Actueel
een van de honden in het asiel waar ik van hield had een blauwe ‘tatoeage-achtige’ lijn.
Als je een kleine blauwe lijn op de buik van een hond opmerkt, kan dat in eerste instantie vreemd en intrigerend lijken. Deze eenvoudige markering geeft echter belangrijke informatie over de gezondheid en medische geschiedenis van de hond.
In de diverse wereld van honden, variërend van kleine, speelse rassen tot grote, majestueuze typen, heeft elk dier unieke kenmerken, zowel natuurlijk als door mensen toegevoegd.
Naast hun genetische eigenaardigheden zoals verschillende vachtkleuren of opvallende ogen, gebruiken we als huisdiereigenaren verschillende methoden om onze dieren te markeren, zoals halsbanden, winterjassen, of in dit geval, een sterilisatietatoeage.
Sterilisatietatoeages worden aangebracht om aan te geven dat een hond gesteriliseerd of gecastreerd is, een procedure die door dierenartsen tijdens de operatie wordt uitgevoerd.
Deze tatoeages worden meestal aangebracht met een tatoeagepistool, eigendom van de dierenartspraktijk, terwijl het dier nog onder narcose is.
Cherice Roth, DVM, hoofd diergeneeskunde bij Fuzzy, een online platform voor huisdiergezondheid, legt uit dat de inkt steriel is en direct in de wond wordt geplaatst voordat het dier wakker wordt.
Dit proces zorgt ervoor dat het dier geen extra pijn ervaart. Deze praktijk is vooral gebruikelijk bij reddingshonden en in dierenasiels waar sterilisatie een vereiste is voor adoptie.
De sterilisatietatoeage is meestal een eenvoudige, maar duidelijke blauwe lijn dicht bij de incisieplaats.
Deze kan variëren van een enkele lijn aan één kant tot lijnen aan beide kanten van de incisie, afhankelijk van de voorkeur van de dierenarts.
Hoewel de inkt kan vervagen, blijft deze een cruciale visuele indicator van de sterilisatiestatus van de hond. Dit is bijzonder waardevol in situaties waarin de medische geschiedenis van een hond onbekend is.
Het aanbrengen van een sterilisatietatoeage is een belangrijke preventieve maatregel om verschillende redenen:
- Preventie van onnodige medische ingrepen: Het
bespaart het dier de mogelijke pijn en risico’s van een onnodige
operatie om de sterilisatiestatus te bevestigen.
- Kostenbesparend: Het voorkomt de hoge kosten
van alternatieve methoden zoals hormoonbloedtesten of echografieën,
die vaak niet doorslaggevend zijn.
- Snelle identificatie in noodgevallen: In
noodgevallen waarbij de eigenaar niet aanwezig kan zijn, biedt de
tatoeage onmiddellijke duidelijkheid over de sterilisatiestatus van
het dier.
Ondanks de voordelen is de praktijk van het tatoeëren nog niet universeel geadopteerd in privé dierenartspraktijken.
De voornaamste redenen hiervoor zijn vaak gerelateerd aan de kosten en een gebrek aan bewustzijn over de potentieel veranderende omstandigheden in het leven van een huisdier.
Dierenartsen en huisdiereigenaren in privépraktijken overwegen minder vaak de scenario’s waarin een dier kan eindigen zonder duidelijke medische geschiedenis.
De blauwe sterilisatietatoeage voor honden is een vitale medische indicatie die veel meer betekent dan alleen de huidige gezondheidsstatus van een huisdier.
Het helpt onnodige chirurgische ingrepen, pijn, en medische kosten te voorkomen en biedt essentiële informatie in noodgevallen.
Voor huisdiereigenaren en verzorgers biedt deze kleine blauwe lijn een snelle bevestiging van de sterilisatiestatus van de hond, wat cruciaal kan zijn in de besluitvorming over de behandeling in noodgevallen.
Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.
De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.
Net getrouwd met haar grote liefde
Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.
Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.
Een diagnose die alles veranderde
Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.
Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.
Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.
Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes
Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.
Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.
“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.
Leven met aandacht en intentie
In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.
Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.
“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”
Een boodschap die blijft hangen
In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.
“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”
Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.
Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht
Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.
Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.
Een reeks met meerdere verliezen
Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.
Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.
Reacties vol medeleven
Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.
Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.
Een nalatenschap van woorden
Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.
Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.
Stilte, maar geen leegte
Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.
Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.