Actueel
Deze legendarische acteur (84) was een damesidool in de jaren ’60 en de jongste James Bond aller tijden
George Lazenby: Van James Bond naar Gezinsman
George Lazenby’s opmerkelijke carrière nam een unieke wending vanaf het moment dat hij als jongste acteur ooit in de iconische schoenen van James Bond stapte. Zijn leven, gekenmerkt door een mix van roem, romantische escapades en diepgaande persoonlijke tragedies, illustreert een fascinerende transformatie van filmicoon naar een toegewijde familievader. Deze ontwikkeling biedt een intrigerend perspectief op de veranderende prioriteiten van een man die ooit bekend stond om zijn onstuimige levensstijl.
In 1969 veranderde George Lazenby’s leven drastisch toen hij op 29-jarige leeftijd gekozen werd om James Bond te spelen in ‘On Her Majesty’s Secret Service’. Deze rol bracht hem niet alleen roem maar maakte hem ook tot een internationaal sekssymbool, wat hem snel de reputatie van een playboy opleverde.
Zijn charme en de gedurfde uitstraling die hij als Bond
vertoonde, maakten hem tot een hartendief die door velen werd
bewonderd en begeerd.
Schijnwerpers
Na zijn doorbraak als James Bond werd Lazenby een figuur van publieke fascinatie, waarbij zijn leven rijk was aan romantische veroveringen.
Hij spreekt openlijk over de vele vrouwen die hij in die tijd ontmoette, en geeft toe dat het aantal zo groot was dat hij moeite heeft zich ze allemaal te herinneren.
Zijn reflecties over het verschil in hoe vrouwen zich in de jaren zestig gedroegen, benadrukken een tijd waarin sociale normen aanzienlijk losser waren dan vandaag de dag.
Dit tijdperk, vrij van de strenge politieke correctheid die nu prevaleert, bood hem de kans om te leven zonder de remmingen die hedendaagse beroemdheden vaak ervaren.
Levenslessen
Ondanks zijn status als ladies’ man, heeft Lazenby aanzienlijke persoonlijke verliezen en moeilijkheden meegemaakt.
Zijn eerste huwelijk met Christina Gannett duurde bijna een kwart eeuw voordat het uiteenviel, en zijn tweede huwelijk met Pam Shriver, die hem een luxe auto cadeau deed, eindigde ook in scheiding.
Het diepste en meest pijnlijke verlies was echter de dood van zijn zoon Zachary, die stierf aan een hersentumor.
Deze tragedie bracht een diep gevoel van verdriet en een nieuwe waardering voor het leven en zijn betekenis.
Herdefiniëren
Vandaag de dag ziet de 84-jarige Lazenby zijn leven door een
andere lens. 
Terwijl hij herinneringen ophaalt aan zijn jongere jaren vol avonturen en romantische escapades, beschouwt hij nu de tijd die hij met zijn kinderen en kleinkinderen doorbrengt als zijn grootste prestatie.
De momenten van persoonlijke interactie en de vreugde die zijn familie hem brengt, hebben een nieuwe definitie van succes gevormd in zijn hart.
Leven
George Lazenby leeft nu een rustiger leven in Santa Monica. Hij brengt zijn dagen door met golfen en genieten van het gezelschap van zijn familie.
Ondanks de roemrijke dagen van weleer, koestert hij nu de eenvoudige genoegens van het leven, zoals het onderhouden van goede relaties met mensen die hem dierbaar zijn, inclusief zijn ex-vrouw Shriver.
Actueel
Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank
Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.
De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.
Liana overleed op station Friedland
Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.
Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.
Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.
Liana overleefde de aanrijding niet.
Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar
Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.
Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.
Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.
A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven
De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.
Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.
Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.
Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.
Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen
In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.
Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.
Daardoor bleef hij op vrije voeten.
Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.
Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek
Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.
Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.
Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.
Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.
Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.
Familie wil veroordeling voor moord
Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.
De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.
De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.
Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.
Zaak zorgt voor veel discussie
De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.
Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.
Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.
Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.
Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.