Actueel
Einde verhaal voor André Hazes: ´Rachel krijgt haar zin en zoon moet naam veranderen!´
Rachel Hazes heeft de laatste jaren een moeizame relatie met haar kinderen, Roxeanne Hazes en André Hazes. Dit heeft geleid tot diverse conflicten, waaronder juridische kwesties die inmiddels de aandacht van de media hebben getrokken. Zo stuurde Rachel haar zoon André een sommatie om zijn naam alleen te gebruiken met ‘junior’ eraan toegevoegd. André was hier echter niet mee akkoord en heeft aangegeven te willen vechten voor het behoud van zijn naam zonder toevoegingen.
Advocatenoverleg tussen Rachel en André
Eind vorige maand werd bekend dat de advocaten van Rachel en André Hazes met elkaar in gesprek zijn gegaan. Dit overleg richt zich op de sommatie waarin Rachel haar zoon verbiedt de naam André Hazes te gebruiken zonder ‘junior’ eraan toe te voegen voor commerciële doeleinden. Rachel eist dat haar zoon zich aan deze afspraak houdt. André daarentegen voelt zich beperkt en is vastberaden zijn naam te behouden zoals hij dat wil.
Familieruzies blijven oplaaien
Het is niet de eerste keer dat er problemen spelen binnen de familie Hazes. Rachel ligt niet alleen in conflict met André, maar ook met haar dochter Roxeanne. Al geruime tijd hebben moeder en dochter geen contact meer. Een belangrijk conflict draait om de erfenis van André Hazes senior. Volgens Roxeanne heeft haar moeder geen recht op de erfenis, en dit meningsverschil wordt momenteel uitgevochten in de rechtbank.
De erfeniskwestie: wie heeft recht op wat?
De ruzie over de erfenis van André Hazes sr. houdt de familie Hazes al langere tijd in haar greep. Roxeanne beweert dat Rachel geen recht heeft op het nalatenschap van haar vader, en dit zorgt voor grote spanningen. Het meningsverschil gaat zelfs zover dat de kwestie voor de rechter wordt uitgevochten. De zaak brengt zowel persoonlijke als financiële belangen aan het licht, wat de verhoudingen binnen de familie nog verder onder druk zet
.
‘Schaakmat’ gezet door Rachel?
Rachel Hazes beweert dat haar zoon een contract heeft ondertekend waarin hij akkoord gaat met het voeren van de artiestennaam ‘André Hazes jr.’ voor de rest van zijn carrière. Deze naam zou hij zowel privé als zakelijk moeten gebruiken, aldus Rachel. André houdt zich echter niet aan deze afspraak, en dit zorgt voor verdere onenigheid. Weekblad Story speculeert dat André officieel getekend heeft voor deze naam, maar of dit werkelijk het geval is, blijft onduidelijk.
Zakelijke belangen en de naamkwestie
Het gebruik van de naam André Hazes speelt ook een rol in de zakelijke belangen van de familie. André jr. heeft de bedrijfsnaam AGJ Produkties B.V., gebaseerd op zijn volledige naam André Gerardus Junior, opgezet voor zijn zakelijke activiteiten. Dit benadrukt hoe belangrijk de naam voor André is, zowel persoonlijk als in zijn carrière. Het gebruik van ‘junior’ wordt door Rachel als verplichting gezien, maar voor André is dit meer dan een zakelijke kwestie – het gaat om zijn identiteit.
Rachel, Roxeanne en André in de media
Het publiek volgt de perikelen in de familie Hazes op de voet. Het weekblad Story merkt op dat de media de ruzie uitvoerig verslaan, terwijl de betrokkenen zelf liever in de luwte blijven. De voortdurende publiciteit rondom de familie zorgt ervoor dat elk nieuw conflict breed wordt uitgemeten, wat de situatie niet gemakkelijker maakt voor de Hazes-familie.
De toekomst van de familie Hazes
Of de ruzies binnen de familie Hazes ooit opgelost worden, blijft onzeker. Zowel Rachel als haar kinderen Roxeanne en André lijken vastberaden hun standpunten te verdedigen. De juridische strijd gaat door, en de familieverhoudingen blijven gespannen. Voor het publiek is het een soap die zich blijft ontvouwen, maar voor de familie zelf betekent het een pijnlijke en lastige situatie die diepe sporen nalaat.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.