Actueel
Eftelingfan (18) heel ongelukkig, kan in park niet naar genderneutraal toilet
Genderneutraal Toilet in De Efteling: Superfan Start Petitie
Een 18-jarige Efteling-superfan, die zichzelf identificeert als transman, is vrijwel elke week te vinden in het bekende pretpark in Kaatsheuvel. De jongeman geniet intens van zijn bezoeken aan de Efteling, maar stuit op één groot obstakel: het ontbreken van genderneutrale toiletten. Om deze situatie aan te kaarten, is hij een petitie gestart. Zijn verhaal en initiatief hebben veel aandacht getrokken, en de discussie rondom inclusiviteit in het park is losgebarsten.
Een Magische Plek met een Klein Obstakel
De Efteling wordt vaak omschreven als een magische plek waar iedereen zich welkom en gelukkig zou moeten voelen. Dat gevoel deelt de 18-jarige superfan volledig. “De Efteling is een plek waar ik bijna wekelijks kom en waar ik altijd geniet,” schrijft hij in zijn petitie, die inmiddels veel bijval heeft gekregen. Maar als transman ervaart hij een belangrijk gemis dat het bezoek aan het park soms bemoeilijkt: er zijn geen genderneutrale toiletten.
“Veel trans personen, waaronder ikzelf, voelen zich onveilig in de huidige toiletvoorzieningen,” legt hij uit. “Het kiezen tussen een mannen- of vrouwentoilet kan voor veel ongemak zorgen. Sommige trans personen vermijden daarom zelfs de wc’s in het park door de hele dag niets te drinken. Dat is ongezond en niet iets wat iemand zou moeten meemaken.”
Impact op de Transgendergemeenschap
Volgens de jonge superfan gaat het probleem verder dan persoonlijke ongemakken. Hij benadrukt dat het ontbreken van genderneutrale toiletten grote impact heeft op de transgendergemeenschap als geheel. “Het gaat hier niet alleen om mij. Het gevoel van onveiligheid op toiletten is een gedeelde ervaring binnen de transgendergemeenschap. Dit soort kleine aanpassingen, zoals een genderneutraal toilet, kunnen het verschil maken tussen een fijne dag en een ongemakkelijke ervaring.”
De emotionele oproep in zijn petitie heeft veel mensen geraakt. Hij hoopt dat zijn initiatief niet alleen tot verandering in De Efteling leidt, maar ook een breder gesprek over inclusiviteit op gang brengt.
Reactie van De Efteling: “Genderneutrale Toiletten Hebben Onze Aandacht”
De Efteling heeft inmiddels gereageerd op de oproep. Een woordvoerder van het park benadrukt dat de Efteling streeft naar een omgeving waarin iedereen zich welkom voelt. “We vinden het belangrijk dat alle bezoekers zich thuis en veilig voelen in ons park. Genderneutrale toiletten hebben dan ook onze aandacht,” aldus de zegsvrouw.
Hoewel het park geen concrete toezeggingen heeft gedaan, is de erkenning van het probleem een belangrijke stap. Het geeft aan dat De Efteling bereid is om inclusiviteit serieus te nemen en de behoeften van al haar gasten in overweging te nemen.
De superfan zelf geeft aan dat hij al blij zou zijn met enkele genderneutrale toiletten verspreid over het park. “Het hoeft echt niet overal, ik begrijp dat sommige mensen zich meer op hun gemak voelen op een mannen- of vrouwentoilet. Maar een paar genderneutrale opties zouden al een groot verschil maken.”
Inclusiviteit in De Efteling: Meer dan Alleen Toiletten
De Efteling heeft de afgelopen jaren meer stappen gezet richting inclusiviteit. Recentelijk kwam het park in het nieuws vanwege een klacht over een kinderboek dat stereotyperingen van Aziatische mensen zou bevatten. Een bezoeker had melding gemaakt van het boek, dat volgens hem of haar een ongepaste weergave gaf van bewoners uit Aziatische landen.
Het management van De Efteling reageerde snel en besloot alle exemplaren van het kinderboek uit de schappen te halen. “Het is nooit onze bedoeling geweest om mensen te kwetsen of te beledigen,” verklaarde de woordvoerder. “We erkennen dat sommige elementen uit het verleden nu minder passend zijn. Daarom kijken we kritisch naar onze uitingen en maken we aanpassingen waar nodig.”
Dit voorval toont aan dat De Efteling openstaat voor feedback en bereid is om veranderingen door te voeren. Het park geeft aan voortdurend te werken aan een inclusieve en respectvolle ervaring voor al haar bezoekers.
Een Breder Maatschappelijk Thema
Het debat rondom genderneutrale toiletten en inclusiviteit beperkt zich niet tot De Efteling. Steeds meer publieke plekken, zoals scholen, overheidsinstellingen en winkelcentra, krijgen te maken met de vraag naar genderneutrale voorzieningen. Deze discussie maakt deel uit van een bredere maatschappelijke beweging richting gelijkheid en acceptatie voor iedereen, ongeacht genderidentiteit.
Toch blijft het onderwerp gevoelig. Tegenstanders van genderneutrale toiletten uiten vaak zorgen over kosten, veiligheid of persoonlijke voorkeuren. Voorstanders wijzen echter op het fundamentele belang van gelijke toegang en veiligheid voor alle bezoekers, inclusief transgenderpersonen.
De petitie van de 18-jarige superfan past binnen deze bredere context. Het laat zien hoe een individueel probleem kan bijdragen aan een groter gesprek over inclusiviteit en diversiteit in publieke ruimtes.
Wat Brengt de Toekomst?
Hoewel de Efteling heeft aangegeven dat genderneutrale toiletten aandacht krijgen, is nog niet duidelijk of en wanneer er concrete stappen worden genomen. Voor de superfan en anderen in de transgendergemeenschap is er hoop dat zijn oproep een blijvende impact zal hebben. Het feit dat het park openstaat voor discussie en verandering wordt gezien als een positieve stap in de juiste richting.
De petitie blijft ondertussen aandacht trekken en heeft al honderden handtekeningen verzameld. De jonge initiatiefnemer hoopt dat zijn boodschap niet alleen De Efteling bereikt, maar ook andere bedrijven en instellingen inspireert om inclusiever te worden.
Bad toilet sign @KilnTheatre !
Toilets can't be female-only and mixed-sex at the same time.
Encouraging confusion is not "inclusive".https://t.co/g9ranKdDLj pic.twitter.com/qF7Rb9kdsf
— Sex Matters (@SexMattersOrg) May 11, 2023
Een Kleine Stap, Een Groot Verschil
Voor velen lijkt het aanpassen van een paar toiletten misschien een kleine ingreep, maar voor mensen zoals de superfan kan het een wereld van verschil maken. Het gaat niet alleen om praktisch gemak, maar ook om het gevoel van erkenning en veiligheid. Zoals hij zelf in zijn petitie schrijft: “Iedereen verdient het om zich welkom te voelen in een magische plek zoals De Efteling.”
De Efteling heeft met haar reactie laten zien dat ze bereid is om naar haar bezoekers te luisteren. Of dit daadwerkelijk leidt tot genderneutrale toiletten, zal de toekomst uitwijzen. Eén ding is echter zeker: de petitie heeft een belangrijk gesprek op gang gebracht over inclusiviteit in een van de meest geliefde attractieparken van Nederland.
An SFN member was in @traversetheatre this weekend and was rather upset to see that there are no longer any single-sex toilets, every single one available was now mixed-sex. This is the toilet that used to be the gents 1/ pic.twitter.com/PzzMlvraoN
— Scottish Feminist Network (@Scot_Feminists) October 2, 2023
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.