Actueel
De 78-jarige Susan Sarandon wordt zwaar bekritiseerd vanwege haar kledingkeuze
Susan Sarandon heeft decennialang de wereld betoverd met haar stralende persoonlijkheid en gedurfde modekeuzes.
Als een ware belichaming van tijdloze schoonheid heeft ze conventionele normen van schoonheid en stijl op eigenzinnige wijze doorbroken.
Met krachtige optredens en onvergetelijke rollen heeft Sarandon zich niet alleen gevestigd als een gerespecteerde actrice, maar ook als een invloedrijk stijlicoon.
Haar vermogen om te evolueren en zichzelf te heruitvinden,
terwijl ze trouw blijft aan haar unieke esthetische en ethische
waarden, maakt haar tot een blijvende inspiratiebron in een
industrie die vaak vluchtig en oppervlakkig kan zijn.
Sarandon’s filmcarrière, bekroond met een Oscar voor haar rol in Dead Man Walking (1995), heeft haar niet alleen in de schijnwerpers gezet vanwege haar acteertalent, maar ook vanwege haar vermogen om invloedrijke thema’s aan te kaarten.
Met meeslepende vertolkingen in films zoals Thelma & Louise heeft zij een blijvende indruk gemaakt op het gebied van vrouwelijke empowerment en sociaal bewustzijn.
Haar carrière omvat een breed scala aan rollen, variërend van complexe dramatische personages tot charismatische en krachtige figuren, waarmee ze een brede demografische groep aanspreekt en tegelijkertijd kritische en publieke lof oogst.
Haar persoonlijke stijl kenmerkt zich door een mix van elegantie en durf, waardoor ze een bron van inspiratie is voor velen.
Sarandon heeft keer op keer aangetoond dat leeftijd geen
belemmering is voor het uiten van jezelf door middel van mode.
Ondanks kritiek op haar keuzes, met name op oudere leeftijd, blijft ze trouw aan haar unieke stijl, zowel op de rode loper als daarbuiten.
Ze heeft de kracht van mode gebruikt om statements te maken en gesprekken te voeren over schoonheid, leeftijd en identiteit, waardoor ze een belangrijke stem blijft in het debat over leeftijdsdiscriminatie in de entertainmentindustrie.
Naast haar acteercarrière is Sarandon actief betrokken bij diverse maatschappelijke en politieke kwesties.
Haar inzet voor vrouwenrechten en haar filantropische werk weerspiegelen haar diepgewortelde overtuigingen.
Sarandon’s leven bewijst dat ware schoonheid samenhangt met de moed om op te staan voor waar je in gelooft en om positieve veranderingen in de wereld aan te brengen.
Haar voortdurende betrokkenheid bij verschillende humanitaire en
sociale kwesties toont haar toewijding aan het bevorderen van een
rechtvaardiger en gelijkwaardiger wereld.
Toen ze kritiek kreeg op haar ‘onthullende’ kledingkeuze, antwoordde Sarandon op karakteristieke wijze door zichzelf te blijven.
Ze gebruikt haar platform om de stereotypen over ouder worden te doorbreken en toont aan dat zelfvertrouwen en authenticiteit leeftijdloos zijn.
Haar respons op de kritiek, door een foto te delen die haar lichaam op een positieve manier weergeeft, benadrukt haar onwankelbare zelfrespect en zelfverzekerdheid.
Deze houding heeft haar niet alleen respect en bewondering
opgeleverd binnen en buiten de filmindustrie, maar ook een bron van
inspiratie gemaakt voor mensen van alle leeftijden die streven naar
authenticiteit in hun eigen leven.
Susan Sarandon is meer dan een actrice; ze is een symbool van moed en tijdloze schoonheid. Haar levensreis is een inspirerend verhaal van kracht, stijl en substantie.
Met haar vastberadenheid en toewijding blijft ze een lichtend voorbeeld van hoe krachtig het is om trouw te blijven aan jezelf, ongeacht je leeftijd.
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning
Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.
Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.
Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.
Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.
Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.