Actueel
Deze band is dé favoriet voor de Ziggo Dome na een ongekend sterke finale in The Tribute!
Treasure op weg naar de finale van The Tribute: Battle of the Bands
De grote finale van The Tribute: Battle of the Bands nadert met rasse schreden en een van de meest besproken kanshebbers is zonder twijfel Treasure. Deze achtkoppige Bruno Mars-tributeband heeft de harten van het publiek en de jury veroverd met hun energieke optredens, ijzersterke muzikaliteit en indrukwekkende podiumuitstraling. Week na week bewijzen ze waarom zij als grote favoriet voor de eindzege worden gezien.
Treasure: een muzikale sensatie in The Tribute
Tijdens de competitie heeft Treasure zich keer op keer bewezen met optredens die zowel muzikaal als visueel van hoog niveau zijn. Hun emotionele uitvoering van When I Was Your Man bracht het publiek tot kippenvel, terwijl ze met Uptown Funk de energie tot een hoogtepunt wisten te brengen. Een bijzonder moment was hun gastoptreden met Linda Wagenmakers, wat hun veelzijdigheid en professionaliteit onderstreepte.
Door hun constante hoge scores in het klassement lijkt niets een overwinning in de weg te staan. Maar wat maakt deze band zo bijzonder? Wie zijn de talenten achter Treasure en hoe zijn zij uitgegroeid tot een van de grootste kanshebbers van de competitie?
De bandleden van Treasure
Achter Treasure schuilt een groep van acht muzikanten, die samen een hechte vriendengroep vormen. Hun passie voor muziek en Bruno Mars bracht hen samen en hun chemie op het podium is duidelijk te voelen.
- Steven (Steve) Smits – Leadzanger en oprichter van de band. Met zijn krachtige stem en charismatische uitstraling weet hij het publiek moeiteloos te bespelen.
- Jefferson & Daryl – De backing vocals die zorgen voor harmonieën en ondersteuning in de kenmerkende Bruno Mars-sound.
- Myron – De drummer van de band, die met zijn ritmesectie de basis vormt voor de opzwepende optredens.
- Shaquille – Verantwoordelijk voor de baslijnen en groove, een essentieel onderdeel van de herkenbare sound van Treasure.
- Dominggus – Gitarist, die met zijn melodieën en riffs de energie van de band naar een hoger niveau tilt.
- Dylano & Denzell – De keyboardspelers die de muziek van Treasure voller en dynamischer maken.
Hoe is Treasure ontstaan?
Het idee voor Treasure begon bij leadzanger Steve, een groot bewonderaar van Bruno Mars. Toen het album 24K Magic werd uitgebracht, raakte hij geïnspireerd om de muziek van zijn idool op eigen wijze te vertolken. In aflevering 6 van The Tribute vertelde hij dat hij en zijn vrienden merkten hoe goed deze muziek hen lag.
Wat begon als een spontane muzikale uitdaging, groeide al snel uit tot een serieuze band met een professionele uitstraling. Ze besloten zich te richten op Bruno Mars, vanwege zijn veelzijdigheid als artiest en het energieke karakter van zijn muziek. Hun performances onderscheiden zich door strakke choreografieën, loepzuivere zang en een ongekende podiumuitstraling.
Is Treasure te boeken voor optredens?
Wie de band live wil zien, kan hen boeken via hun officiële website. Daar is een contactformulier te vinden waarmee geïnteresseerden een aanvraag kunnen indienen. De boekingen worden beheerd via Mojo, een van de grootste boekingsbureaus in Nederland. De exacte tarieven worden niet direct vermeld, maar gezien hun toenemende populariteit zal de vraag naar hun optredens flink stijgen na hun deelname aan The Tribute: Battle of the Bands.
Treasure treedt regelmatig op bij festivals, bedrijfsfeesten en evenementen. Hun dynamische shows zorgen voor een avond vol entertainment en een eerbetoon aan een van de grootste popiconen van deze tijd.
Heeft Treasure al eerder op tv gestaan?
Hoewel de band als geheel voor The Tribute nog geen televisie-ervaring had, is leadzanger Steve Smits geen onbekende op het scherm. In 2021 nam hij deel aan I Can See Your Voice, waar hij het publiek verraste met zijn indrukwekkende stemgeluid. Zijn ervaring en podiumprésence spelen nu een cruciale rol in het succes van Treasure binnen deze competitie.
Zijn talent en charisma maken hem niet alleen een sterke frontman, maar ook een entertainer die het publiek weet mee te nemen in de show. Dit is een van de redenen waarom Treasure uitgroeide tot een van de meest geliefde acts in The Tribute: Battle of the Bands.
Waarom Treasure een favoriet is voor de winst
Het succes van Treasure is geen toeval. Hun performances blinken uit in muzikaliteit, energie en authenticiteit. Enkele redenen waarom zij de favoriet zijn voor de eindzege:
- Onderscheidende energie op het podium – Treasure weet de sfeer van een echte Bruno Mars-show na te bootsen met levendige optredens en meeslepende choreografieën.
- Uitzonderlijke zangkwaliteiten – De vocale prestaties van leadzanger Steve en zijn backing vocals zijn van topniveau.
- Sterke instrumentale ondersteuning – De muzikanten van de band zijn ijzersterk en beheersen hun instrumenten tot in perfectie.
- Constante prestaties – Week na week scoren ze hoog in het klassement, wat bewijst dat ze geen eendagsvlieg zijn.
- Breed repertoire – Ze brengen niet alleen de bekende hits van Bruno Mars, maar ook minder voor de hand liggende nummers, waarmee ze keer op keer verrassen.
Met deze sterke punten is de kans groot dat ze in de finale de ultieme overwinning pakken.
Waar kun je Treasure volgen?
Voor fans die geen moment willen missen van hun reis in The Tribute: Battle of the Bands, is de band actief op Instagram. Hier delen ze exclusieve content over repetities, optredens en bijzondere momenten achter de schermen.
- Treasure op Instagram: @treasuretributetobruno
- Leadzanger Steve Smits op Instagram: @akusteve
Door hun groeiende populariteit krijgen ze steeds meer volgers en betrokkenheid, wat aantoont hoe geliefd ze zijn bij hun publiek.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: Treasure als dé kanshebber voor de titel
Met hun indrukwekkende optredens en sterke banddynamiek heeft Treasure zich ontwikkeld tot een absolute favoriet voor de winst in The Tribute: Battle of the Bands. Ze brengen de muziek van Bruno Mars met zoveel passie en precisie dat het lijkt alsof de superster zelf op het podium staat.
Hun reis van een spontane tribute-act tot een professionele en veelgevraagde band is inspirerend en laat zien hoe ver talent, passie en doorzettingsvermogen je kunnen brengen. Of ze de titel daadwerkelijk in de wacht slepen, zal in de finale blijken, maar één ding is zeker: Treasure heeft zich inmiddels onmiskenbaar op de kaart gezet als een van de beste tributebands van Nederland.
Actueel
Ruben Van Gucht haalt keihard uit na beslissing van VRT
Ruben Van Gucht begint met ‘Happy Hour’ aan een nieuw hoofdstuk bij VTM. Voor de presentator betekent het programma een kans om zich nadrukkelijker buiten de sportwereld te laten zien. Opvallend genoeg liep hij jaren geleden al rond met een vergelijkbaar idee. Van Gucht legde dat destijds voor aan de VRT, maar daar werd zijn voorstel volgens hem snel afgewezen. Nu hij bij de concurrent wél die mogelijkheid krijgt, kan hij het niet laten om daar nog even op terug te komen.
Van Gucht is jarenlang vooral bekend geweest als sportjournalist en presentator.
De afgelopen tijd is zijn werkterrein echter steeds breder geworden. Naast zijn activiteiten rond sport liet hij zich ook op andere gebieden zien en horen.
Met Happy Hour zet hij daar bij VTM een volgende stap in.
Toch blijkt het idee om een dergelijk televisieprogramma te presenteren helemaal niet nieuw te zijn.
Ruben stapte zelf naar VRT
In een gesprek met Het Nieuwsblad vertelt Van Gucht dat hij jaren geleden zelf bij de VRT aanklopte met een voorstel.
Hij zag toen al mogelijkheden om een televisieprogramma te maken dat aansloot bij het soort format waarin actualiteit en luchtige gesprekken worden gecombineerd.
„Ik klopte jaren geleden al aan bij toenmalig programmadirecteur Ricus Jansegers op de VRT”, vertelt Van Gucht.
Hij had daarbij ook een concreet idee.
„Met het voorstel om iets à la De Weekwatchers op tv te doen.”
Van Gucht kende dat concept natuurlijk goed. Bij De Weekwatchers op Radio 2 wordt op een toegankelijke en vaak humoristische manier teruggeblikt op de actualiteit.
Volgens Van Gucht zag hij destijds al mogelijkheden om een vergelijkbare formule naar televisie te vertalen.
Voorstel snel afgewezen
Bij de VRT bleek er op dat moment echter weinig enthousiasme voor zijn plan.
Van Gucht zegt dat zijn voorstel nauwelijks de kans kreeg om verder te worden ontwikkeld.
„Maar hij veegde dat bijzonder snel van tafel”, vertelt hij over de reactie van toenmalig programmadirecteur Jansegers.
Daarmee verdween het idee voorlopig van tafel.
Van Gucht bleef vervolgens vooral actief binnen de sportjournalistiek, terwijl hij in de jaren daarna geleidelijk ook andere kanten van zichzelf als presentator begon te laten zien.
En juist daardoor kijkt hij nu met andere ogen terug op die afwijzing.
‘Ik wil zeker niet natrappen’
Van Gucht benadrukt dat hij de voormalige leiding van de VRT achteraf niet wil aanvallen.
„Ik wil zeker niet natrappen”, zegt hij.
Toch volgt daarna een opmerking waarin duidelijk doorklinkt dat hij de beslissing van destijds niet is vergeten.
„Maar als je ziet hoe mijn professionele carrière zich de voorbije jaren ontwikkelde, kan je je afvragen wie wat niet gezien heeft.”
Een opvallende uitspraak.
Van Gucht lijkt daarmee te suggereren dat er destijds al meer mogelijkheden in hem als presentator zaten dan de VRT op dat moment zag of wilde benutten.
Hij zegt niet dat zijn toenmalige voorstel gegarandeerd een succes zou zijn geworden, maar constateert wel dat zijn carrière inmiddels precies in de richting is geëvolueerd die hij jaren geleden zelf al voor ogen had.
Nu krijgt hij die kans bij VTM
Die mogelijkheid krijgt Van Gucht nu bij VTM.
Met Happy Hour presenteert hij een programma waarin wordt teruggeblikt op onderwerpen die gedurende de afgelopen week in de belangstelling stonden.
Bekende gasten schuiven aan om over die actualiteit te praten, waarbij niet alleen ruimte is voor inhoudelijke gesprekken, maar ook voor humor en entertainment.
Daarmee wijkt het programma behoorlijk af van het werk waarmee het grote publiek Van Gucht jarenlang voornamelijk associeerde.
Geen wedstrijdanalyses, sportuitslagen of interviews langs het veld, maar gesprekken over een veel breder scala aan onderwerpen.
Voor de presentator is het daarmee een uitgelezen mogelijkheid om te laten zien dat hij meer kan dan alleen sport.
Ervaring met De Weekwatchers komt van pas
Helemaal onbekend is die rol overigens niet voor Van Gucht.
Zijn ervaring met De Weekwatchers op Radio 2 sluit juist goed aan bij de formule van Happy Hour.
Ook daar draait het om actuele gebeurtenissen die op een toegankelijke manier worden besproken.
Het grote verschil is natuurlijk dat Van Gucht die aanpak nu naar televisie brengt en daar zelf nadrukkelijk het gezicht van wordt.
Precies daardoor wordt zijn oude voorstel aan de VRT achteraf extra interessant.
Wat hij jaren geleden al wilde proberen, krijgt nu bij een andere commerciële zender alsnog vorm.
Carrière werd steeds breder
Voor Van Gucht past Happy Hour bovendien binnen een bredere ontwikkeling van zijn loopbaan.
Hij maakte naam als sportjournalist en bouwde daar jarenlang een herkenbaar profiel mee op, maar bleef zich niet uitsluitend tot die wereld beperken.
De presentator dook steeds vaker op in programma’s waarin zijn persoonlijkheid, humor en gespreksvaardigheden belangrijker waren dan zijn sportkennis.
Daardoor is het beeld van Van Gucht als uitsluitend sportpresentator de afgelopen jaren langzaam veranderd.
Zelf lijkt hij daarin vooral de bevestiging te zien dat zijn ambities van destijds niet zo vreemd waren.
Geen afrekening, wel duidelijke boodschap
Van een openlijke afrekening met de VRT wil Van Gucht dus niet spreken.
Hij benadrukt zelf dat hij niet wil ‘natrappen’.
Tegelijkertijd laat zijn opmerking weinig twijfel bestaan over het feit dat hij de afwijzing nog goed weet.
Dat hij nu uitgerekend bij VTM de mogelijkheid krijgt om een programma te maken dat raakvlakken vertoont met het idee waarmee hij ooit bij de VRT aanklopte, maakt de situatie des te opvallender.
Voor Ruben Van Gucht voelt ‘Happy Hour’ daardoor als meer dan zomaar een nieuwe presentatieklus. Het geeft hem de kans om op televisie iets te doen waar hij jaren geleden zelf al mogelijkheden in zag. Zijn voorstel werd toen bij de VRT snel van tafel geveegd. Nu hij bij VTM alsnog die richting inslaat, stelt Van Gucht fijntjes de vraag: „Wie heeft wat niet gezien?”