Actueel
Deze band is dé favoriet voor de Ziggo Dome na een ongekend sterke finale in The Tribute!
Treasure op weg naar de finale van The Tribute: Battle of the Bands
De grote finale van The Tribute: Battle of the Bands nadert met rasse schreden en een van de meest besproken kanshebbers is zonder twijfel Treasure. Deze achtkoppige Bruno Mars-tributeband heeft de harten van het publiek en de jury veroverd met hun energieke optredens, ijzersterke muzikaliteit en indrukwekkende podiumuitstraling. Week na week bewijzen ze waarom zij als grote favoriet voor de eindzege worden gezien.
Treasure: een muzikale sensatie in The Tribute
Tijdens de competitie heeft Treasure zich keer op keer bewezen met optredens die zowel muzikaal als visueel van hoog niveau zijn. Hun emotionele uitvoering van When I Was Your Man bracht het publiek tot kippenvel, terwijl ze met Uptown Funk de energie tot een hoogtepunt wisten te brengen. Een bijzonder moment was hun gastoptreden met Linda Wagenmakers, wat hun veelzijdigheid en professionaliteit onderstreepte.
Door hun constante hoge scores in het klassement lijkt niets een overwinning in de weg te staan. Maar wat maakt deze band zo bijzonder? Wie zijn de talenten achter Treasure en hoe zijn zij uitgegroeid tot een van de grootste kanshebbers van de competitie?
De bandleden van Treasure
Achter Treasure schuilt een groep van acht muzikanten, die samen een hechte vriendengroep vormen. Hun passie voor muziek en Bruno Mars bracht hen samen en hun chemie op het podium is duidelijk te voelen.
- Steven (Steve) Smits – Leadzanger en oprichter van de band. Met zijn krachtige stem en charismatische uitstraling weet hij het publiek moeiteloos te bespelen.
- Jefferson & Daryl – De backing vocals die zorgen voor harmonieën en ondersteuning in de kenmerkende Bruno Mars-sound.
- Myron – De drummer van de band, die met zijn ritmesectie de basis vormt voor de opzwepende optredens.
- Shaquille – Verantwoordelijk voor de baslijnen en groove, een essentieel onderdeel van de herkenbare sound van Treasure.
- Dominggus – Gitarist, die met zijn melodieën en riffs de energie van de band naar een hoger niveau tilt.
- Dylano & Denzell – De keyboardspelers die de muziek van Treasure voller en dynamischer maken.
Hoe is Treasure ontstaan?
Het idee voor Treasure begon bij leadzanger Steve, een groot bewonderaar van Bruno Mars. Toen het album 24K Magic werd uitgebracht, raakte hij geïnspireerd om de muziek van zijn idool op eigen wijze te vertolken. In aflevering 6 van The Tribute vertelde hij dat hij en zijn vrienden merkten hoe goed deze muziek hen lag.
Wat begon als een spontane muzikale uitdaging, groeide al snel uit tot een serieuze band met een professionele uitstraling. Ze besloten zich te richten op Bruno Mars, vanwege zijn veelzijdigheid als artiest en het energieke karakter van zijn muziek. Hun performances onderscheiden zich door strakke choreografieën, loepzuivere zang en een ongekende podiumuitstraling.
Is Treasure te boeken voor optredens?
Wie de band live wil zien, kan hen boeken via hun officiële website. Daar is een contactformulier te vinden waarmee geïnteresseerden een aanvraag kunnen indienen. De boekingen worden beheerd via Mojo, een van de grootste boekingsbureaus in Nederland. De exacte tarieven worden niet direct vermeld, maar gezien hun toenemende populariteit zal de vraag naar hun optredens flink stijgen na hun deelname aan The Tribute: Battle of the Bands.
Treasure treedt regelmatig op bij festivals, bedrijfsfeesten en evenementen. Hun dynamische shows zorgen voor een avond vol entertainment en een eerbetoon aan een van de grootste popiconen van deze tijd.
Heeft Treasure al eerder op tv gestaan?
Hoewel de band als geheel voor The Tribute nog geen televisie-ervaring had, is leadzanger Steve Smits geen onbekende op het scherm. In 2021 nam hij deel aan I Can See Your Voice, waar hij het publiek verraste met zijn indrukwekkende stemgeluid. Zijn ervaring en podiumprésence spelen nu een cruciale rol in het succes van Treasure binnen deze competitie.
Zijn talent en charisma maken hem niet alleen een sterke frontman, maar ook een entertainer die het publiek weet mee te nemen in de show. Dit is een van de redenen waarom Treasure uitgroeide tot een van de meest geliefde acts in The Tribute: Battle of the Bands.
Waarom Treasure een favoriet is voor de winst
Het succes van Treasure is geen toeval. Hun performances blinken uit in muzikaliteit, energie en authenticiteit. Enkele redenen waarom zij de favoriet zijn voor de eindzege:
- Onderscheidende energie op het podium – Treasure weet de sfeer van een echte Bruno Mars-show na te bootsen met levendige optredens en meeslepende choreografieën.
- Uitzonderlijke zangkwaliteiten – De vocale prestaties van leadzanger Steve en zijn backing vocals zijn van topniveau.
- Sterke instrumentale ondersteuning – De muzikanten van de band zijn ijzersterk en beheersen hun instrumenten tot in perfectie.
- Constante prestaties – Week na week scoren ze hoog in het klassement, wat bewijst dat ze geen eendagsvlieg zijn.
- Breed repertoire – Ze brengen niet alleen de bekende hits van Bruno Mars, maar ook minder voor de hand liggende nummers, waarmee ze keer op keer verrassen.
Met deze sterke punten is de kans groot dat ze in de finale de ultieme overwinning pakken.
Waar kun je Treasure volgen?
Voor fans die geen moment willen missen van hun reis in The Tribute: Battle of the Bands, is de band actief op Instagram. Hier delen ze exclusieve content over repetities, optredens en bijzondere momenten achter de schermen.
- Treasure op Instagram: @treasuretributetobruno
- Leadzanger Steve Smits op Instagram: @akusteve
Door hun groeiende populariteit krijgen ze steeds meer volgers en betrokkenheid, wat aantoont hoe geliefd ze zijn bij hun publiek.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: Treasure als dé kanshebber voor de titel
Met hun indrukwekkende optredens en sterke banddynamiek heeft Treasure zich ontwikkeld tot een absolute favoriet voor de winst in The Tribute: Battle of the Bands. Ze brengen de muziek van Bruno Mars met zoveel passie en precisie dat het lijkt alsof de superster zelf op het podium staat.
Hun reis van een spontane tribute-act tot een professionele en veelgevraagde band is inspirerend en laat zien hoe ver talent, passie en doorzettingsvermogen je kunnen brengen. Of ze de titel daadwerkelijk in de wacht slepen, zal in de finale blijken, maar één ding is zeker: Treasure heeft zich inmiddels onmiskenbaar op de kaart gezet als een van de beste tributebands van Nederland.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.