Actueel
Drama voor PSV: 😢⚽ Luuk de Jong stopt per direct als profvoetballer
PSV heeft eindelijk een broodnodige versterking binnengehaald voor de spitspositie. Door de langdurige blessure van Ricardo Pepi was Luuk de Jong de enige overgebleven optie in de punt van de aanval. Maar die situatie verandert nu, want de clubloze Spaanse aanvaller Lucas Pérez sluit zich tot het einde van het seizoen aan bij de Eindhovense ploeg. Trainer Peter Bosz krijgt daarmee extra opties in de voorhoede, wat essentieel is nu PSV nog op drie fronten strijdt en de fysieke belasting toeneemt.
Spitsendilemma: Pérez moet De Jong ontlasten
De blessure van Ricardo Pepi bracht PSV in een penibele situatie. Luuk de Jong, de aanvoerder en ervaren targetman, moest vrijwel elke wedstrijd spelen en kon nauwelijks rust krijgen. Gezien de drukke speelkalender – met de Eredivisie, Champions League en KNVB Beker – was dat op lange termijn niet houdbaar. De 35-jarige spits blijft belangrijk, maar kan simpelweg niet elke wedstrijd op topniveau presteren.
Met het aantrekken van Lucas Pérez komt daar nu verandering in. De 35-jarige Spanjaard brengt ervaring met zich mee en kan in cruciale fases van wedstrijden de rol van De Jong overnemen. Dit geeft Bosz meer flexibiliteit in zijn opstellingen en voorkomt overbelasting bij zijn aanvoerder.
Volgens het Eindhovens Dagblad leek Pérez aanvankelijk weinig interesse te hebben in een overstap naar Nederland, met name om persoonlijke redenen. Uiteindelijk heeft hij toch besloten zijn loopbaan tijdelijk bij PSV voort te zetten. Financieel gezien is het geen goedkope oplossing, maar gezien de huidige noodzaak is deze zet goed te verantwoorden.
Wat betekent dit voor Luuk de Jong?
Naast de directe impact op het elftal, brengt de komst van Pérez ook vragen met zich mee over de toekomst van Luuk de Jong. De spits heeft een aflopend contract en PSV is in gesprek over een mogelijke verlenging. Hoewel De Jong heeft aangegeven dat hij voorlopig nog niet denkt aan stoppen, betekent dat niet automatisch dat hij bij PSV blijft.
Rik Elfrink, clubwatcher van het Eindhovens Dagblad, suggereerde eerder dat de kans bestaat dat De Jong ervoor kiest zijn loopbaan elders af te sluiten. Gezien zijn status binnen PSV zou een contractverlenging logisch zijn, maar de spits zou ook kunnen kiezen voor een competitie met minder fysieke belasting, zoals de MLS in de Verenigde Staten of zelfs een lucratieve overstap naar Saudi-Arabië.
PSV zal er alles aan doen om zijn aanvoerder te behouden, maar de uiteindelijke beslissing ligt bij De Jong zelf. Een vertrek van de clubicoon zou niet alleen een sportieve impact hebben, maar ook emotioneel zwaar wegen voor de club en zijn fans.
Een drukke transferzomer in aantocht
Niet alleen De Jong, maar ook meerdere andere belangrijke spelers hebben een aflopend contract bij PSV. Spelers als Walter Benítez, Olivier Boscagli, Mauro Júnior, Richard Ledezma en Ivan Perisic zullen na dit seizoen beslissingen moeten nemen over hun toekomst.
Bij Boscagli lijkt een vertrek vrijwel zeker. De verdediger staat in de belangstelling van verschillende clubs in Europa en PSV lijkt zich al te oriënteren op een mogelijke vervanger. Met de andere spelers wordt nog onderhandeld.
Daarnaast hangt er een grote vraag boven de toekomst van Johan Bakayoko. De Belgische vleugelaanvaller heeft zich in de kijker gespeeld bij diverse Europese topclubs en lijkt klaar voor een volgende stap. Zijn vertrek zou een enorme aderlating zijn voor PSV, maar gezien de financiële belangen zou een transfer niet verrassend zijn.
Ook de namen van Noa Lang, Joël Drommel en Ismael Saibari circuleren in de transfergeruchten. Lang, die eerder dit seizoen kampte met blessures, blijft een interessante speler voor buitenlandse clubs. Voor PSV is het essentieel om een goede balans te vinden tussen inkomende en uitgaande transfers, zodat het team volgend seizoen competitief blijft.
Earnest Stewart, directeur voetbalzaken bij PSV, zal een drukke zomer tegemoet gaan. De club moet niet alleen belangrijke spelers behouden, maar mogelijk ook op zoek naar vervangers als sterkhouders vertrekken.
PSV klaar voor cruciale maanden
Met de komst van Lucas Pérez is een belangrijk probleem tijdelijk opgelost. Bosz kan zijn aanvoerder De Jong nu af en toe rust geven en heeft een extra optie voorin. Maar de situatie blijft complex.
De komende maanden worden cruciaal voor PSV. De ploeg moet blijven presteren in de Eredivisie en hoopt een succes te boeken in Europa. Daarnaast wil de club ook in de KNVB Beker een gooi doen naar de prijs. De fysieke belasting op spelers is hoog, en blessures kunnen het seizoen nog flink beïnvloeden.
Tegelijkertijd moet PSV achter de schermen werken aan de toekomst. Wie blijft en wie vertrekt? En hoe zorgt de club ervoor dat de selectie volgend seizoen minstens net zo sterk blijft?
Eén ding is zeker: de directie van PSV heeft veel werk te doen. Maar voor nu kan Bosz in ieder geval opgelucht ademhalen – hij heeft weer een tweede spits tot zijn beschikking.
Conclusie
De komst van Lucas Pérez bij PSV lost een acuut probleem op, maar roept ook nieuwe vragen op over de lange termijnplannen van de club. Met het seizoen op een cruciaal punt, zal het interessant zijn om te zien hoe Peter Bosz zijn nieuwe aanwinst inzet en welke beslissingen PSV neemt richting de zomer.
Voor nu betekent dit dat Luuk de Jong eindelijk wat rust kan krijgen en dat PSV iets minder kwetsbaar is in de aanvalslinie. Maar de grote vraag blijft: wat gebeurt er na dit seizoen?
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.