Connect with us

Actueel

Eftelingfan (18) heel ongelukkig, kan in park niet naar genderneutraal toilet

Published

on

Genderneutraal Toilet in De Efteling: Superfan Start Petitie

Een 18-jarige Efteling-superfan, die zichzelf identificeert als transman, is vrijwel elke week te vinden in het bekende pretpark in Kaatsheuvel. De jongeman geniet intens van zijn bezoeken aan de Efteling, maar stuit op één groot obstakel: het ontbreken van genderneutrale toiletten. Om deze situatie aan te kaarten, is hij een petitie gestart. Zijn verhaal en initiatief hebben veel aandacht getrokken, en de discussie rondom inclusiviteit in het park is losgebarsten.

Een Magische Plek met een Klein Obstakel

De Efteling wordt vaak omschreven als een magische plek waar iedereen zich welkom en gelukkig zou moeten voelen. Dat gevoel deelt de 18-jarige superfan volledig. “De Efteling is een plek waar ik bijna wekelijks kom en waar ik altijd geniet,” schrijft hij in zijn petitie, die inmiddels veel bijval heeft gekregen. Maar als transman ervaart hij een belangrijk gemis dat het bezoek aan het park soms bemoeilijkt: er zijn geen genderneutrale toiletten.

“Veel trans personen, waaronder ikzelf, voelen zich onveilig in de huidige toiletvoorzieningen,” legt hij uit. “Het kiezen tussen een mannen- of vrouwentoilet kan voor veel ongemak zorgen. Sommige trans personen vermijden daarom zelfs de wc’s in het park door de hele dag niets te drinken. Dat is ongezond en niet iets wat iemand zou moeten meemaken.”

Impact op de Transgendergemeenschap

Volgens de jonge superfan gaat het probleem verder dan persoonlijke ongemakken. Hij benadrukt dat het ontbreken van genderneutrale toiletten grote impact heeft op de transgendergemeenschap als geheel. “Het gaat hier niet alleen om mij. Het gevoel van onveiligheid op toiletten is een gedeelde ervaring binnen de transgendergemeenschap. Dit soort kleine aanpassingen, zoals een genderneutraal toilet, kunnen het verschil maken tussen een fijne dag en een ongemakkelijke ervaring.”

De emotionele oproep in zijn petitie heeft veel mensen geraakt. Hij hoopt dat zijn initiatief niet alleen tot verandering in De Efteling leidt, maar ook een breder gesprek over inclusiviteit op gang brengt.

Reactie van De Efteling: “Genderneutrale Toiletten Hebben Onze Aandacht”

De Efteling heeft inmiddels gereageerd op de oproep. Een woordvoerder van het park benadrukt dat de Efteling streeft naar een omgeving waarin iedereen zich welkom voelt. “We vinden het belangrijk dat alle bezoekers zich thuis en veilig voelen in ons park. Genderneutrale toiletten hebben dan ook onze aandacht,” aldus de zegsvrouw.

Hoewel het park geen concrete toezeggingen heeft gedaan, is de erkenning van het probleem een belangrijke stap. Het geeft aan dat De Efteling bereid is om inclusiviteit serieus te nemen en de behoeften van al haar gasten in overweging te nemen.

De superfan zelf geeft aan dat hij al blij zou zijn met enkele genderneutrale toiletten verspreid over het park. “Het hoeft echt niet overal, ik begrijp dat sommige mensen zich meer op hun gemak voelen op een mannen- of vrouwentoilet. Maar een paar genderneutrale opties zouden al een groot verschil maken.”

Inclusiviteit in De Efteling: Meer dan Alleen Toiletten

De Efteling heeft de afgelopen jaren meer stappen gezet richting inclusiviteit. Recentelijk kwam het park in het nieuws vanwege een klacht over een kinderboek dat stereotyperingen van Aziatische mensen zou bevatten. Een bezoeker had melding gemaakt van het boek, dat volgens hem of haar een ongepaste weergave gaf van bewoners uit Aziatische landen.

Het management van De Efteling reageerde snel en besloot alle exemplaren van het kinderboek uit de schappen te halen. “Het is nooit onze bedoeling geweest om mensen te kwetsen of te beledigen,” verklaarde de woordvoerder. “We erkennen dat sommige elementen uit het verleden nu minder passend zijn. Daarom kijken we kritisch naar onze uitingen en maken we aanpassingen waar nodig.”

Dit voorval toont aan dat De Efteling openstaat voor feedback en bereid is om veranderingen door te voeren. Het park geeft aan voortdurend te werken aan een inclusieve en respectvolle ervaring voor al haar bezoekers.

Een Breder Maatschappelijk Thema

Het debat rondom genderneutrale toiletten en inclusiviteit beperkt zich niet tot De Efteling. Steeds meer publieke plekken, zoals scholen, overheidsinstellingen en winkelcentra, krijgen te maken met de vraag naar genderneutrale voorzieningen. Deze discussie maakt deel uit van een bredere maatschappelijke beweging richting gelijkheid en acceptatie voor iedereen, ongeacht genderidentiteit.

Toch blijft het onderwerp gevoelig. Tegenstanders van genderneutrale toiletten uiten vaak zorgen over kosten, veiligheid of persoonlijke voorkeuren. Voorstanders wijzen echter op het fundamentele belang van gelijke toegang en veiligheid voor alle bezoekers, inclusief transgenderpersonen.

De petitie van de 18-jarige superfan past binnen deze bredere context. Het laat zien hoe een individueel probleem kan bijdragen aan een groter gesprek over inclusiviteit en diversiteit in publieke ruimtes.

Wat Brengt de Toekomst?

Hoewel de Efteling heeft aangegeven dat genderneutrale toiletten aandacht krijgen, is nog niet duidelijk of en wanneer er concrete stappen worden genomen. Voor de superfan en anderen in de transgendergemeenschap is er hoop dat zijn oproep een blijvende impact zal hebben. Het feit dat het park openstaat voor discussie en verandering wordt gezien als een positieve stap in de juiste richting.

De petitie blijft ondertussen aandacht trekken en heeft al honderden handtekeningen verzameld. De jonge initiatiefnemer hoopt dat zijn boodschap niet alleen De Efteling bereikt, maar ook andere bedrijven en instellingen inspireert om inclusiever te worden.

Een Kleine Stap, Een Groot Verschil

Voor velen lijkt het aanpassen van een paar toiletten misschien een kleine ingreep, maar voor mensen zoals de superfan kan het een wereld van verschil maken. Het gaat niet alleen om praktisch gemak, maar ook om het gevoel van erkenning en veiligheid. Zoals hij zelf in zijn petitie schrijft: “Iedereen verdient het om zich welkom te voelen in een magische plek zoals De Efteling.”

De Efteling heeft met haar reactie laten zien dat ze bereid is om naar haar bezoekers te luisteren. Of dit daadwerkelijk leidt tot genderneutrale toiletten, zal de toekomst uitwijzen. Eén ding is echter zeker: de petitie heeft een belangrijk gesprek op gang gebracht over inclusiviteit in een van de meest geliefde attractieparken van Nederland.

Actueel

Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’

Published

on

Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.

Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.

Een liefde die begon voor de camera’s

Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.

Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.

Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.

Vijftien jaar later: het gemis blijft

Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.

Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.

Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.

Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten

Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.

Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”

Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.

Een keerpunt in het r0uwproces

Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.

Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”

Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”

Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.

Een blijvende plek in het leven

Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.

Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.

Reacties vol herkenning en respect

Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.

Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.

Liefde stopt niet bij afscheid

Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.

Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.

Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.

Continue Reading