Actueel
Eftelingfan (18) heel ongelukkig, kan in park niet naar genderneutraal toilet
Genderneutraal Toilet in De Efteling: Superfan Start Petitie
Een 18-jarige Efteling-superfan, die zichzelf identificeert als transman, is vrijwel elke week te vinden in het bekende pretpark in Kaatsheuvel. De jongeman geniet intens van zijn bezoeken aan de Efteling, maar stuit op één groot obstakel: het ontbreken van genderneutrale toiletten. Om deze situatie aan te kaarten, is hij een petitie gestart. Zijn verhaal en initiatief hebben veel aandacht getrokken, en de discussie rondom inclusiviteit in het park is losgebarsten.
Een Magische Plek met een Klein Obstakel
De Efteling wordt vaak omschreven als een magische plek waar iedereen zich welkom en gelukkig zou moeten voelen. Dat gevoel deelt de 18-jarige superfan volledig. “De Efteling is een plek waar ik bijna wekelijks kom en waar ik altijd geniet,” schrijft hij in zijn petitie, die inmiddels veel bijval heeft gekregen. Maar als transman ervaart hij een belangrijk gemis dat het bezoek aan het park soms bemoeilijkt: er zijn geen genderneutrale toiletten.
“Veel trans personen, waaronder ikzelf, voelen zich onveilig in de huidige toiletvoorzieningen,” legt hij uit. “Het kiezen tussen een mannen- of vrouwentoilet kan voor veel ongemak zorgen. Sommige trans personen vermijden daarom zelfs de wc’s in het park door de hele dag niets te drinken. Dat is ongezond en niet iets wat iemand zou moeten meemaken.”
Impact op de Transgendergemeenschap
Volgens de jonge superfan gaat het probleem verder dan persoonlijke ongemakken. Hij benadrukt dat het ontbreken van genderneutrale toiletten grote impact heeft op de transgendergemeenschap als geheel. “Het gaat hier niet alleen om mij. Het gevoel van onveiligheid op toiletten is een gedeelde ervaring binnen de transgendergemeenschap. Dit soort kleine aanpassingen, zoals een genderneutraal toilet, kunnen het verschil maken tussen een fijne dag en een ongemakkelijke ervaring.”
De emotionele oproep in zijn petitie heeft veel mensen geraakt. Hij hoopt dat zijn initiatief niet alleen tot verandering in De Efteling leidt, maar ook een breder gesprek over inclusiviteit op gang brengt.
Reactie van De Efteling: “Genderneutrale Toiletten Hebben Onze Aandacht”
De Efteling heeft inmiddels gereageerd op de oproep. Een woordvoerder van het park benadrukt dat de Efteling streeft naar een omgeving waarin iedereen zich welkom voelt. “We vinden het belangrijk dat alle bezoekers zich thuis en veilig voelen in ons park. Genderneutrale toiletten hebben dan ook onze aandacht,” aldus de zegsvrouw.
Hoewel het park geen concrete toezeggingen heeft gedaan, is de erkenning van het probleem een belangrijke stap. Het geeft aan dat De Efteling bereid is om inclusiviteit serieus te nemen en de behoeften van al haar gasten in overweging te nemen.
De superfan zelf geeft aan dat hij al blij zou zijn met enkele genderneutrale toiletten verspreid over het park. “Het hoeft echt niet overal, ik begrijp dat sommige mensen zich meer op hun gemak voelen op een mannen- of vrouwentoilet. Maar een paar genderneutrale opties zouden al een groot verschil maken.”
Inclusiviteit in De Efteling: Meer dan Alleen Toiletten
De Efteling heeft de afgelopen jaren meer stappen gezet richting inclusiviteit. Recentelijk kwam het park in het nieuws vanwege een klacht over een kinderboek dat stereotyperingen van Aziatische mensen zou bevatten. Een bezoeker had melding gemaakt van het boek, dat volgens hem of haar een ongepaste weergave gaf van bewoners uit Aziatische landen.
Het management van De Efteling reageerde snel en besloot alle exemplaren van het kinderboek uit de schappen te halen. “Het is nooit onze bedoeling geweest om mensen te kwetsen of te beledigen,” verklaarde de woordvoerder. “We erkennen dat sommige elementen uit het verleden nu minder passend zijn. Daarom kijken we kritisch naar onze uitingen en maken we aanpassingen waar nodig.”
Dit voorval toont aan dat De Efteling openstaat voor feedback en bereid is om veranderingen door te voeren. Het park geeft aan voortdurend te werken aan een inclusieve en respectvolle ervaring voor al haar bezoekers.
Een Breder Maatschappelijk Thema
Het debat rondom genderneutrale toiletten en inclusiviteit beperkt zich niet tot De Efteling. Steeds meer publieke plekken, zoals scholen, overheidsinstellingen en winkelcentra, krijgen te maken met de vraag naar genderneutrale voorzieningen. Deze discussie maakt deel uit van een bredere maatschappelijke beweging richting gelijkheid en acceptatie voor iedereen, ongeacht genderidentiteit.
Toch blijft het onderwerp gevoelig. Tegenstanders van genderneutrale toiletten uiten vaak zorgen over kosten, veiligheid of persoonlijke voorkeuren. Voorstanders wijzen echter op het fundamentele belang van gelijke toegang en veiligheid voor alle bezoekers, inclusief transgenderpersonen.
De petitie van de 18-jarige superfan past binnen deze bredere context. Het laat zien hoe een individueel probleem kan bijdragen aan een groter gesprek over inclusiviteit en diversiteit in publieke ruimtes.
Wat Brengt de Toekomst?
Hoewel de Efteling heeft aangegeven dat genderneutrale toiletten aandacht krijgen, is nog niet duidelijk of en wanneer er concrete stappen worden genomen. Voor de superfan en anderen in de transgendergemeenschap is er hoop dat zijn oproep een blijvende impact zal hebben. Het feit dat het park openstaat voor discussie en verandering wordt gezien als een positieve stap in de juiste richting.
De petitie blijft ondertussen aandacht trekken en heeft al honderden handtekeningen verzameld. De jonge initiatiefnemer hoopt dat zijn boodschap niet alleen De Efteling bereikt, maar ook andere bedrijven en instellingen inspireert om inclusiever te worden.
Bad toilet sign @KilnTheatre !
Toilets can't be female-only and mixed-sex at the same time.
Encouraging confusion is not "inclusive".https://t.co/g9ranKdDLj pic.twitter.com/qF7Rb9kdsf
— Sex Matters (@SexMattersOrg) May 11, 2023
Een Kleine Stap, Een Groot Verschil
Voor velen lijkt het aanpassen van een paar toiletten misschien een kleine ingreep, maar voor mensen zoals de superfan kan het een wereld van verschil maken. Het gaat niet alleen om praktisch gemak, maar ook om het gevoel van erkenning en veiligheid. Zoals hij zelf in zijn petitie schrijft: “Iedereen verdient het om zich welkom te voelen in een magische plek zoals De Efteling.”
De Efteling heeft met haar reactie laten zien dat ze bereid is om naar haar bezoekers te luisteren. Of dit daadwerkelijk leidt tot genderneutrale toiletten, zal de toekomst uitwijzen. Eén ding is echter zeker: de petitie heeft een belangrijk gesprek op gang gebracht over inclusiviteit in een van de meest geliefde attractieparken van Nederland.
An SFN member was in @traversetheatre this weekend and was rather upset to see that there are no longer any single-sex toilets, every single one available was now mixed-sex. This is the toilet that used to be the gents 1/ pic.twitter.com/PzzMlvraoN
— Scottish Feminist Network (@Scot_Feminists) October 2, 2023
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.