Actueel
Deze band is dé favoriet voor de Ziggo Dome na een ongekend sterke finale in The Tribute!
Treasure op weg naar de finale van The Tribute: Battle of the Bands
De grote finale van The Tribute: Battle of the Bands nadert met rasse schreden en een van de meest besproken kanshebbers is zonder twijfel Treasure. Deze achtkoppige Bruno Mars-tributeband heeft de harten van het publiek en de jury veroverd met hun energieke optredens, ijzersterke muzikaliteit en indrukwekkende podiumuitstraling. Week na week bewijzen ze waarom zij als grote favoriet voor de eindzege worden gezien.
Treasure: een muzikale sensatie in The Tribute
Tijdens de competitie heeft Treasure zich keer op keer bewezen met optredens die zowel muzikaal als visueel van hoog niveau zijn. Hun emotionele uitvoering van When I Was Your Man bracht het publiek tot kippenvel, terwijl ze met Uptown Funk de energie tot een hoogtepunt wisten te brengen. Een bijzonder moment was hun gastoptreden met Linda Wagenmakers, wat hun veelzijdigheid en professionaliteit onderstreepte.
Door hun constante hoge scores in het klassement lijkt niets een overwinning in de weg te staan. Maar wat maakt deze band zo bijzonder? Wie zijn de talenten achter Treasure en hoe zijn zij uitgegroeid tot een van de grootste kanshebbers van de competitie?
De bandleden van Treasure
Achter Treasure schuilt een groep van acht muzikanten, die samen een hechte vriendengroep vormen. Hun passie voor muziek en Bruno Mars bracht hen samen en hun chemie op het podium is duidelijk te voelen.
- Steven (Steve) Smits – Leadzanger en oprichter van de band. Met zijn krachtige stem en charismatische uitstraling weet hij het publiek moeiteloos te bespelen.
- Jefferson & Daryl – De backing vocals die zorgen voor harmonieën en ondersteuning in de kenmerkende Bruno Mars-sound.
- Myron – De drummer van de band, die met zijn ritmesectie de basis vormt voor de opzwepende optredens.
- Shaquille – Verantwoordelijk voor de baslijnen en groove, een essentieel onderdeel van de herkenbare sound van Treasure.
- Dominggus – Gitarist, die met zijn melodieën en riffs de energie van de band naar een hoger niveau tilt.
- Dylano & Denzell – De keyboardspelers die de muziek van Treasure voller en dynamischer maken.
Hoe is Treasure ontstaan?
Het idee voor Treasure begon bij leadzanger Steve, een groot bewonderaar van Bruno Mars. Toen het album 24K Magic werd uitgebracht, raakte hij geïnspireerd om de muziek van zijn idool op eigen wijze te vertolken. In aflevering 6 van The Tribute vertelde hij dat hij en zijn vrienden merkten hoe goed deze muziek hen lag.
Wat begon als een spontane muzikale uitdaging, groeide al snel uit tot een serieuze band met een professionele uitstraling. Ze besloten zich te richten op Bruno Mars, vanwege zijn veelzijdigheid als artiest en het energieke karakter van zijn muziek. Hun performances onderscheiden zich door strakke choreografieën, loepzuivere zang en een ongekende podiumuitstraling.
Is Treasure te boeken voor optredens?
Wie de band live wil zien, kan hen boeken via hun officiële website. Daar is een contactformulier te vinden waarmee geïnteresseerden een aanvraag kunnen indienen. De boekingen worden beheerd via Mojo, een van de grootste boekingsbureaus in Nederland. De exacte tarieven worden niet direct vermeld, maar gezien hun toenemende populariteit zal de vraag naar hun optredens flink stijgen na hun deelname aan The Tribute: Battle of the Bands.
Treasure treedt regelmatig op bij festivals, bedrijfsfeesten en evenementen. Hun dynamische shows zorgen voor een avond vol entertainment en een eerbetoon aan een van de grootste popiconen van deze tijd.
Heeft Treasure al eerder op tv gestaan?
Hoewel de band als geheel voor The Tribute nog geen televisie-ervaring had, is leadzanger Steve Smits geen onbekende op het scherm. In 2021 nam hij deel aan I Can See Your Voice, waar hij het publiek verraste met zijn indrukwekkende stemgeluid. Zijn ervaring en podiumprésence spelen nu een cruciale rol in het succes van Treasure binnen deze competitie.
Zijn talent en charisma maken hem niet alleen een sterke frontman, maar ook een entertainer die het publiek weet mee te nemen in de show. Dit is een van de redenen waarom Treasure uitgroeide tot een van de meest geliefde acts in The Tribute: Battle of the Bands.
Waarom Treasure een favoriet is voor de winst
Het succes van Treasure is geen toeval. Hun performances blinken uit in muzikaliteit, energie en authenticiteit. Enkele redenen waarom zij de favoriet zijn voor de eindzege:
- Onderscheidende energie op het podium – Treasure weet de sfeer van een echte Bruno Mars-show na te bootsen met levendige optredens en meeslepende choreografieën.
- Uitzonderlijke zangkwaliteiten – De vocale prestaties van leadzanger Steve en zijn backing vocals zijn van topniveau.
- Sterke instrumentale ondersteuning – De muzikanten van de band zijn ijzersterk en beheersen hun instrumenten tot in perfectie.
- Constante prestaties – Week na week scoren ze hoog in het klassement, wat bewijst dat ze geen eendagsvlieg zijn.
- Breed repertoire – Ze brengen niet alleen de bekende hits van Bruno Mars, maar ook minder voor de hand liggende nummers, waarmee ze keer op keer verrassen.
Met deze sterke punten is de kans groot dat ze in de finale de ultieme overwinning pakken.
Waar kun je Treasure volgen?
Voor fans die geen moment willen missen van hun reis in The Tribute: Battle of the Bands, is de band actief op Instagram. Hier delen ze exclusieve content over repetities, optredens en bijzondere momenten achter de schermen.
- Treasure op Instagram: @treasuretributetobruno
- Leadzanger Steve Smits op Instagram: @akusteve
Door hun groeiende populariteit krijgen ze steeds meer volgers en betrokkenheid, wat aantoont hoe geliefd ze zijn bij hun publiek.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: Treasure als dé kanshebber voor de titel
Met hun indrukwekkende optredens en sterke banddynamiek heeft Treasure zich ontwikkeld tot een absolute favoriet voor de winst in The Tribute: Battle of the Bands. Ze brengen de muziek van Bruno Mars met zoveel passie en precisie dat het lijkt alsof de superster zelf op het podium staat.
Hun reis van een spontane tribute-act tot een professionele en veelgevraagde band is inspirerend en laat zien hoe ver talent, passie en doorzettingsvermogen je kunnen brengen. Of ze de titel daadwerkelijk in de wacht slepen, zal in de finale blijken, maar één ding is zeker: Treasure heeft zich inmiddels onmiskenbaar op de kaart gezet als een van de beste tributebands van Nederland.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.