bij VI vaak als ‘te correct’ of ‘te klinisch’ wordt gezien, terwijl haar eigen achterban haar juist prijst om haar grondige aanpak.
Zelf lijkt Jinek zich daar niet al te druk over te maken. Ze beseft dat televisie een vluchtige wereld is. “Elke avond moet ik een show maken en als ik het een paar keer verknal, kan het zo weer voorbij zijn.”
Ondanks de kritiek en het geroddel in de media blijft Jinek gefocust op haar werk. Ze laat zich niet afleiden door commentaar en richt zich liever op het maken van een inhoudelijk sterke talkshow. Dat ze daarbij soms kritiek krijgt van Vandaag Inside, neemt ze voor lief.
Conclusie
De verhouding tussen Eva Jinek en Vandaag Inside blijft gespannen. Terwijl ze bij VI vaak wordt neergesabeld als ‘koud’ en ‘kil’, heeft Jinek een andere visie op haar aanpak. Ze begrijpt dat kritiek bij het vak hoort en kiest ervoor om zich daar niet te veel door te laten beïnvloeden.
Toch geeft ze toe dat ze de harde woorden van VI niet volledig van zich af kan laten glijden. Ze blijft een gevoelsmens en kijkt altijd naar waar de kritiek vandaan komt. Haar perfectionisme en toewijding aan haar vak zorgen ervoor dat ze zich niet zomaar laat wegzetten. Of ze nu wordt bestempeld als ‘talkshowkoningin’ of als ‘kil’, Jinek blijft doen waar ze goed in is: journalistiek bedrijven op haar eigen manier.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.