Carmen Pfaff over dochter Debby’s scheiding: “Ze bloeide niet open, dan moet je durven kiezen”

Voor de buitenwereld lijken de Pfaffs een hechte en onwankelbare familie. Maar ook zij maken moeilijke momenten mee. In een openhartig gesprek met Het Nieuwsblad heeft Carmen Pfaff zich uitgesproken over de scheiding van haar dochter Debby. De beslissing is ingrijpend, maar volgens Carmen ook bevrijdend en noodzakelijk voor haar dochter. In haar typische nuchtere stijl laat ze zien hoe steun, positiviteit en familiaal vertrouwen elkaar versterken in tijden van verandering.

“Het is haar leven. Wij steunen, maar bemoeien ons niet”

Debby Pfaff gaat door een zware periode. Na jarenlange toewijding aan haar gezin en carrière heeft ze de knoop doorgehakt: haar huwelijk is voorbij. Het nieuws komt hard binnen bij wie de Pfaffs volgt, maar voor moeder Carmen en vader Jean-Marie was het geen complete verrassing.

“We bemoeien ons daar niet mee, het is háár leven,” zegt Carmen beslist. “Maar als ouder voel je veel aan. Debby is vijftig, ze heeft altijd hard gewerkt, altijd gezorgd. Maar ze bleef ter plaatse trappelen. Ze kwam niet tot bloei. Dan moet je als vrouw durven nadenken: ‘Wil ik zo verdergaan?’ En als het antwoord ‘nee’ is, moet je daar iets aan doen.”

Volgens Carmen is deze beslissing dan ook geen roekeloze sprong, maar een volwassen, bewuste keuze van een vrouw die zichzelf opnieuw wil ontdekken.

Kinderen als houvast, niet als last

Debby heeft twee jonge kinderen, en in het publieke debat klinkt vaak de bezorgdheid dat kinderen de dupe zijn van een scheiding. Maar Carmen ziet dat anders. Voor haar zijn de kleinkinderen juist een bron van kracht en troost voor Debby.

“Die kinderen zijn geen blok aan haar been. Integendeel,” vertelt Carmen. “Godzijdank dat ze er zijn. Ze geven haar energie, structuur en zin om door te gaan. En wij zijn er ook altijd voor haar. Als grootouders zijn we aanwezig, maar we nemen niks over. We vullen aan waar nodig, en geven ruimte waar dat moet.”

Deze balans tussen nabijheid en zelfstandigheid is volgens Carmen de sleutel in een gezin dat veerkrachtig wil blijven, ook na een breuk.

Een familie die blijft steunen, ook als het moeilijk wordt

Carmen en Jean-Marie vormen al vijftig jaar een koppel. Hun huwelijk vierde onlangs een gouden jubileum, een moment dat hen aanzette tot reflectie. Toch blijft Carmen bescheiden over hun lange relatie. “Vijftig jaar samen is iets om trots op te zijn, maar we zijn ook gewoon mensen. We hebben onze discussies gehad, onze moeilijke momenten. Dat hoort erbij. Wat telt, is dat je mekaar blijft vasthouden.”

Die houding wil ze ook overbrengen naar haar kinderen en kleinkinderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om een veilige basis te bieden, zonder te oordelen.

“Als ouder moet je niet leven in de plaats van je kinderen. Je moet luisteren, aanwezig zijn, maar ook loslaten. Debby is geen kind meer, ze is een volwassen vrouw die keuzes maakt. En wij staan achter haar, wat ze ook beslist.”

Vooruitkijken in plaats van blijven hangen in het verleden

Wie Carmen kent, weet dat ze het liefst naar de toekomst kijkt. “Achteruitkijken? Daar heb je niks aan. Ik kijk alleen achterom in de zijspiegel van mijn auto,” zegt ze met een knipoog.

Haar positieve levenshouding is al jaren haar kracht, zelfs als het leven onverwachtse wendingen neemt. “Mijn ambitie? Nóg gelukkiger worden. En daarvoor heb je niet veel nodig. Het begint bij tevreden zijn met wat je hebt. Dat is de basis van alles. Je kan het leven niet sturen, maar je kan wel kiezen hoe je ermee omgaat.”

Eerlijke gesprekken en tijd voor jezelf

Carmen erkent dat het na een scheiding belangrijk is om jezelf opnieuw te leren kennen. “Als je zolang in een relatie zit, verlies je soms het contact met je eigen verlangens. Je leeft op automatische piloot. Maar het is nooit te laat om dat te doorbreken.”

Ze prijst haar dochter omdat ze nu durft te kiezen voor zichzelf. “Dat vraagt moed. Zeker als je kinderen hebt. Maar je kan geen goede moeder zijn als je zelf ongelukkig bent. Kinderen voelen alles aan. Ze hebben een blije, energieke mama nodig.”

Zelf vindt Carmen het belangrijk dat vrouwen elkaar ondersteunen in zulke processen. “We moeten elkaar niet veroordelen, maar aanmoedigen. Vrouwen die hun leven willen heruitvinden verdienen geen kritiek, maar respect.”

Geen perfect plaatje, maar echte mensen

De familie Pfaff werd jarenlang gevolgd in hun eigen realityreeks en groeide uit tot een van de bekendste gezinnen van Vlaanderen. Toch benadrukt Carmen dat ze nooit een perfect plaatje wilden ophangen. “We zijn gewone mensen, met gewone zorgen. Wat ons bindt, is liefde, humor en eerlijkheid. We lachen veel, maar we kunnen ook samen huilen.”

Juist die echtheid maakt de familie zo herkenbaar voor velen. “Mensen denken soms: wat een droomfamilie. Maar de realiteit is: we zijn ook gewoon kwetsbaar. En dat mogen mensen gerust weten.”

Nieuw begin, nieuwe kansen

Carmen ziet de scheiding van haar dochter niet als een einde, maar als een kans op een nieuw begin. “Elke afsluiting is ook een opening. Er komt weer ruimte voor nieuwe energie, nieuwe dromen, nieuwe plannen.”

Volgens haar is Debby daar klaar voor. “Ze is krachtig, creatief, zorgzaam. Ze zal haar weg wel vinden, daarin geloof ik.”

Zelf blijft Carmen ook dromen en genieten. “Mijn leven is niet over. Ik ben nog lang niet klaar. Ik wil dansen, genieten van de kleinkinderen, goede gesprekken voeren. En wie weet, misschien komt er nog iets verrassends op ons pad.”

Tot slot: “Blijf trouw aan jezelf”

Carmen’s boodschap aan haar dochter – en aan iedereen die een moeilijke keuze moet maken – is helder: “Wees trouw aan jezelf. Als je voelt dat iets je niet meer voedt, wees dan moedig genoeg om te veranderen. Het leven is te kort om op de rem te blijven staan.”

Met die houding laat Carmen zien dat liefde ook betekent: ruimte geven, aanvaarden, en altijd blijven geloven in een mooie toekomst – hoe die er ook uitziet.