Actueel
Dochter Peter Van de Veire verbreekt alle contact: ´Vaak gekwetst en heb mijn grens getrokken´
Jitske Van de Veire (32) heeft via sociale media bevestigd dat ze geen contact meer heeft met haar vader, Peter Van de Veire (54). Ze maakt duidelijk dat de breuk niet uit de lucht is komen vallen, maar dat er al langere tijd spanningen zijn. In haar bericht op Instagram legt Jitske uit dat ze veel gekwetst is en de beslissing heeft genomen om een grens te trekken.
De aanleiding van de breuk
De aanleiding voor Jitske’s openhartige statement was de verschijning van haar vader in de tv-show Maison Verhulst. Daar was Peter Van de Veire samen met zijn vrouw Ilse Van Loy te gast in het vakantiehuis van Gert Verhulst en Ellen Callebout in Saint-Tropez. Het koppel sprak in de aflevering over hun relatie en de kinderen. Peter heeft drie volwassen dochters uit zijn eerste huwelijk, waaronder Jitske, Kato (29) en Hebe (25), terwijl hij met zijn huidige vrouw Ilse een zoon, Lex (6), heeft.
Jitske kreeg een stortvloed aan reacties van mensen die haar vroegen naar haar relatie met haar vader, wat haar ertoe bracht om voor eens en altijd duidelijk te maken dat ze geen contact meer heeft met hem. Ze schrijft in haar statement: “Ik besef dat hij een publiek figuur is en ik krijg er veel berichten over. Maar: ik heb geen contact met hem en zijn entourage.”
Gekwetst door de situatie
De breuk tussen vader en dochter heeft diepe persoonlijke redenen. Jitske maakt duidelijk dat ze al langere tijd gekwetst is door haar vader en zijn handelen. “Er is het voorbije jaar, en de voorbije jaren, veel gebeurd. Ik ben veel gekwetst geweest en ik heb een grens getrokken”, vertelt ze. Jitske benadrukt dat ze het recht heeft om deze grens aan te geven en sluit haar bericht af met de verzoek om geen verdere vragen of berichten te sturen over het televisieprogramma.
Peter’s perspectief
In de aflevering van Maison Verhulst blikt Peter Van de Veire terug op zijn eerste ontmoeting met Ilse en hoe zijn kinderen reageerden op zijn nieuwe partner. “Er zat minder leeftijdsverschil tussen Ilse en mijn oudste dochter dan tussen Ilse en mij”, zegt Peter in het programma. Hij geeft toe dat zijn kinderen in het begin moeite hadden om Ilse als stiefmoeder te accepteren, vooral omdat zij zich verraden voelden door hun vader. “Ze waren kwaad en teleurgesteld”, voegt Peter eraan toe, waarbij hij aangeeft dat de scheiding moeilijk was voor zijn kinderen.
Hoewel Peter openhartig is over de lastige relatie met zijn kinderen, wordt niet duidelijk of de breuk tussen hem en Jitske te maken heeft met zijn huwelijk met Ilse, of dat er andere onderliggende kwesties spelen.
Het belang van privacy
Jitske maakt ook duidelijk dat ze haar privéleven beschermt en dat ze geen verdere details over haar relatie met haar vader wil delen. Ze voelt zich genoodzaakt om haar grens te trekken, niet alleen vanwege haar eigen welzijn, maar ook om ongevraagde publieke opinies te vermijden.
Deze onthullingen komen op een moment dat de media steeds meer interesse tonen in de privélevens van bekende Vlamingen, wat soms leidt tot ongewenste en pijnlijke discussies. Het is dan ook te begrijpen dat Jitske ervoor kiest om deze persoonlijke kwestie in eigen handen te nemen.
Jitske’s moed om haar verhaal te delen met haar volgers heeft gezorgd voor steun van velen die haar beslissing respecteren. Het is duidelijk dat zij de nodige ruimte zoekt om verder te kunnen gaan zonder de druk van publieke verwachtingen.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.