Actueel
Deze band is dé favoriet voor de Ziggo Dome na een ongekend sterke finale in The Tribute!
Treasure op weg naar de finale van The Tribute: Battle of the Bands
De grote finale van The Tribute: Battle of the Bands nadert met rasse schreden en een van de meest besproken kanshebbers is zonder twijfel Treasure. Deze achtkoppige Bruno Mars-tributeband heeft de harten van het publiek en de jury veroverd met hun energieke optredens, ijzersterke muzikaliteit en indrukwekkende podiumuitstraling. Week na week bewijzen ze waarom zij als grote favoriet voor de eindzege worden gezien.
Treasure: een muzikale sensatie in The Tribute
Tijdens de competitie heeft Treasure zich keer op keer bewezen met optredens die zowel muzikaal als visueel van hoog niveau zijn. Hun emotionele uitvoering van When I Was Your Man bracht het publiek tot kippenvel, terwijl ze met Uptown Funk de energie tot een hoogtepunt wisten te brengen. Een bijzonder moment was hun gastoptreden met Linda Wagenmakers, wat hun veelzijdigheid en professionaliteit onderstreepte.
Door hun constante hoge scores in het klassement lijkt niets een overwinning in de weg te staan. Maar wat maakt deze band zo bijzonder? Wie zijn de talenten achter Treasure en hoe zijn zij uitgegroeid tot een van de grootste kanshebbers van de competitie?
De bandleden van Treasure
Achter Treasure schuilt een groep van acht muzikanten, die samen een hechte vriendengroep vormen. Hun passie voor muziek en Bruno Mars bracht hen samen en hun chemie op het podium is duidelijk te voelen.
- Steven (Steve) Smits – Leadzanger en oprichter van de band. Met zijn krachtige stem en charismatische uitstraling weet hij het publiek moeiteloos te bespelen.
- Jefferson & Daryl – De backing vocals die zorgen voor harmonieën en ondersteuning in de kenmerkende Bruno Mars-sound.
- Myron – De drummer van de band, die met zijn ritmesectie de basis vormt voor de opzwepende optredens.
- Shaquille – Verantwoordelijk voor de baslijnen en groove, een essentieel onderdeel van de herkenbare sound van Treasure.
- Dominggus – Gitarist, die met zijn melodieën en riffs de energie van de band naar een hoger niveau tilt.
- Dylano & Denzell – De keyboardspelers die de muziek van Treasure voller en dynamischer maken.
Hoe is Treasure ontstaan?
Het idee voor Treasure begon bij leadzanger Steve, een groot bewonderaar van Bruno Mars. Toen het album 24K Magic werd uitgebracht, raakte hij geïnspireerd om de muziek van zijn idool op eigen wijze te vertolken. In aflevering 6 van The Tribute vertelde hij dat hij en zijn vrienden merkten hoe goed deze muziek hen lag.
Wat begon als een spontane muzikale uitdaging, groeide al snel uit tot een serieuze band met een professionele uitstraling. Ze besloten zich te richten op Bruno Mars, vanwege zijn veelzijdigheid als artiest en het energieke karakter van zijn muziek. Hun performances onderscheiden zich door strakke choreografieën, loepzuivere zang en een ongekende podiumuitstraling.
Is Treasure te boeken voor optredens?
Wie de band live wil zien, kan hen boeken via hun officiële website. Daar is een contactformulier te vinden waarmee geïnteresseerden een aanvraag kunnen indienen. De boekingen worden beheerd via Mojo, een van de grootste boekingsbureaus in Nederland. De exacte tarieven worden niet direct vermeld, maar gezien hun toenemende populariteit zal de vraag naar hun optredens flink stijgen na hun deelname aan The Tribute: Battle of the Bands.
Treasure treedt regelmatig op bij festivals, bedrijfsfeesten en evenementen. Hun dynamische shows zorgen voor een avond vol entertainment en een eerbetoon aan een van de grootste popiconen van deze tijd.
Heeft Treasure al eerder op tv gestaan?
Hoewel de band als geheel voor The Tribute nog geen televisie-ervaring had, is leadzanger Steve Smits geen onbekende op het scherm. In 2021 nam hij deel aan I Can See Your Voice, waar hij het publiek verraste met zijn indrukwekkende stemgeluid. Zijn ervaring en podiumprésence spelen nu een cruciale rol in het succes van Treasure binnen deze competitie.
Zijn talent en charisma maken hem niet alleen een sterke frontman, maar ook een entertainer die het publiek weet mee te nemen in de show. Dit is een van de redenen waarom Treasure uitgroeide tot een van de meest geliefde acts in The Tribute: Battle of the Bands.
Waarom Treasure een favoriet is voor de winst
Het succes van Treasure is geen toeval. Hun performances blinken uit in muzikaliteit, energie en authenticiteit. Enkele redenen waarom zij de favoriet zijn voor de eindzege:
- Onderscheidende energie op het podium – Treasure weet de sfeer van een echte Bruno Mars-show na te bootsen met levendige optredens en meeslepende choreografieën.
- Uitzonderlijke zangkwaliteiten – De vocale prestaties van leadzanger Steve en zijn backing vocals zijn van topniveau.
- Sterke instrumentale ondersteuning – De muzikanten van de band zijn ijzersterk en beheersen hun instrumenten tot in perfectie.
- Constante prestaties – Week na week scoren ze hoog in het klassement, wat bewijst dat ze geen eendagsvlieg zijn.
- Breed repertoire – Ze brengen niet alleen de bekende hits van Bruno Mars, maar ook minder voor de hand liggende nummers, waarmee ze keer op keer verrassen.
Met deze sterke punten is de kans groot dat ze in de finale de ultieme overwinning pakken.
Waar kun je Treasure volgen?
Voor fans die geen moment willen missen van hun reis in The Tribute: Battle of the Bands, is de band actief op Instagram. Hier delen ze exclusieve content over repetities, optredens en bijzondere momenten achter de schermen.
- Treasure op Instagram: @treasuretributetobruno
- Leadzanger Steve Smits op Instagram: @akusteve
Door hun groeiende populariteit krijgen ze steeds meer volgers en betrokkenheid, wat aantoont hoe geliefd ze zijn bij hun publiek.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: Treasure als dé kanshebber voor de titel
Met hun indrukwekkende optredens en sterke banddynamiek heeft Treasure zich ontwikkeld tot een absolute favoriet voor de winst in The Tribute: Battle of the Bands. Ze brengen de muziek van Bruno Mars met zoveel passie en precisie dat het lijkt alsof de superster zelf op het podium staat.
Hun reis van een spontane tribute-act tot een professionele en veelgevraagde band is inspirerend en laat zien hoe ver talent, passie en doorzettingsvermogen je kunnen brengen. Of ze de titel daadwerkelijk in de wacht slepen, zal in de finale blijken, maar één ding is zeker: Treasure heeft zich inmiddels onmiskenbaar op de kaart gezet als een van de beste tributebands van Nederland.
Actueel
Sander Vahle uit onverwachte kritiek op dochter Noa Vahle: ‘Respectloos’
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.